บทที่ 185 มิติเกมสยองขวัญไร้จุดจบ

เมิ่งตงผิดหวังอย่างยิ่ง

เขานึกว่าตัวเองจะได้ซื้อของเอาชีวิตรอดจริง ๆ แต่พอมาถึงกลับพบว่าประตูร้านปิด?

แต่ก็เป็นเรื่องที่คิดได้ง่าย ๆ นี่มันเกือบเที่ยงคืนแล้ว ถ้าประตูร้านยังเปิดอยู่สิถึงจะน่ากลัว

ยกเว้นจางเหอแล้ว คนอื่น ๆ ยังคงมีความคิดแบบโลกภายนอกอยู่ จึงคิดว่าการที่ร้านปิดในเวลานี้เป็นเรื่องปกติ

แต่มีเพียงจางเหอเท่านั้นที่รู้ว่านี่ไม่ปกติอย่างแน่นอน

ผู้เล่นส่วนใหญ่ในโลกหุบเหวจะเคลื่อนไหวในตอนกลางคืน ดังนั้นร้านค้าเคลื่อนที่จึงมักจะเปิดทำการในตอนกลางคืน...

แน่นอนว่าก็มีร้านค้าเคลื่อนที่ที่เปิดตลอด 24 ชั่วโมงเช่นกัน แต่ค่อนข้างน้อย

ดังนั้นเมื่อจางเหอรู้ว่าชิวอวิ๋นซื้อของตอนเที่ยง เขาก็คิดโดยไม่รู้ตัวว่านี่คือร้านค้าเคลื่อนที่ที่เปิดตลอด 24 ชั่วโมง

แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่าเรื่องราวจะตรงกันข้ามกับที่เขาคิดไว้โดยสิ้นเชิง!

นี่กลับเป็นร้านค้าที่เปิดทำการเฉพาะ 'ตอนกลางวัน' เท่านั้น!

จางเหอรู้สึกเหมือนมีบางอย่างติดอยู่ในอก ไม่ขึ้นไม่ลง

เขาผ่านดันเจี้ยนมามากมายขนาดนี้ เคยเห็นร้านค้าเคลื่อนที่มาสองสามครั้ง แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นร้านค้าเคลื่อนที่ที่มีสไตล์แปลกประหลาดขนาดนี้

เลือกสถานที่ในดันเจี้ยนสำหรับผู้เล่นใหม่ เลือกเปิดร้านในตอนกลางวัน แถมราคาก็ยังถูกขนาดนี้... แทบจะตรงกันข้ามกับร้านค้าเคลื่อนที่ที่เขาเคยเห็นมาทั้งหมด

แม้ว่าในใจของจางเหอจะมีวิธีคิดเป็นล้านแบบ แต่ในเมื่อร้านค้าไม่เปิด เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากรอจนกว่าจะถึงพรุ่งนี้

...

...

เช้าวันรุ่งขึ้น จางเหอก็มาถึงหน้าร้านขายของชำทันที ด้านในดูไม่ต่างจากร้านขายของชำทั่วไป ขายแต่ของใช้ในชีวิตประจำวัน อุปกรณ์การเรียน และขนมขบเคี้ยว

เขาไม่พบตำแหน่งของร้านค้าเคลื่อนที่ที่ขายไอเทมเลย

ถ้าไม่ใช่เพราะชิวอวิ๋นและถังซือติดปัญหาเรื่องสถานะ ตอนนี้กำลังเรียนอยู่ในห้องเรียน เขาก็คงจะอยากให้พวกเธอทั้งสองคนมานำทางโดยตรงแล้ว

เขาเดินไปมาในร้านขายของชำ...

ในที่สุด!

เขาก็เห็นกระดาษใบหนึ่งที่มุมประตู—

‘ร้านค้าเคลื่อนที่หมายเลข 633 เวลาทำการ: เปิดสิบโมงเช้า ปิดไม่เป็นเวลา’

—เถ้าแก่ซูฝากไว้

จางเหอ: เถ้าแก่ซูคนนี้ทำไมถึงเอาแต่ใจขนาดนี้? ถึงกับมีเวลาปิดร้านที่ไม่แน่นอนด้วย!

จางเหอรู้สึกอึดอัดใจอย่างมาก

เพราะวันนี้ตอนเช้าเขามีสอนตั้งแต่คาบที่สองถึงคาบที่สี่!

เขามีเวลาว่างแค่ตอนนี้ ถ้าซื้อไม่ได้ตอนนี้ ก็ต้องรอจนกว่าจะถึงเที่ยง

เขาจ้องมองกระดาษแผ่นนั้นอยู่เป็นเวลานาน จากนั้นก็หันหลังเดินออกไป...

