20 สามวิชาพื้นฐาน

ฟ้าเพิ่งเริ่มสว่าง

คิโยชิ รีบลุกจากเตียง

ไปล้างหน้า แล้วหยิบขนมปังมากิน

ถ้าเลือกได้ เขาอยากกินเม็ดยานินจาแทน จะได้ไม่ยุ่งยาก

จริง ๆ เม็ดยานินจารสชาติดีใช้ได้

แค่ชื่อเสียงแย่มาจากเวอร์ชันโฮมเมดของ ซากุระ ต่างหาก

ไม่ใช่เหมือนของที่ผลิตขายจริง

ถ้าได้กินแทนอาหาร

ก็ประหยัดเวลาทำกับข้าวและล้างจานได้มาก

น่าเสียดาย… เม็ดยาเหล่านี้แพง

ไม่ใช่ของที่กินได้ทุกวัน

เช้าวันนั้น คิโยชิ ไปถึงลานฝึกประจำ

แล้วเริ่มฝึกทันที

เวลาผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วโมง

เสียงหนึ่งดังขึ้นในหัว

[คุณได้รับพรสวรรค์ระดับ ขาว: ผู้เดินบนน้ำ]

[สกิล: ผู้เดินบนน้ำ (ขาว)]

[เงื่อนไข: เดินบนผิวน้ำด้วยสองเท้าได้ราวกับพื้นราบ]

[ความก้าวหน้า: เสร็จสิ้น]

[เอฟเฟกต์: การควบคุมจักระของคุณละเอียดขึ้นเมื่ออยู่บนพื้นที่พิเศษ และการคงอยู่ของจักระดีขึ้น 5% เมื่อเทียบกับคนทั่วไป]

[หมายเหตุ: สามารถอัปเกรดได้]

[เส้นทางอัปเกรด 1: รวมกับ ผู้ปีนต้นไม้ (ขาว) → อัปเกรดเป็น การฝึกพื้นฐานจริงจัง (ขาว)]

[เส้นทางอัปเกรด 2: รวมกับ ผู้ปีนต้นไม้ (ขาว) + วิชาสามพื้นฐาน (ขาว) → อัปเกรดเป็น รากฐานมั่นคง (เขียว)]

"มีสองเส้นทาง?"

คิโยชิ มองแผงสถานะ

ทุกครั้งที่มีเวลาว่าง

เขาจะไปฝึกที่แม่น้ำใกล้สนามฝึกหมายเลขสาม

พรสวรรค์ที่มีอยู่แล้ว

บวกกับ [พรสวรรค์ระดับ ขาว: ความจำกล้ามเนื้อ]

ทำให้เขาเรียนรู้ได้เร็ว

แต่ตอนนี้ยังเดินได้แค่ผิวน้ำสงบ ๆ

ถ้าต้องเดินบนน้ำระหว่างสู้จริง

ยังต้องฝึกอีกเยอะ

นินจาจูนินบางคน

เวลาอยู่บนบกแล้วกระโดดลงน้ำกะทันหัน

ต้องรีบประสาน อิน ดึงจักระออกมา

เพื่อประคองร่างไม่ให้จม

สิ่งนี้คือการทดสอบ “ความเข้าใจอิน” ของนินจาโดยตรง

แทบทุกคาถานินจา แยกไม่ออกจากการประสาน อิน

เพราะการใช้คาถา ต้องสกัดจักระ

แล้วควบคุมมัน

บทบาทของ อิน

ก็คือทำให้นินจาผนึกพลังกายและใจ

กลั่นออกมาเป็นจักระเพื่อใช้ควบคุม

ไม่ใช่แค่ช่วยทำให้ร่ายคาถาเร็วขึ้นอย่างเดียว

ในชีวิตก่อน

คู่มือทางการถูกแก้ไขหลายครั้ง

แต่ “แปดสมรรถนะนินจา”

