ตอนที่ 33 ฉันรักนายจริงๆเลย!

แนวคิดของวิลล์เรียบง่ายมาก หากคนที่น่าเชื่อถือและไร้เดียงสามาร่วมมือด้วย แม้จะแบ่งกัน 50-50 ก็จะมีรายได้ถึง10ล้าน

เมื่อนามิเห็นว่าเขาทำเงินได้มากมายอีกครั้งและ 'ค่าธรรมเนียม' เธออาจจะใส่ชุดว่ายน้ำที่เขาอยากให้เธอใส่

แผนในการกล่อมนามิให้อยู่ในอ้อมแขนเขาเวลากลางคืนนั้นใกล้ฝันขึ้นมาอีกขั้นแล้ว!

เงินเป็นสิ่งที่วิเศษมาก!

วิลล์ชมตัวเองในความฉลาดทางการเงินของเขา และไม่เข้าใจจริงๆว่าทำไมตอนอยู่โลกเดิมถึงได้โง่นัก!

" ไอ้สวะนี่มันรวยจริงๆ! "

หลังจากได้เห็นสมบัติที่ครีกเก็บสะสมในช่วงหลายปีมานี้ วิลล์ก็อดที่จะสบถออกมาไม่ได้!

เครื่องประดับเงินและทองคำที่อยู่อยู่ตรงหน้าเกือบทำเอาเขาตาบอด

กองสมบัติตรงหน้าของเขานี้มีค่าอย่างน้อยก็100ล้านเบรี่!

ตรูข้ารวยแล้วเฟ้ย!

ดวงตาของวิลล์แทบจะเปลี่ยนเป็นรูปเงินเบรี่เหมือนนามิ

ไม่น่าแปลกใจเลยที่หลังจากนี้สองปี ชายคนนั้นถึงสามารถรวบรวมคนได้กว่า5,000และซื้อเรือได้กว่า50ลำเพื่อไปท้าทายแกรนด์ไลน์

ร่ำรวยและทรงพลัง!

วิลล์ไล่คนอื่นออกไปทั้งหมด แล้วจึงเรียกถุงมืออินฟินิตี้ออกมาเพื่อเก็บสมบัติตรงหน้าทั้งหมดเข้ามิติเก็บของ!

พื้นที่ 100 ลบ.ม. นั้นอาจดูเหมือนไม่เพียงพอ วิลล์จึงเอาของเบ็ดเตล็ดด้านในออกมากองไว้แทน

ตอนวิลล์เข้ามานั้นมีสมบัติอยู่เต็มไปหมด แต่เมื่อเขาออกไปก็เหลือเพียงแต่ส้มที่กองอยู่ นี่คือความเมตตาของเขาแล้ว

หนึ่งชั่วโมงต่อมา...

" นายท่าน ข้ามองเห็นเรือลำหนึ่งไม่มีธง " ผู้ชายหน้าตาแย่คนหนึ่งเดินเข้ามาพูดขึ้นอย่างเกรงๆ

ด้วยรางวัลค่าหัว17ล้านของอดีตกัปตันของเขา เทียบกับค่าหัว50ล้านของวิลล์ พวกเขาก็รู้ว่าควรเลือกใคร

น่าเสียดายที่วิลล์ไม่ได้ปลื้มคนพวกนี้เท่าไร!

. . .

" คุณนามิ! ไม่นะ! มีเรือโจรสลัดกำลังเข้ามาแล้ว! "

นามิและโคบี้กำลังรอการกลับมาของวิลล์อยู่

ในขณะนี้ ความกังวลของพวกเขาก็ถูกแทนที่ด้วยความตื่นตระหนก

ในกลุ่มโจรสลัดไร้หน้านั้นมีเพียงวิลล์ที่มีพลังในการต่อสู้ ส่วนนามิหรือโคบี้นั้นยังอีกยาวไกล ซึ่งเป็นสาเหตุให้นามิไม่กล้าแขวนธงโจรสลัดเมื่อวิลล์ไม่อยู่

ไม่ว่าจะเป็นโจรสลัดหรือกองทัพเรือที่ถูกดึงดูดเข้ามา มันก็ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะสู้ด้วยได้เลย

" ไม่นะ นั่นมันกลุ่มโจรสลัดครีก! "

นามิหน้าซีดลงทันใด

แม้ว่าค่าหัวของครีกจะไม่สูงเท่าอารอง แต่กำลังคนนั้นมีมากกว่า2,000และยังมีเรือกว่า20ลำ ทำให้เขาสามารถสร้างชื่อให้ตัวเองบนอีสต์บลูได้ ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ได้รับฉายาว่า พวกเล่นนอกกฏ

" ไอ้เจ้าบ้าวิลล์ ทำไมเขายังไม่กลับมาอีก! หรือว่าเขาแค่โกหกเรา! "

เมื่อเวลาผ่านไป ความมั่นใจของนามิก็สั่นคลอน

เพื่อคอยช่วยเหลือหากเกิดอะไรขึ้น นามิและโคบี้ได้ซ่อนเรืออยูไม่ไกลจากจุดที่วิลล์และสโม๊กเกอร์สู้กันนัก

แต่ใครจะไปคิดว่าอยู่ๆ วิลล์ก็โดดขึ้นมาโต้คลื่นและสไลด์หายไปล่ะ!

