บทที่ 150 - แผนชั่ว

บทที่ 150 - แผนชั่ว

ภายในโรงเรียนนักรบ ในขณะที่ครูฝึกคนอื่นๆ กำลังฝึกพิเศษให้กับทหาร จอร์จก็ถือโทรศัพท์ดาวเทียมเดินออกจากกองบัญชาการครูฝึก กลับไปที่ห้องพักส่วนตัวเพียงลำพัง

เพื่อความรอบคอบ เขาตรวจสอบซ้ายขวาจนแน่ใจว่าไม่มีคนอยู่แถวนั้น จึงเริ่มกดโทรศัพท์

สองสามวินาทีต่อมา ปลายสายก็มีเสียงเนือยๆ ดังขึ้น

เสียงนี้คุ้นหูมาก จอร์จจึงจำได้ทันทีว่าเป็นเสียงของเจ้านายเขา บอสขององค์กร K1 รหัสเรียกขาน มังกรทมิฬ!

"บอส ผมจอร์จครับ"

"จอร์จ ตอนนี้โรงเรียนนักรบเปิดเทอมแล้วไม่ใช่เหรอ มีธุระอะไร" มังกรทมิฬถามเรียบๆ

การส่งจอร์จและครูฝึกอีกไม่กี่คนไปแฝงตัวในโรงเรียนนักรบ เป้าหมายหลักคือเพื่อเฟ้นหาบุคลากรเข้าองค์กร ช่วงก่อนหน้านี้เพราะกลุ่มของแมวเฒ่าเสียชีวิตไป จึงเพิ่งดึงเลือดใหม่จากโรงเรียนนักรบไปเสริมทัพไม่กี่คน

"บอสครับ ปีนี้มีตัวเป้งมาที่โรงเรียนนักรบคนหนึ่งครับ เราจะดึงตัวเขาเข้าองค์กรไหม ผมรับรองว่าถ้าบริษัทเราได้ตัวเขามา จะต้องก้าวขึ้นเป็นบริษัททหารรับจ้างระดับโลกได้แน่นอน" จอร์จพูดอย่างตื่นเต้น

"โห ขนาดคุณยังทึ่ง ผมชักอยากรู้แล้วสิว่าเขาจะเก่งแค่ไหน" มังกรทมิฬประหลาดใจ

"หลินเสวียน ทหารจากเขตทหารตงหนานของจีน ข้อมูลสมรรถภาพทางกายสูงกว่าค่าเฉลี่ยของโรงเรียนนักรบตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมาเกือบเท่าตัว ไม่เพียงแค่นั้น ทักษะการต่อสู้ยังร้ายกาจมาก ใช้แค่สองท่าก็จัดการหมาป่าหิวโซได้สบายๆ ความสามารถด้านอื่นยังไม่แน่ชัด แต่ผมมั่นใจว่าจะปั้นเขาให้เป็นสุดยอดทหารรบพิเศษระดับโลกได้" จอร์จสาธยาย

"ทหารรบพิเศษจีนงั้นเหรอ น่าเสียดายที่ไม่มีโอกาสดึงตัวได้เลย พวกเขามีอุดมการณ์ของตัวเอง ไม่มีทางทรยศกองทัพ ทรยศชาติบ้านเมืองได้ง่ายๆ หรอก" มังกรทมิฬส่ายหน้า

ถ้าเป็นทหารชาติอื่นยังพอใช้เงินซื้อได้ ดังนั้นบริษัทของพวกเขาจึงดึงตัวทหารที่จบจากโรงเรียนนี้ไปได้บางส่วน

"ขอแค่เงินถึง ผมไม่เชื่อว่าจะมีอะไรที่เงินซื้อไม่ได้" จอร์จส่ายหน้าแย้ง

"สืบประวัติเขามาก่อน แล้วค่อยดูว่าจะดึงตัวได้ไหม ช่วงก่อนบริษัทเราเพิ่งปะทะกับเขตทหารตงหนานมา ผมว่าความหวังริบหรี่" หรืออาจเรียกได้ว่าเป็นศัตรูกันด้วยซ้ำ

"รับทราบครับ"

