บทที่ 20 - เหอเฉินกวง VS จ่าเหล่าเฮย!

บทที่ 20 - เหอเฉินกวง VS จ่าเหล่าเฮย!

การฝึกทหารใหม่ยังคงดำเนินต่อไป เหล่าทหารใหม่เริ่มปรับตัวเข้ากับการฝึกความเข้มข้นสูงได้อย่างรวดเร็ว

แน่นอนว่าที่บอกว่าความเข้มข้นสูง จริงๆ แล้วก็แค่ต่างจากการฝึกวิชาทหารในมหาวิทยาลัยนิดหน่อย นอกจากวิ่งแบกน้ำหนักตอนเช้า การฝึกอื่นๆ ก็ไม่ได้ยากเย็นอะไร ถือเป็นพื้นฐานมากๆ

ถึงจะพูดอย่างนั้น แต่ก็สัมผัสได้ว่าจิตวิญญาณของทหารใหม่ดูเหมือนจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่!!

"เอาล่ะ รวมพล"

บนสนามหญ้าในลานฝึก กงเจี้ยนตบมือเรียกพวกเหอเฉินกวงมารวมตัวกัน

"ก่อนหน้านี้สอนท่าพื้นฐานและเคล็ดลับของวิชาการต่อสู้ทหารให้พวกนายไปแล้ว ตอนนี้ถึงเวลาต้องงัดออกมาใช้ ทดสอบด้วยการต่อสู้จริง ดูซิว่าพวกนายเรียนรู้ไปถึงไหนแล้ว" กงเจี้ยนประกาศเสียงดัง

"ผู้กองครับ จะทดสอบยังไง ให้ผมออกไปเป็นคู่ซ้อมให้พวกเขาทีละคนดีไหมครับ" จ่าเหล่าเฮยหัวเราะหึๆ

"ฮ่าๆ! ได้ยินไหม จ่าเหล่าเฮยอมเหนื่อยจะสอนพวกนายด้วยตัวเอง พวกนายควรจะรู้สึกเป็นเกียรตินะ แน่นอน เพื่อเป็นการให้เกียรติพวกนาย เหล่าเฮยจะไม่ออมมือ" กงเจี้ยนยิ้ม

"อะไรนะ ให้พวกเราสู้กับจ่าเหล่าเฮยเหรอ? ปล่อยพวกเราไปเถอะครับ พวกเราจะไปสู้จ่าเหล่าเฮยได้ยังไง" ทหารใหม่โอดครวญ

"คัดค้านไม่ได้ผล ข้อเรียกร้องของฉันมีข้อเดียว ยืนหยัดต่อหน้าจ่าเหล่าเฮยให้ได้หนึ่งนาที" กงเจี้ยนสั่ง

"แค่ทนให้ได้หนึ่งนาที ไม่น่ายากมั้ง" หวังอี้ป๋อที่มีผลการฝึกอยู่ในระดับแนวหน้าของรุ่นก้าวออกมาอย่างไม่เกรงกลัว ใบหน้าเปี่ยมด้วยความมั่นใจ

"ดีมาก ฉันชื่นชมความกล้าและความมั่นใจของนาย เหล่าเฮย ฉันเตือนไว้ก่อนนะ อย่ามาเสียท่าต่อหน้าทหารใหม่เชียวล่ะ" กงเจี้ยนแหย่

"วางใจเถอะครับผู้กอง" จ่าเหล่าเฮยถลกแขนเสื้อ ก้าวออกมาข้างหน้า แล้วกระดิกนิ้วท้าทายทหารใหม่

พลั่ก!

สิ้นเสียงปะทะรุนแรง หวังอี้ป๋อก็โดนจ่าเหล่าเฮยจับทุ่มลงไปกองกับพื้น เหอเฉินกวงถึงกับต้องเอามือปิดตา ทนดูสภาพอนาถของหวังอี้ป๋อไม่ได้ น่าสังเวชเกินไปแล้ว อย่าว่าแต่หนึ่งนาทีเลย รับไม่ได้แม้แต่กระบวนท่าเดียวเนี่ยนะ

"รู้งี้ตอนนั้นเลือกรางวัลวิชาการต่อสู้ระดับต้นซะก็ดี" ดูการประลองตรงหน้าแล้ว หลินเสวียนก็ขนลุกซู่ เพราะเดี๋ยวก็ต้องถึงตาเขา

