บทที่ 130 มิติเกมโฮโลแกรม
บทที่ 130 มิติเกมโฮโลแกรม
แต่เมื่อนึกถึงว่าในที่สุดเขาก็ซื้อยาฟื้นฟูเลือดได้แล้ว และกำลังจะมีเงินทุนพอที่จะไปตีมอนสเตอร์ระดับอีลีทแล้ว ความรู้สึกเจ็บปวดก็เปลี่ยนเป็นความคาดหวังทันที
ต้องรู้ไว้ว่ามอนสเตอร์ระดับอีลีทตัวนี้เป็นตัวแรกในเซิร์ฟเวอร์ด้วยซ้ำ หมู่บ้านผู้เล่นใหม่แห่งอื่นยังไม่มีข่าวว่ามีมอนสเตอร์ระดับอีลีทปรากฏตัวเลย
การแลกสิบเหรียญทองมาเป็นโอกาสในการตีมอนสเตอร์ระดับอีลีท ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็คุ้มค่า
ในเมื่อซื้อของเสร็จแล้ว พวกเขาก็ไม่เสียเวลา จัดทีมของตัวเองไปยังที่ตั้งของมอนสเตอร์ระดับอีลีททันที
พวกเขาเข้าร่วมกิลด์ก่อนเข้าเกมแล้ว
หัวหน้ากิลด์นี้ก็เป็นเพื่อนของพวกเขาเช่นกัน
จริงๆ แล้วการตีมอนสเตอร์ระดับอีลีทตัวนี้ไม่ได้เป็นแค่เพื่อตัวพวกเขาเอง แต่ยังเพื่อประชาสัมพันธ์กิลด์ของพวกเขาด้วย
เพราะมอนสเตอร์ระดับอีลีทหรือสูงกว่าที่ถูกกำจัดเป็นครั้งแรก จะมีการประกาศชื่อทีมให้ผู้เล่นทั้งเซิร์ฟเวอร์ได้รับทราบ
ในเกมก่อนๆ มีกิลด์มากมายที่ตั้งชื่อทีมเป็นชื่อกิลด์ แล้วไปล่ามอนสเตอร์ระดับอีลีทหรือบอสเพื่อประชาสัมพันธ์
และพวกเขาก็ต้องการทำเช่นนั้น
หลังจากจัดทีมเสร็จ พวกเขาก็แบ่งอาวุธที่ซื้อมา
หนึ่งทีมมีห้าคน การตีมอนสเตอร์ระดับอีลีทต้องใช้สองทีมสิบคน แต่อาวุธมีเพียงสี่กล่องเท่านั้น ดังนั้นจึงไม่เพียงพออย่างแน่นอน
แต่ไม่ต้องกังวลเรื่องนี้ ถึงแม้เกมจะเพิ่งเปิดเซิร์ฟเวอร์มาไม่ถึงสองวัน แต่พวกเขาก็มีอุปกรณ์สะสมของตัวเองอยู่บ้างแล้ว
เพียงแต่ว่าอาวุธเหล่านั้นไม่ดีเท่ากับที่ซื้อมาจากร้านขายของชำเท่านั้น
“อาวุธนี้ซื้อมาจากไหน ถึงขนาดเลือกอาวุธเองได้ด้วย”
“เป็นร้านที่เพื่อนของลูกพี่ลูกน้องฉันบังเอิญค้นพบ นอกจากอาวุธแล้ว ฉันยังซื้อยามาด้วย”
“มียาด้วยเหรอ?...”
...
...
“หัวหน้ากิลด์ ไม่ไหวแล้วครับ! พวกเราเอาชนะไม่ได้จริงๆ...” ชายหนุ่มคนหนึ่งพูดกับคนที่อยู่ข้างๆ ด้วยสีหน้ากังวล
แต่เห็นได้ชัดว่าคนที่อยู่ข้างๆ เขากลับไม่ได้คิดเช่นนั้น
จูปิงกัดฟัน ตัดสินใจที่จะลองอีกครั้ง แต่คราวนี้ก็ถูกทุกคนคัดค้าน
“หัวหน้ากิลด์ ผมว่าไม่จำเป็นต้องเสียเวลาและค่าประสบการณ์ของทุกคนต่อไปแล้วล่ะครับ อย่างไรเสียถ้ากิลด์เราเอาชนะไม่ได้ กิลด์อื่นก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้...”
“ใช่แล้ว พวกเราไปฝึกฝนเลื่อนระดับเพิ่มก่อนดีกว่า พอระดับสูงขึ้น อุปกรณ์ดีขึ้น ค่อยกลับมาตีใหม่ ทำแบบนี้ต่อไปก็ไม่ใช่เรื่องดี!”