ยอมแพ้เหรอ?

จะเป็นไปได้ยังไง!

เขาเริ่มหาวิธีที่จะขอลา หรือเปลี่ยนเวลาสอนของตัวเอง...

ในที่สุด ด้วยความพยายามที่ไม่ย่อท้อ เขาก็สามารถแลกเปลี่ยนคาบเรียนกับอาจารย์ NPC อีกคนได้สำเร็จ ทำให้มีเวลาว่างในช่วงคาบที่สาม

ดังนั้นเมื่อซูโม่ปรากฏตัวที่ตำแหน่งทำงานของตัวเอง ก็เห็นผู้เล่นคนหนึ่งเดินเข้ามาด้วยสีหน้าหงุดหงิด

ดูจากท่าทางแล้ว ต้องเตรียมพร้อมมาอย่างดี เป็นผู้เล่นเก่าอย่างแน่นอน!

การซื้อขายกับผู้เล่นเก่านั้นง่ายมาก ซูโม่ไม่จำเป็นต้องพูดอะไร จางเหอก็เปิดปากพูดว่าจะซื้อของ

“ได้ยินมาว่าเถ้าแก่ซูมีไอเทมอยู่สามอย่างในตอนนี้? ไอเทมทั้งสามอย่างยังมีสต็อกอยู่ไหม?”

ซูโม่พยักหน้า “ยันต์ขับไล่ผี ยันต์คุ้มครองชีวิต ตาปีศาจ ทั้งสามอย่างยังมีสต็อกอยู่”

ดวงตาของจางเหอสว่างวาบ เขาไม่คิดว่าโชคของตัวเองจะดีขนาดนี้

ถ้าราคาของไอเทมที่นี่เป็นไปตามที่ถังซือและชิวอวิ๋นบอกไว้จริง ๆ การเดินทางมาของเขาในครั้งนี้ก็ถือว่า 'คุ้มค่ามาก'

ไม่เสียดายเลยที่เขายอมเสียไอเทมเพิ่มความประทับใจหนึ่งชิ้น เพื่อแลกเปลี่ยนคาบเรียนมาซื้อของ

เขามองไปยังของบนชั้นวาง ยันต์ขับไล่ผีเหลือสิบสี่ใบ ตาปีศาจเก้าชิ้น ยันต์คุ้มครองชีวิตแปดใบ

ของมากมายขนาดนี้ รวม ๆ แล้วต้องการจูเบย์ไม่ถึงสามร้อยเหรียญ!

ราคานี้ถ้าไปวางขายข้างนอก รับรองว่าจะถูกผู้คนแย่งกันซื้ออย่างแน่นอน!

แต่โชคร้ายที่เขาเพิ่งซื้อมีดสั้นป้องกันตัวในดันเจี้ยนก่อนหน้าไป ทำให้จูเบย์ที่ติดตัวอยู่แทบจะหมดเกลี้ยงแล้ว

ถ้าเขารู้ว่าจะได้เจอร้านค้าเคลื่อนที่แบบนี้ในดันเจี้ยนสำหรับผู้เล่นใหม่ เขาจะไม่ซื้ออาวุธห่วย ๆ ชิ้นนั้นเด็ดขาด!

แต่เขาก็ยังคงไม่ยอมแพ้

เขาหยิบมีดสั้นที่เพิ่งซื้อมาด้วยราคาถึงสามร้อยจูเบย์ออกมา แล้วมองซูโม่ “เถ้าแก่ซู ที่นี่รับแลกเปลี่ยนสิ่งของไหมครับ?”

ซูโม่ส่ายหน้าอย่างเด็ดขาด

ล้อเล่นเหรอ ที่นี่มีแต่สินค้ามากมายที่สุดแล้ว

ตราบใดที่มีจูเบย์ เธอสามารถสร้างของที่ดีกว่ามีดสั้นนี้เป็นร้อยเท่าได้

“...ถ้าอย่างนั้นก็ไม่เป็นไร ตาปีศาจสองชิ้น ยันต์คุ้มครองชีวิตสามใบ” พูดจบ จางเหอก็หยิบจูเบย์สีเขียวแปดเหรียญออกมา

นี่คือเงินทั้งหมดที่เขาเหลืออยู่ เกือบทั้งหมดแล้ว

หลังจากซื้อของเหล่านี้เสร็จ เขาก็เหลือจูเบย์สีขาวเพียงหกเหรียญเท่านั้น

แม้ว่าจะสามารถซื้อยันต์ขับไล่ผีได้ แต่เขายังต้องใช้เงินในการกินอยู่และพักอาศัยเมื่อกลับไปยังโลกหลักด้วย

ไม่อย่างนั้นเขาก็อยากจะซื้อยันต์ขับไล่ผีเพิ่มอีกใบ...

