บทที่ 96 สาวกของ "อู๋เซียน"!

บทที่ 96 สาวกของ "อู๋เซียน"!

ตอนที่คนชุดดำมองแวบแรก เขาถึงกับคิดว่าตัวเองไม่ได้มองมนุษย์!

เพราะรูปร่างของอีกฝ่าย กำยำล่ำสันมาก

เขาไม่เคยเห็น... คนที่มีรูปร่างแบบนี้มาก่อนในชีวิต

ร่างกายนั้น มันช่างดูทรงพลัง

ทำให้เขาสงสัยว่า...

คนผู้นี้กินอะไรเข้าไป ถึงได้ตัวใหญ่ขนาดนี้?

"เจ้าเป็นใคร?!"

"เป็นเจ้า?!"

เสียงที่ตกใจสองเสียง ดังขึ้นพร้อมกัน

เสียงแรก แน่นอนว่าเป็นเสียงของคนชุดดำ

ส่วนเสียงที่สอง เป็นเสียงของนักพรตเต๋าที่ปลอมตัวเป็นผู้ชาย

คนที่เข้ามาขัดขวาง...

คือฟ่านหวู่!

ฟ่านหวู่ไม่ได้ตอบคำถามของคนชุดดำ เขามองไปที่หัวของคนชุดดำ เพราะเขาเห็นข้อมูลสถานะของอีกฝ่าย

[สาวกของอู๋เซียน A - อายุขัย: 343 - พลัง: 8.9 - ทักษะ: วิชามหานิรันดร์เก้าชั้นฟ้าแห่งอู๋เซียน , วิชาวัชระคุ้มกายหยินทมิฬ , วิชาควบคุมวิญญาณ]

เขาเอียงศีรษะเล็กน้อย มองนักพรตเต๋าที่ปลอมตัวเป็นผู้ชาย ข้อมูลสถานะของนักพรตเต๋าผู้นี้ ก็ปรากฏขึ้นเช่นกัน

[นักพรตเต๋าที่ปลอมตัวเป็นผู้ชาย - อายุขัย: 101 - พลัง: 5.8 - ทักษะ: วิชาสังหารร้อยวิถีศักดิ์สิทธิ์]

เอ๊ะ?

ฟ่านหวู่เห็น [ทักษะ] ที่คุ้นเคย นั่นคือ [วิชาสังหารร้อยวิถีศักดิ์สิทธิ์]!

เท่าที่เขาจำได้ นี่ไม่ใช่วิชาที่คนของหน่วยฉินเทียนฝึกฝนหรอกเหรอ?

แต่ผู้หญิงที่ปลอมตัวเป็นผู้ชายคนนี้ ดูไม่เหมือนคนของหน่วยฉินเทียนเลย

ดูเหมือนว่า... นางคงจะไม่ธรรมดาสินะ?

อย่างน้อย... ก็ไม่ใช่นักพรตเต๋าธรรมดาทั่วไป

อีกด้านหนึ่ง

คนชุดดำเห็นว่าฟ่านหวู่ไม่เพียงแต่ไม่ตอบคำถามของเขา แต่กลับจูงวัวแก่ เดินเข้ามาหา...

แววตาของเขาก็เต็มไปด้วยจิตสังหาร "ข้าคิดว่า เจ้าก็คงเป็นนักพรตเต๋าจากเมืองหลวงอิงเหอเหมือนกันสินะ? เจ้าคงจะมาร่วมงานวันเกิดของเทพเฉิงหวง ใช่ไหม?"

"เหอะๆ... ดูเหมือนว่าข้าไม่ต้องเสียเวลาตามหาเหยื่อ เหยื่อสองตัวมาส่งตัวเองถึงที่แล้ว"

"เหยื่อ" ที่เขาพูดถึง...

ตัวหนึ่งคือนักพรตเต๋าที่อยู่ตรงหน้า ส่วนอีกตัวหนึ่ง ก็คือฟ่านหวู่

"ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน"

"ไปตายซะ!!"

คนชุดดำจับชายเสื้อ แล้วก็สะบัดไปทางฟ่านหวู่

เหมือนมีอะไรบางอย่างอยู่ในชุดคลุมสีดำ พุ่งเข้าหาฟ่านหวู่!

มองดีๆ ก็จะพบว่า มันคือเข็มสีเขียวหลายสิบเล่ม!

เข็มทุกเล่มเล็กมาก เหมือนขนวัว

ต่อให้เป็นคนตาดี ก็ต้องมองอย่างตั้งใจ ถึงจะมองเห็น

ในตอนนี้...

เข็มมากมาย ร่วงลงมาเหมือนดอกไม้ที่โปรยปราย

ปิดกั้นทางหนีของฟ่านหวู่!

"กระจอกน่า" ฟ่านหวู่ยกขาขึ้นสูง ขาข้างหนึ่งยืนอยู่บนพื้น ขาอีกข้างยกขึ้นสูง

จากนั้น...

ขาก็กระทืบลงไป!

ตูม!!!!

อากาศระเบิด!

พื้นดินสั่นสะเทือน!

