บทที่ 82  เจ้า… เป็นตัวอะไรกันแน่!?

บทที่ 82  เจ้า… เป็นตัวอะไรกันแน่!?

ท่านมหาเทพไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อน

เมื่อไม่กี่ลมหายใจก่อน... ฟ่านหวู่ในสายตาของมัน เหมือนมดที่มันสามารถบดขยี้ได้

ถึงแม้ว่าจะไม่ได้อ่อนแอ

แต่ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมัน

แต่ตอนนี้ พลังที่ฟ่านหวู่แสดงออกมา กลับทำให้มันรู้สึกหวาดกลัว!

เผชิญหน้ากับคำถามของท่านมหาเทพ ฟ่านหวู่ตอบว่า "ข้าเพิ่งบอกเจ้าไปเมื่อไม่นานมานี้ เจ้าลืมไปแล้วเหรอ?"

เมื่อไม่นานมานี้?

ท่านมหาเทพนึกถึงคำพูดของฟ่านหวู่ ตอนอยู่ ณ หมู่บ้านเนี่ยเจีย

ทำให้มันขมวดคิ้ว

คำพูดเหลวไหลพวกนั้น!

หลอกผีสางหรือไง?

ท่านมหาเทพที่กำลังโมโห ไม่พูดอะไรอีก มันคิดว่า แค่ฆ่าไอ้สารเลวนี่ซะ ก็ไม่ต้องสงสัยอะไรอีกแล้ว

ให้ไอ้นักพรตเต๋านี่ เอาความลับของมัน ลงไปในนรกเสียเถอะ!

ไม่สิ!

ไม่ให้มันลงไปในนรก! ต้องทำให้มันวิญญาณแตกสลายในคืนนี้!

ดาบที่ทำจากเปลวเพลิง ฟันไปที่ฟ่านหวู่

ฟ่านหวู่ยกกระบี่ขึ้นมาบัง

กระบี่ตัดเขามารทมิฬแห่งแดนเหนือที่ยาวเกือบสองมี่(เมตร) ถือว่าเป็นกระบี่ขนาดใหญ่ แต่เทียบกับดาบที่ทำจากเปลวเพลิงของท่านมหาเทพ กระบี่ตัดเขามารทมิฬแห่งแดนเหนือก็เหมือนกับดาบสั้น

แต่ "ดาบสั้น" เล่มนี้ กลับรับดาบเล่มนั้นได้!

แคร็ก!

พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของฟ่านหวู่ แตกละเอียด เขารู้สึกถึงพลังมหาศาลที่พุ่งเข้ามาหา แต่พลังขนาดนี้ ไม่สามารถทำให้เขาถอยหลังได้

ฟ่านหวู่ต้านทานมันไว้ ภายใต้สายตาที่ไม่เชื่อของท่านมหาเทพ... กระบี่ตัดเขามารทมิฬแห่งแดนเหนือ ปัดดาบที่ทำจากเปลวเพลิงออกไป!

ร่างกายของเขาเร็วเหมือนสายฟ้า ท่านมหาเทพเห็นแค่หลุมตื้นๆ ปรากฏขึ้นบนพื้น

ในพริบตา

ฟ่านหวู่ก็มาถึงข้างๆ แขนที่ถือดาบเล่มนั้น

แทงกระบี่ออกไป!

ถึงแม้ว่าแขนของท่านมหาเทพ จะทำจากเปลวเพลิง แต่มันกลับรู้สึกว่า กระบี่ตัดเขามารทมิฬแห่งแดนเหนือ เหมือนแทงเข้ากับแผ่นเหล็กกล้า

โชคดีที่ฟ่านหวู่ออกแรงมาก

ต่อให้ข้างหน้าเป็นแผ่นเหล็กกล้า เขาก็สามารถแทงทะลุได้!

ฉึก!

กระบี่ตัดเขามารทมิฬแห่งแดนเหนือ แทงเข้าไปในแขน ปล่อยพลังที่แข็งแกร่งออกมา พลังที่รุนแรง พุ่งเข้าไปในแขนของท่านมหาเทพ

ท่านมหาเทพสีหน้าเปลี่ยนไป

ความเจ็บปวดที่แขน แม้แต่ท่านมหาเทพที่เข้าสิง ก็ยังรู้สึกได้

มันรู้สึกเจ็บปวด!!

เป็นไปได้ยังไง?!

กระบี่เล่มนี้...

มันช่างน่ากลัว!!

