บทที่ 53 ท่านนักพรตฟ่านมองออกตั้งแต่แรก!

บทที่ 53 ท่านนักพรตฟ่านมองออกตั้งแต่แรก!

"จริงสิ! ใต้เท้าทั้งสอง"

ชายชรารีบพูด "คนป่วยในหมู่บ้านของพวกเรา พวกเขาโดนพิษที่ชื่อว่า "พิษเจียงซือ" นี่เป็นเพราะท่านนักพรตเต๋าเตือน ข้าถึงจะรู้ว่าพวกเขาเป็นอะไร"

"บางที... คนในหมู่บ้านหลี่เจียเมื่อไม่กี่เดือนก่อน พวกเขาก็อาจจะ..."

"พวกเรารู้แล้ว" เขายังพูดไม่จบ เซินจี้เยว่ก็พูดขึ้นมา "คดีฆ่าล้างหมู่บ้านหลี่เจีย มันเกี่ยวข้องกับพิษเจียงซือจริงๆ"

นางพูดความจริง "แต่เรื่องนี้ไม่ใช่พวกเราที่สืบเจอ แต่พวกเราได้เบาะแสมาจากโลงศพความลับสวรรค์"

"ไม่น่าเชื่อว่า ท่านนักพรตฟ่านไม่ต้องใช้โลงศพความลับสวรรค์ ท่านก็สามารถรู้เรื่องนี้ได้ ท่านมองออกตั้งแต่แรกเลยว่าเป็นเพราะพิษเจียงซือ"

เซินจี้เยว่พูดอย่างขมขื่น "เทียบกันแล้ว หน่วยฉินเทียนของพวกเรา มันช่างไร้ประโยชน์จริงๆ"

สาขาของหน่วยฉินเทียนในเมืองไป๋เหอ มีคนอยู่สิบกว่าคน

ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ทุกคนที่เก่งกาจ แต่คนสิบกว่าคนสืบคดีมาหลายเดือน ก็น่าจะเจอเบาะแสอะไรบ้าง ใช่ไหม?

แต่พวกเขากลับสืบอะไรก็ไม่เจอเลย!

พวกเขาจึงต้องใช้โลงศพความลับสวรรค์ เพื่อหาเบาะแสของคดีฆ่าล้างหมู่บ้านหลี่เจีย

แต่ท่านนักพรตฟ่านล่ะ?

ท่านนักพรตฟ่านเพิ่งมาถึงหมู่บ้านนี้ไม่นาน ใช่ไหม? แต่ท่านก็มองทะลุทุกอย่าง รู้ว่าต้นเหตุของเรื่องนี้คืออะไร แล้วยังช่วยชีวิตคนในหมู่บ้านนี้อีก!

ทำให้หมู่บ้านนี้ที่อยู่ข้างๆ หมู่บ้านหลี่เจีย ไม่ต้องเจอเรื่องแบบเดียวกับหมู่บ้านหลี่เจีย

สรุปก็คือ...

สมกับเป็นท่านนักพรตฟ่าน!!

ท่ายช่างเก่งกาจยิ่งนัก!

เซินจี้เยว่ตั้งสติ สีหน้าของนางดูเคร่งขรึมมากขึ้น

นางพูดอย่างจริงจัง "ไม่ปิดบังผู้นำหมู่บ้าน เรื่องลี้ลับครั้งนี้ มันไม่ธรรมดา ถ้าไม่ระวัง มันอาจจะทำให้คนในหมู่บ้านเดือดร้อน ข้าแนะนำว่า พวกท่านควรจะย้ายออกจากที่นี่"

"พอหน่วยฉินเทียนจัดการที่นี่เสร็จ พวกท่านค่อยกลับมา"

สุดท้าย นางก็พูดต่อ "ราชสำนักจะช่วยเหลือเรื่องที่อยู่ที่พักอาศัย อาหารการกินของพวกท่าน ไม่ต้องกังวล ตอนนี้ถึงแม้ว่าสถานการณ์จะไม่ค่อยดี แต่การดูแลพวกท่านสักพัก มันก็ไม่ใช่เรื่องยาก"

"ใกล้จะมืดแล้ว คืนนี้... เอาเป็นว่า พรุ่งนี้เช้า พวกท่านก็ไปที่เมืองไป๋เหอเถอะ!"

