บทที่ 55 ฆ่ามัน! ฆ่าไอ้สารเลวที่ดูหมิ่นข้า!
บทที่ 55 ฆ่ามัน! ฆ่าไอ้สารเลวที่ดูหมิ่นข้า!
บทที่ 55 ฆ่ามัน! ฆ่าไอ้สารเลวที่ดูหมิ่นข้า!
"ผี... ผี!!" สามีที่หลบอยู่ในบ้าน มองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นภาพที่น่ากลัวทั้งหมด
แต่ทว่า เขาไม่ได้เห็นตอนที่ศาลเจ้าเล็กๆ โดนก้อนเนื้อกลืนกิน
บางทีอาจเป็นเพราะมันมืดเกินไป ตำแหน่งของศาลเจ้าก็อยู่ไกลผู้คน แถมยังมีขนาดเล็ก
นอกจากจะมีสายตาที่เฉียบคมเหมือนฟ่านหวู่
ไม่งั้นคงมองไม่เห็น
แต่ความเคลื่อนไหวในสระน้ำ มันแตกต่างออกไป เสียงของมันดังมาก
โลงศพสีดำที่พลังชั่วร้ายกับพลังหยินชั่วร้ายลอยอยู่ มันเด่นสะดุดตายิ่งนักในเวลานี้
โลงศพสีดำถูกโซ่เส้นใหญ่พันธนาการ แต่โซ่พวกนั้น ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเก่าเกินไป หรือเพราะแช่อยู่ในน้ำมานาน มันเต็มไปด้วยสนิม
เหมือนกับว่า แค่ใช้ขวานฟันเบาๆ โซ่พวกนั้นก็จะขาด
"ซี่ซซซ..."
"แฮ่..."
เสียงคำรามที่แปลกประหลาดและน่ากลัว ดังมาจากในโลงศพ
เสียงนั้นดังมาไกลเป็นร้อยก้าว
เหมือนเสียงเรียกวิญญาณ ดังเข้ามาในหูของสามีภรรยา
"ท่าน... ท่านพี่ ท่าน... ท่านเห็นอะไร?" ภรรยาหน้าซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว "หรือว่า... หรือว่าจะมี... ผีร้ายจริงๆ?"
คำพูดของนาง ทำให้สามีรู้สึกตัว เขารีบหาของมาอุดรอยแตกบนหน้าต่าง
แล้วก็พูดเสียงเบา "เมื่อกี้ ข้าเห็น... มีโลงศพลอยขึ้นมาจากสระน้ำ!!"
"ซี๊ดดดด!!!"
พอได้ยินแบบนี้ ภรรยาก็ดูดลมหายใจเข้าลึกๆ
โลงศพลอยขึ้นมาจากสระน้ำ นี่มันไม่ใช่ว่า...
คืนนี้ พวกเขาเจอผีร้ายเข้าให้แล้วหรือ?
ผีร้าย!
มันอยู่ใกล้บ้านของพวกเขา!!
ความกังวลและหวาดกลัว ทำให้เหงื่อเย็นไหลออกมา เสื้อผ้าของสามีภรรยาหมู่บ้านเนี่ยเจียถึงกับเปียกชุ่ม
พวกเขาไม่เคยรู้สึกกลัวขนาดนี้มาก่อน
เหมือนกับว่าหัวใจโดนมือน้อยๆ บีบรัด
พวกเขารู้ว่าที่นี่อันตราย
แต่ทว่า...
ออกไปข้างนอกบ้าน มันอันตรายยิ่งกว่า!
ตอนที่พวกเขากำลังจนปัญญา โลงศพสีดำที่ลอยอยู่บนสระน้ำ ก็ขยับอีกครั้ง เสียงคำรามในโลงศพ ดังชัดเจนและน่ากลัวยิ่งขึ้น เหมือนกับว่ามีสัตว์ร้ายติดอยู่ในนั้น
โซ่เส้นใหญ่หลายเส้น ชนกัน ส่งเสียงดังกริ๊ง แถมยังมีประกายไฟ!
