EP.17 วางแผนการสร้างเทคนิคการหายใจ

EP.17 วางแผนการสร้างเทคนิคการหายใจ

ในขณะเดียวกัน อาโอกิก็ยังคงมุ่งเน้นไปที่การดูดซับพลังงานธรรมชาติ ร่างกายของเขารู้สึกสอดคล้องกับการไหลเวียนของพลังงานมากกว่าเมื่อวันก่อน อาโอกิสัมผัสได้ว่ายิ่งเขาฝึกฝนนานขึ้น เขาก็ยิ่งชำนาญในการควบคุมพลังงานธรรมชาติที่เข้าสู่ร่างกายมากขึ้น

...

...

...

(ตอนเช้า)

หลังจากใช้เวลาทั้งคืนฝึกฝนการดูดซับพลังงานธรรมชาติ อาโอกิก็ตื่นขึ้นพร้อมกับความรู้สึกอบอุ่นและผ่อนคลายที่โอบล้อมร่างกายของเขา รู้สึกราวกับว่าพลังงานธรรมชาติได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของเขา ไหลเวียนอย่างอ่อนโยนแต่ทรงพลังผ่านทุกเส้นใยของกล้ามเนื้อของเขา

อาโอกิเริ่มกิจวัตรประจำวันตอนเช้าของเขาโดยไม่เสียเวลาเลย เขาทำท่าวิดพื้น ซิทอัพ และสควอตจัมพ์ 100 ครั้ง จากนั้นวิ่งระยะทาง 10 กิโลเมตร การออกกำลังกายจบลงด้วยการฟันดาบ 100 ครั้ง โดยแต่ละท่าต้องมีสมาธิจดจ่อ

หลังจากเสร็จสิ้นการฝึก อาโอกิก็เตรียมอาหารเช้าให้ตัวเองและคุโระชิโระ จากนั้นเขาก็เริ่มกินอาหารกับคุโระชิโระ หลังจากนั้นอาโอกิก็นั่งขัดสมาธิในสนามและเริ่มดูดซับพลังงานธรรมชาติอีกครั้ง โดยทำซ้ำขั้นตอนที่ตอนนี้กลายเป็นกิจวัตรประจำวันของเขาไปแล้ว

...

...

...

หลังจากใช้เวลา 6 ชั่วโมงเต็มในการดูดซับพลังงานธรรมชาติ อาโอกิก็รู้สึกว่าร่างกายของเขาแข็งแรงขึ้น เขาจึงลุกขึ้นและมุ่งหน้าไปที่ห้องน้ำเพื่อชำระเหงื่อที่เกาะติดตัวเขา หลังจากนั้นไม่นาน อาโอกิก็เตรียมตัวไปทำงาน ก่อนจะออกไป เขาแวะที่ร้านอาหารเพื่อตรวจสอบสภาพของร้าน

"เฮ้ เจ้านาย!" อาโอกิทักทายเมื่อเขาเข้ามาในโรงงาน

“โอ้อาโอกิ เธอมาแล้ว” คุซันตอบพลางเหลือบมองเขา “เธอควรเริ่มทำงานทันที เพราะนอกจากนี้ ตอนนี้เธอต้องทำงานแค่ 3 ชั่วโมงเท่านั้น ใช่ไหม”

“ได้ครับเจ้านาย” อาโอกิตอบขณะที่เขาเดินไปที่สถานีหลอมอาวุธของเขา

ขณะที่อาโอกิเริ่มทำงาน จิตใจของเขาก็ล่องลอยไปสู่สิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น 'อืม... สักวันนึง ฉันต้องออกจากหมู่บ้านนี้ หลังจากที่ฉันฝึกใช้ดาบและพลังธรรมชาติจนชำนาญแล้ว แม้ดาบตกทอดของพ่อฉันนั้นมีค่าแต่มันก็ไม่แข็งแกร่งหรือทนทานพอ ถ้ามันต้องเจอกับการโจมตีทางกายภาพของไกมันคงพังแน่' อาโอกิคิดด้วยความกังวลเล็กน้อย

