30 คิโยชิ ปะทะ คาคาชิ
30 คิโยชิ ปะทะ คาคาชิ
“คาคาชิ มาซ้อมกันหน่อยสิ
พักนี้ฉันฝึกวิชาดาบมาใหม่”
คิโยชิ หันไปพูดหลังจากเดินมาไม่กี่ก้าว
การเจอ โอโรจิมารุ และ ซึนาเดะ เมื่อครู่เป็นเรื่องบังเอิญ
แต่เป้าหมายที่เขามาวันนี้คือการลองดูว่า
เขาจะได้ พรสวรรค์ อะไรเพิ่มหรือไม่
เขี้ยวขาวแห่งโคโนฮะ เลื่องชื่อไปทั่วโลกนินจาเรื่องวิชาดาบ
แม้แต่ มินาโตะ ยังเคยบอกว่า
ต่อให้สามนินจาในตำนานก็ยังชื่นชมฝีมือของเขา
นี่แสดงให้เห็นอย่างน้อยว่า
ซาคุโมะ แข็งแกร่งในระดับที่ไม่ธรรมดา
และวิชาดาบของเขาย่อมไม่ใช่ของเล่นแน่
ส่วนมันเป็นวิชาที่เขาคิดเอง
หรือสืบทอดมาจากตระกูลฮาตาเกะ?
ก็ไม่มีใครรู้
“ก็ได้”
คาคาชิ ลังเลเล็กน้อย ก่อนพยักหน้าตอบ
สมองของเขาตอนนี้ยุ่งเหยิงไปหมด
ได้ฝึกดาบ ก็คงช่วยลบความคิดฟุ้งซ่านได้
เขาหยุดเดินแล้วรีบไปอีกทาง บอกว่าจะเอาดาบสั้นออกมา
“ฉันมีอยู่แล้ว”
คิโยชิ คว้าดาบคาตานะเล็กที่สะพายไว้ด้านหลังขึ้นมา
“ไม่ใช้ดาบไม้เหรอ?” คาคาชิ ถาม
“ไม่จำเป็น”
คิโยชิ ส่ายหัว
เพราะอาวุธไม้กับอาวุธเหล็ก ความรู้สึกต่างกันสิ้นเชิง
ถ้าใช้ผิดจนเคยชิน พอเปลี่ยนกลับมาต้องเสียเวลาปรับใหม่
สู้ฝึกกับของจริงแต่แรกดีกว่า
แถม คาคาชิ เป็นอัจฉริยะ ไม่มีทางทำเขาบาดเจ็บจริงจัง
และเขาเองก็มี เนตรวงแหวน อยู่ จึงไม่กังวล
“ก็เอาสิ”
เห็นท่าทีจริงจังของ คิโยชิ
คาคาชิ จึงปีนหน้าต่างไปหยิบดาบสั้นออกมา
ดาบนั้นเป็นสีขาวเงา
มีเนื้อโลหะที่ไม่รู้ว่าทำจากอะไร
แต่ชัดเจนว่าไม่ใช่อาวุธธรรมดาที่เด็กอย่างเขาจะหาซื้อได้
ส่วนคาตานะของ คิโยชิ เป็นของมือสอง
ขนาดก็เล็ก ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากได้ดาบใหญ่
แต่เงินที่มีไม่เอื้อให้ออกตัวฟุ่มเฟือย
“เริ่มกันเลย”
ทั้งคู่ย้ายไปยังลานกว้างในสวน
“เอาสิ”
คิโยชิ พยักหน้า
ทันทีที่เขาพูดจบ
คาคาชิ ก็ดึงดาบพุ่งเข้ามาแล้ว
คมดาบแหวกอากาศ
ลมคมกริบพุ่งใส่
คิโยชิ หรี่ตาลง
สะบัดคาตานะขึ้นมาป้องกันฉับพลัน
ถึงดาบของ คาคาชิ จะเร็ว
แต่ร่างกายที่เขาฝึกมาอย่างหนัก
บวกกับพรสวรรค์ ทำให้เขารับการโจมตีไว้ได้
แคร้ง! แคร้ง! แคร้ง!
เสียงโลหะปะทะกันดังสะท้อนทั่วลาน
เป็นครั้งคราวที่ประกายไฟเล็ก ๆ พุ่งวาบ
ก่อนจะดับไปในพริบตา
คิโยชิ ขมวดคิ้ว
วิชาดาบของ คาคาชิ ไม่ธรรมดาจริง ๆ
เมื่อเทียบกับฝีมืออ่อนหัดของเขา
คาคาชิ บุกกดดันเข้ามาไม่หยุด
ท่วงท่าเฉียบคม แม่นยำ
ไร้ช่องโหว่
‘ต่อให้ไม่ได้พรสวรรค์ อย่างน้อยก็ยังหาจุดอ่อนตัวเองเจอ’
คิโยชิ คิดในใจ
แม้การเคลื่อนไหวของเขาจะช้ากว่า
และใช้พลังมากกว่า คาคาชิ
แต่ด้วยพรสวรรค์ และร่างกายจากสายเลือดโยสึกิ
เขาทนได้นานกว่า
เวลาจะเป็นสิ่งที่เปิดเผยข้อบกพร่องของเขา
ในบ้าน
“หมอนั่น… ยังไม่ทันทักฉันเลยด้วยซ้ำ…”
ชิซึเนะ แอบมองตามหลัง คิโยชิ
พลางพึมพำ
ครั้งก่อนเธอเคยจ้องเขาด้วยความสงสัย
แล้วโดนจับได้
จนฝังใจอยู่ไม่ลืม
“เขาเริ่มเหมือนพวกนั้นเข้าไปทุกที…”
เธอกระซิบกับตัวเอง
แค่ไม่กี่วัน
คิโยชิ ดูสูงขึ้นกว่าเดิม
คาตานะเล็กที่สะพายหลังบังสัญลักษณ์ตระกูลอุจิวะไว้พอดี
เขาเริ่มดูคล้าย ๆ นินจากลุ่มเมฆผิวเข้มที่เธอเคยจินตนาการ
เพียงแต่สีผิวและริมฝีปากยังไม่เหมือนกันนัก
“มัวเหม่ออะไรอยู่?”