ยังคงไม่เปลี่ยนตั้งแต่ต้นจนจบ

นี่แสดงให้เห็นว่าความสำคัญของ อิน

สูงมากจริง ๆ

และเพราะแบบนี้เอง

วิชาใดที่ไม่ต้องใช้ อิน ถึงจะทำได้

ก็ยิ่งแสดงว่าเป็นวิชาที่ระดับสูง

"งั้นฉันจะเลือกเส้นทางที่สอง"

คิโยชิ ตัดสินใจไม่อัปเกรดตอนนี้

เพราะถ้าอัปเกรดเลย

ก็แค่ได้พรสวรรค์ขาวเพิ่มมาอีก

แต่ถ้ารออีกหน่อยจนได้ “วิชาสามพื้นฐาน”

ก็สามารถรวมเป็นพรสวรรค์เขียวได้

แถมใช้เวลาไม่นานหรอก

เขาฝึกใกล้จะสำเร็จอยู่แล้ว

การปีนต้นไม้และการเดินบนน้ำ

ก็ช่วยให้ความสามารถด้าน อิน ของเขา

ก้าวหน้าไปมากแล้ว

หลังคิดได้แบบนั้น คิโยชิ ก็ฝึกต่อ

ตอนนี้เขาได้ [ผู้เดินบนน้ำ] มาแล้ว

เป้าหมายต่อไปคือ

“วิชาสามพื้นฐาน”

ไม่นานมานี้ คิโยชิ

ได้เรียน “คาถาคลายเชือก” และ “คาถาซ่อนตัว”

จาก โนฮาระ ริน

ทั้งสองอย่างนี้เป็นคาถาพื้นฐาน ระดับ E

โดยเฉพาะ คาถาคลายเชือก

ถือเป็นวิชาแรกที่โรงเรียนนินจาสอน

หลังจากนั้น ริน

ก็บอกเคล็ดลับของ คาถาแยกร่าง ให้เขา

เมื่อฝึกไปได้สักพัก

แผงระบบก็ปรากฏข้อความใหม่

[คุณได้รับพรสวรรค์ระดับ ขาว: วิชาสามพื้นฐาน]

[วิชาสามพื้นฐาน (ขาว)]

[เงื่อนไข: เรียนรู้ คาถาแยกร่าง, วิชาแปลงร่าง, คาถาสลับร่าง]

[ความก้าวหน้า: 1%]

[เอฟเฟกต์: ความเข้าใจวิชาสามพื้นฐานสูงกว่าคนทั่วไป ผลลัพธ์ดีกว่า 5%]

[หมายเหตุ: สามารถอัปเกรดได้]

"ไม่เลว"

คิโยชิ คิดในใจ

มือของเขายังไม่หยุดร่าย อิน

ยังคงสกัดจักระออกมาใช้กับ คาถาแยกร่าง

ตอนนี้วิชาสามพื้นฐาน

อยู่ในมือเขาแล้วดีกว่าคนทั่วไป 5%

เขาแอบคิดเล่น ๆ

ถ้าอัปเกรดต่อไป

วิชาแปลงร่าง ของเขา

อาจหลอกตาได้เหมือนของจริงเลยก็ได้

โดยทั่วไป วิชาแปลงร่าง

แทบไม่มีประโยชน์กับนินจาที่มีวิชารับรู้

ยกตัวอย่าง เซ็ตสึขาว

ที่ใช้วิชาแปลงร่างได้แนบเนียนที่สุด

ยกเว้นเพียงการรับรู้ความมุ่งร้ายของ นารูโตะ

วิธีอื่นแทบไม่มีใครแยกออก

แสงเช้าส่องผ่านป่า

นกบนกิ่งไม้จ้องร่างหนึ่งใต้ต้นอย่างสงสัย

"หืม… มีคนอยู่ตรงนั้น?"