เมื่อได้ยินคำสั่งบอส จอร์จก็พยักหน้า จากนั้นเขาก็เริ่มตะล่อมเก็บข้อมูลของหลินเสวียน

"บอสครับ ข้อมูลที่ได้จากพวกเขามามีจำกัด รู้แค่ว่าเป็นร้อยโท รหัสเรียกขานคือ ชือโหยว เป็นหัวหน้าทีมหน่วยรบพิเศษหน่วยหนึ่ง เป็นหน่วยที่เพิ่งตั้งใหม่ เลยถูกส่งมาฝึกที่โรงเรียนนักรบ!" สามวันต่อมา จอร์จที่รวบรวมข้อมูลได้ก็รายงานบอส

"คุณว่าอะไรนะ? รหัสของเขาคือ ชือโหยว?" ชื่อที่คุ้นหูทำให้มังกรทมิฬที่อยู่ปลายสายสีหน้าเปลี่ยนไป

"ใช่ครับ ได้ยินจากปากลูกทีมของเขา ถึงผมจะไม่ค่อยเข้าใจภาษาจีน แต่ก็พอฟังออกบ้างว่าเป็นชือโหยวไม่ผิดแน่" จอร์จยืนยัน

"ดูท่าจะเป็นปลาตัวใหญ่จริงๆ ด้วย บริษัทเราห้ามรับมันเข้ามาเด็ดขาด แถมมันยังมีหนี้เลือดติดค้างกับบริษัทเราด้วย" มังกรทมิฬพูดเสียงเย็น

"เกิดอะไรขึ้นครับบอส"

"รู้จักทีมของแมวเฒ่าใช่ไหม ในนั้นมีสไนเปอร์ระดับโลกอย่างมังกี้ และมือบุกทะลวงอย่างกระทิงคลั่ง ภารกิจคราวก่อน หมอนั่นใช้ปืนสไนเปอร์แบบ 88 ยิงเก็บมังกี้จากระยะพันเมตร มันเป็นสไนเปอร์ที่น่ากลัวมาก และกระทิงคลั่งที่ถนัดการต่อสู้ระยะประชิด ก็ตายด้วยน้ำมือมันเหมือนกัน"

"อะไรนะ เป็นมันเองเหรอ มิน่าถึงทำผลงานได้โดดเด่นขนาดนี้ ที่แท้ก็เป็นตัวอันตรายขนาดนั้น"

เมื่อได้ฟังคำเฉลยจากบอส จอร์จก็ตกใจมาก เขารู้ฝีมือทีมของแมวเฒ่าดี ทุกคนล้วนผ่านสมรภูมิมาอย่างโชกโชน เรียกได้ว่าในโรงเรียนนักรบก็หาคนเก่งกว่าแมวเฒ่าได้ไม่กี่คน

"บอสครับ ถ้าเขาเป็นศัตรูของเรา จะต้องเป็นศัตรูที่น่ากลัวมากแน่ๆ" จอร์จกล่าว

"ถูกต้อง ถ้ามาเป็นพวกไม่ได้ เก็บไว้ก็เป็นภัยคุกคาม จอร์จ คุณลองดูสิว่าจะฉวยโอกาสกำจัดมันทิ้งได้ไหม" ความสามารถทางทหารที่แข็งแกร่งขนาดนั้น ไม่มีใครอยากเผชิญหน้าด้วยในสนามรบหรอก

"บอสครับ เป็นไปไม่ได้หรอกครับ ถึงผมจะเป็นหัวหน้าครูฝึก แต่ก็โดนหัวหน้าครูฝึกอีกสองคนจับตาดูอยู่" จอร์จยิ้มขื่น

"ไอ้โง่เอ๊ย มันเซ็นหนังสือสัญญาเป็นตายแล้วไม่ใช่เหรอ จัดการฝึกพิเศษอันตรายๆ แล้วแอบเล่นตุกติกให้มันตายแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว มันจะยากอะไรนักหนา"

การให้ครูฝึกเล่นงานทหารคนหนึ่งในระหว่างการฝึกนั้นง่ายจะตายไป โดยเฉพาะในค่ายฝึกที่มีอัตราการตายสูงอย่างโรงเรียนนักรบ ตายไปสักสิบกว่าคนก็ถือเป็นเรื่องปกติ