นามิและโคบี้ที่นิ่งอึ้งก็ไม่มีทางเลือกนอกจากซ่อนตัวอยู่แถวเส้นทางเดินเรือไปโร๊คทาวน์ และวิลล์จะต้องผ่านทางนี้แน่นอนถ้าเขาจะไปที่นั่น!

ต้องบอกว่านามิพูดถูกเผง!

ขณะที่นามิกำลังจะหลีกเลี่ยงกลุ่มโจรสลัดครีกก็ได้มีเสียงที่คุ้นเคยดังมาถึงหูของเธอ

" เฮ้!!! "

" นามิ!!! โคบี้!! "

" ฉันกลับมาแล้ว!! "

วิลล์ที่ยืนอยู่บนเรือได้โบกมืออย่างตื่นเต้น

" นั่นอาจารย์นี่! เขาไม่เป็นอะไรจริงๆด้วย! อาจารย์กลับมาแล้ว! "

โคบี้กระโดดโลดเต้นอย่างมีความสุข

ฉันรู้! ฉันบอกแล้วว่าเขาจะต้องกลับมาอย่างปลอดภัย!

นามิดูมีความสขมากเช่นกัน แต่เธอก็นึกขึ้นได้ว่าถ้าวิลล์ปลอดภัยกลับมา เธอจะต้องทำตามสัญญาที่ว่าไว้ในไม่ช้าแล้วสิ

นามิรู้สึกเหมือนหน้าจะไหม้เมื่อคิดถึงชุดว่ายน้ำเชือกสีดำตัวนั้น

ฉันเป็นบ้าอะไรถึงได้ยอมทำตามคำขอบ้าๆของเขาในตอนนั้นกันนะ!

สิบนาทีต่อมา เรือทั้งสองก็มาบรรจบกัน

วิลล์ลงมาที่เรือเล็กและลูบหัวโคบี้ ก่อนจะยิ้มกว้างแล้วมองตรงไปทางนามิ

หน้าของนามิแดงขึ้น " ฉันรู้..ฉันรู้..ฉันไม่ลืมหรอกน่า.."

วิลล์จับมือนามิแล้วพูดว่า " คราวหน้าอย่ารอฉันในที่อันตรายแบบนี้อีกนะ ฉันสัญญาแล้วว่าจะไม่เป็นอะไร ฉันจะมีชีวิตกลับมาหาเธอแน่นอน "

คราวนี้นามิไม่ได้ผลักเขาออกไป แต่เธอนิ่งเงียบก่อนจะเอื้อมมือที่สั่นเทาออกไปโอบรอบเอวของเขา

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอกอดตอบเขาแบบนี้

ขณะที่ทั้งสองกำลังจมอยู่ในบรรยากาศอบอุ่นสวยงามนี้ โคบี้ก็พูดขึ้นอย่างแปลกใจว่า " ห๊ะ ทำไมเรือถึงแล่นออกไปแล้วล่ะ พวกเขาเป็นเพื่อนอาจารย์หรอ "

ห๊ะ!

วิลล์หันกลับไปมองทันที!

" อย่างตามไปนะ! "

นามิรู้สึกไม่ดีเล็กน้อยที่เห็นวิลล์ต้องการจะไล่ตามเรือลำนั้น " ทำไมนายถึงรู้จักกับพวกกลุ่มโจรสลัดครีกด้วย? พวกนั้นไม่ใช่คนดีเลยนะ! "

วิลล์ทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะก่อนพูดว่า " ฉันฆ่าไอ้เลวครีกไปแล้ว! เรือลำนั้นมีค่าหลายสิบล้านเบรี่เลยนะ! "

" แล้วมัวรออะไรอยู่เล่า! ตามไปเร็ว! "

ทันทีที่เธอได้ยินว่าเรือลำนั้นมีมูลค่าหลายล้าน เธอก็กระตือรือร้นกว่าใคร!

" ลืมมันไปเถอะ ไม่ต้องตามแล้ว ครั้งนี้ฉันไปแหย่หนวดทหารเรือจากโร๊คทาวน์ แม้แต่เฒ่าจอห์นก็ไม่กล้าร่วมมือกับฉันแล้ว "

นามิคิดตามแล้วก็เห็นว่าพวกเขาไม่มีเวลามัวช้าอีกแล้วจริงๆ

มันยากเกินไปสำหรับพวกเขาที่จะเข้าแกรนด์ไลน์ในเมื่อกองทัพเรือจากโร๊คทาวน์เริ่มเคลื่อนไหวใหญ่โต

นามิจิตตกลงกระทันหันเมื่อหลายล้านเบรี่บินหายไป!

จกานั้นเธอก็ได้ยินวิลล์พูดว่า " ดีที่ฉันเอาสมบัติของครีกออกมาก่อน ไม่งั้นคงเสียหายมากเลยครั้งนี้! "

" สมบัติ? จริงหรอ? เท่าไร? "

" ฮี่ฮี่ สมบัติมากมายเลย! มันมีค่าอย่างน้อยก็ร้อนล้านเบรี่หละ! "

มากว่า100ล้าน?

นามิรู้สึกเหมือนว่าเธอกำลังเหยียบบนปุยเมฆนุ่ม!

" ฉันรักนายจริงๆเลย ม๊วฟ! "

ด้วยความตื่นเต้นของเธอ นามิก็โอบคอเขาแล้วหอมแก้มเขา

นี่เป็นคำสารภาพรักหรือเปล่า? ใช่มั้ย?

วิลล์สัมผัสใบหน้าของเขาอย่างเหม่อลอย