แม้จะฝึกมาสักพัก แต่ก็ได้แค่ผิวเผิน ไม่มีทางยืนระยะต่อหน้าจ่าเหล่าเฮยได้ถึงหนึ่งนาทีแน่

ถ้ามีความชำนาญการต่อสู้ระดับต้น แม้จะเอาชนะจ่าเหล่าเฮยผู้เจนจัดสังเวียนไม่ได้ เพราะประสบการณ์จริงต่างกันราวฟ้ากับเหว แต่อย่างน้อยก็น่าจะยื้อได้เกินนาที

"คนต่อไปใคร?" จ่าเหล่าเฮยปัดฝุ่นที่มือแล้วถาม

พอได้เห็นความเก่งกาจของจ่าเหล่าเฮย ทุกคนก็ไม่กล้าพูดสุ่มสี่สุ่มห้า

"รายงาน ผมครับ!" ทันใดนั้น ทหารใหม่คนหนึ่งก็ก้าวออกมา กู้หน้าสถานการณ์น่าอึดอัดที่ไม่มีใครกล้ารับคำท้า เขาคือเหอเฉินกวง!

"เหอเฉินกวง สู้ๆ" หวังเยี่ยนปิงตะโกนเชียร์อยู่ข้างนอก

"เอาชนะจ่าเหล่าเฮยให้ได้ ให้เขาเห็นความร้ายกาจของทหารใหม่เราหน่อย" หลินเสวียนก็ตะโกนเชียร์

กงเจี้ยนค้อนขวับใส่หลินเสวียน ทำไมเขาจะไม่รู้ความคิดเล็กคิดน้อยของหลินเสวียน

ขณะนี้ เหอเฉินกวงค่อยๆ ย่างสามขุม เดินวนเป็นวงกลมรอบจ่าเหล่าเฮย ในสายตาคนอื่นเหมือนเขากำลังถ่วงเวลา เพราะขอแค่ครบหนึ่งนาทีก็ถือว่าผ่าน

จ่าเหล่าเฮยแค่นเสียง ไม่เกรงใจเหอเฉินกวงอีกต่อไป เขาก้าวพรวดไปข้างหน้า ยื่นมือคว้าหมับ ใช้วิชาจับล็อกของกองทัพอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด

จังหวะที่มืออีกฝ่ายกำลังจะคว้าโดนตัว เหอเฉินกวงก็เบี่ยงตัวหลบวูบ จ่าเหล่าเฮยพุ่งตัวตาม กำหมัดแน่น ชกหมัดตรงเข้าใส่ใบหน้าเหอเฉินกวงเร็วปานสายฟ้า

เหอเฉินกวงตกใจ รีบยกแขนขึ้นกัน บล็อกหมัดของจ่าเหล่าเฮยไว้ได้ แต่แขนก็ชาดิก

ชั่วพริบตาทั้งสองแลกหมัดกันไปสองสามกระบวนท่า เหอเฉินกวงเน้นตั้งรับ ส่วนจ่าเหล่าเฮยเน้นบุก!

"ดูท่าทางเหอเฉินกวง ไม่เหมือนมือสมัครเล่นเลยนะ" กงเจี้ยนแปลกใจในใจ หลักๆ คือเหอเฉินกวงไม่ได้ใช้วิชาการต่อสู้ทหาร แต่ผสมผสานวิชาติดตัวเก่าของตัวเองเข้าไป

"ฝีมือไม่เลว" จ่าเหล่าเฮยตาเป็นประกาย ร่างกายกำยำพุ่งเข้าใส่เหอเฉินกวงราวกับเสือลงจากภูเขา

"หึๆ เหล่าเฮยเอาจริงแล้ว เหอเฉินกวงซวยแน่" กงเจี้ยนยิ้มส่ายหน้า ทหารเก่าระดับเซียนที่มีประสบการณ์โชกโชน รับมือทหารใหม่คนเดียวไม่ใช่เรื่องยาก

ทว่าเมื่อเผชิญกับการบุกจู่โจมของจ่าเหล่าเฮย เหอเฉินกวงกลับไม่ถอยหนี ก้าวสวนขึ้นหน้า แล้วพุ่งชนเข้าไปอย่างเหลือเชื่อ

ตึง!! การเคลื่อนไหวที่แทบมองไม่ทัน เขาแทรกตัวเข้าไปในอ้อมอกของจ่าเหล่าเฮย

"อะ... อะไรกัน" จ่าเหล่าเฮยคิดไม่ถึงว่าเหอเฉินกวงจะกล้าบุกสวน แถมท่าทางยังดุดันขนาดนี้

