บทที่ 90 - วงล้อมของกองพลน้อยลูกศรแดง

บทที่ 90 - วงล้อมของกองพลน้อยลูกศรแดง

การที่ผีเสื้อหางแฉกกลับมาในเวลานี้ เห็นได้ชัดว่าเธอมุ่งมั่นจะเข้าร่วมภารกิจในครั้งนี้

ตั้งแต่เธอเข้าร่วมทีมเซลล์เม็ดเลือดแดง เธอยังไม่เคยได้ออกปฏิบัติภารกิจจริงเลยสักครั้ง ดูท่าครั้งนี้ผีเสื้อหางแฉกคงไม่อยากพลาดโอกาส

"พวกนายเฝ้าที่นี่ไปก่อนนะ เดี๋ยวฉันจะออกไปดูหน่อย"

"วางใจเถอะลูกพี่ ไม่น่ามีปัญหาหรอก ผลงานของทหารหญิงกลุ่มนี้ถือว่าไม่เลวเลย"

หลินเสวียนพยักหน้า พอเขาเดินออกจากห้องบัญชาการหลัก ก็เห็นฟ่านเทียนเหลยยืนอยู่กับผีเสื้อหางแฉก

เมื่อเห็นหลินเสวียนเดินออกมา ถังซินอี๋ก็ทำความเคารพตามระเบียบทหารอย่างแข็งขัน

"รายงานหัวหน้าทีม ผีเสื้อหางแฉกกลับเข้าประจำการ รอรับคำสั่งจากหัวหน้าทีมค่ะ"

"อืม ในเมื่อกลับมาเวลานี้ แสดงว่าคุณรู้เรื่องภารกิจครั้งนี้แล้วสินะ งั้นก็ไปเตรียมตัวเถอะ เราจะออกเดินทางกันแล้ว"

"ดีมาก นี่เป็นครั้งแรกที่หน่วยปฏิบัติการพิเศษเซลล์เม็ดเลือดแดงของพวกนายจะได้ออกปฏิบัติภารกิจกันครบทีม ในนามของกองทัพ ฉันขออวยพรให้พวกนายคว้าชัยชนะกลับมาให้ได้ ตอนนี้พวกนายแยกย้ายกันไปเตรียมตัวได้ อีกสามชั่วโมงเจอกันที่ลานจอดเครื่องบิน เราจะออกเดินทางมุ่งหน้าสู่เมืองตงเจียง"

"รับทราบ!"

ฟ่านเทียนเหลยขอตัวล่วงหน้าไปก่อน เขายังมีธุระอย่างอื่นต้องจัดการ

รายละเอียดเจาะลึกของภารกิจยังไม่ได้ส่งมาถึงมือหลินเสวียน คงต้องรอให้ขึ้นเครื่องก่อนถึงจะรู้รายละเอียด

"ทำไมถึงเลือกกลับมาตอนนี้ ตามปกติแล้ว การประเมินผลที่วิทยาลัยการทหารของคุณยังไม่เสร็จสิ้นไม่ใช่เหรอ"

"ยังไม่เสร็จค่ะ ตามกำหนดการปกติยังเหลือเวลาอีกสองสัปดาห์ การเรียนการสอนทั้งหมดถึงจะจบลง แต่ฉันได้รับคำสั่งจากกองทัพว่าครั้งนี้ทีมเซลล์เม็ดเลือดแดงจะมีปฏิบัติการร่วมระหว่างทหารและตำรวจ ฉันเลยรีบสอบให้ผ่านเกณฑ์ของวิทยาลัยก่อนกำหนดค่ะ"

"ดูท่าคุณจะทำผลงานที่วิทยาลัยได้ดีทีเดียว ขนาดขาดเรียนไปสองสัปดาห์ยังผ่านการประเมินมาได้ ไม่เลวเลย แต่ครั้งนี้เป็นภารกิจรบพิเศษจริงครั้งแรกของคุณ ระวังตัวด้วยล่ะ"

"รับทราบค่ะ จะปฏิบัติตามคำสั่งหัวหน้าทีมอย่างเคร่งครัด!"

