ตอนที่ 7 ตั้งครรภ์แล้ว

ตอนที่ 7 เธอท้องแล้ว

"ทางที่ดีในครั้งนี้เธอท้องดีกว่าและอย่าหวังว่าเขาจะแตะต้องเธออีก!" หญิงสาวทิ้งประโยคอย่างรุนแรงแล้วเดินจากไป

หยุนซือซือปวกเปียกอยู่ที่พื้น จิตใจของเธอไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เลขารีบพยุงเธอขึ้น "ลุกขึ้นที่พื้นมันเย็น! สุขภาพของเธอสำคัญนะ!"

สองเดือนต่อมา

ที่โรงพยาบาลเอกชนของตระกูลมู่ เลขาได้รับผลการตรวจว่า...

อายุครรภ์ของเธอได้เจ็ดสัปดาห์ อาการทรงตัวและทารกในครรภ์เป็นฝาแฝด

หยุนซือซือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและรายงานผลให้กับผู้ช่วยของมู่หย่าเจ๋อ แล้วเธอก็เดินออกจากห้องตรวจโดยไม่สนใจผลการตรวจเลย ตอนนี้เธอเป็นเหมือนหุ่นเชิดที่ใครจควบคุมก็ได้

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเธอสนใจแค่การทำธุรกิจของตัวเองและทำตามสิ่งที่พวกเขาเตรียมไว้เท่านั้น เรื่องอื่นๆเธอไม่จำเป็นต้องกังวลกับมัน

เลขาเดินมาหาเธอและยิ้มจาง ๆ ปลอบใจเธอ “คุณหยุน อาการของคุณตอนนี้ทรงตัวดีมากนะคะ อย่าเพิ่งกระวนกระวายใจ ฮ่าๆ คุณไม่ต้องกังวลเรื่องอื่นหรอก อยู่ในวิลล่าดูแลทารกสัก 2-3 เดือนเถอะ  ระหว่างนี้หากคุณต้องการอะไร โปรดแจ้งให้เราทราบนะคะ”

หยุนซือซือเงยหน้าขึ้นและพูดด้วยเสียงต่ำ "ฉันอยากเจอพ่อ"

สองเดือนที่แล้วเธอทิ้งโน้ตไว้โดยไม่ได้บอกลา ตอนนี้เขาต้องเป็นห่วงเธอมากแน่ ๆ !

เลขาสะดุ้ง “นี่ ... ท่านประธานสั่งห้ามคุณออกไปข้างนอกนะ”

" ฉันแค่อยากเจอพ่อสักครั้งแล้วจะไม่ขออะไรอีกแล้ว คุณทำแค่นี้ไม่ได้เหรอ? "

ด้วยดวงตาที่อ้อนวอนของหยุนซือซือ เลขาก็พยักหน้าอย่างไม่เต็มใจ

"ก็ได้!"

เดิมเรื่องนี้เป็นเรื่องน่าอายสำหรับเธอ ตามเงื่อนไขในสัญญาแล้วเธอไม่สามารถออกไปได้ อย่างไรก็ตามเลขามองไปที่เด็กผู้หญิงที่น่าสงสารคนนี้ซึ่งกลายเป็นคุณแม่อุ้มบุญตั้งแต่อายุยังน้อย และคิดว่าเธอต้องมีปัญหาบางอย่างที่บ้านแน่ๆ จึงปิดบังท่านประธานและนัดหมายเวลาให้เธอได้พบกับพ่อ

พวกเขานัดพบกันที่ร้านกาแฟใจกลางเมือง

ทันทีที่พ่อของหยุนซือซือได้รับข่าวก็รีบเดินทางไปที่นั่นและถึงก่อนหน้านี้แล้วครึ่งชั่วโมง เขานั่งอยู่ในห้องส่วนตัวอย่างกระวนกระวาย ตั้งแต่ที่เธอจากไปโดยไม่กล่าวลา เขาก็เป็นห่วงเธอมากจนนอนไม่หลับมาหลายคืน พลิกตัวไปมาอยู่บนเตียง ภรรยาของเขามักจะดุด่าเธอต่อหน้าเขาอยู่บ่อยๆว่าเธอเป็นคนอกตัญญู ไร้หัวใจ ราวกับเธอหนีออกจากบ้านมาอย่างไร้จิตสำนึก

ในช่วงที่ครอบครัวกำลังจะล้มละลาย พ่อของหยุนซือซือไม่รู้ว่าเธอหายไปไหน และเมื่อรู้ว่ามีเงินเข้าบัญชีธนาคารเกินหนึ่งล้านบาทซึ่งหาที่มาไม่ได้ เขาจึงเชื่อมโยงกับการหายตัวไปของเธอ เขาคิดว่าอาจมีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นกับเธอ

ในความเป็นจริงแล้วหยุนซือซือไม่ใช่ลูกสาวแท้ๆของเขา เธอเป็นลูกบุญธรรมที่เขารับมาจากสถานสงเคราะห์เมื่อสิบปีก่อน และเขาก็มีลูกสาวแท้ๆอยู่แล้ว ในตอนนั้นตระกูลหยุนมีฐานะร่ำรวย เขาเห็นว่าหยุนซือซือเป็นเด็กฉลาด มีสติสัมปชัญญะจึงตัดสินใจรับเธอมาเลี้ยง เขาไม่เคยคิดเลยว่าหลังจากรับเธอมาแล้วภรรยาและลูกสาวของเขาจะต่อต้านเธอรุนแรงขนาดนี้ เขาไม่ได้คิดมากเท่าไหร่เพราะคิดว่าด้วยความพฤติดีของเด็กหญิงคนนี้ ไม่ช้าก็เร็วคงได้รับการยอมรับจากภรรยาและลูกสาวของเขา

สุดท้ายเขาก็คิดผิด

ปกติแล้วเขาจะยุ่งและไม่สามารถดูแลเรื่องเล็กๆน้อยๆที่บ้านได้ แต่ด้วยความที่เป็นพ่อคน เขาจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าภรรยาและลูกสาวของเขารังแกเธอในตอนที่เขาไม่อยู่ แต่หยุนชิชิเป็นเด็กฉลาด แม้ว่าเธอจะต้องทนทุกข์ทรมานจากน้ำมือของภรรยาและลูกสาว แต่เธอก็ไม่เคยบ่นให้เขาฟังเลยแม้แต่ครั้งเดียว ดังนั้นเขาจึงรู้สึกผิดต่อเธออย่างแท้จริง

ความจริงแล้วครอบครัวของเขามีฐานะร่ำรวย เขามีทรัพย์สินในตลาดที่สร้างผลกำไรที่มั่นคง อย่างไรก็ตามในช่วงต้นปีจู่ๆก็เกิดความวุ่นวายทางการเงินทั่วโลกทำให้ครอบครัวของเขาต้องตกอยู่ในความโกลาหล