ท่านมหาเทพรู้สึกตัว รีบโบกแขนที่เหลือ

แขนทุกข้าง ถืออาวุธที่แตกต่างกัน พุ่งเข้าหาฟ่านหวู่

ฟ่านหวู่ไม่ร้อนรน ดึงกระบี่ตัดเขามารทมิฬแห่งแดนเหนือออกมา

สะบัดกระบี่ ฟันไปที่กระบี่ขนาดใหญ่ที่ทำจากเปลวเพลิง

อาศัยพลังของท่านมหาเทพ ถอยหลัง หลบการโจมตีหลายครั้ง จากนั้นเขาก็เหมือนจะรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง กล้ามเนื้อไหล่ขวาเกร็งแน่น!

ตูม!!!

กระบองยาวที่ทำจากเปลวเพลิง ฟาดลงบนไหล่ขวาของฟ่านหวู่ พลังที่น่ากลัว ทำให้ขาของฟ่านหวู่ งอลงเล็กน้อย ความรู้สึกแสบร้อน แผ่กระจายมาจากไหล่ขวา

เห็นว่าการโจมตีของตัวเองได้ผล ท่านมหาเทพก็แสดงความดูถูกออกมา

แต่ทว่า...

ในพริบตา

ความดูถูกบนใบหน้าของมัน ก็หายไป

เพราะมันเห็นว่ามือซ้ายของฟ่านหวู่ ปล่อยด้ามกระบี่ตัดเขามารทมิฬแห่งแดนเหนือ นิ้วทั้งห้าที่เหมือนคีมเหล็ก... จับกระบองที่ทำจากเปลวเพลิงไว้แน่น

ทำให้ท่านมหาเทพดึงกระบองกลับไม่ได้!

ในเวลานี้

ท่านมหาเทพตกใจที่พบว่า กลิ่นอายที่น่ากลัวบนตัวฟ่านหวู่ เริ่มไม่เสถียร

"ไอ้สารเลวนี่..." ดวงตาของท่านมหาเทพ เต็มไปด้วยความตกใจ

มันรู้สึกถึงกลิ่นอายที่น่ากลัว แผ่ออกมาจากร่างกายของฟ่านหวู่!

กลิ่นอายนั้น เหมือนผีร้ายที่ปีนขึ้นมาจากนรก!

น่ากลัวยิ่งนัก!!!

เห็นว่า...

รอบๆ ตัวฟ่านหวู่ มีพลังชั่วร้ายที่รุนแรงลอยอยู่ โลหิตในร่างกายของเขา เหมือนกำลังเดือดพล่าน กล้ามเนื้อหลังสั่นสะเทือน อักขระเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนผิวหนังหลังของเขาอย่างรวดเร็ว

ยิ่งอักขระมากขึ้นเท่าไหร่ กลิ่นอายของฟ่านหวู่ก็ยิ่งน่ากลัวยิ่งขึ้นเท่านั้น น่ากลัวจนทำให้ท่านมหาเทพรู้สึกหวาดผวา

"ไอ้สารเลวนี่ทำอะไร?"

เห็นได้ชัดว่าท่านมหาเทพ ไม่อยากให้ฟ่านหวู่เปลี่ยนแปลง เพราะมันรู้สึกว่ามันไม่ดีต่อมัน

แขนอีกห้าข้างของท่านมหาเทพ รีบโจมตีฟ่านหวู่!

มันอยากจะขัดขวางฟ่านหวู่!

แต่ทว่า...

ไร้ประโยชน์!

อักขระเล็กๆ ที่ปรากฏขึ้นบนผิวหนังหลังของฟ่านหวู่ ได้รวมตัวกันเป็นรอยสัก - นั่นคือรอยสักผีร้ายที่น่ากลัวยิ่งกว่าผีร้ายตัวไหนๆ!

หวงซานที่เป็นยมฑูต เห็นการเปลี่ยนแปลงของฟ่านหวู่อย่างชัดเจน

พอมันเห็นรอยสักประหลาดปรากฏขึ้นบนหลังของฟ่านหวู่...

มันก็ดูดลมหายใจเข้าลึกๆ

มันตาค้าง!

"นั่น... นั่นมันผีร้ายอะไรกัน?" หวงซานตกใจที่พบว่า แค่มองรอยสักนั่น มันก็รู้สึกหวาดกลัว!

มันเป็นถึงยมฑูตเชียวนะ!

