ตอนที่ 37 จิวเวลรี่ บอนนี่

" นี่แกล้อเล่นหรือไง " โจรสลัดสาวผมสีชมพูดกัดฟันเมื่อได้ยินคำพูดของวิลล์ เห็นได้ชัดว่าเธอหงุดหงิด

ชายสวมแว่นทีพึ่งแนะนำตัวเองถูกเมินอย่างสมบูรณ์และใบหน้าของเขาก็มือครึ้มลงในทันที!

" อย่าโมโหไปเลยน่า เรามาสนิทกันไว้ดีกว่ามั้ย " วิลล์พูดอย่างสบายๆ

ไอ้พวกนี้มันเป็นใครกัน! ไม่มีคนปกติซักคน!

คนแรกก็ไอ้แว่นอวดเก่งอีโก้สูง อีกคนก็คนบ้าหลงตัวเองที่ไม่เข้าใจอะไรเลย!

จังหวะการออกเดินเรือครั้งนี้พังมาก!

นั่นคือสิ่งที่จิวเวลรี่ บอนนี่คิด

" ถ้านายมาจากอีสต์บลู นายรู้จักเอสหมัดอัคคีหรือเปล่า " โจรสลัดสาวผมชมพูถามเพื่อระงับโทสะของเธอ

เอส?

ตอนนี่ เอสน่าจะออกทะเลมาปีกว่าแล้ว แต่ฉันไม่รู้ว่าเขาไปท้าทายหนวดขาวและถูกรับเป็นลูกบุญธรรมหรือยัง

ทำไมยัยนี่ถึงได้ถามหาเอสกัน?

หรือเป็นหนี้รักของเอสใช่มั้ย?

กองไฟแห่งการนินทาลุกโชนและวิลล์เริ่มเริ่มพูด

" เอสหรอ? แน่นอนว่าฉันรู้ ไม่นานมานี้ฉันเคยช่วย อบรม น้องชายของเขามาก่อน แล้วเธอเป็นใครกัน อย่าบอกนะว่า.."

" นายไม่จำเป็นต้องรู้หรอกว่าฉันเป็นใคร! แค่บอกว่าเอสอยู่ที่ไหนมาก็พอ! " โจรสลัดสาวผมสีชมพูตัดบททันที

" ฉันจะไปรู้ได้ไง! เธอไปหาเองเถอะ "

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายหยาบคายมาก แม้ว่าเธอจะหน้าตาดีแต่วิลล์ก็ไม่สนใจ บางทีเธออาจจะเป็นกิ๊กของเอสก็ได้ แต่ใครสน!

และเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่รู้ว่าเอสอยู่ที่ไหน ก็แปลว่าเอสยังไม่ได้ไปท้าทายหนวดขาว แต่ก็คงอีกไม่นานแล้ว

" บอกชื่อนายมาซะ! " โจรสลัดสาวผมชมพูพูดอย่างเคร่งขรึม

" ไม่ใช่ว่าเธอควรจะแนะนำตัวเองก่อนจะถามชื่อคนอื่นหรือไง? " วิลล์พูดดอย่างท้าทาย!

เขาเป็นคนแบบนั้น ใครหาเรื่องมา เขาก็หาเรื่องกลับ!

โจรสลัดสาวผมชมพูพยายามจะเข้ามาต่อยหน้าเขาด้วยอารมณ์โมโห แต่คนของเธอที่อยู่ใกล้ๆก็ช่วยกันรั้งเธอเอาไว้สุดแรงเพื่อไม่ให้ตีกันที่นี่!

หลังจากสงบสติอารมณ์ลงได้เล็กน้อย โจรสลัดสาวก็ปรับอารมณ์ให้ตัวเองสงบลงเพื่อคุยกับเขา เพราะดูเหมือนว่าเขาจะรู้จักเอสจริงๆ

" ฟังนะ ฉันคือกัปตันของกลุ่มโจรสลัดบอนนี่ จิวเวลรี่ บอนนี่ และฉันก็มีค่าหัวถึง80ล้านเบรี่! "

80ล้าน!

วิลล์เจ็บปวดใจมาก เขาแอบเกลียดพวกกองทัพเรือที่ตั้งค่าหัวเขาน้อยเกินไป เขาคิดว่าค่าหัวเขาจะเพิ่มขึ้น แต่มันก็ไม่เพิ่ม!

" วิลล์ กัปตันกลุ่มโจรสลัดไร้หน้า ค่าหัว 50ล้าน! "

แม้ว่าค่าหัวที่สูงกว่าจะดี แต่ค่าหัวที่ต่ำกว่าก็ไม่ได้หมายความว่าจะอ่อนแอกว่า มันใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงเท่านั้น การจะรู้ว่าใครแข็งแกร่งกว่านั่นต้องตัดสินกันหลังการต่อสู้!

หลังจากได้ยินวิลล์ที่แสดงท่าทางอวดดีมีค่าหัวเพียง50ล้าน บอนนี่ก็หัวเราะเยาะและไม่อยากจะมองเขาเลย

แต่ชายแว่นกลับซีดลงอีกครั้ง

แต่เขาก็กลับมามีใบหน้ายิ้มแย้มทันที โดยไม่รู้ว่าเขากำลังว่าแผนอะไรอยู่

" นี่บีเบิ้ลการ์ดของฉัน ฝากส่งให้เอสด้วยถ้านายเจอเขาอีก และไม่ต้องห่วง ถ้านายทำได้ฉันจะจ่ายให้นายมากกว่า50แน่นอน! "

หลังจากหัวเราะ บอนนี่ก็หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากหมวกของเธอจากนั้นก็ฉีกส่วนหนึ่งแล้วโยนมีดให้เขาพร้อมกระดาษแผ่นนั้น

" นายรู้วิธีใช้ใช่มั้ย ฉันสอนให้ได้นะถ้านายไม่รู้~ "

" ฉันรู้..."