“ที่เอาชนะไม่ได้ไม่ใช่ปัญหาของหัวหน้ากิลด์ เป็นเพราะระดับของพวกเรายังไม่สูงพอ พวกเราไปฝึกฝนเลื่อนระดับเพิ่ม อย่างช้าที่สุดพรุ่งนี้ก็ต้องเอาชนะได้แน่นอน!”
...
เมื่อคนจำนวนมากไม่เห็นด้วยที่จะตีมอนสเตอร์ระดับอีลีทนี้ต่อ จูปิงก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากต้องฟังความคิดเห็นของคนอื่น
ที่สำคัญที่สุดคือ ก่อนหน้านี้เขาเคยพูดไว้ว่าจะต้องกำจัดมอนสเตอร์ระดับอีลีทตัวนี้ให้ได้ภายในวันนี้ การยอมแพ้กลางคันเช่นนี้ก็จะดูเสียหน้ามาก
แต่พอดีมีคนให้ทางลงแก่เขา เขาก็เดินตามทางลงไป
“ก็ได้ ในเมื่อทุกคนตีกันมานานแล้วก็คงจะเหนื่อย พักผ่อนกันก่อน เดี๋ยวจะแจกเบี้ยเลี้ยงให้! บ่ายนี้ไปฝึกฝนเลื่อนระดับด้วยกันนะ!”
“ครับ/ค่ะ!”
“หัวหน้ากิลด์ฉลาดที่สุด!”
...
เมื่อได้ยินว่าในที่สุดจูปิงก็ตัดสินใจที่จะยอมแพ้ คนเหล่านี้ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
พวกเขาจัดทีมมาตีมอนสเตอร์ระดับอีลีทนี้ตั้งแต่เช้าตรู่ แต่ก็ขาดไปเพียงนิดเดียวเท่านั้น
ผู้เล่นที่อยู่ในเหตุการณ์ล้วนเป็นผู้เล่นเก่าที่เก่งกาจ ทักษะการควบคุมเกมอะไรต่างๆ ก็ผ่านเกณฑ์ ในสถานการณ์เช่นนี้ก็ยังเอาชนะไม่ได้ นั่นไม่ใช่ปัญหาของคนแล้ว แต่เป็นปัญหาของข้อมูลเกม
คำพูดที่พวกเขาบอกว่า ‘เลื่อนระดับแล้วต้องเอาชนะได้แน่นอน’ เป็นเพียงการบอกความจริงเท่านั้น
นอกจากนี้ คนเหล่านี้ก็มีความมั่นใจมาก
มอนสเตอร์ที่ระดับ อุปกรณ์ และเทคนิคของพวกเขาเอาชนะไม่ได้ คนอื่นจะเอาชนะได้อย่างไร?
เว้นเสียแต่ว่าพวกเขามีอุปกรณ์ที่ดีกว่า!
แต่เห็นได้ชัดว่าเป็นไปไม่ได้
แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้คือ สิ่งที่พวกเขาคิดว่าเป็นไปไม่ได้นั้น มีอยู่จริง
และยังมีคนที่จะกำจัดมอนสเตอร์ระดับอีลีทตัวนี้ได้เร็วกว่าและก่อนหน้าพวกเขาอีกด้วย
ในขณะที่พวกเขากำลังจะจากไป ฉีจวินและฉินเทียนก็พาแต่ละทีมมาถึงหน้ามอนสเตอร์ระดับอีลีทแล้ว
คนทั้งสองกลุ่มก็ ‘เดินสวนกัน’ โดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็นอีกฝ่ายเลย
มอนสเตอร์ระดับอีลีทที่พวกเขาค้นพบจริงๆ แล้วคือราชาหมาป่าขาวตัวยักษ์
ส่วนที่ยากที่สุดในการตีมอนสเตอร์ระดับอีลีทตัวนี้คือ ก่อนที่มันจะตาย มันจะส่งเสียงหอนเพื่อเรียกหมาป่าขาว
หลังจากเสียงหอนจบลง มอนสเตอร์หมาป่าขาวตัวเล็กหลายตัวก็จะเกิดใหม่
มอนสเตอร์หมาป่าขาวตัวเล็กจะปกป้องราชาหมาป่าขาว ดังนั้นจะต้องกำจัดมอนสเตอร์ตัวเล็กก่อนจึงจะสามารถกำจัดราชาหมาป่าขาวได้
