พลิกฟ้าคว่ำยุทธภพ สร้างเส้นทางเซียน ตอนที่ 31
พลิกฟ้าคว่ำยุทธภพ สร้างเส้นทางเซียน ตอนที่ 31
บทที่ 31 ส่งพวกมันทั้งหมดลงนรก
ฉากนั้นเงียบกริบลงอีกครั้ง
ไม่มีใครคาดคิดว่าชายผู้นี้จะเป็นถึงยอดฝีมือระดับปรมาจารย์!
เขาคือปรมาจารย์ บุคคลระดับนี้เป็นไปไม่ได้เลยที่จะปรากฏตัวขึ้นในหมู่คนนับพัน แต่ตอนนี้พวกเขากลับได้เห็นกับตาตัวเอง!
คนจากนิกายดาบคลั่งทุกคนตกตะลึง พวกเขายกมือปิดปากราวกับได้เห็นภูตผี พูดอะไรไม่ออก!
ส่วนชาวบ้าน ไม่ว่าจะเป็นหญิงวัยกลางคนหรือหัวหน้าหมู่บ้านผู้รอบรู้ ทุกคนต่างยืนตัวแข็งทื่อ สูญเสียความสามารถในการคิดและลืมที่จะหายใจ!
แข็งแกร่งเกินไป! ปรมาจารย์! แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!
พวกเขาทั้งหมดไม่อยากเชื่อว่าภาพที่เห็นตรงหน้าเป็นเรื่องจริง ชาวบ้านบางคนถึงกับบิดแขนตัวเองจนรู้สึกเจ็บ ถึงจะกล้าเชื่อ แต่ร่างกายของพวกเขาก็ยังคงสั่นเทา
เมื่อมองลงไปอีกครั้ง พวกเขาก็เห็นยอดฝีมือระดับอาจารย์สิ้นใจอยู่ตรงหน้า!
สำหรับพวกเขาที่ไม่เคยพบเห็นบุคคลยิ่งใหญ่เช่นนี้มาก่อน มันเป็นเรื่องที่เกินจะจินตนาการได้!
ยอดฝีมือระดับปรมาจารย์นั้นเปรียบเสมือนเทพเจ้าในสายตาของพวกเขา
แต่บัดนี้ เทพเจ้าเช่นนี้กลับถูกปรมาจารย์สังหารด้วยกระบี่เพียงเล่มเดียว โดยที่ยังไม่ทันได้สร้างระลอกคลื่นใดๆ ด้วยซ้ำ!
ความตกตะลึงที่เกิดขึ้นกับพวกเขานั้นน่าสะพรึงกลัวเกินบรรยาย!
“ฟุ่บ!”
ขณะที่ทุกคนกำลังคิดเช่นนั้น พลันปรากฏแสงกระบี่พุ่งวาบออกไป
เฉินเสี่ยวฟานลงมืออีกครั้ง
คราวนี้ ปลายกระบี่พุ่งตรงไปยังเหล่าผู้เหลือรอดของนิกายดาบคลั่ง
“เคร้ง!”
คนสองคนจากนิกายดาบคลั่งไม่มีเวลาแม้แต่จะตอบสนอง ก่อนที่จะถูกฟันเข้าที่ลำคอ!
ศีรษะสองหัวลอยขึ้นไปในอากาศ โลหิตพุ่งกระฉูด!
ตุ้บ!
ศีรษะร่วงหล่นกระแทกพื้นอย่างแรง กลิ่นคาวเลือดที่ฉุนคลุ้งกระจายไปทั่วทุกแห่ง
บนศีรษะที่เปื้อนเลือดนั้น ยังคงมีแววแห่งความตกตะลึงค้างอยู่ในดวงตา
สังหารสองคนในกระบี่เดียว!
เฉินเสี่ยวฟานยืนกอดอก ราวกับว่าสิ่งที่เขาฆ่าไปคือลูกไก่สองตัวเท่านั้น
ในที่สุดคนที่เหลือก็เริ่มได้สติ พวกเขาสะดุ้งเฮือกอย่างรุนแรง รีบประสานหมัดคารวะแล้วกล่าวว่า “เดี๋ยวก่อน ท่านอาวุโส เรื่องในวันนี้พวกเราผิดไปแล้ว พวกเรายินดีจ่ายค่าชดเชย!”
ขณะที่ชายคนนั้นพูด เขาก็รีบค้นหาของในตัวอย่างรวดเร็ว หยิบถุงผ้าใบเล็กออกมาแล้วยื่นให้ด้วยความเคารพ
“ท่านอาวุโส โปรดดู”
เฉินเสี่ยวฟานไม่แม้แต่จะมองเขา เพียงแค่ตวัดกระบี่ออกไป
จ่ายเงินเพื่อสยบปัญหา?
คิดว่าข้ารับมือง่ายขนาดนั้นเชียวหรือ?
เมื่อครู่ยังหยิ่งผยองอยู่เลย แต่ตอนนี้กลับว่าง่ายเช่นนี้ คิดว่าข้าเป็นคนน่ารังแกหรือ?
“ฟุ่บ!”
แสงกระบี่ราวกับอสนีบาต ฟาดฟันไปด้วยพลังที่ท่วมท้น
สีหน้าของชายคนนั้นเปลี่ยนไปอย่างมาก เขาหายใจเข้าลึกแล้วหันหลังวิ่งหนี
เขาไม่มีความกล้าพอที่จะรับกระบี่เช่นนี้
แม้แต่หัวหน้าทีมระดับอาจารย์ของพวกเขายังถูกสังหารอย่างง่ายดาย แล้วพวกเขาที่เหลือจะมีความกล้าพอที่จะรับกระบี่นี้ตรงๆ ได้อย่างไร?
