บทที่ 220 - คำเตือนของฟ่านเทียนเหลย

บทที่ 220 - คำเตือนของฟ่านเทียนเหลย

พอได้ยินว่าเป็นภารกิจที่ผู้บัญชาการเขตทหารมอบหมายให้หลินเสวียน หัวใจของหลินเสวียนก็เต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น

หน่วยเซลล์เม็ดเลือดแดงของพวกเขาไม่ได้สัมผัสภารกิจการรบมาพักใหญ่แล้ว

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมหลินเสวียนถึงกระหายภารกิจการรบมากในตอนนี้

"ไอ้หนูเอ๊ย หรือว่าภารกิจที่ไม่ใช่การรบมันไม่ใช่ภารกิจหรือไง?

วันๆ อย่าเอาแต่คิดเรื่องฆ่าแกงกัน ยังมีภารกิจบางอย่างที่จำเป็นต้องให้พวกนายไปทำเหมือนกัน"

ฟ่านเทียนเหลยเห็นสีหน้าไม่พอใจของหลินเสวียนก็รู้ทันทีว่าเจ้านี่กำลังคิดถึงแต่ภารกิจบู๊ล้างผลาญอีกแล้ว

แต่มันจะมีภารกิจการรบมากมายขนาดนั้นได้ยังไง

"ถ้าไม่ใช่ภารกิจการรบ แล้วให้ไปทำอะไรครับ? อย่างน้อยพวกเราต้องรู้อะไรบ้างสิ"

พอได้ยินว่าไม่ใช่ภารกิจการรบ ความสนใจของหลินเสวียนก็ลดฮวบจนถึงจุดเยือกแข็ง

ในเมื่อไม่ใช่ภารกิจรบก็คงไม่มีอะไรน่าสนุก

"ใจเย็นไอ้หนู ผู้บัญชาการเขตทหารบอกแล้วว่าต้องรอให้การฝึกหงส์เพลิงครั้งนี้เสร็จสิ้นสมบูรณ์ก่อน รอให้พวกเธอผ่านการทดสอบของเขตทหาร ถึงจะมีคำสั่งภารกิจใหม่ลงมา ส่วนภารกิจนี้คืออะไร ตอนนี้นายยังไม่ต้องรู้ ผมแค่มาแย้มพรายให้ฟังก่อน ให้นายเตรียมใจไว้ อย่ามัวแต่ลอยชายจนลืมฝึกซ้อมตัวเอง"

"วางใจเถอะครับหัวหน้า ไม่มีทางหรอก ต่อให้ทิ้งช่วงไปอีกหลายเดือน ฝีมือของผมก็ไม่ขึ้นสนิมแน่นอน"

"โม้ไปเถอะไอ้หนู อย่าคิดว่าได้ที่หนึ่งทุกรายการในการประลองยุทธ์เขตทหารแล้วจะมาทำตัวลอยชายได้นะ

รอให้นายทำภารกิจครั้งหน้าไม่สำเร็จก่อนเถอะ ได้เห็นดีกันแน่"

"รับทราบ จะปฏิบัติตามคำสั่งหัวหน้าอย่างเคร่งครัด พวกเราจะฝึกฝนตนเองแน่นอน

รับประกันภารกิจสำเร็จ"

"เอาล่ะ เลิกพูดเล่นลิ้นกับผมได้แล้ว ผมจะรอวันที่นายทำสำเร็จ

แล้วก็ ถ้าการทดสอบของหงส์เพลิงครั้งนี้ไม่ผ่าน นายในฐานะหัวหน้าครูฝึกก็หนีความรับผิดชอบไม่พ้นเหมือนกัน"

นี่แหละคือสาเหตุที่ทำให้หลินเสวียนปวดหัว

หากการฝึกของหน่วยรบพิเศษหญิงจบลง จะมีการซ้อมรบทางทหารที่เขตทหารจัดเตรียมไว้เป็นพิเศษสำหรับหน่วยรบพิเศษหญิง

นั่นก็คือการทดสอบผลการฝึกของพวกเธอในช่วงเวลานี้

หากหน่วยรบพิเศษหญิงหงส์เพลิงไม่ผ่านการทดสอบของเขตทหารในครั้งนี้

ก็จะต้องเริ่มการฝึกใหม่ เริ่มการคัดเลือกใหม่ และตัวเองที่เป็นหัวหน้าครูฝึกก็จะได้รับผลกระทบไปด้วย

