บทที่ 210: ดาบที่แข็งแกร่งที่สุด

สตรีผู้งดงามอย่างน่าประหลาดซึ่งเป็นอสูรต่างมิติ ในยามนี้กำลังใช้พลังจิตอันแข็งแกร่งและพิสดารควบคุมมีดบินนับไม่ถ้วน

เจียงหลีไม่เคยพบเห็นพลังจิตที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้มาก่อน วัสดุของมีดบินเหล่านั้นก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน

ทว่าพลังระดับนี้ ยังคงไม่อาจคุกคามถึงชีวิตของเขาได้

ตรงกันข้าม ในระหว่างการต่อสู้กับมีดบินเหล่านี้ เพลงดาบหมื่นลักษณ์ของเจียงหลีกลับก้าวหน้าขึ้นอีกขั้น

เป็นจริงดังคาด มีเพียงการเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งเท่านั้น พลังของเขาจึงจะเพิ่มพูนขึ้น

แม้การสังหารอสูรต่างมิติเหล่านั้นจะช่วยเพิ่มอายุขัยให้เขาได้ แต่การสั่งสมประสบการณ์การต่อสู้เช่นนี้ มีเพียงคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งเท่านั้นที่มอบให้ได้

เดิมทีสตรีนางนั้นคิดว่าเคล็ดวิชาลับที่ตนใช้ออกจะสามารถขับไล่เจียงหลีไปได้อย่างง่ายดาย

แต่ผลลัพธ์กลับทำให้นางประหลาดใจ เพราะเจียงหลียิ่งสู้ก็ยิ่งฮึกเหิม ยิ่งไปกว่านั้น เขายังคุ้นเคยกับรูปแบบการโจมตีด้วยมีดบินที่ควบคุมด้วยพลังจิตของนางแล้ว

เมื่อเจียงหลีไม่ถอยอีกต่อไป กลับเป็นฝ่ายบุกทะลวงไปข้างหน้าครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้นางตระหนักได้ว่าเด็กหนุ่มมนุษย์ตรงหน้านี้เป็นอสูรกายโดยแท้

เป็นเพียงระดับห้าอย่างเห็นได้ชัด แต่กลับแข็งแกร่งถึงเพียงนี้

นับตั้งแต่ที่นางกลายร่างเป็นอสูรปีศาจ นี่เป็นครั้งแรกที่ได้พบกับปรมาจารย์ระดับห้าที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้

เมื่อเห็นว่าเจียงหลีกำลังรุกคืบเข้ามาอย่างต่อเนื่อง นัยน์ตาสีแดงเข้มของสตรีนางนั้นก็เย็นเยียบลง จากนั้นฝ่ามือของนางก็ค่อยๆ ยกขึ้น

มีดบินนับไม่ถ้วนพลันหวนกลับมาซ้อนทับกันอยู่เบื้องหน้า ผสานกับพลังจิตจนกลายเป็นคมดาบขนาดยักษ์

ขณะที่นิ้วทั้งห้าอันเรียวยาวของนางค่อยๆ กดลงเบื้องหน้า คมดาบยักษ์ที่หลอมรวมจากพลังจิตและมีดบินก็พุ่งเข้าจู่โจมในทันใด

ตูม!

เจียงหลีรู้สึกถึงความผิดปกติ จึงใช้เพลงดาบหมื่นลักษณ์หวนสู่หนึ่งเดียวในทันที พร้อมกับเผาผลาญพลังปราณโลหิตไปหนึ่งส่วนเต็มๆ เข้าปะทะกับคมดาบยักษ์นั้น

ร่างหนึ่งกระเด็นถอยหลังออกไป โชคยังดีที่เทพสงครามสิงเทียนและขุนพลเทพสังหารออกโรงพร้อมกัน ช่วยเจียงหลีรับพลังนี้ไว้

บนอุ้งมือของเจียงหลีปรากฏรอยปริแตกขึ้น ทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรง

ส่วนคมดาบยักษ์พลังจิตนั้น กลับพุ่งเข้ามาอีกครั้งอย่างไม่คาดคิด

พร้อมกับเสียงคำรามของขุนพลเทพสังหารและเทพสงครามสิงเทียน วิญญาณนักรบทั้งสองพุ่งออกไปพร้อมกัน แต่ภายใต้คมดาบยักษ์พลังจิตนั้น กลับถูกกดดันจนต้องถอยร่นไปเรื่อยๆ

พลังจิตของสตรีนางนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวนัก นี่เพราะเป็นเขา หากเป็นมหาปรมาจารย์ระดับสี่ทั่วไป เกรงว่าต่อหน้านางคงไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะต่อต้าน