" แต่ฉันช่วยอะไรเธอไม่ได้ "

จากนั้นวิลล์ก็ยักไหล่และโยนบีเบิ้ลการ์ดของเธอทิ้งทะเล!

บ๊ะ! เธอเห็นฉันเป็นใครกัน!

วิลล์อารมณ์เสีย ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้ว่าเอสจะไปที่ไหนต่อ แต่เขาจะไม่บอกเธอ!

" ไอ้บ้า อย่าห้ามฉัน! ฉันจะฆ่ามันวันนี้! "

" กัปตัน พอเถอะ รีบไปกันได้แล้ส มีเรืออีกลำกำลังมาที่นี่! "

ลูกเรือที่อยู่ข้างหลังของเธอพยายามโน้มน้าวเธออย่างขมขื่นใจ เห็นได้ชัดว่าพวกเขารู้นิสัยของกัปตันของพวกเขาดี

วิลล์ไม่อยากจัดการกับยัยเด็กที่สมองมีปัญหานี่ และเขายังคงเป็นสุภาพบุรุษอยู่ถ้าเธอไม่ยั่วโมโหเขา แต่ถ้าเธอทำ เขาก็ไม่สนหรอกนะว่าเธอจะเป็นกิ๊กเอสหรือป่าว

" ไปกันเถอะ "

วิลล์เก็บมีดสั้นอัญมณีเล่มนี้ไว้ในอกเสื้อ จากนั้นเขาก็พบว่านามิกำลังมองเขาด้วยตาเป็นประกาย

" โอ้..ฉันแค่อยากเก็บไว้ให้เธอก่อนนะ ฉันไม่ได้มีเจตนาจะซ่อนมันหรอกนะ! "

วิลล์พูดขณะส่งมีดสั้นนั้นให้ด้วยความเจ็บปวด

" โอ้~ อย่าขี้เหนียวสิ ทุกอย่างบนเรือไม่ใช่ของกัปตันทั้งหมดหรอกหรอ แม้แต่ฉันก็ด้วยนี่ใช่มั้ย~ "

หลังจากชำเลืองมองอย่างมีความสุข นามิก็เก็บมีดเล่มนั้นอย่างไว

วิลล์พยักหน้าอย่างขมๆ เขาไม่เชื่อคำพูดของเธอเลยจริงๆ!

ทำไมเธอไม่มาที่เตียงของเขาด้วยความตั้งใจของเธอเองซะล่ะ!

หลังจากการเจรจาสิ้นสุด เรือทั้งสามลำก็เริ่มออกเดินทางอีกครั้ง

จากนี้ไป บนล็อคโพสต์จะมีแถบแม่เหล็ก7เส้นแทนเส้นทางทั้ง7เส้น

วิลล์ที่ลืมไปว่ามีล็อกโพสต์อยู่ก็ชะงักไปทันใด!

ทันใดนั้น ล็อกโพสต์ที่ดูคุ้นเคยก็ถูกโยนมาที่เท้าเขา

" ดูเหมือนว่าจะเป็นมือใหม่ที่ไม่รู้อะไรเลยนะ ฉันจะให้มันเป็นค่าจ้างล่วงหน้าก็แล้วกัน แล้วอย่าลืมแจ้งด้วยถ้าได้ข่าวเอส "

หลังจากนั้นบอนนี่ก็เลือกเส้นทางแล้วจากไป

เอิ่ม.....

จะใช้ดีมั้ยก็เป็นคำถามที่ดี!

ในเวลานั้น นามิก็ได้หยิบล็อกโพสต์ที่บอนนี่ทิ้งไว้ขึ้นมา " ฉันเคยได้ยินว่าจะต้องใช้มันเมื่อเข้าไปในแกรนด์ไลน์แล้ว สิ่งนี้จะช่วยชี้ทางไปยังเกาะต่อไป "

" นี่คือบีเบิ้ลการ์ดที่ผู้หญิงคนนั้นทิ้งไว้ แล้วบีเบิลการ์ดคืออะไรล่ะ การ์ดที่มีชีวิตงั้นหรอ? "

นามิเป็นเหมือนเด็กที่ได้ของเล่นใหม่เอ่ยถามด้วยสงสัย

" อืมบีเบิ้ลการ์ดเป็นสิ่งที่พิเศษมาก มันสามารถระบุได้ว่าคนๆนั้นปลอดภัยอยู่หรือเปล่าและอยู่ที่ไหน โดยดูจากสภาพของมันและการเคลื่อนไหวของมัน "

ขณะที่เขาพูดอยู่นั้น วิลล์ก็วางบีเบิ้ลการ์ดลงบนมือและแสดงให้ดู

บีเบิ้ลการ์ดที่อยู่บนมือวิลล์ก็ลอยขึ้นมาทันทีและชี้ไปยังทิศที่บอนนี่เพิ่งจากไป ทำให้นามิรู้สึกทึ่งอย่างมาก

และในขณะเดียวกำลังสาธิต เรือของชายแว่นก็เข้ามาใกล้

" คุณเกลียดผู้หญิงที่เห็นแก่ตัวคนนั้นเหมือนกันใช่มั้ย ถ้าไม่อยากใช้ล็อกโพสต์ของเธอ คุณก็แค่ตามเราไปที่เกาะต่อไปได้นะ"

ชายแว่นแนะนำอย่างเป็น ' มิตร '!