แรงกระแทกอันทรงพลังที่ตามมา ส่งผลให้จ่าเหล่าเฮยเซถอยหลังไปหลายก้าว

เหอเฉินกวงฝีมือไม่ธรรมดาอยู่แล้ว เขาเรียน 'ปาจี๋เฉวียน' จากปู่มาตั้งแต่เด็ก แล้วนำมาผสมผสานกับจุดเด่นของ 'ฟรีคอมแบท' (ศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน) เพื่อลบจุดด้อยเสริมจุดเด่น เพิ่มประสิทธิภาพในการต่อสู้จริงของปาจี๋เฉวียน

ก่อนมาเป็นทหาร เขาเคยเอาชนะ 'ฉาไช่' ยอดฝีมือมวยไทยในการแข่งขันเยาวชนโลกฟรีคอมแบทมาแล้ว ประสบการณ์ต่อสู้จริงโชกโชนสุดๆ!

กระบวนท่าที่คล้าย 'เถี่ยซานเค่า' (ท่าพิงภูเขาเหล็ก) ของปาจี๋เฉวียน ส่งผลให้จ่าเหล่าเฮยโดนแรงกระแทกจนต้องถอยร่น

เหอเฉินกวงได้ทีขี่แพไล่ สองมือล็อกคอจ่าเหล่าเฮย แล้วแทงเข่าใส่ท้องน้อยจ่าเหล่าเฮยเต็มแรง

ในสถานการณ์เช่นนี้ ความสามารถในการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าอันยอดเยี่ยมของจ่าเหล่าเฮยก็แสดงออกมา

เขายกสองมือขึ้นการ์ดที่หน้าท้อง รับลูกแทงเข่าของเหอเฉินกวงไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ เพียงแต่แรงกระแทกจากหัวเข่าทำเอามือจ่าเหล่าเฮยชาหนึบ

แต่เหอเฉินกวงก็ไม่ยอมลดละ สองมือที่ล็อกคอจ่าเหล่าเฮยอยู่ ออกแรงเหวี่ยงจับทุ่ม จ่าเหล่าเฮยปลิวออกไป

จ่าเหล่าเฮยโดนเล่นงานทีเผลอ รู้สึกเสียหน้าอย่างแรง ที่ดันพลาดท่าโดนไอ้เด็กเมื่อวานซืนสวนกลับ!

"หนอยแน่" จ่าเหล่าเฮยโกรธจนหน้าแดง กำลังจะลุยต่อ แต่กงเจี้ยนห้ามไว้ "พอได้แล้วเหล่าเฮย แพ้ก็คือแพ้"

"ผู้กองครับ ชื่อเสียงที่สั่งสมมาทั้งชีวิตผมพังยับเยินหมดแล้ว" จ่าเหล่าเฮยยิ้มขื่น

ดันมาแพ้วิชาการต่อสู้ให้กับทหารใหม่ ขืนรู้ไปถึงไหนอายเขาไปถึงนั่น

กงเจี้ยนเองก็ตกใจมาก คุณภาพรอบด้านของเหอเฉินกวงดีกว่าทหารเก่าหลายคนเสียอีก ผลงานทุกด้านยอดเยี่ยมไปหมด

"ในหมู่ทหารใหม่ย่อมมีเพชรเม็ดงามปะปนมาบ้างสักคนสองคน นายแพ้ให้เหอเฉินกวง พิสูจน์ว่าเขาเก่งจริง นายควรจะดีใจสิ" กงเจี้ยนว่า

"ผู้กองพูดถูกครับ" ถึงปากจะว่าอย่างนั้น แต่สีหน้าจ่าเหล่าเฮยยังคงหดหู่อยู่ดี

"ฮ่าๆ เหอเฉินกวงทำได้สวย ในเมื่อจ่าเหล่าเฮยแพ้แล้ว งั้นพวกเราก็ไม่ต้องทดสอบกันแล้วใช่ไหมครับ" หลินเสวียนถาม

"ฝันไปเถอะ เหอเฉินกวงชนะเหล่าเฮยเกี่ยวอะไรกับพวกนาย เขาผ่านแล้ว การทดสอบของพวกนายยังต้องดำเนินต่อไป" กงเจี้ยนตอบ

[จบแล้ว]