เท้าของเขาเหยียบลงบนพื้นอย่างแรง เศษหินกับฝุ่นผงจำนวนมาก ลอยขึ้นไปบนฟ้า เหมือนโล่ที่หนาแน่น ขวางอยู่ตรงหน้าฟ่านหวู่กับวัวแก่

เข็มสีเขียวหลายสิบเล่ม ยังไม่ทันได้สัมผัสฟ่านหวู่ หรือวัวแก่ ก็โดนหินกับฝุ่นขวางไว้

พอหินกับฝุ่นตกลงพื้น

วัวแก่...

ฟ่านหวู่...

ไม่ได้รับบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย!

ส่วนข้างหน้าฟ่านหวู่ มีหลุมขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น พลังทำลายล้างของการเหยียบครั้งนี้ มันช่างน่ากลัวยิ่งนัก!

ฟ่านหวู่ไม่กลัวเข็มพวกนั้น ถึงแม้ว่าเข็มพวกนั้นจะโดนตัวเขา มันก็ไม่สามารถทะลุผ่านผิวหนังของเขาได้

เขาแค่ปกป้องวัวแก่เท่านั้น

"ซี๊ดดด!!!" การเหยียบครั้งนี้ ทำให้คนชุดดำตาค้าง

คนชุดดำมองหลุมนั้น

เขารู้สึกถึงอันตรายจากฟ่านหวู่

เขายังรู้สึกถึง...

แรงกดดัน!

"แย่แล้ว!" คนชุดดำรู้สึกตัวว่าสถานการณ์ไม่ดี ดูเหมือนว่าเขาจะเตะแผ่นเหล็กเข้าให้แล้ว

เขาหันหลังกลับ แล้วก็วิ่งหนี!

คนชุดดำผู้นี้ ไม่ใช่คนที่ไม่กลัวตาย เพราะคนที่ไม่กลัวตาย จะยอมนับถือ "อู๋เซียน" เพื่อที่จะเป็นอมตะได้ยังไง ใช่ไหม?

น่าเสียดาย... "แต้มสถานะอิสระที่เดินได้" ที่โดนฟ่านหวู่หมายหัว จะหนีรอดไปได้ยังไง?

รับมือกับมนุษย์แบบนี้...

ไม่ใช่สิ่งลี้ลับ

ฟ่านหวู่ไม่จำเป็นต้องชักกระบี่ตัดเขามารทมิฬแห่งแดนเหนือออกมา ไม่ต้องใช้ตราเทพเฉิงหวง ไม่ต้องใช้ขี้เถ้าธูปที่บูชาเทพเจ้าเจิ้นหวู่

เขาแค่หักกิ่งไม้จากต้นไม้ข้างๆ

จากนั้น...

ก็โยนออกไป!

ฟิ้ว!

กิ่งไม้นั้นพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ตอนที่คนชุดดำได้ยินเสียงแปลกๆ ดังมาจากข้างหลัง กิ่งไม้ก็ได้แทงทะลุชุดคลุมสีดำของเขา ปักเข้าไปในร่างกายของเขา!

กิ่งไม้แตกละเอียด

เขาร้องครวญคราง

เกือบจะล้มลง!

ชุดคลุมสีดำด้านหลังของคนชุดดำขาด เผยให้เห็นผิวหนังที่เป็นสีโลหะ

เศษไม้ที่แหลมคม แทงเข้าไปในผิวหนังของเขา จนมีเลือดไหลออกมา

คนชุดดำรู้สึกเจ็บปวดที่หลัง

มันยิ่งตกใจมากขึ้น

ต้องรู้ก่อนว่า เขาฝึกวิชา "วัชระคุ้มกายหยินทมิฬ" ที่นายท่านอู๋เซียนมอบให้ อาวุธธรรมดาทั่วไป ทำร้ายเขาไม่ได้ แต่ตอนนี้ ผิวหนังของเขา... กลับโดนทำร้ายเนี้บนะ!?

เป็นไปได้ยังไง!!

คนผู้นี้...

เขาเป็นใครกันแน่?

"บัดซบ!" คนชุดดำกัดฟันพูด "ทำไมถึงเจอไอ้สารเลวแบบนี้? ซวยชะมัด... พอข้าหนีไปได้ ข้าจะเรียกสาวกของนายท่านอู๋เซียน มารุมฆ่ามัน! วิญญาณของผู้แข็งแกร่งแบบนี้ นายท่านอู๋เซียนต้องชอบมากแน่ๆ!"

คนชุดดำทนความเจ็บปวดที่หลัง วิ่งเร็วขึ้น อยากจะมีขาเพิ่มขึ้นมาอีกสองข้าง

ทันใดนั้น

เขาก็พบว่าตัวเองวิ่งไม่ได้ คนชุดดำรู้สึกว่าเท้าของมัน เหยียบไม่ถึงพื้น

เรื่องนี้ทำให้คนชุดดำตกใจ

เขารู้สึกตัวว่า...