ใบหน้าบนก้อนเนื้อ ที่กลืนกินศาลเจ้าเล็กๆ ไปแล้ว กำลังมองโลงศพสีดำที่ดูน่ากลัวนั่น
"เลือดของคนเป็นพันกว่าคน ยังไม่สามารถทำให้เจ้าอิ่มได้!" ริมฝีปากบนใบหน้า ขยับเล็กน้อย "อย่ารีบร้อน ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาที่เจ้าจะออกมา ตอนนี้เจ้ายังไม่แข็งแกร่งพอ เจ้าต้องแข็งแกร่งกว่านี้"
"หมู่บ้านหลี่เจียไม่มีแล้ว ทว่ายังมีหมู่บ้านเนี่ยเจียนี้อีก หมู่บ้านเนี่ยเจียนี้มีคนอยู่หลายร้อยคน ย่อมเพียงพอให้เจ้ากินอิ่ม คืนนี้ พวกเขาอยู่ในหมู่บ้าน มันคืออาหารมื้อใหญ่ของเจ้า"
"ไม่ต้องห่วง ต่อให้คนของหน่วยฉินเทียนใช้โลงศพความลับสวรรค์ทำนายเรื่องนี้ พวกเขาก็ขัดขวางไม่ได้ พวกเขา... อ่อนแอเกินไป"
"เจ้าคือผีดิบที่ข้าเลี้ยงอย่างตั้งใจ กินเยอะๆ กินให้แข็งแกร่งขึ้น และกลายเป็นผู้ช่วยที่แข็งแกร่งที่สุดของข้า พอกินคนในหมู่บ้านนี้หมดแล้ว ข้าจะพาเจ้าไปที่อื่นต่อ"
"ที่อื่น มี "อาหาร" เยอะแยะ ศักยภาพของเจ้าสูงมาก ตอนนี้เป็นแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น"
"เมื่อถึงเวลา..."
"หืม?!?"
ท่านมหาเทพหยุดพูด
ดวงตาของมันมองไปทางหนึ่ง
เห็นเงาคนหลายคนปรากฏขึ้นไม่ไกล มันรู้สึกถึงพลังวิเศษในร่างกายของคนพวกนั้น
"จิ๊ๆๆ"
"หน่วยฉินเทียน!"
ท่านมหาเทพพูดสามคำนี้ด้วยน้ำเสียงที่ดูถูก
แต่ในเวลานี้...
มันเห็นเงาร่างสูงใหญ่ ทำให้ใบหน้าของมันแข็งค้าง
สีหน้าของมันบิดเบี้ยวอย่างรวดเร็ว
พอเห็นร่างสูงใหญ่นั้น มันก็นึกถึง... เท้าข้างหนึ่งที่เหยียบลงมา!
เท้าข้างนั้นเหยียบใบหน้าอันสูงส่งของมัน!!
"เป็นไอ้สารเลวนั่น!!!"
มันไม่มีวันลืมเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้น
สาวกคนสำคัญของมัน ใช้วิชา "อัญเชิญท่านมหาเทพผู้เมตตา ผู้ช่วยเหลือสรรพสัตว์ทั้งบนสวรรค์และใต้พิภพ" เชิญมันเข้าสิง!
มันที่เข้าสิงเซวียนสือจื่อ ย่อมสามารถมองเห็น และได้ยินทุกอย่าง จากใบหน้าบนแขน!
ดังนั้น...
ตอนนั้น ฟ่านหวู่เหยียบหน้าของมัน แล้วยังเตะรูปปั้นของมันเหมือนกับขยะ….
มันย่อมเห็นทุกอย่าง!
คนผู้นี้!
มันคือคนที่ดูหมิ่นมัน!
ท่านมหาเทพโกรธมาก ลมพัดแรง พลังหยินชั่วร้ายพลุ่งพล่าน
สัตว์ประหลาดในโลงศพสีดำที่ลอยอยู่บนสระน้ำ...
ดูเหมือนจะกระวนกระวายมากขึ้น
เสียงคำรามที่เหมือนสัตว์ร้าย ดังสนั่นหวั่นไหว โซ่เส้นใหญ่ที่พันธนาการโลงศพสีดำสงเสียงดัง "แคร้ง!"
ขาด!
โลงศพสีดำระเบิด!!!
