บทที่ 46 เพิ่มค่า [อายุขัย] ครั้งแรก! ถูกเรียกว่า "ท่าน"!

บทที่ 46 เพิ่มค่า [อายุขัย] ครั้งแรก! ถูกเรียกว่า "ท่าน"!

ผีร้ายที่รวมร่างกัน ซึ่งโดนกระบี่ตัดเขามารทมิฬแห่งแดนเหนือจ่อคอหอย มันหวาดกลัวมาก ถึงแม้ว่าการแสดงอารมณ์ของมัน จะไม่ได้หลากหลายเท่ามนุษย์ แต่มันก็แสดงอารมณ์ได้มากกว่าผีร้ายทั่วไป

บางที... นี่อาจจะเป็นความแตกต่างระหว่างมันกับเงาประหลาดที่ฟ่านหวู่เคยเจอสินะ?

ฟ่านหวู่จำได้ว่า เงาประหลาดตัวนั้น ไม่ค่อยแสดงอารมณ์ออกมา

แต่ความหวาดกลัวที่ปรากฏบนใบหน้าของผีร้ายที่รวมร่างกัน มันไม่ได้ทำให้ความศรัทธาที่มันมีต่อ "ท่านมหาเทพ" ลดลง

มันพูดด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า เหมือนสาวกที่ศรัทธาในเทพเจ้า "เจ้... เจ้า... นักพรตจมูกโคเน่าเหม็น! เจ้า... ช่างกล้าดูหมิ่นท่านมหาเทพ..."

(นักพรตจมูกโค คำด่านักพรตเต๋า เพราะนักพรตจะมัดจุกมวยผมไว้ข้างบน แลดูคล้ายจมูกโค)

"ท่านมหาเทพผู้เมตตา ผู้ช่วยเหลือสรรพสัตว์ทั้งบนสวรรค์และใต้พิภพ... จะไม่... ปล่อยให้... คนชั่วช้า... อย่างเจ้า... มีชีวิตอยู่... บนโลกใบนี้!"

"พวกเรา'... จะ... ตามล่า... เจ้า..."

"จน... ถึง... ขอบฟ้า!"

"จน... ถึง... มหาสมุทร!"

"คนที่... ดูหมิ่น... ท่านมหาเทพ..."

"ตาย!"

"ตาย!"

"ตาย!"

ฉัวะ!

ฟ่านหวู่ไม่อยากได้ยินชื่อที่ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดอีก

เขาแค่ดันกระบี่ตัดเขามารทมิฬแห่งแดนเหนือไปข้างหน้า ปลายกระบี่ที่คมกริบ ก็แทงทะลุคอหอยของผีร้ายที่รวมร่างกัน!

พลังหยินชั่วร้ายจำนวนมาก พุ่งออกมา เหมือนกับว่าคนเป็นๆ โดนแทงเส้นเลือดใหญ่ แล้วเลือดกระฉูด!

ผีร้ายที่รวมร่างกัน พูดอะไรไม่ออกอีกต่อไป

ร่างกายของมันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

เหมือนคนเป็นโรคลมชัก

โดยเฉพาะคอหอยที่โดนกระบี่ตัดเขามารทมิฬแห่งแดนเหนือแทงทะลุ ส่งเสียง "ซู่ๆ" เหมือนเนยที่โดนความร้อนละลาย

ผีร้ายที่รวมร่างกัน ทนไม่ไหวอีกต่อไป

ร่างกายของมันดูเลือนราง มองทะลุผ่านร่างกายของมัน จนมองเห็นพื้นหินข้างใต้

บนร่างกายของมัน มีรอยร้าวเต็มไปหมด

เห็นแสงสีทองจางๆ แผ่ออกมาจากรอยร้าวพวกนั้น

เหมือนกับว่าในร่างกายของมัน มีไฟลุกโชน

ดูเหมือนว่ามันจะเจ็บปวดมาก

ทรมานสุดๆ

ตูม!

เสียงนี้เหมือนเสียงลูกโป่งแตก ร่างกายของผีร้ายที่รวมร่างกัน ระเบิดกลายเป็นแสงเล็กๆ เหมือนหิ่งห้อย

สลายหายไป!

[ท่านสังหาร "ร่างที่รวมกันของผีเจ้าสาวกับผีเจ้าบ่าว (นับถอยหลังสามนาที)" สำเร็จ ขอแสดงความยินดี ท่านได้รับแต้มสถานะอิสระ 10 แต้ม!]