ปกติมีแต่ผีร้ายที่คุกเข่าขอร้องมัน แต่มันไม่เคยคิดว่า วันหนึ่งมันจะอยากคุกเข่าให้ผีร้าย!

แถม...

นั่นไม่ใช่ผีร้ายจริงๆ แต่มันเป็นแค่รอยสัก!

"นักพรตเต๋าผู้นั้น... ท่านนักพรตเต๋าผู้นั้น! เขา... เขาทำอะไร?" หวงซานก็มีความสงสัยเหมือนท่านมหาเทพ

มันรู้สึกได้ว่าฟ่านหวู่น่ากลัวยิ่งขึ้น

ทำให้มันที่เป็นยมฑูต รู้สึกกลัว... แสดงให้เห็นว่าพลังชั่วร้ายที่แผ่ออกมาจากร่างกายของฟ่านหวู่ มันช่างน่ากลัวมากขนาดไหน!

...

ตอนนี้ ฟ่านหวู่กำลังใช้ [ทักษะ] "เต๋าภูติผี"!

ก่อนหน้านี้ เขาเคยใช้ [ทักษะ] นี้หนึ่งครั้ง

แต่... ครั้งนั้นเขาใช้กับสระน้ำ

ส่วนครั้งนี้ มันไม่เหมือนกัน

ครั้งนี้ เขาใช้กับเปลวเพลิงประหลาดที่ท่านมหาเทพเข้าสิง!

[ชื่อ: ฟ่านหวู่]

[อายุขัย: 94+ (+20%)]

[พลัง: 50+ (+10%)]

[ทักษะ: กระบี่ดาวเหนือ lv1 (0/10) , เต๋าภูติผี lv1 (0/50)]

[แต้มสถานะอิสระ: 10.91]

การใช้ [ทักษะ] ทำให้ค่า [อายุขัย] ของฟ่านหวู่เพิ่มขึ้นชั่วคราว 20% แล้วก็ทำให้ค่า [พลัง] ของฟ่านหวู่เพิ่มขึ้นชั่วคราว 10%

ค่า [พลัง] เพิ่มขึ้น 10% เทียบเท่ากับการเพิ่มค่า [พลัง] ชั่วคราว 5 แต้ม!

ค่า [พลัง] ของฟ่านหวู่กลายเป็น 55 แต้ม!

มากกว่าเปลวเพลิงประหลาดที่ท่านมหาเทพเข้าสิง ถึง 5 แต้ม!

ตอนนี้...

ฟ่านหวู่รู้สึกว่า ความรู้สึกแสบร้อนที่ไหล่ขวา เบาลงมาก เหมือนกับว่ามีคนเอาน้ำร้อนที่ไม่ร้อนมาก สาดใส่ไหล่ของเขา

พลังมหาศาลที่กระบองเปลวเพลิงฟาดใส่ ตอนนี้มันไม่ได้รุนแรงอะไร

ขาของฟ่านหวู่ที่งอลงเล็กน้อย...

มันค่อยๆ ยืดตรง

ข้างหลังเขา มีเงาสูงกว่าหนึ่งจั้งปรากฏขึ้น มันคือเงาของรอยสัก "เต๋าภูติผี" บนหลังของเขา!

ฟ่านหวู่ถือกระบี่ตัดเขามารทมิฬแห่งแดนเหนือไว้ในมือขวา มือซ้ายจับกระบองเปลวเพลิง เส้นเลือดบนแขนซ้ายปูดโปน

เงาเต๋าภูติผีที่อยู่ข้างหลังเขา ก็ยื่นมือที่กำยำล่ำสัน จับกระบองเปลวเพลิงเช่นกัน

การเคลื่อนไหวของทั้งสอง...

เหมือนกันเปี๊ยบ

ฟ่านหวู่ยิ้ม เขาออกแรง ดึงแขนซ้ายลง! พลังที่ระเบิดออกมาจากแขนซ้าย ทำให้ท่านมหาเทพเซจนเกือบจะตกลงมาจากดอกบัว

"เจ้านักพรตเต๋า... เจ้าเป็นตัวอะไรกันแน่!?"

ดวงตาของท่านมหาเทพ จ้องมองเงาที่อยู่ข้างหลังฟ่านหวู่

โดนท่านมหาเทพเรียกว่า "ตัวอะไร"

สรุปก็คือ...

ฟ่านหวู่ในตอนนี้ ดูเหมือน...

ผีร้ายยิ่งกว่าผีร้ายตัวจริงเสียอีก!!

...