"ฆ่าพวกมัน!" เสียงที่น่ากลัวของท่านมหาเทพดังขึ้น "ฆ่าพวกมัน! ฆ่าไอ้ตัวที่สูงที่สุด! กินมันเข้าไป! ให้มันเป็นอาหารของเจ้า! กินมันคนเดียว ก็เท่ากับกินคนเป็นพันๆ คน!"
"ถึงแม้ว่าตอนนี้เจ้าจะยังไม่แข็งแกร่ง แต่ฆ่ามัน! ฆ่าไอ้สารเลวที่ดูหมิ่นข้า! ด้วยพลังของเจ้าตอนนี้ มันย่อมเพียงพอแล้ว!!!"
"ฆ่ามัน!!!"
"ฆ่ามัน!!!"
ท่านมหาเทพสติแตกไปแล้ว!
...
อีกด้านหนึ่ง
เสียงระเบิดของโลงศพสีดำ ดังมาก ฟ่านหวู่มองไปทางนั้น
เขาเห็นเงาที่พลังชั่วร้ายลอยอยู่
เขารู้สึกไม่ได้ถึง... สิ่งมีชีวิตใดๆ จากเงานั้น แถมมันก็ไม่ใช่ผี
แต่มันมีร่างกาย!
มันไม่ใช่ปีศาจ
ไม่ใช่มนุษย์
แล้วก็ไม่ใช่ผีหรือวิญญาณ
แต่มันคือ...
ผีดิบ!
"นั่นมัน...?"
คนของหน่วยฉินเทียนก็เห็นสิ่งนั้นเช่นกัน
พวกเขาเห็นเงาประหลาดที่พลังชั่วร้ายกับพลังหยินชั่วร้ายลอยวนอยู่
ในเวลานี้ พวกเขารู้สึกหายใจไม่ออก!
เหมือนกับว่า ำวกเขากำลังเผชิญหน้ากับความน่ากลัว
กลิ่นอายแห่งความตายพุ่งเข้ามาหา
ทำให้ผู้คนรู้สึกสยดสยอง!
"เป็นผีดิบ!" คนของหน่วยฉินเทียนคนหนึ่ง ตะโกนด้วยความตกใจ "แถมยังไม่ใช่ผีดิบระดับต่ำ มัน... มันลอยอยู่กลางอากาศ? มันคือผีดิบเฟยเจียง(ผีดิบบินได้)!!!"
ผีดิบเฟยเจียง!
อัปมงคลยิ่งกว่าอัปมงคล!
"ไม่น่าแปลกใจเลย ทำไมหมู่บ้านหลี่เจียถึงโดนฆ่าล้างหมู่บ้าน ทำไมโลงศพความลับสวรรค์ถึงให้เบาะแส "พิษเจียงซือ" กับคำเตือน "ตาย" ที่แท้ก็เป็นเพราะตรงจุดที่หมู่บ้านหลี่เจียกับหมู่บ้านเนี่ยเจียนี้เชื่อมต่อกัน มีสิ่งลี้ลับที่น่ากลัวขนาดนี้อยู่!!"
เซินจี้เยว่สีหน้าดูไม่ดี "เป็นเพราะผีดิบตัวนี้ ทำให้ข้าสืบอะไรก็ไม่เจอมาหลายเดือนสินะ? ไม่สิ! ไม่น่าจะใช่... มันต้องมีเหตุผลอื่น!"
แต่เหตุผลอื่นคืออะไร? เซินจี้เยว่ก็ไม่รู้
ฟ่านหวู่คิดว่า เซินจี้เยว่เดาถูก
เบาะแสต่างๆ ในหมู่บ้านหลี่เจียตอนที่โดนฆ่าล้างหมู่บ้าน คงจะโดนคนบางคนทำลายไปแล้ว ส่วนคนที่ทำแบบนั้น ย่อมต้องเป็นคนของท่านมหาเทพ!
ทำไมฟ่านหวู่ถึงรู้เรื่องนี้น่ะเหรอ?
เพราะว่า...
เขาเห็นข้อมูลสถานะสองชุด!
ชุดหนึ่งเป็นของผีดิบตัวนั้น!
ส่วนอีกชุดหนึ่ง...
เป็นของก้อนเนื้อ!
เป็นของท่านมหาเทพ!
...