เจียงหลีเงยหน้าขึ้น ในแววตาปรากฏไอสังหารอันโหดเหี้ยมที่ทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดกลัว

เหตุผลที่เขาได้ยินว่าอีกฝ่ายเคยเป็นถึงราชันย์อสูรระดับสามแล้วยังไม่จากไป ย่อมเป็นเพราะเขามีไพ่ตายในมือ

จากการต่อสู้ที่ผ่านมา อีกฝ่ายมีพลังที่เหนือกว่ามหาปรมาจารย์ระดับสี่ทั่วไปจริง แต่ในด้านขอบเขตพลัง น่าจะยังคงอยู่ที่ระดับสี่ ยังไม่ถึงระดับสาม

ในเมื่อเป็นเพียงระดับสี่ เขา เจียงหลี จะต้องกลัวอะไรอีก?

“ก็ดีเหมือนกัน ให้ข้าได้ลองดูหน่อยว่ากระบวนท่านี้เป็นอย่างไร!”

เจียงหลีมองไปยังเรือนร่างอันน่าภาคภูมิใจและสีหน้าของสตรีนางนั้น บนใบหน้าของเขาปรากฏไอสังหารที่ทำให้ผู้คนขนลุกซู่

พลันเห็นเขายกมือขึ้น ธงจักรพรรดิ์มนุษย์ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

พร้อมกับความคิดที่ผุดขึ้นในใจของเจียงหลี ในชั่วพริบตา ร่างวิญญาณสีขาวสายแล้วสายเล่าก็พวยพุ่งออกมาจากธงจักรพรรดิ์มนุษย์

จากนั้น ร่างวิญญาณหลายพันร่างก็หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของเจียงหลี

“อ๊า!”

นี่คือเสียงคำรามอย่างสุดเสียงจนแหบแห้ง ในขณะเดียวกัน พร้อมกับที่ร่างวิญญาณนับไม่ถ้วนเข้าสู่ร่างกาย รัศมีอันน่าสะพรึงกลัวอย่างหาที่เปรียบมิได้ก็ระเบิดออกมาจากร่างของเจียงหลี

รัศมีนี้พุ่งเข้าปะทะกับผนังโดยรอบ ทำให้ถ้ำใต้ดินทั้งถ้ำสั่นสะเทือนและปรากฏรอยร้าวขึ้น

ฉากที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ ทำให้สตรีนางนั้นขมวดคิ้วเช่นกัน

จากนั้น นางก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างไม่คาดคิด ราวกับสัมผัสได้ถึงอันตราย

หล่อหลอมหมื่นวิญญาณ ในยามนี้ เจียงหลีราวกับกำลังแบกรับความแค้น จิตสังหาร ความเกลียดชัง และอารมณ์อื่นๆ ทั้งหมดของเหล่าวิญญาณภายในธงจักรพรรดิ์มนุษย์

ในชั่วพริบตานี้ เขาราวกับตกลงไปในอเวจีขุมนรก

หมื่นวิญญาณที่เขาควบคุมอยู่ ก็กำลังกัดกร่อนเขากลับเช่นกัน

ในตอนนั้นเอง ภายในใจของเจียงหลี ร่างมนุษย์สีทองขนาดเล็กก็เปล่งประกายออกมา

นั่นคือเจตจำนงแห่งยุทธ์ของเขา ข้าผู้ยิ่งใหญ่แต่เพียงผู้เดียว

เจตจำนงด้านลบนับไม่ถ้วนแล้วจะทำไม? มีเพียงข้า เจียงหลี เท่านั้น ที่จะครอบครองทุกสิ่งนี้ได้!

ไสหัวไปให้หมด!

ตูม!

ในชั่วพริบตา อารมณ์ด้านลบของวิญญาณนับไม่ถ้วนราวกับถูกกดข่มไว้

การกดข่มนี้ไม่ใช่การหักล้าง แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้เจียงหลีมีสติสัมปชัญญะพอที่จะทำสิ่งอื่นได้

ความเจ็บปวดเช่นนี้ คนปกติย่อมไม่ต้องการทนรับเป็นครั้งที่สอง

ในขณะเดียวกัน พลังแห่งหมื่นวิญญาณหล่อหลอมอยู่บนร่าง รัศมีที่ระเบิดออกมาจากกายของเจียงหลีก็ยิ่งแข็งแกร่งอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

“ฆ่า!”

