บทที่ 34 ช่วยเหลือ

บทที่ 34 ช่วยเหลือ

ความยาวโดยรวมของโกดังนี้ยาวประมาณ 50 เมตรและพื้นมี 2 ชั้นเชื่อมต่อกันด้วยบันไดเหล็ก มีสำนักงานอยู่บนชั้นสองและหลินเฟิงเป็นนักล่าระดับ 4 เขาจึงมองเห็นหน้าอีกฝ่ายอย่างชัดเจน

แม้ชายที่อยู่ชั้นสองจะสวมแว่นตาหลินเฟิงก็เห็นว่าเขาเป็นชายอายุประมาณ 40 ปีและแต่งตัวสีดำค่อนข้างผอม

“ทำไมคุณถึงอยากเจอผม?”

หลินเฟิงไม่เสียเวลาในการเจรา ถ้าคนร้ายที่ลักพาตัวดงวูและโดยูจินแสดงว่าพวกเขามีจุดประสงค์บางอย่าง เมื่ออีกฝ่ายเห็นว่าไม่สามารถชวนให้หลินเฟิงดื่มชาสักถ้วยก่อนเขาจึงไม่ล้อมค้อมเช่นกัน

“ฉันร็สึกดีใจมากที่ได้เจอคนอย่างคุณ”

ชายวัยกลางคนเดินลงมาชั้น 1 และเดินไปหาหลินเฟิง

นักล่า!

หลินเฟิงสามารถรับรู้ได้ถึงความผันผวนของพลังจากชายวัยกลางคนอบ่างชัดเจน เขารับรู้ได้ว่าชายคนนี้เป็นนักล่าระดับ 5

หลินเฟิงรู้สึกกังวล นักล่าระดับ 5ในฐานจางหลางมีเพียง 12 คนเท่านั้น และในตอนนี้มี 1 คนที่ปรากฏตัวตัวหน้าหลินเฟิงนั้นหมายความว่าการลักพาตัวครั้งนี้เกี่ยวข้องกับ วูฟ ผู้นำของฐาน

“ตอนแรกฉันคิดว่าการอยู่ในระดับต่ำจะได้ไม่ถูกดึงดูดความสนใจแต่ดูเหมือนตอนนี้ฉันจะคิดถูก” หลินเฟิงคิดกับตัวเอง

คนที่แต่งตัวสีดำค่อยๆเดินมาหาหลินเฟิงในขณะเดียวกันเขาก็สังเกตท่าทีของหลินเฟิงด้วย

หลินเฟิงเดาถูกแล้วการลักพาตัวนี้เป็นแผนการของ วูฟ ความสำเร็จในการส่งมอบยาปฏิชีวนะ 200 ขวดดึงความสนใจมากเกินไปซึ่งแสดงว่าพวกเขามีอะไรที่มากกว่านั้น ยาในฐานนั้นหายากวูฟต้องการควบคุมอุปกรณ์เหล่านี้ด้วยตัวเอง

สำหรับเรื่องที่หลินเฟิงสามารถฆ่าซอมบี้ คลาส 4 ได้นั้น ฐานลงความเห็นว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญ ถ้าถ้าทีมของหลินเฟิงแข็งแกร่งจริงคงสามารถฆ่าซอมบี้คลาส 4 ได้มากกว่า 1 ตัว อีกอย่างตัวที่ตายคือตัวที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากขีปนาวุธ

เพื่อยืนยันการคาดเดานี้ฐานได้ออกภารกิจที่น่าสนใจนี้แน่นอนว่ามีทหารรับจ้างกลุ่มอื่นรับงานเช่นกันแต่เป้าหมายของพวกเขาคือดึงกลุ่มทหารรับจ้างของหลินเฟิงออกมา

พอหลินเฟิงรับภารกิจนี้ และส่งดงวูกับโดยูจินออกมานักล่าระดับ 5 และ 4 ซุ่มโจมตีแต่ก็พบว่าคนที่มาเป็นเพียงนักล่าระดับ 1 กับคนธรรมดา

หลังจากตรวจสอบระเอียดพบว่าทั้งสองคนมีเพียงกระสุน 1000 นัดและคริสตัลขาวอีกเล็กน้อย หลังจากรู้ว่าทั้งสองคนไม่ใช่ผู้นำเขาก็ใช้นาฬิกาของดงวูส่งข้อความไปหาหลินเฟิง

สำหรับระดับนักล่า ของหลินเฟิง หรือดงวูและโดยูจิน ยังไม่มีความคิดใดๆเมื่อยู่ต่อหน้านักล่าระดับ 5 ห่างจากหลินเฟิง ไป 20 เมตร เขาระบุได้ว่าหลินเฟิงเป็นนักล่าระดับ 4 ในขณะนั้นเขาก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้น

“เอาสิ่งของออกมาแล้วพวกคุณก็ออกไปได้”