"อีก 10 นาที รวมพลทีมเซลล์เม็ดเลือดแดง เราจะเริ่มเตรียมตัวออกเดินทางไปทำภารกิจ"

"รับทราบ!"

ถังซินอี๋มองใบหน้าคมเข้มของหลินเสวียน แล้วอดขำไม่ได้

"กว่าจะถึงเวลานัดหมายอีกตั้งสามชั่วโมง คุณแน่ใจเหรอว่าจะไม่อยู่ดูผลการประเมินของหน่วยรบพิเศษหญิงหงส์เพลิงก่อน นี่เป็นทหารหญิงที่คุณฝึกมากับมือตั้งสองเดือนเชียวนะ ถึงฉันจะไม่อยู่ในช่วงสองเดือนนั้น แต่ก็ได้ยินกิตติศัพท์การฝึกหน่วยหงส์เพลิงมาบ้าง ถ้าพวกเธอสอบไม่ผ่าน คนที่เสียหน้าก็คือหัวหน้าทีมหลินอย่างคุณนะ คุณไม่สนใจเลยเหรอ"

"สนใจไปก็เท่านั้น ผมไม่ได้ลงไปสอบแทนพวกเธอสักหน่อย สุดท้ายก็ต้องพึ่งตัวพวกเธอเอง ถ้าก้าวผ่านจุดนี้ไปได้ ก็ได้อยู่ต่อ ถ้าผ่านไม่ได้ ก็แยกย้ายกันกลับบ้านใครบ้านมัน ผมไม่ได้ว่างขนาดนั้น อีกอย่างตอนนี้ภารกิจสำคัญกว่า นานๆ จะมีภารกิจสักที ผมไม่อยากปล่อยให้หลุดมือไปง่ายๆ หรอก"

"นั่นสินะ หัวหน้าทีมหลินอย่างคุณเคยสนใจเรื่องหน้าตาซะที่ไหน ในหัวมีแต่เรื่องภารกิจกับการต่อสู้"

ระหว่างที่หยอกล้อกัน สมาชิกคนอื่นของทีมเซลล์เม็ดเลือดแดงก็ทยอยมาถึง

สมาชิกหน่วยปฏิบัติการพิเศษเซลล์เม็ดเลือดแดงทั้งเจ็ดคนมากันครบ

"รายงานหัวหน้าทีม หน่วยปฏิบัติการพิเศษเซลล์เม็ดเลือดแดงมาครบแล้วครับ รอรับคำสั่งต่อไป"

"ปฏิบัติการครั้งนี้สำคัญมาก เพราะเป็นการร่วมมือกันระหว่างหน่วยรบพิเศษกับตำรวจ ดังนั้นห้ามผิดพลาดเด็ดขาด อย่างน้อยในส่วนของพวกเราต้องไม่มีปัญหา ครั้งนี้กองทัพใจป๋ามาก เดี๋ยวพอออกจากประตูไป เลี้ยวซ้ายไปร้อยเมตร จะมีคลังอาวุธยุทโธปกรณ์ของกองทัพอยู่ นั่นคือจุดหมายของเรา เราจะไปเลือกอาวุธกระสุนที่เหมาะกับตัวเองที่นั่น จำไว้ให้ดี ภายใต้เงื่อนไขที่ไม่กระทบต่อการรบ กวาดมาให้เกลี้ยง ไม่ต้องเกรงใจ ในเมื่อกองทัพเปิดไฟเขียวสนับสนุนขนาดนี้ เราจะปล่อยผ่านไปได้ไง เข้าใจไหม?"

"เข้าใจครับ!"