ปกเสื้อด้านหลัง เหมือนโดนใครบางคนดึงไว้ ร่างกายของเขา เหมือนหนูที่โดนพยัคฆ์จับไว้

มีเสียงหนึ่ง ดังขึ้นข้างหลังคนชุดดำ เหมือนเสียงเรียกวิญญาณ "อู๋เซียน... คือสิ่งลี้ลับอะไร? มันเกี่ยวข้องอะไรกับท่านมหาเทพหรือไม่?"

คนชุดดำอึ้งไป

คำพูดของฟ่านหวู่ เหมือนกับว่าไปแตะต้องจุดที่คนชุดดำไม่พอใจ

คนชุดดำไม่สนใจว่าตัวเองอยู่ในสถานการณ์แบบไหน สีหน้าดูไม่พอใจ ตะโกนด่า "บังอาจ! เจ้าเป็นแค่ตัวกระจอกงอกง่อย กลับกล้าดูหมิ่นนายท่านอู๋เซียน! นายท่านอู๋เซียนเป็นถึงผู้ยิ่งใหญ่ที่อยู่เหนือเก้าสวรรค์! ตอนนี้ท่านกำลังยืนอยู่บนเส้นทางแห่งความเป็นอมตะ นำพาพวกเราไปสู่ความเป็นนิรันดร์!"

"สิ่งลี้ลับอะไร? ท่านมหาเทพอะไร? พวกมันเทียบกับนายท่านอู๋เซียนไม่ได้! พวกมันไม่คู่ควร! เจ้าที่ไม่เคารพนายท่านอู๋เซียน ต้องตายอย่างน่าอนาถ!"

"ถ้าเจ้าฆ่าข้า เจ้าจะโดนนายท่านทำสัญลักษณ์! นายท่านอู๋เซียนจะรู้ว่าเจ้าอยู่ที่ไหน!"

"เจ้าจะต้อง..."

ตูม!!!

ฟ่านหวู่เหวี่ยงมันไปที่ต้นไม้ข้างๆ ใบหน้าของคนชุดดำ ชนเข้ากับต้นไม้อย่างจัง

หน้ากากเหล็กบนใบหน้าของเขา หลุดออกมา

เผยให้เห็นใบหน้าที่น่ากลัว!

ใบหน้าที่น่ากลัวนั้น เหมือนโดนน้ำกรดราด เต็มไปด้วยรอยแผลเป็น บนใบหน้าไม่มีผิวหนังเหลืออยู่เลย

กล้ามเนื้อโผล่ออกมา

น่ากลัวยิ่งนัก

"อือ ค่อนข้างแข็งแกร่ง..."

ฟ่านหวู่พึมพำ "เป็นเพราะวิชาวัชระคุ้มกายหยินทมิฬงั้นเหรอ? เมื่อกี้กิ่งไม้ที่ข้าโยนออกไป สามารถแทงทะลุร่างกายของคนเป็นๆ ได้หลายคน แต่กลับทำร้ายคนผู้นี้ไม่ได้?"

เขาปล่อยมือ

คนชุดดำก็ล้มลงกับพื้น เหมือนหมูตาย

ตาเหลือกโปน

ปากมีฟองน้ำลาย!

"อู๋เซียนงั้นเหรอ?"

"จิ๊ๆๆ"

ฟ่านหวู่คิดว่า นี่น่าจะเป็นเทพเจ้าชั่วร้ายที่คล้ายๆ กับท่านมหาเทพ แถมไม่น่าจะมีความสัมพันธ์อะไรกับท่านมหาเทพสินะ?

เพราะท่าทางของคนชุดดำเมื่อกี้ แสดงให้เห็นว่ามันไม่รู้จักท่านมหาเทพ รู้จักแค่อู๋เซียนเท่านั้น

[ท่านสังหาร "สาวกของอู๋เซียน A" สำเร็จ ขอแสดงความยินดี ท่านได้รับแต้มสถานะอิสระ 0.03 แต้ม!]

บัดซบ!

แค่นี้เองเหรอ?

ฟ่านหวู่เตะศพของมันอย่างไม่พอใจ

ตัวละครแบบนี้ ต้องฆ่าหลายสิบตัว ถึงจะได้แต้มสถานะอิสระ 1 แต้ม ใช่ไหม?

ข้างหลัง...

นักพรตเต๋าที่ปลอมตัวเป็นผู้ชาย นางตาค้าง เดิมทีนางคิดว่าวันนี้นางคงจะตาย นางถึงกับเริ่มเสียใจ... ทำไมต้องมาเมืองหลวงอิงเหอ เพื่อร่วมงานวันเกิดของเทพเฉิงหวงด้วยนะ?

ไม่น่าเลย... โดนคนดักฆ่า แถมยังสู้ไม่ได้

ตอนที่นางกำลังสิ้นหวัง

นางก็ได้รับความช่วยเหลือ

นักพรตเต๋ามารที่ใส่ชุดคลุมสีดำ ซึ่งแข็งแกร่งมาก ตอนนี้กลับเหมือนมด โดนคนที่มาใหม่ ฆ่าตายอย่างง่ายดาย

แถม!

นางยังจำฟ่านหวู่ได้!

…...