การป้องกันของหมาป่าขาวธรรมดาอ่อนแอมาก แต่ความเร็วในการโจมตีและความเร็วในการเคลื่อนที่รวดเร็วมาก
นั่นคือ หากไม่สามารถกำจัดมอนสเตอร์ตัวเล็กได้ทันเวลา ผู้เล่นก็จะถูกหมาป่าขาวโจมตีอย่างหนักทันที ผลลัพธ์ก็คือความล้มเหลวโดยธรรมชาติ
ก่อนหน้านี้พวกเขาเคยลองมาแล้วสองครั้ง แต่ผลลัพธ์ก็คือความล้มเหลวทั้งหมด เพราะพลังโจมตีไม่พอ และคนที่รับความเสียหายก็ฟื้นฟูเลือดไม่ทัน
แต่ตอนนี้พวกเขามียาฟื้นฟูเลือดแบบทันที อาวุธก็เปลี่ยนเป็นสี่เล่มที่ดีกว่า และระดับก็สูงกว่าเดิมด้วย
การเดินทางครั้งนี้เรียกได้ว่าเต็มไปด้วยความมั่นใจ
หลังจากต่อสู้กันอย่างดุเดือดนานถึงสองชั่วโมง ในที่สุดพวกเขาก็เอาชนะราชาหมาป่าขาวได้สำเร็จ
ทุกคนล้มลงนอนกองอยู่บนพื้นด้วยความเหนื่อยล้า
ไม่มีใครรู้ว่าการโจมตีครั้งสุดท้ายนั้นอันตรายขนาดไหน
“ฟู่...เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว...โชคดีที่มีคุณฉีซื้อยาคืนพลังเบื้องต้นมาให้ ไม่อย่างนั้นคงถูกกรงเล็บหมาป่าฟันตายไปแล้ว”
“อาวุธนี้ก็ดีนะ พลังโจมตีสูงกว่าอันเก่าของฉันมาก รอบนี้ฉันโจมตีได้ถึงสองเท่าของครั้งที่แล้วเลย!”
“ถ้าครั้งที่แล้วมีอาวุธนี้ พวกเราคงกำจัดราชาหมาป่าขาวไปนานแล้ว ฉันใช้ขวานฟันหมาป่าขาวตัวเล็กแค่ทีเดียวก็ตายแล้ว”
...
ฉีจวินก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก โชคดีที่เขานำของทั้งหมดกลับมา
มิฉะนั้น ถ้าขาดไปเพียงนิดเดียวแล้วเอาชนะไม่ได้ ก็คงจะไม่มีใครยอมแพ้
หลังจากพักผ่อนเสร็จ ทุกคนก็เริ่มจัดการของรางวัล
เมื่อเห็นเงินและอุปกรณ์ที่กองเต็มพื้น ดวงตาของทุกคนก็เป็นสีแดงด้วยความตื่นเต้น
หัวหน้ากิลด์ปัดฝุ่นออกจากร่างกาย แล้วเริ่มแบ่งของ ทุกคนได้รับส่วนแบ่งตามความสามารถของตน
คนที่ได้มากที่สุดคือฉีจวิน ไม่ใช่เพราะเขาโจมตีได้มาก แต่เป็นเพราะของที่เขาซื้อมาเป็นเงินส่วนตัวทั้งหมด
การที่พวกเขาเอาชนะราชาหมาป่าขาวได้สำเร็จ ของที่เขาซื้อมามีบทบาทสำคัญมาก
ถึงแม้จะเป็นการชดเชยและชำระค่าใช้จ่ายคืน เงินก้อนนี้ก็ควรเป็นของเขาอยู่ดี
“อาฉวิน อาวุธนี้ซื้อมาจากไหน มีโอกาสที่จะซื้อเพิ่มได้อีกไหม?” ต้องรู้ไว้ว่าบริเวณนี้ยังมีมอนสเตอร์ระดับอีลีทอีกหลายตัว เพียงแต่ราชาหมาป่าขาวเป็นตัวที่อ่อนแอที่สุด พวกเขาจึงเลือกที่จะมาตีก่อน
ในเมื่อเอาชนะราชาหมาป่าขาวได้แล้ว เขาก็ย่อมไม่ยอมปล่อยมอนสเตอร์ระดับอีลีทตัวอื่นไปแน่นอน
ทันทีที่พวกเขาเอาชนะราชาหมาป่าขาวได้ และมีการประกาศในระบบ กิลด์ก็มีคนสมัครเข้ามาเพิ่มถึง 999+ ทันที