EP.185 โอบิโตะได้ยินข่าวร้าย

EP.185 โอบิโตะได้ยินข่าวร้าย

จักระทุกหยดที่รั่วไหลออกมายิ่งทำให้สถานการณ์เลวร้ายลง ไม่เพียงแต่เพราะมันอาจเป็นอันตรายต่อทุกคนเท่านั้น แต่หากไม่หยุดยั้งในเร็ววัน สัตว์หางอาจอาละวาดและเข้าครอบงำร่างของรินได้

คาคาชิจ้องมองรินที่นอนหงายอยู่ ร่างของเขาเซเล็กน้อย และออร่าสีดำเริ่มก่อตัวรอบตัวริน คาคาชิเร่งฝีเท้าด้วยความมุ่งมั่นที่จะไปยังที่ที่ปลอดภัยกว่านี้

"ไป!" ปั๊กคุงตะโกนอย่างจริงจัง เมื่อเห็นว่าศัตรูกำลังเข้ามาใกล้

"ฉันรู้!" คาคาชิตอบด้วยสีหน้าแน่วแน่ แม้ว่าภายในใจเขาจะรู้สึกกังวลก็ตาม คาคาชิยังคงวิ่งต่อไปด้วยก้าวที่มั่นคง

"ขอให้โชคดีนะ คาคาชิ!" ชิบะตะโกนด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น พยายามระงับความรู้สึกกังวลของตัวเอง

“ขอบคุณ” คาคาชิพูดต่อโดยไม่กล้าหันกลับไปมอง ปั๊กคุงและชิบะรู้ว่าพวกเขาต้องทำอะไร พวกเขาจะต้องเผชิญหน้ากับศัตรูให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้เพื่อให้คาคาชิหนีไปได้อย่างปลอดภัย

คาคาชิแบกรินไว้บนหลังแล้ววิ่งด้วยความเร็วเหลือเชื่อ ข้ามภูมิประเทศที่อันตรายมากขึ้นเรื่อยๆ เบื้องหน้าเขาคือทางออก แต่ความวิตกกังวลที่กดดันอยู่ในอกของคาคาชิกลับทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อเขาเห็นจักระของสัตว์หางรั่วไหลออกมาจากร่างของรินมากขึ้นเรื่อยๆ

คาคาชิรู้ว่าหากรินคลุ้มคลั่งขึ้นมาจริงๆ ที่นี่จะไม่มีที่ปลอดภัยให้ต่อสู้ได้อีกแล้ว นั่นเป็นเหตุผลที่คาคาชิตั้งใจจะพารินไปยังฐานทัพนินจาโคโนฮะ ซึ่งเป็นสถานที่ที่อยู่ใกล้ชายแดนที่สุด

ที่นั่น คาคาชิมั่นใจว่าเขาจะจัดการสถานการณ์ได้ดีกว่า ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับริน คาคาชิรู้ว่าเขาสามารถเผชิญหน้ากับเธอที่นั่นได้ โดยมีคนสนับสนุนและมีพื้นที่ให้ลงมือทำมากกว่า

ด้วยเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่ คาคาชิรีบมุ่งหน้าไปยังจุดหมายปลายทาง ความกลัวและความตื่นตระหนกทั้งหมดถูกฝังไว้ภายในตัวเขา โดยเขาจดจ่ออยู่กับสิ่งเดียวคือ การช่วยชีวิตรินและทำให้แน่ใจว่าสัตว์หางที่อยู่ภายในตัวเธอจะไม่อาละวาดไปมากกว่านี้

ทุกย่างก้าวที่คาคาชิเดินหนักอึ้งขึ้นเรื่อยๆ แต่เขารู้ว่าเวลาเหลือน้อยลงทุกที และเขาต้องเดินต่อไป ความคิดเดียวที่ผุดขึ้นในใจของคาคาชิคือ กลับไปยังฐานทัพนินจาโคโนฮะ ที่ซึ่งพวกเขาจะหาทางจัดการกับเรื่องทั้งหมดนี้ได้

...

...

...

ในสถานที่มืดและเงียบสงัด ภายในห้องใต้ดินที่ชื้นและเย็น เด็กชายผอมบางนอนอยู่บนเตียงเรียบๆหลังนึง

ผมสีดำของเด็กชายยาวและยุ่งเหยิง และส่วนหนึ่งของร่างกายเขาดูแปลกไป—ผิวขาวซีดห่อหุ้มอยู่ทางด้านขวาของร่างกาย ราวกับไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเขา ตรงนั้น ดวงตาสีแดงที่มีลวดลายเฉพาะตัวหมุนวนอย่างช้าๆ นั่นคือเนตรวงแหวน (Sharingan) หลักฐานเดียวที่บ่งบอกว่าเด็กชายคนนี้เป็นคนของตระกูลอุจิวะ

อุจิวะ โอบิโตะ เด็กชายจ้องมองเพดานด้วยสีหน้าว่างเปล่า มือขวาของเขาสั่นเล็กน้อย ความรู้สึกผิดหวังและอ่อนแอวนเวียนอยู่ในใจ

อย่างไรก็ตาม ท่ามกลางความเงียบงัน ริมฝีปากของโอบิโตะกลับเผยรอยยิ้มบางๆ รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความหวังริบหรี่ว่าสักวันนึงเขาจะได้กลับสู่โลกภายนอก เพื่อพบกับเพื่อนๆอีกครั้ง

ทันใดนั้น ความเงียบสงบก็ถูกทำลายลงด้วยการปรากฏตัวของสิ่งมีชีวิตสีขาวประหลาดโผล่ออกมาจากกำแพง เสียงของสิ่งมีชีวิตนั้นฟังดูร่าเริง แต่กลับนำข่าวร้ายมาด้วย ซึ่งข่าวร้ายนั้นได้ซึมซาบเข้าไปในใจของโอบิโตะอย่างรวดเร็ว

"พอฉันออกไปข้างนอก ฉันเห็นรินกับคาคาชิโง่ๆ ที่เธอพูดถึงกำลังตกอยู่ในอันตราย!"

ดวงตาของโอบิโตะเบิกกว้างขึ้นทันที ร่างกายที่อ่อนแรงของเขาตอบสนองต่อคำพูดเหล่านั้นด้วยความตกใจอย่างควบคุมไม่ได้ เขารีบลุกขึ้นนั่งบนเตียง หายใจหอบหนัก

"เกิดอะไรขึ้น ?! บอกมา!" โอบิโตะตะโกน เสียงของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

"พวกเขาอยู่ตามลำพัง ถูกล้อมรอบด้วยนินจาจากหมู่บ้านคิริงาคุระ!" สิ่งมีชีวิตสีขาวตอบโดยไม่พูดอะไรมาก

โอบิโตะรู้สึกหัวใจแทบหยุดเต้น ความคิดร้ายๆถาโถมเข้ามาในหัว ริน… คาคาชิ… พวกเขากำลังตกอยู่ในอันตราย และโอบิโตะก็ไม่อยู่ที่นั่นเพื่อช่วยเหลือพวกเขา!

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________