ต้องรู้ว่าในโลกหุบเหว จูเบย์ไม่มีประโยชน์ สิ่งที่ใช้เป็นเงินตราจริง ๆ คือ 'ไอเทม' ต่างหาก

มีความเป็นไปได้สูงที่แม้จะมีเงินก็อาจจะซื้อไอเทมไม่ได้

เพราะเส้นทางของร้านค้าเคลื่อนที่นั้นหายากเกินไป แถมช่องทางอื่น ๆ ในการได้ไอเทมก็ยากมากเช่นกัน

นี่คือเหตุผลที่เขายอมจ่ายสามร้อยจูเบย์เพื่อซื้อมีดสั้นนั้น

เพราะกลัวว่าจะไม่ได้เจออีกในครั้งหน้า!

ใครจะรู้ว่าโชคของเขาจะดีขนาดนี้

“เถ้าแก่ซูจะออกเดินทางเมื่อไหร่ครับ?” หลังจากซื้อของเสร็จ จางเหอก็เริ่มสอบถามเกี่ยวกับเวลาที่เถ้าแก่ซูจะออกเดินทาง

โดยปกติแล้ว ร้านค้าเคลื่อนที่สามารถออกเดินทางได้หลังจากดันเจี้ยนจบลง แต่เจ้าของร้านก็สามารถเลือกที่จะรอจนกว่าภารกิจลับจะสิ้นสุดลงแล้วค่อยออกเดินทางก็ได้

ถ้าเป็นกรณีแรก ก็ไม่มีอะไรต้องพูดถึง

ถ้าเป็นกรณีหลัง ผู้เล่นจะได้รับจูเบย์จากการเคลียร์ดันเจี้ยน แล้วสามารถอยู่ในดันเจี้ยนต่อไปได้

ด้วยวิธีนี้ ตราบใดที่ร้านค้าเคลื่อนที่ยังไม่ออกเดินทาง พวกเขาก็สามารถซื้อของได้อีกครั้ง

ตอนนี้จางเหอหวังอย่างยิ่งว่าเถ้าแก่ซูจะอยู่จนกว่าภารกิจลับจะสิ้นสุดลงแล้วค่อยออกเดินทาง แม้ว่ารางวัลจากการเคลียร์ดันเจี้ยนสำหรับผู้เล่นใหม่จะไม่มากนัก แต่ก็น่าจะพอให้เขาซื้อของได้บ้าง

ซูโม่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ออกเดินทางหลังจากภารกิจลับสิ้นสุดลงค่ะ”

อารมณ์ของจางเหอตอนนี้สามารถอธิบายได้ว่า 'ดีใจจนเนื้อเต้น'

“ดีเลย ดีเลย...” เขาพึมพำกับตัวเอง จากนั้นก็ทักทายซูโม่ แล้วเดินจากไป

ซูโม่มองดูสต็อกของตัวเองในตอนนี้—

ยันต์ขับไล่ผีสิบสี่ใบ ตาปีศาจเจ็ดชิ้น ยันต์คุ้มครองชีวิตห้าใบ

อย่ามองว่าขายไปไม่ถึงครึ่ง แต่เธอยังมีผู้เล่นอีกสามคนที่ยังไม่เจอเลย

อย่างอื่นไม่ต้องพูดถึง ยันต์ขับไล่ผีและยันต์คุ้มครองชีวิตจะต้องขายหมดอย่างแน่นอน...

ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงหลังจากจางเหอออกเดินทาง คาบที่สามก็สิ้นสุดลง เธอได้พบกับผู้เล่นอีกห้าคน

นั่นหมายความว่า ชิวอวิ๋นและถังซือที่ซื้อของไปแล้วเมื่อวานก็มาด้วย

ทันทีที่ทั้งห้าคนมาถึง พวกเขาก็ซื้อของที่นี่จนเกือบหมดเกลี้ยง

แม้ว่าพวกเขาจะเป็นแค่ผู้เล่นใหม่ แต่พวกเขาก็สามารถเห็นความสำคัญของไอเทมเหล่านี้ได้จากท่าทีของจางเหอ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้ประหยัดจูเบย์ของตัวเองมากนัก

อันดับแรก ผู้เล่นสามคนที่ยังไม่ได้ซื้อของ เริ่มต้นด้วยการซื้อ ยันต์คุ้มครองชีวิตคนละหนึ่งใบ จากนั้นก็ซื้อยันต์ขับไล่ผีสามใบ... ซึ่งเหมือนกับชิวอวิ๋นและถังซือทุกประการ