เพราะทีมหญิงชุดนี้เขาเป็นคนคัดเลือกมาเอง ย่อมต้องรับผิดชอบ เป็นเรื่องที่ปฏิเสธไม่ได้

ดังนั้นหลินเสวียนถึงได้เข้มงวดกับทหารหญิงเหล่านี้มาก ก็เพื่อให้พวกเธอผ่านการทดสอบทางทหารหลังจบการฝึก

การผ่านการทดสอบทางทหารจะเป็นความก้าวหน้าครั้งใหญ่สำหรับพวกเธอ

อย่างน้อยชัยชนะของพวกเธอก็จะช่วยสร้างชื่อให้กับหน่วยรบพิเศษหญิงหงส์เพลิง

แบบนี้หน่วยรบพิเศษหญิงก็จะถูกบรรจุเข้าเป็นหน่วยงานของเขตทหารอย่างเป็นทางการ

วันหน้ามีภารกิจอะไร ผู้บังคับบัญชาระดับสูงก็สามารถมอบหมายให้หน่วยรบพิเศษหญิงหงส์เพลิงไปทำได้โดยตรง

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมฟ่านเทียนเหลยถึงต้องมาดูผลการฝึกของหน่วยรบพิเศษหญิงด้วยตาตัวเองสักครั้ง

เพราะฟ่านเทียนเหลยก็หวังว่าหน่วยรบพิเศษหญิงชุดนี้จะเปล่งประกายเจิดจรัสในการทดสอบของเขตทหารที่จะถึงนี้

มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่หงส์เพลิงจะสร้างชื่อเสียงได้อย่างสมบูรณ์ และปูทางที่ดีสำหรับเรื่องราวต่างๆ ในอนาคต

"หัวหน้าครับ เราไปกินข้าวกันก่อนเถอะ พอกินเสร็จ ทหารหญิงพวกนั้นก็น่าจะเริ่มฝึกพอดี

ถึงตอนนั้นเราค่อยไปดูผลการฝึกของพวกเธอกัน จะได้ทำให้ท่านสบายใจด้วย"

"เอาสิ ถ้าอย่างนั้น

วันนี้มื้อเที่ยงผมคงต้องขอชิมรสชาติอาหารของหน่วยปฏิบัติการพิเศษเซลล์เม็ดเลือดแดงหน่อยแล้วว่าเป็นยังไง"

"ฮ่าๆ วางใจได้เลยครับหัวหน้า รับรองว่ากินครั้งแรกแล้วต้องอยากมาอีกรอบแน่นอน"

"โฮ่ วิเศษขนาดนั้นเชียว? งั้นวันนี้ผมต้องลองชิมให้ดีเสียแล้ว ไปกันเลย"

หลินเสวียนพาฟ่านเทียนเหลยมาที่โรงอาหารเฉพาะของหน่วยเซลล์เม็ดเลือดแดง

เมื่อมื้อเที่ยงใกล้จบลง หลินเสวียนและฟ่านเทียนเหลยก็มาถึงสนามฝึกของหน่วยรบพิเศษหญิงล่วงหน้า

พวกเขารีบกินมื้อเที่ยงให้เสร็จ แล้วตรงดิ่งมาที่สนามฝึกทันที

จุดประสงค์หลักที่มาวันนี้คือมาดูผลการฝึกของหน่วยรบพิเศษหญิง เรื่องกินข้าวเป็นเรื่องรอง

หลินเสวียนย่อมเข้าใจดี จึงไม่ได้ทำให้ฟ่านเทียนเหลยเสียเวลามากนัก

เพราะเวลาของผู้บัญชาการเขตทหารนั้นมีค่ามาก

พวกเหอเฉินกวงรู้ข่าวแล้วว่าวันนี้ฟ่านเทียนเหลยจะมาตรวจเยี่ยมฐาน

พวกเขารู้ดีว่ากัปตันของพวกเขาต้องคอยประกบฟ่านเทียนเหลยแน่นอน

ดังนั้นภารกิจการฝึกในวันนี้จึงเป็นหน้าที่ของพวกเขาทั้งห้าคนที่ต้องคอยจับตาทหารหญิงกลุ่มนี้