อาโอกิเริ่มเตรียมวัตถุดิบสำหรับการตีอาวุธ โดยคิดวิเคราะห์สถานการณ์อย่างต่อเนื่อง 'ฉันต้องออกจากหมู่บ้านและหาโลหะพิเศษ บางทีอาจจะในตลาดมืดในแคว้นไฟ แต่คงยากมาก... อืม... อ่า หายใจเข้าลึกๆ!' อาโอกิคิด เริ่มกระบวนการตีอาวุธด้วยสมาธิจดจ่ออย่างเต็มที่

“ใช่แล้ว เทคนิคการหายใจจาก ดาบพิฆาตอสูรไง…” อาโอกิครุ่นคิด 'ถ้าฉันเชี่ยวชาญพลังธรรมชาติได้ บางทีฉันอาจเลียนแบบหรือสร้างเทคนิคการใช้ดาบเหมือนในอนิเมะเรื่องนั้นได้ เทคนิคการหายใจแบบใหม่ที่ฉันใช้ในการต่อสู้ ป้องกัน และทำอย่างอื่นอีกมากมาย!'

ความคิดนั้นทำให้อาโอกิตื่นเต้น แต่ในไม่ช้าเขาก็ตระหนักถึงความท้าทายอันยิ่งใหญ่ที่รอเขาอยู่ 'ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันฉลาดจริงๆ แต่คงต้องใช้เวลา ความพยายาม และพลังงานมาก' อาโอกิพึมพำกับตัวเองขณะรู้สึกเหนื่อยเล็กน้อย 'ชีวิตของฉันเต็มไปด้วยปัญหาที่ต้องคิดมากมาย...'

อย่างไรก็ตาม เบื้องหลังความเหนื่อยล้านั้น มีบางอย่างอีกอย่างนึง จุดมุ่งหมายใหม่ที่กำลังก่อตัวขึ้นภายในตัวเขา “เมื่อก่อน ฉันแค่กลัวอนาคตที่ไม่แน่นอนและอันตราย แต่ตอนนี้ ฉันมีจุดมุ่งหมายเล็กๆน้อยๆ และมีบางอย่างที่ต้องต่อสู้ดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอด!” รอยยิ้มบางๆ ปรากฏบนใบหน้าของเขา เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นใหม่

'เอาล่ะ พวกเรามาทำให้เสร็จกันเถอะ แล้วก็ไปฝึกต่อกับ 1 ในนินจาผู้ยิ่งใหญ่ของโคโนฮะ เขี้ยวขาวแห่งโคโนฮะ' อาโอกิคิดอย่างกระตือรือร้นและจินตนาการถึงการฝึกที่จะเกิดขึ้น

...

...

...

(ช่วงบ่ายใกล้ค่ำ)

“ฮึ… ในที่สุดก็เสร็จแล้ว” อาโอกิพึมพำขณะถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาเช็ดเหงื่อที่หน้าผาก แต่อย่างไรก็ตาม ทันใดนั้นดวงตาของเขากลับเพ่งไปที่ทางเข้าโรงงาน ซึ่งมีร่างที่เขาจำได้ว่ายืนอยู่

“อาฮะ ลุงซาคุโมะ” อาโอกิพูดด้วยความประหลาดใจแต่ก็ดีใจที่ได้เห็นเขี้ยวขาวแห่งโคโนฮะกำลังรอเขาอยู่ “พวกเราจะเริ่มฝึกกันตอนนี้เลยไหม”

ซาคุโมะพยักหน้าด้วยรอยยิ้มเป็นมิตร “ถูกต้อง ไปกันเถอะ อาโอกิ” ซาคูโมะตอบด้วยน้ำเสียงอบอุ่นและกระตือรือร้น

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________