ใบหน้าของเจียงหลีบิดเบี้ยวเหี้ยมเกรียม รอบนัยน์ตาสีม่วงเต็มไปด้วยเส้นเลือดสีแดงฉาน

เขากำดาบสุริยันหลอมทองไว้ในมือ เพลงดาบหมื่นลักษณ์อันใดล้วนถูกโยนทิ้งไปเบื้องหลัง

ในวินาทีนี้ เขาฟาดฟันดาบเดียวดูดพลังปราณแท้จริงจากทารกศักดิ์สิทธิ์แห่งยุทธ์เทวะทั้งสิบสามในร่างจนหมดสิ้น ในชั่วพริบตา ปราณดาบรูปจันทร์เสี้ยวขนาดมหึมาก็พุ่งออกจากดาบสุริยันหลอมทอง

ถ้ำใต้ดินทั้งถ้ำ ภายใต้ประกายดาบอันน่าสะพรึงกลัวนี้ ถูกฉีกกระชากออกเป็นเสี่ยงๆ

ในขณะเดียวกัน คมดาบยักษ์พลังจิตก็แตกสลายในทันทีภายใต้ประกายดาบนี้ มีดบินนับไม่ถ้วนกระเด็นกลับออกไป

ในดวงตาทั้งสองข้างของสตรีนางนั้นปรากฏแววตื่นตระหนก ขณะเดียวกัน ในวังวนมืดมิดเบื้องหลัง ทหารเผ่าแมลงจำนวนมากก็ปรากฏตัวขึ้น ใช้ร่างกายของพวกมันสร้างเป็นม่านป้องกันขนาดมหึมา

แต่ภายใต้ปราณดาบสีม่วงอันน่าสะพรึงกลัวนั้น ทหารทั้งหมดถูกสังหารสิ้นในพริบตา

เบื้องหน้าของสตรีนางนั้น ม่านพลังจิตอันแข็งแกร่งและโปร่งใสก็ปรากฏขึ้น

เมื่อดาบนี้ปะทะเข้ากับม่านพลังจิตเบื้องหน้าของนาง ในชั่วพริบตา เสียงระเบิดอันน่าสะพรึงกลัวก็บดขยี้ทหารเผ่าแมลงที่เหลืออยู่จนกลายเป็นผุยผง

ในขณะเดียวกัน ร่างของสตรีนางนั้นก็กระเด็นถอยหลังออกไป ที่มุมปากของนางปรากฏรอยเลือดสีแดงสายหนึ่ง

ในนัยน์ตาสีแดงเข้มปรากฏจิตสังหารอันเย็นเยียบ สะท้อนภาพร่างของเจียงหลี แต่ในไม่ช้า รอยร้าวโดยรอบก็มีมากขึ้นเรื่อยๆ ถ้ำใต้ดินที่กำลังจะถล่มลงมาทำให้นางต้องเงยหน้าขึ้นอย่างฉับพลัน

ที่นี่...กำลังจะถล่ม!

เช่นเดียวกับที่เจียงหลีไม่ต้องการก้าวเข้าสู่ขอบเขตระดับสี่ ดูเหมือนว่านางเองก็ไม่ต้องการละทิ้งพลังของอสูรปีศาจและกลับคืนสู่ร่างแท้จริงของตนเองเช่นกัน

หมื่นวิญญาณบินกลับออกมาอีกครั้ง หวนคืนสู่ธงจักรพรรดิ์มนุษย์

เจียงหลีก็รู้สึกได้เช่นกันว่าถ้ำใต้ดินแห่งนี้กำลังจะถล่ม เขาจึงตัดสินใจอย่างเด็ดขาดและหันหลังกลับเพื่อจากไปทันที

แม้พลังปราณแท้จริงในร่างจะหายไป แต่วรกายจักรพรรดิ์มนุษย์ของเขายังคงอยู่

เจียงหลีเตรียมการไว้แล้วแต่เนิ่นๆ ถึงกับไม่ได้ใช้เคล็ดลมหายใจอัคคีแท้จริงแห่งมหาสุริยันเพื่อเผาผลาญพลังปราณโลหิต ก็เพื่อป้องกันเหตุการณ์ไม่คาดฝันเช่นนี้

แต่ในขณะที่เจียงหลีกำลังจะเคลื่อนไหว พลังจิตอันน่าสะพรึงกลัวสายหนึ่งก็กดดันเข้ามาในทันที

จากนั้น เบื้องหลังของเขา ร่างหนึ่งก็ลอยผ่านเขาไปอย่างแผ่วเบา

“มนุษย์ หากเจ้าไม่ตาย พวกเราจะได้พบกันอีกแน่นอน!”