เนื้อหาการฝึกหลักๆ จริงๆ แล้วก็ทำไปเกือบหมดแล้ว ต่อจากนี้คือการซ้ำเนื้อหาการฝึกเดิมๆ

จุดประสงค์คือเพื่อให้พวกเธอมีความอดทน และฝึกฝนสมรรถภาพร่างกาย ทักษะการยิงปืน และทักษะการต่อสู้

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่ทหารรบพิเศษจำเป็นต้องมี

ฟ่านเทียนเหลยและหลินเสวียนอยู่ที่หอสังเกตการณ์ของสนามฝึก ตรงนี้มีศาลาพักร้อนซึ่งเหมาะกับฟ่านเทียนเหลยพอดี

แถมยังสามารถมองเห็นสถานการณ์การฝึกทั่วทั้งสนามฝึกได้อย่างชัดเจน

เรียกได้ว่าสถานที่แห่งนี้เตรียมไว้เพื่อให้ผู้บัญชาการมองเห็นสถานการณ์การฝึกได้ทันที

"เป็นยังไง? สถานการณ์การฝึกของทหารหญิงพวกนี้เป็นไงบ้าง?

จะสามารถแย่งชิงพื้นที่ยืนในการทดสอบของเขตทหารครั้งนี้ได้ไหม?"

หลินเสวียนเห็นฟ่านเทียนเหลยจ้องมองการฝึกของทหารหญิงกลุ่มนี้ตลอด จึงเอ่ยถามขึ้น

"ไม่เลวเลย แค่ดูจากการฝึกประจำวันของทหารหญิงพวกนี้ ผมก็เห็นแนวโน้มที่หงส์เพลิงจะก่อร่างสร้างตัวได้แล้ว

เชื่อว่าอีกไม่นานหน่วยรบพิเศษหญิงหงส์เพลิงจะสามารถยืนหยัดในเขตทหารได้อย่างแท้จริง

และผมเชื่อว่าการทดสอบของเขตทหารครั้งนี้คงไม่เกินความสามารถของทหารหญิงพวกนี้หรอก

ก็ใครใช้ให้หัวหน้าครูฝึกของพวกเธอเป็นถึงแชมป์ทุกรายการในการประลองยุทธ์ประจำปีล่ะ?

ถ้าขนาดนี้ยังทำไม่สำเร็จ ผู้บัญชาการเขตทหารคงต้องพิจารณายกเลิกการฝึกหน่วยรบพิเศษหญิงแล้วล่ะ"

"หัวหน้าครับ อย่าพูดให้ผมกดดันสิครับ ผมมีความสามารถแค่ไหนผมรู้ตัวเองดี

ถ้าบอกให้ผมไปฆ่าศัตรูในสนามรบ ผมกล้าพูดได้เลยว่าไม่มีใครเหมาะสมไปกว่าผม

แต่ไอ้การเป็นหัวหน้าครูฝึกมาฝึกทหารหญิงเนี่ย ผมไม่มีประสบการณ์มากนักหรอกครับ

ยิ่งเป็นการฝึกทหารหญิงนี่ยิ่งเป็นครั้งแรก หัวหน้าอย่าเพิ่งยกยอผมเลยครับ

เกิดถึงเวลาแล้วทหารหญิงพวกนี้ไม่ผ่านการทดสอบจริงๆ

ผมหลินเสวียนมิต้องขายหน้าผู้บัญชาการทุกคนในเขตทหารแย่เหรอครับ"

"ฮ่าๆๆ ไอ้หนู อย่างนายยังมีภารกิจที่ทำไม่สำเร็จอีกเหรอ? นี่ไม่ใช่วิสัยของชือโหยวแห่งประเทศจีนเราเลยนะ

ทำไม? ช่วงนี้โดนทหารหญิงพวกนี้ลับเขี้ยวเล็บจนทื่อไปแล้วเหรอ?

หรือว่าเทพสงครามชือโหยวของเราคิดจะวางมือไปอยู่แนวหลังแล้ว?"

"หัวหน้าครับ พูดแบบนี้ไม่ถูกนะครับ ภารกิจผมยังทำไม่เสร็จตั้งเยอะ

เพียงแต่ภารกิจฝึกทหารหญิงนี่มันควบคุมยากจริงๆ ทหารหญิงพวกนี้รับมือยากจะตายไป"

[จบแล้ว]