จริงๆ แล้ว เซินจี้เยว่อยากจะให้พวกเขาย้ายไปที่เมืองไป๋เหอคืนนี้

เพราะมีคนในหมู่บ้านนี้โดนพิษเจียงซือ งั้นก็แสดงว่า เรื่องที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านหลี่เจียเมื่อไม่กี่เดือนก่อน อาจจะเกิดขึ้นในหมู่บ้านนี้อีกครั้ง!

ในฐานะจ่งฉีของหน่วยฉินเทียน เซินจี้เยว่ย่อมมองข้ามเรื่องนี้ไม่ได้

แต่นางคิดว่า การเดินทางตอนกลางคืนมันอันตราย

ชาวบ้านธรรมดาๆ เดินทางตอนกลางคืน ถ้าเจอภูตผีปีศาจ...

พวกเขาก็จะกลายเป็นอาหารของภูตผีปีศาจ ใช่ไหม?

คนของหน่วยฉินเทียนในเมืองไป๋เหอมีไม่มาก

ต้องให้คนบางส่วนอยู่เฝ้าเมืองไป๋เหอ คนที่นางพามาก็มีไม่กี่คน

ไม่พอที่จะคุ้มกันคนมากมายขนาดนี้ ตอนกลางคืน

นางก็เลยต้องให้พวกเขาอยู่ในหมู่บ้านนี้อีกหนึ่งคืนก่อน

เซินจี้เยว่พูดต่อ "พวกเราจะแจกยันต์ปราบผีให้ทุกบ้าน คืนนี้ พวกท่านเอาไปแปะไว้ที่ประตู ปิดประตูหน้าต่างให้สนิท แล้วก็หาอะไรมาอุดปล่องไฟ"

"ถ้าที่บ้านมีข้าวสาร ก็เอาไปโรยรอบๆ บ้าน โดยเฉพาะหน้าประตูกับใต้หน้าต่าง"

"บ้านไหนที่มีข้าวสารเยอะ ก็แบ่งให้บ้านที่ไม่มี"

เซินจี้เยว่เป็นมืออาชีพ ทุกคำพูดของนางสำคัญมาก

มันเกี่ยวข้องกับชีวิตของคนทั้งหมู่บ้าน!

ชายชราผู้นำหมู่บ้านเข้าใจ

เขาพยักหน้า พูดว่า "งั้น... ข้าจะให้คนในหมู่บ้าน กลับบ้าน เพื่อความปลอดภัย"

ชายชราผู้นำหมู่บ้านพูดประโยคนี้จบ เขาก็ทำแบบนั้น เขามีอำนาจมากในหมู่บ้าน

คำพูดของเขา ชาวบ้านไม่กล้าขัดขืน

แล้วก็ไม่กล้าถาม

พอชาวบ้านได้รับยันต์ปราบผีจากหน่วยฉินเทียน พวกเขาก็รีบกลับบ้านด้วยความกังวล

เตรียมตัวรับมือกับอันตราย

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้ว่าอันตรายคืออะไร แต่ผู้นำหมู่บ้านบอกให้พวกเขาหลบ...

งั้นก็หลบเถอะ!

ไม่นาน...

ทั้งหมู่บ้านก็เงียบสงัด

ทุกคนกลับบ้าน แปะยันต์ ปิดประตูหน้าต่างตามคำสั่ง

จริงๆ แล้ว ชายชราผู้นำหมู่บ้านอยากจะอยู่ต่อ

แต่ลูกหลานของเขาพูดโน้มน้าว จนเขายอมกลับบ้าน

ชายชรารู้ดีว่า ตอนนี้เขาขรามากแล้ว และช่วยอะไรไม่ได้

เขาก็เลยกลับบ้านอย่างไม่เต็มใจ

...

ดังนั้น...

ตอนนี้ คนที่ยังกล้าเดินเล่นอยู่ข้างนอก นอกจากคนของหน่วยฉินเทียนแล้ว...

ก็มีแค่ฟ่านหวู่!

ฟ่านหวู่สังเกตเห็นว่า คนของหน่วยฉินเทียนแต่ละคน สีหน้าดูเคร่งขรึมและระมัดระวัง

เหมือนกับว่า...