เสียงของสตรีนางนั้นค่อยๆ ดังแว่วมา จากนั้นก็เห็นว่า ภายใต้การควบคุมพลังจิตของนาง นางยอมกระอักเลือดเพื่อปิดตายเส้นทางหลบหนีของเจียงหลี

“เจ้าบัดซบ!”

เจียงหลีทั้งโกรธทั้งร้อนใจ เขายังคงประเมินพลังของอสูรปีศาจเผ่าแมลงตนนี้ต่ำเกินไป

ในสถานการณ์เช่นนี้ นางยังมีพลังจิตที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้อีกหรือ?

นี่ขนาดแค่ระดับสี่ หากฟื้นคืนพลังของราชันย์อสูรระดับสามกลับมาได้ จะเป็นอสูรกายที่น่ากลัวเพียงใดกัน!?

เมื่อเส้นทางกลับถูกปิดตายอย่างสมบูรณ์ หินยักษ์นับไม่ถ้วนร่วงหล่นลงมา ในใจของเจียงหลีก็เกิดลางสังหรณ์ที่ไม่ดีขึ้นมา

“เปิดทางให้ข้า!”

เขาเหวี่ยงดาบสุริยันหลอมทอง แต่ลึกลงไปใต้ดินนับพันเมตร เมื่อเกิดการถล่มขึ้นมา ต่อให้เป็นช่วงที่เขาแข็งแกร่งที่สุด ก็ยังรู้สึกไร้พลังอย่างยิ่ง

เขตเหมืองซาหมั่ง ไม่สิ ทั้งเขตเหมืองซาหมั่งเลยต่างหาก

เด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว พร้อมกับการพังทลายของส่วนที่ลึกที่สุดของอาณาจักรแมลงใต้ดินนี้ เขตเหมืองซาหมั่งทั้งหมดก็กำลังถล่มลงมา

อุโมงค์เหมืองนับไม่ถ้วน รวมถึงทางเดินที่เผ่าแมลงขุดขึ้น ทั้งหมดนี้กำลังพังทลายลง

เขตเหมืองซาหมั่งทั้งหมด ราวกับเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ขึ้น

“แผ่นดินไหวหรือ? ไม่ใช่ ต้องมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นใต้ดินแน่ๆ”

ที่กองบัญชาการเหมืองที่สาม อันเฟยหู่ลุกพรวดขึ้นมา

อันเชี่ยนเชี่ยนที่อยู่ข้างๆ สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน นางร้องอุทานออกมาว่า “แย่แล้ว เจียงหลียังอยู่ข้างล่าง!”

ไม่ใช่แค่นางเท่านั้น สีหน้าของหลิงฉางชิง หลี่เหวินสง อู๋ซินฉือ และคนอื่นๆ ก็เปลี่ยนไปเช่นกัน

พวกเขารีบออกคำสั่งให้ทหารไปยังที่ปลอดภัย จากนั้นก็มองไปยังเขตเหมืองที่อุโมงค์ต่างๆ กำลังพังทลายลงเป็นแถบๆ

“เจียงหลียังอยู่ข้างใน จะทำอย่างไรดี!?” หลิงฉางชิงกัดฟัน เตรียมจะพุ่งเข้าไปในอุโมงค์ที่ยังไม่ถล่มเพื่อช่วยคน

“หลิงฉางชิง เจ้าบ้าไปแล้วหรือ ต่อให้เจ้าเป็นระดับสี่ เข้าไปก็ต้องถูกฝังทั้งเป็น!”

“อีกอย่าง เจียงหลีอาจจะยังอยู่ลึกลงไปใต้ดินหลายร้อยเมตร เจ้าจะหาเขาเจอได้อย่างไร?” ฉู่ซานอวี่คว้าแขนของหลิงฉางชิงไว้แล้วตวาดเสียงดัง

ร่างของหลิงฉางชิงชะงักไป แต่เมื่อเขามองไปยังเขตเหมืองที่กำลังพังทลาย ในใจกลับมีเพียงความคิดเดียว

เจียงหลีไม่เพียงแต่ช่วยชีวิตเขาไว้ แต่ยังเป็นความหวังของมณฑลเจียง!

จะปล่อยให้เขาตายที่นี่ไม่ได้!

ในตอนนั้นเอง ที่อุโมงค์เหมืองแห่งหนึ่ง ร่างหนึ่งก็พุ่งออกมาในทันใด

“มีคนออกมาแล้ว หรือว่าเป็นเจียงหลี!?”