ตอนที่ 26 ช็อปปิ้งกับนามิ

นอกจากนี้ ฉันยังบอกกองทัพเรือทุกอย่างเกี่ยวกับนายแล้ว และหวังว่านายจะเข้าใจนะ..."

เฒ่าจอห์นถอนหายใจ

วิลล์ไม่คิดจะทำให้เขาต้องลำบากและเขาก็พอใจกับผลลัพธ์ที่ออกมาแล้ว

“งั้นก็หมายความว่าที่นี่ถูกกองทัพเรือจับตามองอยู่ใช่ไหม ถ้าอย่างนั้นพวกเรา...”

ในที่สุดนามิก็กลับมาได้สติจากความสุขของ 20 ล้านเบรี

เฒ่าจอห์นเงียบไป

ในอีกด้านหนึ่งวิลล์ก็ได้เตรียมพร้อมสำหรับเรื่องเลวร้ายที่สุดไว้แล้วและเขาก็ไม่ได้มีอาการตื่นตระหนกแม้ว่าเขาอาจจะต้องเผชิญหน้ากับสโมคเกอร์จริงๆก็ตาม

เขารู้ดีว่าสโมคเกอร์นั้นมีจุดอ่อนร้ายแรงตรงที่เขาพึ่งพาพลังของผลปีศาจมากเกินไป ส่งผลให้ทักษะทางกายภาพของเขาไม่แข็งแกร่งเท่าไหร่และเขาก็ไม่สามารถใช้รูปแบบทั้ง 6 และฮาคิได้อีกด้วย

และมันก็ยังมีจุดอ่อนของผู้ใช้ผลปีศาจอย่างน้ำทะเลและหินไคโรอีก!

แต่ถึงอย่างนั้นวิลล์ที่ใช้ฮาคิไม่ได้และไม่มีอาวุธหินไคโรก็ไม่รู้ว่าจะใช้อะไรเพื่อปราบสโมกเกอร์แต่เรื่องหนีคงไม่มีปัญหา

ด้วยผลเนียนนุ่มนี้คงเป็นเรื่องยากสำหรับสโมคเกอร์ที่จะไล่ตามเขาบนบกให้ทันแต่ถ้าเขาอยู่ในทะเลวิลล์ก็จะได้เปรียบยิ่งกว่านี้อีก

เขาไม่กลัวทะเลและสามารถจมเรือรบได้อย่างง่ายดายด้วยพลังของถุงมืออินฟินิตี้ซึ่งเป็นแค่วิธีทั่วไปของมนุษย์เงือกบางคน แต่กองทัพเรือก็ไม่สามารถทำอะไรกับมันได้

นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ทะเลยังคงเป็นอาณาเขตของมนุษย์เงือกและราชาแห่งท้องทะเล!

ไม่ใช่ว่าไม่มีคนที่แข็งแกร่งจนสามารถต่อสู้กับพวกมนุษย์เงือกแบบตัวต่อตัวในน้ำได้เลย แต่มันกลับมีน้อยเกินไปอย่างน้อยก็ไม่ใช่สโมคเกอร์ที่เป็นผู้ใช้ผลปีศาจ

หากไม่มีที่ให้เหยียบในทะเล นอกจากสโมคเกอร์สามารถลอยต่อไปได้โดยใช้พลังของเขาในท้องฟ้า วิลล์ก็คงจะหมดหนทางแล้วหละ

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงมาตรการรับมือที่วิลล์คิดได้ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาตามสถานการณ์เท่านั้นแต่ผลลัพธ์คงไม่อาจคาดเดาได้

“งั้นเราขอไปก่อนแล้วกัน ฉันหวังว่าวันหนึ่งเมื่อฉันกลับมาที่อีสต์บลู ฉันจะยังเจอเพื่อนเก่าของฉันได้นะ”

“งั้นก็รีบๆไปเถอะ กระดูกเก่าๆของฉันอยู่ได้ไม่นานหรอกนะ”

เฒ่าจอห์นและวิลล์มองหน้ากันและยิ้ม แม้ว่าจุดยืนของพวกเขาจะแตกต่างกันโดยสิ้นเชิงในตอนนี้ และแม้ว่าในระหว่างการทำงานร่วมกันก็มีช่วงเวลาที่ไม่พอใจกันมากมายแต่ผลลัพธ์ที่ออกมาก็ยังถือว่าค่อนข้างดี

วิลล์ชื่นชมแรงผลักดันและความมุ่งมั่นของเฒ่าจอห์นในขณะที่เฒ่าจอห์นให้ความสำคัญกับความเป็นไปได้ที่ไม่สิ้นสุดของวิลล์ซึ่งเป็นการลงทุนที่ไม่ขาดทุนเลย!