พายุฝนกำลังจะมา

"มีเรื่องอะไรจะเกิดขึ้นงั้นเหรอ?" ฟ่านหวู่มองเซินจี้เยว่ที่กำลังเงยหน้ามองท้องฟ้า ถามคำถามนี้

เซินจี้เยว่ไม่ได้เงยหน้ามองท้องฟ้าอีกต่อไป นางสูดหายใจเข้าลึกๆ อธิบายว่า "ท่านนักพรตฟ่าน ท่านอาจจะไม่รู้ หลังจากที่ท่านกำจัดผีเจ้าบ่าวกับผีเจ้าสาว พวกเราก็เอาโลงศพความลับสวรรค์กลับไปที่สาขาของหน่วยฉินเทียน แล้วก็ใช้มัน"

"ท่านนักพรตฟ่าน ท่านคงจะรู้เรื่องคดีฆ่าล้างหมู่บ้านหลี่เจียเมื่อไม่กี่เดือนก่อน จุดประสงค์ที่พวกเราใช้โลงศพความลับสวรรค์ ก็คืออยากจะรู้เบาะแสของคดีนี้"

"แล้วก็เรื่องต่างๆ ที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคต!"

พอได้ยินแบบนี้ ฟ่านหวู่ก็ขมวดคิ้ว

เขาไม่ได้เอ่ยอะไร

แต่พยักหน้าให้นางพูดต่อ

เซินจี้เยว่พูดต่อ "โลงศพความลับสวรรค์ให้เบาะแสพวกเรามาหลายอย่าง อย่างแรกก็คือ - พิษเจียงซือ! พอข้าเห็นคำนี้ ข้าก็รู้สึกไม่ดี พิษเจียงซือ มีแต่ผีดิบถึงจะมีพิษแบบนี้"

"ถ้าคดีฆ่าล้างหมู่บ้านหลี่เจียเมื่อไม่กี่เดือนก่อน มันเกี่ยวข้องกับพิษเจียงซือ ถ้าไม่ใช่ฝีมือของมนุษย์ งั้นก็แสดงว่า แถวนี้คงจะมีผีดิบ!"

"เบาะแสที่สองที่โลงศพความลับสวรรค์ให้มา ก็คือ - หมู่บ้านนี้!"

"เบาะแสที่สาม - วันที่ 2 เดือน 7 ปีที่ 1774 ของราชวงศ์ต้าโจว!"

"เบาะแสที่สี่ มีแค่คำเดียว - ตาย!!"

เซินจี้เยว่พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "ปีนี้คือปีที่ 1774 ของราชวงศ์ต้าโจว วันนี้คือวันที่ 2 เดือน 7!"

"โลงศพความลับสวรรค์คงจะอยากจะบอกพวกเราว่า วันนี้ คนในหมู่บ้านนี้ จะเจอกับอันตรายถึงชีวิต!"

"อันตรายถึงชีวิตนี้ คงจะเกี่ยวข้องกับพิษเจียงซือ"

"พวกเราก็เลยรีบมาที่นี่"

"ไม่น่าเชื่อว่า เบาะแสที่หน่วยฉินเทียนต้องใช้โลงศพความลับสวรรค์ถึงจะรู้ ท่านนักพรตฟ่านกลับมองออก" เซินจี้เยว่พูดด้วยน้ำเสียงที่ชื่นชม

ฟ่านหวู่ฟังออกว่า นี่ไม่ใช่คำพูดที่เสแสร้ง

แต่ทว่า...

เขาไม่ได้ต้องการให้คนของหน่วยฉินเทียนมาชื่นชมเขา!

เขาหวังว่าคนของหน่วยฉินเทียน จะอยู่ห่างๆ จากเขา!

แถม... เขาก็ไม่ได้มองอะไรออกตั้งแต่แรก เขาแค่มาหาแต้มสถานะอิสระ คิดว่าเรื่องลี้ลับที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านนี้ อาจจะเป็นเพราะสิ่งลี้ลับ

ส่วนสิ่งลี้ลับนั้นคืออะไร? ฟ่านหวู่ไม่ได้อยากรู้ขนาดนั้น เขาไม่ได้อยากจะสืบหาความจริง

สรุปก็คือ เซินจี้เยว่ตรงหน้า คิดมากไปแล้ว

แล้วก็นางก็มโนไปเอง

ทันใดนั้น

ฟ่านหวู่ก็เหมือนจะรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง เขาขมวดคิ้วแน่น

หันไปมองทางหนึ่ง

ประสาทสัมผัสทั้งห้าที่ไวมากของเขา รู้สึกได้ว่า มีพลังหยินชั่วร้ายกำลังเคลื่อนที่!

...