ข้อความแจ้งเตือนของระบบปรากฏขึ้น แสดงว่าผีร้ายที่รวมร่างกันตัวนี้ วิญญาณแตกสลายไปแล้วจริงๆ

พร้อมกันนั้น...

ทิวทัศน์ในซอย ก็ค่อยๆ กลับคืนสู่สภาพเดิม

บนท้องฟ้า มีดาวเต็มไปหมด

พระจันทร์เสี้ยวลอยอยู่บนฟ้า

แสงเทียนในโคมไฟที่แขวนอยู่ใต้ชายคาของโรงเตี๊ยม กลับมาเป็นสีเหลืองอมส้ม ดูเหมือนจะไม่น่ากลัวอีกต่อไป

พลังหยินชั่วร้ายในซอย ก็สลายไปมากกว่าครึ่ง

แต่พลังหยินชั่วร้ายที่เหลืออยู่ก็ไม่น้อย คงจะต้องใช้เวลาหลายวัน พลังหยินชั่วร้ายในซอยถึงจะสลายไปจนหมด

แต่ฟ่านหวู่คิดว่า มันไม่เกี่ยวข้องกับเขา

ทุกอย่างจบลงแล้ว!

"นี่เป็นการ "ส่งวิญญาณ" ที่ราบรื่นอีกครั้งสินะ?"

ฟ่านหวู่พึมพำเบาๆ

จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่า ถึงแม้ว่าตัวเองจะเป็นนักพรตเต๋าปลอม แต่ก็ทำหน้าที่ได้ดี

ในเวลาแค่ไม่กี่วัน ผีร้ายที่โดนเขา "ส่งวิญญาณ" มีเกือบร้อยตัวแล้ว!

ในจำนวนนั้น...

มีสิ่งลี้ลับที่แข็งแกร่งหลายตัว แต่ก็ยังโดนเขา "ส่งวิญญาณ" ไปจนหมด

อ้อ จริงสิ!

เกือบลืมไป เขายัง "ส่งวิญญาณ" คนเป็นๆ อีกหนึ่งคน - เซวียนสือจื่อ!

ในราชวงศ์ต้าโจว มีนักพรตเต๋าคนไหน ขยันขันแข็งเท่าเขา ฟ่านหวู่ บ้างไหม?

ไม่มี ไม่มี—-!

ถ้าเอาผลงานของเขา ไปอวดที่ยมโลกละก็...

ฟ่านหวู่คิดว่า ตัวเขาเองอาจจะได้เป็นยมทูต!

ส่วนเหตุผลที่เขาเจอผีร้ายมากมายขนาดนี้ ในช่วงเวลาสั้นๆ ล่ะ?

นั่นก็เป็นเพราะไอ้สารเลวท่านมหาเทพนั่น!

ฟ่านหวู่รู้สึกว่า พอไปยุ่งเกี่ยวกับท่านมหาเทพตัวเดียว เหมือนกับไปยุ่งเกี่ยวกับผีร้ายครึ่งหนึ่งในเมืองหลวงอิงเหอ

ผีร้ายในเมืองหลวงอิงเหอมีมากมาย...

เขา ฟ่านหวู่ คงจะไปยุ่งเกี่ยวกับผีร้ายครึ่งหนึ่งแล้วสินะ?

บัดซบ!!!!

ฟ่านหวู่บ่นในใจ แต่สีหน้าของเขากลับไม่เปลี่ยนแปลง

สิ่งเดียวที่ทำให้เขารู้สึกดีขึ้นก็คือ... แต้มสถานะอิสระที่เขาได้รับครั้งนี้ ไม่น้อยเลย

[ชื่อ: ฟ่านหวู่]

[อายุขัย: 89+]

[พลัง: 25+]

[ทักษะ: กระบี่ดาวเหนือ lv1 (0/10)]

[แต้มสถานะอิสระ: 15.2]

มีแต้มสถานะอิสระ 15.2 แต้ม ฟ่านหวู่สามารถเพิ่มค่า [พลัง] จนถึง 40.2 แต้มได้ พลังของเขา คงจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

แต่ทว่า... ฟ่านหวู่ยังคงยืนกรานที่จะเก็บแต้มสถานะไว้ เผื่อฉุกเฉิน

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง

แล้วก็ตัดสินใจ

'เพิ่มค่า [พลัง] 5 แต้ม!'

'เพิ่มค่า [อายุขัย] 5 แต้ม!'

