EP.137 ต้องอดทน

EP.137 ต้องอดทน

“เกิดอะไรขึ้น ?!” 1 ในนั้นตะโกนด้วยความตื่นตระหนก แล้วหันไปหาผู้หญิงที่เพิ่งเสียชีวิต

สิ่งที่พวกเขาเห็นมีเพียงเงาจางๆ ของร่างกายเธอที่นอนอยู่บนพื้น ไม่มีร่องรอยของฆาตกร มีเพียงหมอกที่ยังคงเคลื่อนไหว บดบังทุกสิ่ง

ความเงียบปกคลุมผืนป่า ความกลัวเริ่มคืบคลานเข้ามาในใจของผู้ไล่ล่า

"ชายสวมหน้ากากมาแล้ว" ผู้นำของพวกเขากระซิบ เสียงของเขาเย็นชาราวกับน้ำแข็ง "เตรียมตัวให้พร้อม ชายสวมหน้ากากไม่ได้แค่หนี เขากำลังล่า"

อาโอกิที่เพิ่งฆ่าผู้ไล่ล่าคนนึงได้รีบถอยห่างออกไปทันที เขากระโดดข้ามกิ่งไม้ด้วยการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วและแม่นยำ อาโอกิหยุดอยู่ที่ตำแหน่งที่ไกลจากตำแหน่งสุดท้ายของเขา แต่ยังคงอยู่ในระยะการรับรู้พลังงานธรรมชาติของเขา

ร่างกายของอาโอกิเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ ลมหายใจหอบถี่ การใช้พลังงานธรรมชาติเป็นเวลานานทำให้พลังชีวิตของเขาหมดลงอย่างแท้จริง แม้ร่างกายของอาโอกิจะปรับตัวเข้ากับพลังงานมหาศาลนี้ได้ แต่ภาระนั้นก็ยังคงรู้สึกเหมือนแบกภูเขาไว้บนหลัง

อาโอกิแตกต่างจากคนส่วนใหญ่ เขาไม่ได้มีจักระสำรองมากมายเหมือนนารูโตะที่เป็นตัวละครเอกที่ขึ้นชื่อเรื่องจักระอันน่าทึ่ง อาโอกิเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาที่มีจักระจำกัด สำหรับอาโอกิแล้ว การเข้าถึงและใช้พลังงานธรรมชาติถือเป็นความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ แต่ก็เป็นดาบ 2 คมที่พร้อมจะทำร้ายเขา

“ฮึ... อีกไม่กี่นาที...” อาโอกิพึมพำเบาๆ ขณะเช็ดเหงื่อจากหน้าผาก

พลังงานธรรมชาตินั้นวิเศษมากจริงๆ มันให้พลังมหาศาล เสริมสร้างพลังกาย ประสาทสัมผัส และพลังโจมตี อย่างไรก็ตาม พลังงานนี้ยังต้องการความสมดุลที่สมบูรณ์แบบระหว่างจักระภายในและพลังงานธรรมชาติโดยรอบ หากเกิดการรบกวนสมดุลนี้เพียงเล็กน้อยก็อาจส่งผลร้ายแรงได้

สำหรับอาโอกิ การรักษาสมดุลนี้เปรียบเสมือนการเดินบนเชือกที่แขวนอยู่เหนือพื้นดิน หากพลังงานธรรมชาติมากเกินไป ร่างกายของเขาจะเริ่มผสานเข้ากับธรรมชาติ สูญเสียความเป็นมนุษย์ไป หากพลังงานธรรมชาติน้อยเกินไป ร่างกายของเขาจะก่อกบฏ ไม่ได้ก่อให้เกิดอันตรายร้ายแรงใดๆ แต่บางครั้งก็อาจนำไปสู่ความเสียหายภายใน

บัดนี้ อาโอกิรู้สึกว่าขีดจำกัดของเขากำลังใกล้เข้ามา ร่างกายเริ่มสั่นเทา ภาระบนบ่าหนักอึ้งขึ้น จิตใจเริ่มพยายามจดจ่อ

ปกติแล้วอาโอกิจะจบการต่อสู้อย่างรวดเร็ว นั่นเป็นวิธีที่เขาหลีกเลี่ยงผลกระทบเชิงลบจากการใช้พลังงานธรรมชาติ แต่ครั้งนี้ต่างออกไป จำนวนศัตรูมีมากเกินไป สถานการณ์บีบให้อาโอกิต้องอดทนนานกว่าปกติ

"ฉันแค่ซื้อเวลา..." อาโอกิคิดพลางกวาดสายตาสำรวจไปรอบๆอย่างระมัดระวัง อาโอกิรู้ว่าพวกผู้หญิงในหุบเขานรกจะจัดการธุระของพวกเธอเสร็จเร็วๆนี้ สิ่งที่เขาต้องทำคืออดทนรอจนกว่าพวกเธอจะจัดการกับศัตรูที่เหลืออยู่ได้

อาโอกิสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามสงบสติอารมณ์ที่เต้นแรง ทุกวินาทีราวกับชั่วนิรันดร์ ป่าอันเงียบสงัดถูกแต่งแต้มด้วยสีสันของเสียงหมอกที่เคลื่อนตัว ราวกับกระซิบในความมืดมิด

"ตราบใดที่ฉันยังอยู่ที่นี่... พวกมันคงไม่สามารถมุ่งความสนใจไปที่การโจมตีหุบเขานรกได้ ฉันต้องอดทน" แต่ลึกๆแล้ว อาโอกิรู้ดีว่านี่คือบททดสอบที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน ร่างกายของเขาอ่อนล้า จักระกำลังอ่อนแรง และทุกย่างก้าวล้วนเต็มไปด้วยการต่อสู้ แต่อาโอกิจะไม่ยอมแพ้ เพราะอาโอกิได้ตัดสินใจแล้ว

ท่ามกลางความเงียบสงัดของผืนป่า อาโอกิสัมผัสได้ถึงการปรากฏตัวของศัตรูที่ใกล้เข้ามาอีกครั้ง หมอกบดบังการเคลื่อนไหวของพวกมัน แต่การรับรู้พลังงานธรรมชาติของอาโอกิกลับจับการเคลื่อนไหวอันเลือนรางรอบตัวเขาเอาไว้ได้

"พวกมันกำลังมา..." อาโอกิกระซิบพลางเอื้อมมือไปหยิบดาบที่เอว "เอาล่ะ... มาดูกันว่าฉันจะทนได้นานแค่ไหน"

อาโอกิยืนสูงตระหง่านบนกิ่งไม้ แม้ว่าร่างกายของเขาจะรู้สึกหนักก็ตาม

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________