ฮิวงะ นัตสึ เอ่ยขึ้น

"นั่นมัน อุจิวะ คิโยชิ เพื่อนร่วมห้องเรานี่นา"

ผมสั้นสีเขียวเข้มของนัตสึ

ไหวเบา ๆ ตามสายลม

ราวห้าสิบเมตรเบื้องหน้า

เด็กชายสวมเสื้อคลุมสัญลักษณ์ อุจิวะ

กำลังประสาน อิน ฝึกอยู่

"ช่างเขาเถอะ ไปหาที่ฝึกเปิด เนตรสีขาว กันดีกว่า"

ฮิวงะ เท็ตสึ ที่อยู่ข้าง ๆ พูดขึ้น

ทุกคนในตระกูล ฮิวงะ

ต่างมี เนตรสีขาว

แต่การจะดึงศักยภาพของมันออกมา

ต้องฝึกฝนหนัก

"อืม…"

นัตสึพยักหน้า แล้วละสายตาไป

เนตรสีขาว

มีพลังการมองระยะไกล

เห็นได้ไกลถึงหนึ่งกิโลเมตร

เมื่อฝึกมากขึ้น ระยะจะยิ่งเพิ่ม

แต่ความสามารถนี้

ไม่เหมาะจะฝึกในหมู่บ้าน

เพราะอาจไปล่วงเกินความเป็นส่วนตัวของคนอื่น

เป็นเรื่องหยาบคาย

แถมยังถูกนินจาประสาทรับรู้ดี ๆ จับได้ง่าย

ยิ่งไปกว่านั้น ความสัมพันธ์ระหว่าง ฮิวงะ กับ อุจิวะ

ก็เปราะบางอยู่แล้ว

ยิ่งควรหลีกเลี่ยงการข้องเกี่ยว

ทั้งคู่จึงเดินจากไปด้วยกัน

คิโยชิ ขมวดคิ้ว

รู้สึกได้ถึงสายตาที่จับจ้อง

เขาหันไปมอง

เห็นสองคนนั้นเพิ่งหันหลังกลับ

"ฮิวงะ นัตสึ กับ ฮิวงะ เท็ตสึ…"

ทั้งสองเป็นตัวละครประกอบในเรื่องเดิม

โดยเฉพาะ นัตสึ

เป็นคนในสายย่อยของตระกูล ฮิวงะ

และในอนาคตจะกลายเป็นคนรับใช้ของ ฮิวงะ ฮานาบิ

"ไม่เป็นไร"

คิโยชิ ส่ายหัว แล้วกลับไปฝึกต่อ

เวลาผ่านไปเพียงพริบตา

หนึ่งเดือนเต็มล่วงเลย

คิโยชิ เริ่มคุ้นชินกับชีวิตในโรงเรียนนินจา

เข้าสู่ปลายฤดูใบไม้ร่วง

อากาศเย็นลงเรื่อย ๆ

บ้านของ คิโยชิ

"ในที่สุดก็สำเร็จ"

กระแสไฟฟ้าอ่อน ๆ ไหลผ่านทั่วร่าง

แล่นไปใต้ผิวหนัง

กระตุ้นเซลล์อย่างต่อเนื่อง

คิโยชิ มองตัวเองในกระจก

ร่างกายไม่ซูบผอมเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

กล้ามเนื้อเริ่มขึ้นเป็นรูปเป็นร่าง

รับกับโครงร่างสูงใหญ่

ด้วยพรสวรรค์ของตระกูล โยสึกิ

เขาเติบโตไวกว่า อุจิวะ ทั่วไป

ทำให้ดูสูงกว่าเพื่อนรุ่นเดียวกันพอสมควร

"ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป… ฉันคงดูเหมือนนินจาคุโมะเข้าไปทุกที"

คิโยชิ ส่ายหัว ละสายตาจากกระจก

แต่ผิวของเขาไม่ได้เข้ม

ตรงกันข้าม กลับขาวแบบชาวคุโมะส่วนใหญ่

เพียงแต่ผมเป็นสีดำ ไม่ใช่ทอง

"คาถาแยกร่าง ฉันเรียนได้สมบูรณ์แล้ว

คาถาสลับร่าง ก็เรียนไปครึ่งหนึ่ง"

คิโยชิ เปิดพรสวรรค์ [วิชาสามพื้นฐาน]

แล้วก้มลงมองความคืบหน้าของมัน

จบตอน