บทที่ 40 ฐานหนานซาน

บทที่ 40 ฐานหนานซาน

ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี้คือฐานที่ใหญ่ที่สุดในเมืองเทียนฉีเมื่อหลินเฟิงและกลุ่มของเขามาถึงก็ต้องตะลึงกับขนาดของมัน กำแพงสูงกว่า 30 เมตรสูงตะหง่านเหมือนป้อมปราการที่ด้านล่างมีกำแพงเป็นรูปสี่เหลี่ยมคางหมูด้านบนกว้างด้านล่างแคบซึ่งทำให้ซอมบี้ไม่สามารถปีนกำแพงได้

ไม่เพียงแค่กำแพงยังมีเสาเฝ้ายามทุกๆ 20 เมตรบนพื้นดิน นอกจากนี้ยังมีช่องอื่นๆที่มีกระบอกสีดำยื่นออกมาจากกำแพงมองดูค่อนข้างน่าเกรงขาม (เหมือนป้อมปืนรึป่าว)

มีคูน้ำล้อมรอบระยะ 50 เมตรจากฐาน นอกจากนี้ประตูหลักยังมีการเชื่อมต่อกับตัวฐาน ส่วนที่เหลือของพื้นที่เต็มไปด้วยร่องลึกที่มองไม่เห็น หลินเฟิงมองเห็นได้ชัดว่าภายในร่องมืดนั้นเต็มไปด้วยเหล็กแหลมมากมายดูเหมือนไว้ต่อต้านคลื่นซอมบี้ ด้านล่างของสะพานมีการเชื่อมโซ่เหล็ก สะพานน่าจะหดตัวได้ในระหว่างโจมตี เหนือกำแพงมีปืนกลอยู่หลายชั้น ทุกๆชั้นห่าง 50 เมตรมุมทั้งสี่ของกำแพงมีปืนใหญ่อยู่

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าในช่วงแรกๆของยุคเลวร้ายฐานหนานซานผ่านพ้นมาได้อย่างไร

ทางเข้าของฐานคล้ายทางหลวงของโลกก่อนของหลินเฟิงกว้างแปดเลนมีแปดช่อง มีความแตกต่างจากฐานจางหลางโดยสมบูรณ์แม้แต่รถยนต์ก็สามารถผ่านได้ หลินเฟิงมองเห็นรถผ่านเข้าไปจำนวนมากเหมือนเมืองในโลกเก่าของเขาที่เคยอาศัยอยู่

เนื่องจากการมีอยู่ของเครือข่ายนาฬิกาวันสิ้นโลก ข้อมูลของฐานนี้จึงไม่ใช่ความลับอะไร มีประชากรประมาณ 300,000 คนตัวนี้นี้ยังไม่แน่นอนไม่ได้รวมพวกอพยพที่มาจากฐานที่เล็กกว่า ดงวูอยากย้ายมาที่นี้นานแล้วแต่เขาไม่มีเงินเพียงพอที่จะเติมน้ำมันมาดังนั้นเขาจึงอยู่ที่ฐาน จางหลาง

“เข้าไปกันเถอะ ค่อยคุยกัน”

คนขับรถผ่านไปมามองมาอย่างดูถูกเมื่อเห็นพวกเขาทำท่าเหมือนบ้านนอกเข้ากรุง นาพาหนะสองคันขับไปที่ปากทางเข้าฐานทั้งสองหยุดที่จุดตรวจ

“กรุณาแสดงหลักฐานการพำนักและใบอนุญาตขับขี่รถยนต์”

หลินเฟิงหยุดรุและเดินไปหาชายหนุ่มคนตรวจ

“นี่เป็นครั้งแรกที่เรามายังฐาน หนานซาน เกี่ยวกับกฎระเบียบนั้นผมไม่ค่อยรู้” ยามที่เป็นคนเพียงธรรมดาเมื่อเห็นหลินเฟิงบอกว่ามาครั้งแรกจึงตอบ

