เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 40 บทเรียน

ตอนที่ 40 บทเรียน

ตอนที่ 40 บทเรียน


เสียงรอบตัวเขาดูไม่ค่อยจะต่อเนื่องกันเลยซึ่งทำให้วิลล์รู้สึกหงุดหงิดมาก!

ลองนึกภาพที่มีมีดพุ่งเข้ามาหาตัวเองตรงจุดบอดแต่กลับไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยดูสิ

และในเวลานี้เองวิลล์ก็รู้สึกได้ถึงความสำคัญของฮาคิมากขึ้นเรื่อยๆ ถ้าเขามีฮาคิสังเกตล่ะก็ไอ้แว่นนี่คงโดนเขาจัดการไปตั้งนานแล้ว!

ฟู่วววว!

ไฟเริ่มลุกไหม้และเริ่มลามออกไปเรื่อยๆ!

พวกเขาต้องการเผาวิลล์และคนอื่นๆบนเรือให้ตายทั้งเป็น!

โชคยังดีที่ผลลื่นไหลของวิลล์ทำให้เขาอดทนได้นานมาก

แต่น้ำมันก๊าดที่ติดไฟอยู่บนดาดฟ้าเรือเองไม่ใช่สิ่งที่จะสามารถดับได้ในพริบตาด้วยฝนเพียงเล็กน้อย

“กัปตัน ไฟมันเริ่มใหญ่เกินไปแล้วนะครับ เราเองก็ต้องถอยแล้วเหมือนกัน!”

โจรสลัดที่เคยปิดล้อมวิลล์ต่างก็ถอนตัวออกไปเพราะไฟขนาดใหญ่แบบนี้ถ้าพวกเขาไม่ถอยพวกเขาก็คงจะถูกเผาทั้งเป็นไปด้วยแน่

“แกเจออะไรไหม” ชายสวมแว่นถามอย่างคาดหวัง

ถึงสุดท้ายเขาจะฆ่าวิลล์ได้ก็ตามแต่เขาก็ต้องสูญเสียคนไปจำนวนมาก เช่นกันและถ้าเขาไม่ได้กำไรพอที่จะชดเชยความเสียหายของเขาล่ะก็การต่อสู้ครั้งนี้ก็ถือว่าขาดทุน!

“กัปตัน คราวนี้เราตกได้ปลาตัวใหญ่!”

“สมบัติทั้งหมดที่เราพบได้ถูกส่งกลับมาแล้วมันน่าจะมีมูลค่าสักร้อยหรือไม่ก็สองร้อยล้านเบรี!”

ลูกเรือของชายสวมแว่นต่างก็ตื่นเต้นกันอย่างมาก

"ดีมาก!" ชายสวมแว่นรู้สึกโล่งใจในทันทีที่เหลือเขาก็แค่ดูให้มั่นใจว่าวิลล์ตายไปแล้วจริงๆทุกอย่างก็จะเรียบร้อย

“ว่าแต่กัปตัน เจ้าเด็กผมชมพูคนนั้นที่พวกเราจับมาได้ เราจะจัดการกับมันยังไงดีครับ?”

ชายสวมแว่นมองเขาอย่างรังเกียจและพูดว่า "มันเป็นรางวัลของนายแล้ว ดังนั้นอย่าลืมจัดการมันตอนที่เสร็จธุระแล้วล่ะกัน"

"ครับ!"

ลูกเรือคนนั้นยิ้มอย่างร้ายกาจพร้อมกับคิดว่าเขานั้นเป็นคนไม่ชอบผู้หญิงแต่เขาเป็นคนชอบเด็ก

"เรือลำนี้กำลังจะจมแล้ว ไปกันเถอะ"

หลังจากรออยู่สักพักเขาก็ไม่เห็นวิลล์ออกมาจากกองไฟนั่นเลยจนในที่สุดชายวสวมแว่นก็โล่งใจ

แม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นผู้ใช้ผลปีศาจที่แข็งแกร่ง แต่เขาก็ต้องต่อสู้ในสภาพที่ติดพิษเป็นเวลานานและยังคงถูกล้อมรอบไปด้วยไฟอีกเพราะงั้นมันก็น่าจะตายไปแล้วแน่ๆ

แต่ในขณะนั้นเองที่ชายสวมแว่นกำลังจะก้าวขึ้นไปบนแผ่นไม้ที่เชื่อมเรือของพวกเขาไว้จู่ๆแผ่นไม้ใต้ฝ่าเท้าก็แตกกระจาย!

ชายสวมแว่นพยายามที่จะหนีแต่ก็โดนมือที่ใหญ่และเปียกคว้าข้อเท้าของเขาเอาไว้ก่อนและจากนั้นมันก็ฟาดเขาลงไปบนดาดฟ้าเรือ!

“แหม! วิธีแกนี่มันสกปรกจริงๆเลยน้า~~!”

ณ ขอบเรือ วิลล์ประคองนามิที่หมดสติไว้ในมือข้างหนึ่งและใช้มืออีกข้างหนึ่งพลิกตัวขึ้นไปบนเรือ!

“เป็นไปไม่ได้! แกรอดมาได้ยังไงกัน!”

ชายสวมแว่นที่ครึ่งตัวของเขาทะลุลงไปบนพื้นดาดฟ้ารีบตะโกนด้วยความหวาดกลัวหลังจากที่กระอักเลือดออกมาเต็มปาก

พวกมันมากมายรออยู่ข้างนอกดวงตาหลายคู่จ้องมองเข้าไปในกองไฟ ไม่มีทางที่พวกเขาจะไม่รู้ว่ามีคนรอดออกมา!