"ถ้านายต้องการเรือที่ดีกว่านี้ในอนาคตล่ะก็เมื่อนายเก็บเงินได้มากพอ นายสามารถไปวอเตอร์เซเว่น และหาช่างต่อเรือชื่อ เคย์รัน จอห์น เขาคือหลานชายของฉันเองและเมื่อนายเจอเขาแล้วนายจะได้ส่วนลด 95% ถ้าพูดชื่อของฉันนี่เป็นของขวัญจากลานะ”

"หน้าเฒ่าจอห์นใหญ่ดีนี่~แต่ก็ขอบคุณนะ" วิลล์ยิ้มและโบกมือให้แล้วเดินจากไป

แน่นอนว่าก่อนที่เขาจะจากไปเขาก็ไม่ลืมที่จะเก็บกระเป๋าเอกสารสองใบที่มีเงินอยู่ไว้ในมิติถุงมืออินฟินิตี้ของเขา

เวทย์มนตร์นี้ทำให้นามิจ้องมองเขาเป็นเวลานาน

ถุงมือทองคำปรากฏขึ้นและหายไปในหมู่บ้านโคโคยาชิและมันก็แปลกมาก

และนามิยังสังเกตได้ว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่วิลล์ต่อสู้เขาก็จะ'เรียก'มันออกมาก่อนเหมือนกับที่เขาเพิ่งทำไปเมื่อกี้

จากนี้ไปพวกเขาจะเป็นอยู่ในเรือลำเดียวกันและไม่มีทางที่พวกเขาจะไม่สังเกตเห็นเรื่องที่แปลกประหลาดเช่นนี้

"ถุงมือทองคำโผล่ๆหายๆนี่มันอะไรกัน และนายซ่อนเงินทั้งหมดไว้ที่ไหนกัน? นามิอดไม่ได้ที่จะถามด้วยความสงสัย

“ถุงมือทองคำงั้นเหรอ ช่างเป็นชื่อที่ยิ่งใหญ่อะไรแบบนี้!”

“มันชื่อว่าถุงมืออินฟินิตี้มันคือสิ่งประดิษฐ์และเงินทั้งหมดนั่นก็ถูกเก็บไว้ในมิติภายในของมัน เพราะงั้นมันเลยง่ายที่จะเอาออกมาได้ทุกเมื่อ!”

วิลล์ทำให้มันโผล่มาอีกครั้งแสดงให้นามิดู

เขาไม่รู้ว่าเป็นเพราะคนในโลกนี้เปิดกว้างมากหรือพวกเขาคุ้นเคยกับการเห็นสิ่งแปลกๆต่างๆนานา หรือเธอแค่ไม่ชอบท่าทางอันภูมิใจของเขากันแต่นามิก็พ่นลมหายใจและหยุดถามคำถาม

ทุกคนต่างก็มีเรื่องส่วนตัวและความลับของตัวเองทั้งนั้น

นามิไม่ได้ถามอะไรมากและวิลล์ก็ไม่ได้รีบที่จะโชว์ความสามารถของถุงมืออินฟินิตี้และประวัติของมัน และมันก็ไม่จำเป็นที่จะต้องประกาศเรื่องที่ว่ายังมีโลกอื่นอยู่อีกและปล่อยให้มันเป็นความลับของเขาต่อไป

หลังจากกวาดตามองดูภูเขาสองลูกโดยไม่ได้ตั้งใจด้วยสายตาอันยอดเยี่ยมแล้ว วิลล์ก็ยิ้มและพูดว่า "ไปชอปปิ้งกันเถอะ กัปตันอย่างฉันวันนี้อารมณ์ดี เธอจะซื้ออะไรก็ได้ที่เธอต้องการ คิดซะว่าเป็นผลประโยชน์ในการเข้าร่วมเป็นลูกเรือของฉันก็แล้วกัน"

ทันใดนั้นตวงตาของนามิก็เริ่มเป็นประกาย!