บางทีหลังจากที่เขารู้ว่าผู้นำกลุ่มเป็นเพียงนักล่าระดับ 4 เขาก็ไม่ได้ให้ความสำคัญอีกต่อไป ชายวัยกลางคนถอดแว่นและพูดกับหลินเฟิงในขณะที่ยืนห่างออกไป 10 เมตร

หลินเฟิงยอมรับว่าแรงกดดันของนักล่าระดับ 5 นั้นมากกว่านักล่าระดับ 4อยู่มาก

“ผมอยากเห็นสมาชิกทั้งสองคนของผมก่อน”

หลินเฟิงยืนนิ่งๆและกล่าวออกไป

นับตั้งแต่ที่เข้ามาในนี้หลินเฟิงยังไม่เห็นดงวูและโดยูจิน ก่อนที่จะให้สิ่งของกับชายวัยกลางคนหลินเฟิงต้องการจะแห็นก่อนว่าพวกเขาปลอดภัย

ชายวัยกลางคนจ้องมาที่หลินเฟิงสัก2-3 วินาทีหลังจากนั้นเขาก็ตบมือ

มีคนสองคนออกมาจากมุมมืดมันคือดงวูและโดยูจินช้างหลังของพวกเขามีชายสี่คนที่สวมเครื่องแบบ

ดงวูและโดยูจินไม่ได้ถูกมัด เห็นได้ชัดว่าสำหรับทั้ง4คนแล้ว เขาจะมัดหรือไม่มัดไม่มีความแตกต่างกัน พวกเขาหยุดอยู่หลังชายวัยกลางคน หลินเฟิงรู้สึกได้ว่าพวกเขาเป้นนักล่าระดับ 4

“พี่ชายหลิน!”

เมื่อเห็นหลินเฟิง ดงวูรู้สึกตื่นเต้นและร้องออกมา สำหรับโดยูจินเธอแสดงออกไม่มากเพียงจ้องมองไปที่หลินเฟิง  เมื่อเห็นว่าทั้งสองไม่ได้รับบาดเจ็บเขาก็โล่งใจ

แม้ตั้งแต่ที่เขาข้ามโลกมาทั้งสองคนนับได้ว่าเป็นเพื่อนของเขาหลินเฟิงถือได้ว่าพวกเขาเป็นเหมือนพี่ชายและน้องสาวของเขา แม้ว่าจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันแต่หลินเฟิงก็ไม่อยากให้มีอะไรเกิดขึ้นกับเขา

“ปล่อยคนของผมไป”

หลินเฟิงพูดกับชายวัยกลางคน

ชายวัยกลางคนลังเลและพยักหน้า  หลินเฟิงไม่ได้เป็นภัยคุกคามต่อคนที่อยู่ที่นี้พวกเขาไม่กลัวเป็นเพียงแค่นักล่าระดับ 4ไม่มีความสำคัญกับชายคนนี้เลย ด้วยความเป็นนักล่าระดับ 5 เขาสามารุปราบระดับ 4 ลงได้อย่างง่ายดายและสำหรับดงวูและโดยูจินที่เป็นคนธรรมดากับนักล่าระดับ 1 ไม่ต้องพูดถึง

ดงวูและโดยูจินเคลื่อนที่ไปข้างหลินเฟิงเมื่อถูกปล่อย

“พวกนายไปที่นถและขับออกห่างจากที่นี้ 1 กิโลเมตรจากนั้น 10 นาทีค่อยขับกลับมา”

หลินเฟิงพูดกับดงวู

“แต่ พี่ชายหลิน..คุณ..”

ดงวูกังวลเรื่องความปลอดภัยของหลินเฟิงฝ่ายตรงข้ามมีนักล่าระดับสูงถึงแม้ว่าหลินเฟิงจะเป็นนักล่าเหมือนกันแต่พวกนั้นมีจำนวนมากกว่า

“ไม่เป็นไร..ฉันจะไม่เป็นอะไร”

หลังจากปลอบโยนดงวูแล้วหลินเฟิงให้พวกเขาออกไปอย่างรวดเร็ว

“ตอนนี้นายจะมอบของออกมาได้หรือยัง?”

เมื่อเห็นดงวูและโดยูจินขับรถออกไปแล้วชายวัยกลางคนพูดกับหลินเฟิง  พวกเขาไม่สนใจทั้งสองที่ขับรถออกไปเพราะในนาฬิกาของพวกเขาไม่มีอะไรเลยและที่สำคัญหัวหน้ากลุ่มคือหลินเฟิง

ชายวัยกลางคนไม่กลัวหลินเฟิงหนี เขามีคนจำนวนมากอยู่ที่นี้ทั้งระดับ 4 และ 5 ชายกลางคนรู้ดีหลินเฟิงไม่อาจหนีได้

“ตั้งแต่แรกแล้ว ผมบอกว่าผมจะให้สินค้าหรือไง?”

เมื่อไม่มีดงวูและโดยูจินอยู่ที่นี้แล้วหลินเฟิงค่อยๆหลับตาลงและพูดกับชาวัยกลางคนด้วยท่าทีเยาะเย้ย