แต่เมื่อเขาคิดไปคิดมา...

ชายใส่แว่นก็ตะโกนอย่างไม่อยากจะเชื่อในทันทีว่า "แกซ่อนตัวอยู่ในทะเลงั้นเหรอ เป็นไปได้ยังไงกัน!"

เขาไม่ใช่ผู้ใช้ผลปีศาจงั้นเหรอ? เขาจะไปซ่อนตัวอยู่ในทะเลได้ยังไงกัน?

ชายสวมแว่นมึนงงไม่ว่าจะคิดยังไงก็คิดไม่ออก!

วิลล์วางนามิลงอย่างแผ่วเบาจากนั้นจึงส่งโจรสลัดสองสามคนที่ตะโกนใส่พวกเขาไปลงนรก และจากนั้นภายใต้ดวงตาอันตื่นตระหนกและหวาดกลัวของชายสวมแว่นคนนั้น วิลล์ก็เดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา

“แกได้สอนบทเรียนดีๆให้ฉันจริงๆ เราเพิ่งจะมาถึงแกรนด์ไลน์ไม่นานแต่แกก็ให้ของขวัญที่ยอดเยี่ยมนี้กับฉันซะแล้ว ฉันจะตอบแทนแกยังไงดีละทีนี้”

วิลล์มองดูตัวเองที่สกปรกไปหมดจากนั้นยิ้มให้ชายคนนั้นอย่างน่ากลัว!

หลังจากที่ออกมาจากอีสต์บลูที่เป็นหมู่บ้านเริ่มต้นที่อ่อนแอที่สุด วิลล์ก็ค่อนข้างที่จะหลงตัวเองเชื่อว่าถึงเขาจะเจอศัตรูที่เขาไม่สามารถเอาชนะด้วยความสามารถผลปีศาจทั้งสองและถุงมืออินฟินิตี้ได้ เขาก็คงจะไม่มีปัญหาอะไรในการหนี เพราะที่นี่ก็ยังเป็นแค่ครึ่งแรกของแกรนด์ไลน์ไม่ใช่สถานที่ที่สัตว์ประหลาดมีอยู่ทั่วแบบนิวเวิลด์สักหน่อย

และนั่นก็เป็นเหตุผลที่เขาตามพวกมันมาหลังจากที่เขารู้ว่าไอ้แว่นนี่มันไม่ได้มาดี!

ถ้าวัดกันที่ความแข็งแกร่งตัวต่อตัวแล้วล่ะก็ไอ้แว่นนี่เทียบกับเขาไม่ได้เลยสักนิด!

แต่เพราะมันมีทักษะการลอบสังหารและผลปีศาจที่เสริมทักษะของมัน วิลล์ก็เลยค่อนข้างเสียเปรียบนั่นเอง!

ถ้าเขาไม่ฉลาดพอและใช้กรงเล็บอินฟินิตี้ของเขาขุดพื้นดาดฟ้าและดำลงไปในทะเลซึ่งเป็นเรื่องที่ชายสวมแว่นนั่นคาดไม่ถึงล่ะก็เขาก็คงจะต้องจ่ายราคาแพงกว่านี้มากเพื่อเรียนรู้บทเรียนนี้!

วิลล์ใช้มือซ้ายบีบคอไอ้แว่นแล้วยกตัวมันขึ้นส่วนพวกโจรสลัดรอบๆก็ไม่กล้าที่จะออกมาช่วยเพราะกลัวว่าจะเป็นรายต่อไป

“อย่า...ฆ่าฉันเลย!”

ชายสวมแว่นพูดด้วยเสียงขาดๆหายๆเพราะหายใจไม่ออก

"แกพูดอะไรนะ?"

วิลล์ขยับเอาหูเข้ามาใกล้ชายสวมแว่น

ทันใดนั้นเองมือขวาของชายสวมแว่นที่ซ่อนอยู่ข้างหลังก็โจมตีใส่เขา!

กริชพิษสะท้อนกับแสงไฟทำให้มันราวกับจะเรืองแสงเป็นสีเขียวและเจาะเข้าไปในหัวใจของวิลล์โดยตรงได้เลย!

แต่ทันทีที่มันสัมผัสกับร่างของวิลล์ ทันใดนั้นตัวกริชก็ไหลไปไหลมาและเลื่อนไปมาและแทงอากาศแทน!

“แกคิดว่าฉันจะทำพลาดซ้ำสองอีกงั้นเหรอ ฉันระวังแกมานานแล้ว ไอ้สี่ตา!”

วิลล์เปลี่ยนถุงมือเป็นกรงเล็บอินฟินิตี้จากนั้นก็แทงทะลุเข้าไปในตัวของชายสวมแว่นนั่น!

"อ๊ากกกกๆ!"

เสียงกรี๊ดร้องของชายสวมแว่นดังไปทั่วท้องฟ้ายามค่ำคืน!

“อย่าฆ่าฉันเลย! ฉันจะให้ยาแก้พิษกับคุณ คุณกับผู้หญิงคนนั้นไม่อยากตายใช่ไหมล่ะ แล้วก็เด็กคนนั้นถูกลูกเรือฉันจับไปเองเพราะงั้นปล่อยฉันไปดีกว่า...”

“เจ้าพวกขยะ!”

วิลล์ดึงกรงเล็บขวาออกมาอย่างรวดเร็วจากนั้นก็ตัดหัวของผู้ชายคนนั้นในทันที!

จบบทที่ ตอนที่ 40 บทเรียน

คัดลอกลิงก์แล้ว