“กัปตันจงเจริญ!”

นามิจับหัวของวิลล์ด้วยความตื่นเต้นและกดลงบนหน้าอก 36D อันมีเสน่ห์จนเกือบจะทำให้เขาหายใจไม่ออกและลืมไปว่าพวกเขาอยู่ที่ไหนกัน!

แต่เมื่อนามิปล่อยเขาและเริ่มเดินเล่นรอบๆ อย่างตื่นเต้น วิลล์ซึ่งกำลังสูดอากาศบริสุทธิ์ก็รู้สึกเสียดายเล็กน้อยที่จะต้องแยกจากเธอ...เพราะการจมลงในภูเขาที่นุ่มและหอมกรุ่นนั้นมันสุดยอดไปเลย...

จากนั้นวิลล์กับนามิก็เริ่มช็อปปิ้งกัน!

วิลล์ได้โชว์แผนการเดินทางให้นามิดูไปแล้ว ซึ่งเป้าหมายก็คือการเดินทางครั้งใหญ่ที่เอาแน่เอานอนไม่ได้!

ดังนั้นการช็อปปิ้งครั้งใหญ่นี้อาจเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่พวกเขาจะเข้าสู่แกรนไลด์ นั่นคือเหตุผลที่พวกเขาต้องซื้อทุกอย่างที่พวกเขาต้องการ

วิลล์และนามิกินผลไม้มามากพอแล้ว แม้ว่ามันจะอร่อยแต่พวกเขาก็ไม่อยากกินมันทุกวัน

อย่างที่คิดเนื้อนี่แหละราชาล่ะ!

พวกเขาได้ซื้อเนื้อเยอะๆ ผัก แอลกอฮอล์...และดวงตาของนามิก็เป็นประกายไปกับเสื้อผ้าสวย ๆ เหล่านั้น...

แม้ว่าวิลล์จะมีประสบการณ์มากมายในการซื้อของให้ผู้หญิง แต่เขาก็ยังพ่ายแพ้ต่อสายตาที่ร้อนแรงของนามิและความแข็งแรงของร่างกาย!

แม้ว่าโลกนี้จะแตกต่างแต่คนธรรมดาก็มีร่างกายที่เกินกว่ามนุษย์โลก ไม่ต้องพูดถึงนามิที่จมอยู่ในเรื่องเลวร้ายเลย!

แต่เมื่อนามิเดินเข้าไปในร้านที่ขายชุดว่ายน้ำและออกมาพร้อมกับสวมชุดว่ายน้ำทูพีซลายทางสีฟ้าที่สวยมาก วิลล์ก็ยืนตัวตรงและแสดงความคิดเห็นทันที!

"อันนี้เหมาะกับเธอมากเลย!"

"แต่ฉันคิดว่ายังมีให้เลือกอีกเยอะเลยนะที่นี่ ทำไมไม่ซื้อเพิ่มอีกสักสองสามแบบล่ะ"

“ลองชุดสีดำที่อยู่บนชั้นวางนั่นดูสิ ฉันคิดว่ามันคงจะดีมากแน่ๆ มันสามารถอวดรูปร่างของเธอได้อย่างสมบูรณ์แบบเลย!”

นามิพึงพอใจเล็กน้อยหลังจากได้ยินความคิดเห็นที่จริงจังของเขา ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่ไม่ชอบคำชมของผู้อื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งมาจากผู้ชายที่หล่อเหลา

แต่เมื่อเธอรู้สึกตื่นเต้นและพร้อมที่จะลองชุดนั้นเพื่อโชว์ให้เขาเห็น เธอก็มองตามสายตาของวิลล์ไปและเห็นสิ่งที่เขาเรียกว่าชุดสีดำนั่น...

นามิอับอายไปในทันที!

นั่นมันไม่ใช่ชุดว่ายน้ำซักหน่อย!

มันก็แค่สายรัดสีดำ!

ใช่แล้ว สิ่งนั้นก็คือชุดว่ายน้ำวีเชฟในตำนานนั่นเอง!

สรวงสวรรค์ของผู้ชาย!