เสียง ซึนาเดะ ทำให้ ชิซึเนะ รีบหันกลับมา
“ขอโทษค่ะ ท่านซึนาเดะ”
“เธอก็ออกไปด้วยเถอะ”
ใบหน้าของ ซึนาเดะ ค่อย ๆ เคร่งขรึม
เธอจ้อง ชิซึเนะ เต็มตา
เรื่องนี้ ยิ่งรู้น้อยยิ่งปลอดภัย
นินจาที่รู้เรื่องเกินจำเป็น มีแต่จะเป็นภัยต่อตัวเอง
“…ค่ะ ท่านซึนาเดะ”
ชิซึเนะ รีบเก็บม้วนคาถาในกระเป๋า
ก้มหัวแล้วออกจากบ้าน
“เด็กจริง ๆ”
โอโรจิมารุ หัวเราะแห้ง ๆ
ก่อนอ้าปากคายม้วนคาถาที่เปื้อนเมือกออกมา
“โอโรจิมารุ เลิกทำตัวเหมือนงูพิษสักที!”
ซึนาเดะ เบือนหน้าด้วยความรังเกียจ
“พอเถอะ ซาคุโมะ มาคุยเรื่องสำคัญกันต่อ”
นอกบ้าน
ชิซึเนะ กำลังจะเดินเล่น
แต่เสียงดาบกระทบกันก็ดังมาเข้าหู
“คิโยชิ กับ คาคาชิ ทำอะไรกัน?”
เธอเงยหน้ามอง
ลอดรั้วไม้เข้าไปเห็นทั้งคู่กำลังฟาดฟันกัน
“พ่อของ คาคาชิ คือเขี้ยวขาวในตำนาน…
แต่ คิโยชิ กล้ามาซ้อมดาบกับ คาคาชิ ด้วยเนี่ยนะ?”
ชิซึเนะ อ้าปากค้างด้วยความแปลกใจ
เธอเรียนห้องเดียวกับ คิโยชิ
และรู้ว่าเขาไม่ค่อยมีประสบการณ์ซ้อมต่อสู้มากนัก
ครั้งเดียวที่เธอเห็น
ก็คือตอนที่เขาชนะ โอบิโตะ
ตอนนี้ยิ่งทำให้เธออยากรู้อยากเห็น
เลยเดินเข้าไปใกล้
ผ่านไปไม่กี่นาที
เหงื่อเริ่มผุดบนหน้าผากของ คิโยชิ
แม้เขาจะอึด แต่ดาบจริงหนักกว่าดาบไม้มาก
“คาคาชิ ฝีมือดีจริง ๆ
ดูท่าฉันคงต้องจริงจังแล้วล่ะ”
คิโยชิ หลับตาสั้น ๆ
พอเปิดขึ้นมาอีกครั้ง
ตาซ้ายของเขาก็แปรเป็นสีแดงฉาน
โทโมเอะ หมุนวนช้า ๆ
การเคลื่อนไหวของ คาคาชิ
พลันช้าลงอย่างเห็นได้ชัดในสายตาของเขา
“เนตรวงแหวน…”
คาคาชิ ตกใจในใจ
ถึงตระกูลอุจิวะจะมีอยู่ในหลายห้อง
แต่มีเพียง คิโยชิ คนเดียวที่ตื่นเนตรวงแหวนแล้ว
นี่คือครั้งแรก
ที่ คาคาชิ ต้องต่อสู้กับอุจิวะที่ใช้เนตรวงแหวน
เขากำดาบแน่นขึ้น
หวังเอาชนะด้วยความเร็ว
แคร้ง! แคร้ง! แคร้ง!
เสียงดาบปะทะกันดังต่อเนื่อง
สายตาของ คาคาชิ จริงจังขึ้นทุกที
หลังผ่านการปะทะหลายรอบ
คิโยชิ ค่อย ๆ เปลี่ยนจากรับมือ
กลายเป็นฝ่ายบุกสวนกลับ
จังหวะของ คาคาชิ ที่เคยเหนือกว่า
เริ่มถูกกดจนเสียสมดุล
แคร้ง!
คิโยชิ ฉวยจังหวะสั้น ๆ
ฟันสวนเฉียดดาบสั้นของ คาคาชิ
เสียงโลหะก้องกังวาน
คาคาชิ ก้าวถอยหลัง
มือกำดาบแน่นขึ้น
สีหน้าก็จริงจังเต็มที่
“เข้าใจแล้ว… เนตรวงแหวนไม่ได้แค่เห็นการเคลื่อนไหว
แต่ยังเพิ่มปฏิกิริยาของตัวผู้ใช้ให้สูงขึ้นอีกระดับ…”
“ถูกต้อง นี่แหละคือพลังของ เนตรวงแหวน”
คิโยชิ พยักหน้า
เมื่อ เนตรวงแหวน ถูกเปิด
สติปัญญาและการมองเห็นของผู้ใช้
จะถูกขยายขึ้นอย่างมหาศาล
จบตอน