แต้มสถานะอิสระเยอะ ย่อมใช้ได้อย่างสบายใจ แต้มเยอะจนฟ่านหวู่อยากจะลองเพิ่มค่า [อายุขัย] ดูว่ามันจะส่งผลต่อร่างกายยังไง?

พอแต้มสถานะอิสระ 15.2 แต้ม ลดลงเหลือ 5.2 แต้ม...

ฟ่านหวู่ก็รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงจากการเพิ่มค่าสถานะ!

ความรู้สึกแบบนี้ มันคุ้นเคยมาก!

กล้ามเนื้อทุกส่วน สั่นสะเทือนเล็กน้อย

กระดูกที่ถูกกล้ามเนื้อห่อหุ้ม เหมือนกำลังส่งเสียงดัง

พลังที่มองไม่เห็น ลอยอยู่รอบๆ ตัวฟ่านหวู่

ทำให้เส้นผมของเขาปลิวไสว!

เส้นเลือดใต้ผิวหนัง เหมือนมังกรเหมือนอสรพิษยักษ์ มันกำลังสั่นสะเทือน ชุดนักพรตเต๋าที่เขาใส่ เกือบจะขาด แต่โชคดีที่ชุดนักพรตเต๋าของเขามีคุณภาพดี

กลิ่นอายที่เหมือนสัตว์ร้าย มันยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้น

เขาดูเหมือนจอมมารปีศาจที่น่าหวาดกลัว!

นี่คือการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย หลังจากที่เขาเพิ่มค่า [พลัง]

ส่วนการเพิ่มค่าสถานะครั้งนี้...

ฟ่านหวู่ยังเพิ่มค่า [อายุขัย] อีกด้วย!

เขารู้สึกว่าสมองปลอดโปร่ง เหมือนมีความสุขจากก้นบึ้งของวิญญาณ แผ่กระจายไปทั่วร่างกาย

พลังเหมือนน้ำพุ กำลังสะสมอยู่ในผิวหนัง กระดูก กล้ามเนื้อ แม้แต่วิญญาณ...

ประสาทสัมผัสทั้งห้าไวขึ้น ทิวทัศน์ยามค่ำคืนที่มืดมิด ในสายตาของเขา มันกลับสว่างเหมือนกลางวัน

เขาสามารถได้กลิ่นเลือดประจำเดือนของผู้หญิงคนหนึ่ง ที่อยู่ห่างไกลออกไป

ผิวหนังของเขา เหมือนสามารถสัมผัสถึงการไหลเวียนของอากาศ

ทำให้เขาสามารถตอบสนองได้ แม้จะหลับตา!

ฟ่านหวู่รู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ในดินแดนแห่งความสุข ความสุขและความตื่นเต้นนี้ ไม่สามารถอธิบายได้

เขาก็ไม่รู้จะอธิบายยังไงดี

เขารู้ว่าข้อมูลสถานะของเขา เปลี่ยนไปมาก

[ชื่อ: ฟ่านหวู่]

[อายุขัย: 94+]

[พลัง: 30+]

[ทักษะ: กระบี่ดาวเหนือ lv1 (0/10)]

[แต้มสถานะอิสระ: 5.2]

ตอนนี้ ค่า [อายุขัย] ของฟ่านหวู่ เพิ่มขึ้นเป็น 94 ส่วนค่า [พลัง] ของเขาก็ทะลุ 30

สรุปก็คือ ผีเจ้าบ่าว ผีเจ้าสาว กับผีร้ายพวกนั้น... มอบของขวัญสุดพิเศษให้เขาในคืนนี้

"ท่านนักพรต... ท่านนักพรตฟ่าน?!"

ในเวลานี้

เสียงที่ฟ่านหวู่ไม่อยากได้ยิน ก็ดังขึ้นจากด้านข้าง "ท่าน... ทำไมท่านถึงไม่ขยับ? ท่านได้รับบาดเจ็บหรือขอรับ?"

เป็นเสียงของเซี่ยจิ่วอี้

เขาไม่ได้เรียกฟ่านหวู่ว่า "สหายเต๋าฟ่าน" แต่เรียกว่า "ท่านนักพรตเต๋า"

แถม...

ยังใช้ "ท่าน" คำสุภาพกับฟ่านหวู่อีก!

(ปกติภาษาจีนจะเรียกสรรพนามบุคคลที่ 2 ว่า 你 nǐ แต่ถ้าใช้ 您 nín หรือท่าน จะใช้เรียกด้วยความเคารพและสุภาพมาก)

...