“การเข้าสู้ฐานหนานซานครั้งแรกต้องจ่าย 1 คริสตัลขาวสำหรับค่าพยาบาลตรวจสอบว่าคุณมีไวรัสซอมบี้ในร่างกายหรือไม่ ถ้าไม่มีจะมีบุคลากรที่เกี่ยวข้องจะพาคุณไปดำเนินการขั้นต่อไป”

เจ้าหน้าที่เป็นคนสุภาพมากไม่เหมือนเจ้าหน้าจากฐานจางหลางที่หยิ่ง

ภายใต้การแนะนำหลินเฟิงและคณะก็เดินเข้ามายังห้องตรวจร่างกายหลังจากชำระ 5 คริสตัลขาวพวกเขาก็นั่งรอหน้าห้องเพื่อรอเรียกตรวจไวรัส

ชายหนุ่มคนหนึ่งสวมเสื้อคลุมสีขาว เขามาสอบถามชื่อพวกเขาและทดสอบด้วยเครื่องมือที่คล้ายมิเตอร์วัดระดับน้ำตาลในเลือด หลังจากเจาะด้วยเข็มขนาดเล็กเลือดก็ถูกหยดลงไปเพื่อทดสอบมามีเชื้อไวรัสซอมบี้หรือไม่

การทดสอบนี้ไม่จำเป็นต้องเป็นไปตามกฎของโลกฝบนี้ตราบใดที่คนธรรมดาถูกกัดหรือข่วนโดยซอมบี้ ในเวลาไม่ถึงชั่วโมงเขาจะกลายเป็นซอมบี้ อย่างไรก็ตามฐานใช้มาตรการพิเศษในการตรวจจับเป็นพิเศษ

ไม่ต้องสงสัยหลินเฟิงลีก 5 คนไม่มีเชื้อไวรัสซอมบี้พวกเขาถูกนำไปลงทะเบียนที่ห้องทะเบียน สำหรับแต่ละคนต้องใช้ 10 คริสตัลขาวนี่เป็นราคา 10 เท่าของฐานจางหลางแต่การดูแลป้องกันของฐานหนานซานเองก็ดีมากกว่าเช่นกัน

หลังจากฆ่าซอมบี้คลาส 4 ทั้ง 2 ตัวหลินเฟิงได้รับคริสตัลขาวจำนวน 20,000 ชิ้น เขาไม่รู้สึกกระทบอะไรเมื่อต้องจ่าย 50 คริสตัลขาวหลังจากลงทะเบียนแล้วหลินเฟิงและคณะก็เดินทางต่อโดยรถยนต์เพื่อเข้าไปในด้านในของฐาน

แม้ว่าพื้นที่ฐานของหนานซานจะมีขนาดใหญ่พอที่จะอนุญาตในรถยนต์จำนวนมากเข้ามาในฐานแต่ก็ไม่มีรถยนต์มากภายในเพราะอย่างไรน้ำมันก็ยังคงราคาพงแม้ว่าความเป็นอยู่จะดีกว่าฐานจางหลางแต่ก็ยังคงยากจน

โครงสร้างพื้นฐานก่อนโลกเข้าสู่ยุคเลวร้ายนั้นฐานหนานซานมีประชากร 800,000คนปัจจุบันมีเพียง 300,000คนซึ่งเหลือมากกว่า 1 ใน 4 มีคนเดินอยู่ภายในมากมายกำลังหาตัวแทนเรื่องที่อยู่อาศัยทั้งสองด้านเต็มไปด้วยร้านค้ามากมายแต่ไม่ใหญ่มากแต่นี้แสดงให้เห็นถึงความเป็นอยู่ที่ดีกว่าฐานเล็กอื่นๆ

ในขณะนั้นตรงข้ามบนถนนปรากฏรถซีดานสีแดงขับมาด้วยความเร็วและพุ่งชนใส่รถของหลินเฟิง.....