ยกตัวอย่างเช่นตอนฝึกฝ่าเครื่องกีดขวาง ครูฝึกใช้ปืนกลยิงกดดัน กระสุนวิ่งผ่านหลังผู้ฝึกไปไม่ถึงเมตร เผลอนิดเดียวก็อาจบาดเจ็บล้มตายได้

การฝึกยากกว่าตอนเป็นทหารใหม่ของทีมเซลล์เม็ดเลือดแดงเยอะ การจะวางแผนจัดการทหารฝึกหัดสักคน มันง่ายเกินไป

แน่นอนว่าปกติเวลาฝึก ครูฝึกทุกคนย่อมรู้ลิมิต พวกเขาเป็นทหารผ่านศึก รู้ว่ายิงยังไงไม่ให้พลาดโดนคน เพื่อให้ผู้ฝึกได้สัมผัสอันตรายและสนามรบจริง แต่ถ้าจงใจเล็งไปที่เป้าหมาย ยังไงก็หลบไม่พ้น การฆ่าคนในสนามฝึกมันง่ายนิดเดียว

พูดอีกอย่างก็คือ ต่อให้หลินเสวียนตกอยู่ในวงล้อมกับดักที่มีโอกาสรอดเพียงหนึ่งในสิบ เจ้าตัวก็ไม่มีทางรู้ตัวเลย

"ผมจะลองดูครับ แต่ไม่รับปากว่าจะสำเร็จ สไนเปอร์มีสัญชาตญาณที่แม่นยำ สามารถรับรู้ได้เวลาถูกเล็ง" จอร์จตอบเสียงเบา

"อืม ไม่เป็นไร จริงสิ ประจวบเหมาะเลย ช่วงนี้ผมได้ข่าวเกี่ยวกับโรงเรียนนักรบมาข่าวหนึ่ง อาจจะใช้ประโยชน์ได้ ไม่แน่คุณอาจไม่ต้องลงมือเองก็ได้" มังกรทมิฬพูดเรียบๆ

"ข่าวอะไรครับ" จอร์จถามอย่างสงสัย

"รู้จักกลุ่มค้ายาซ่างหมิงใช่ไหม" มังกรทมิฬถาม

"พอรู้บ้างครับ ถึงจะเทียบกับ K1 ของเราไม่ได้ แต่ก็ถือว่ามีชื่อเสียงพอตัว"

"ถูกต้อง แมงป่องคนของกลุ่มนั้นถูกตำรวจจีนจับเป็น แล้วซัดทอดแหล่งกบดานของบริษัทไปหลายแห่ง ทำเอาเสียหายหนักเลยทีเดียว"

"บอสของซ่างหมิงก็ใจเด็ด รวบรวมกองกำลังติดอาวุธฝีมือดีขึ้นมาใหม่ชุดหนึ่ง ตั้งใจจะมาฆ่านักเรียนโรงเรียนนักรบที่ชื่อฉาไชเพื่อล้างแค้น"

"ดังนั้นอาจจะลองใช้ประโยชน์จากกลุ่มซ่างหมิงดู รายละเอียดแผนการผมจะจัดการให้เรียบร้อย ถึงเวลาค่อยติดต่อให้คุณมาประสานงานกับปฏิบัติการของเรา"

เครือข่ายข่าวกรองของมังกรทมิฬนั้นกว้างขวางมาก ถึงขนาดรู้ความเคลื่อนไหวของกลุ่มซ่างหมิง

"รับทราบครับ"

มังกรทมิฬให้ค่าตอบแทนที่สูงลิ่วจนเขาปฏิเสธไม่ลง จอร์จถึงยอมขายชีวิตให้ และสำหรับเขาแล้ว การจัดการทหารฝึกหัดคนหนึ่งในสนามฝึก ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

แม้ฝ่ายตรงข้ามจะแข็งแกร่งแค่ไหน แต่ในสนามฝึก ครูฝึกคือ "พระเจ้า" ผู้ควบคุมทุกสิ่ง!!

[จบแล้ว]