"หัวหน้าครับ นี่กะจะให้กองทัพเกลียดขี้หน้าทีมเราเลยหรือไงครับเนี่ย"

"ฮ่าฮ่า สงสัยจบงานนี้ กองทัพคงไม่กล้าเปิดคลังให้พวกเราอีกแล้วมั้ง"

"เอาล่ะ เลิกฝอยได้แล้ว รีบไปกันเถอะ! เขาให้เวลาเราแค่สิบห้านาที เหอเฉินกวง ส่วนของฉันฝากนายด้วยนะ"

"วางใจได้เลยครับหัวหน้า รับรองจัดให้แจ่มๆ!"

มองดูลูกทีมที่รีบร้อนกันไป หลินเสวียนก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างระอา

ตัวเขาเองจะขอแวบไปดูสถานการณ์การสอบของหน่วยรบพิเศษหญิงหงส์เพลิงสักหน่อย

ปากบอกไม่สน แต่ในใจจะวางลงได้ยังไง ก็ปั้นมากับมือ

เย่ชุ่นซินเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติ

เพราะหน่วยลาดตระเวนของกองพลน้อยลูกศรแดง เริ่มบีบวงล้อมเข้ามาทางพวกเธอเรื่อยๆ

ขืนปล่อยไว้นานกว่านี้ เกรงว่าจะหนีไม่ทัน

ถึงตอนนั้นการต่อต้านใดๆ ก็คงเป็นได้แค่การดิ้นรนของสัตว์ที่จนตรอก

"เราจะรออยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว พวกมันน่าจะรู้ตำแหน่งของเราแล้ว ถึงไม่รู้พิกัดเป๊ะๆ ก็น่าจะรู้ทิศทางคร่าวๆ เราต้องฝ่าวงล้อมออกไปเดี๋ยวนี้ รอไม่ได้แล้ว ขืนชักช้า ยังไม่ทันที่หัวหน้าทีมจะมา เราคงโดนเก็บยกทีม"

ได้ยินเย่ชุ่นซินพูดแบบนั้น เสิ่นหลานหนีก็ขมวดคิ้วกวาดตามองรอบๆ

จริงอย่างที่เย่ชุ่นซินว่า สถานการณ์ตอนนี้ย่ำแย่มาก

ในฐานะสไนเปอร์ เมื่อถูกพบตำแหน่งยิง ก็ควรย้ายจุดทันที

แต่สิ่งที่พวกเธอต้องทำคือการซ่อนตัว เลยไม่ได้ตอบสนองตามหลักการนั้นทันที

ส่งผลให้ตอนนี้ การจะย้ายตำแหน่งอย่างเงียบเชียบน่าจะทำไม่ได้แล้ว

ทางรอดเดียวคือการฝ่าวงล้อม แต่ผลลัพธ์จะเป็นยังไง ไม่มีใครรู้

เพราะจำนวนคนน้อยเกินไป สี่คนปะทะกับหนึ่งกองพลน้อยรบพิเศษ ดูยังไงก็เหมือนเอาไข่ไปกระทบหิน

"ทีมสนับสนุน เราจะไปทางทิศตะวันออก ตอนนี้กำลังพลทางตะวันออกยังไม่หนาแน่นมาก เราต้องรีบเจาะทะลวงออกไปทางนั้น อย่าลังเล ลงมือเลย"

เย่ชุ่นซินในฐานะสไนเปอร์ ในสถานการณ์แบบนี้ การยิงระยะไกลย่อมได้เปรียบที่สุด

ภายใต้การยิงคุ้มกันของทีมสไนเปอร์ ทีมสนับสนุนก็ลอบโจมตีจุดอ่อนทางทิศตะวันออกได้อย่างรวดเร็ว

เป็นไปตามที่เย่ชุ่นซินคาด กำลังพลส่วนนั้นยังบีบวงล้อมเข้ามาไม่ถึง

พวกเธอจึงยังพอรับมือได้ชั่วคราว

"รายงาน พบตำแหน่งสไนเปอร์ของทีมหงส์เพลิงแล้ว พวกมันกำลังพยายามฝ่าวงล้อม! พวกมันกำลังพยายามฝ่าวงล้อม!"

[จบแล้ว]