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะวิ่งเร็วมาก แต่แสงกระบี่นั้นเร็วยิ่งกว่า ดุจดั่งสายฟ้าฟาด ฟันเข้าที่แผ่นหลังของเขาในชั่วพริบตา
“เคร้ง!”
เสื้อผ้าของเขาระเบิดออกทันที เผยให้เห็นเกราะสีทองด้านใน แต่เกราะนี้ก็แตกสลายในพริบตาต่อหน้าแสงกระบี่ มันไม่อาจต้านทานได้แม้เพียงชั่วครู่ก่อนที่จะแตกออกเป็นสองชิ้น จากนั้น ต่อหน้าต่อตาที่ตกตะลึงและหวาดกลัวอย่างยิ่งของทุกคน กระบี่ก็ได้ทะลวงผ่านร่างของเขาไป
“ฉัวะ!”
โลหิตสาดกระจายเต็มพื้น
ผู้เหลือรอดจากนิกายดาบคลั่งที่กำลังอ้อนวอนขอจ่ายเงินเพื่อสยบปัญหานั้น ถูกผ่าออกเป็นสองซีกทันที
ร่างกายสองซีกที่อาบไปด้วยเลือดร่วงหล่นลงบนพื้นราวกับชิ้นเนื้อหมู ยังคงมีเลือดไหลออกมาไม่หยุด
ทุกคนในที่นั้นตกตะลึงและพูดไม่ออกอีกครั้ง
“ช้าก่อน!”
“ข้าไม่อยากตาย...”
“ข้ายินดีจ่ายค่าชดเชยจำนวนมาก และหวังว่า...”
คนที่เหลือกรีดร้องออกมา
ฉัวะ!
กระบี่อีกครั้ง ชายจากนิกายดาบคลั่งที่กรีดร้องเสียงดังที่สุดถูกผ่าออกเป็นสองซีกทันที
ฉากนั้นเงียบลงในบัดดล หนังศีรษะของทุกคนชาวาบ ไม่กล้ามองตรงๆ
หลังจากนั้น เฉินเสี่ยวฟานก็ฟาดฟันกระบี่ออกไปทีละเล่ม และทุกกระบี่ก็คร่าชีวิตไปอย่างแม่นยำ ในท้ายที่สุด พื้นก็เกลื่อนไปด้วยซากศพและกลายเป็นบ่อเลือด
ในที่สุด เฉินเสี่ยวฟานก็ควงกระบี่เป็นลวดลายงดงามแล้วเก็บเข้าฝัก
เขาไม่สนใจสิ่งอื่นใด คนกลุ่มนี้ต้องการสังหารทุกคนในหมู่บ้านและยังต้องการสังหารเขาด้วย เขาจะไม่มีวันให้อภัยพวกเขา
หนทางเดียวคือฆ่าพวกเขาทั้งหมด ไม่ให้เหลือรอดแม้แต่คนเดียว!
เขากล่าวเบาๆ ว่า “จัดการให้เรียบร้อย”
ทันใดนั้น ชาวบ้านทุกคนก็ตื่นจากความตกตะลึง ความรู้สึกราวกับอยู่ในอีกโลกหนึ่งก็ถาโถมเข้ามา แต่พวกเขาไม่มีเวลาจะตกใจ รีบเริ่มเก็บกวาดซากศพอย่างเร่งรีบ
หากคนจากนิกายดาบคลั่งตายที่นี่และถูกค้นพบ พวกเขาจะต้องถูกตามล่าเอาผิดอย่างแน่นอน แต่ก็คงไม่เป็นปัญหาใหญ่นักหากพวกเขารีบฝังศพเสียก่อน
ชาวบ้านเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว และในไม่ช้า ศพทั้งหมดก็ถูกฝังไว้ในคูมูลสัตว์ เพื่อที่ว่าแม้แต่นิกายดาบคลั่งจะพาสุนัขมาด้วย ก็จะไม่ได้กลิ่น
ในขณะเดียวกัน คราบเลือดบนพื้นก็ถูกกลบด้วยมูลหมูและมูลวัวจนกลายเป็นกองปุ๋ยขนาดใหญ่
มีคนเลี้ยงหมูและวัวในหมู่บ้านมากมาย ดังนั้นของแบบนี้จึงไม่เคยขาดแคลน
หลังจากทุกอย่างเสร็จสิ้น ในบ้านอันอบอุ่น เฉินเสี่ยวฟานได้รับการปรนนิบัติราวกับแขกผู้มีเกียรติจากหัวหน้าหมู่บ้าน และชาวบ้านในหมู่บ้านต่างก็แสดงความขอบคุณ
“ผู้มีพระคุณ โปรดรับการคารวะจากข้าด้วย!”
หัวหน้าหมู่บ้านโค้งคำนับให้เฉินเสี่ยวฟานอย่างจริงจัง
หากคืนนี้ไม่มีเฉินเสี่ยวฟาน พวกเขาคงต้องเผชิญกับหายนะที่ไม่คาดคิดนี้ และคงไม่มีทางรอดนอกจากความตาย
เป็นชายผู้นี้ที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันและช่วยชีวิตคนจำนวนมากของพวกเขาไว้
เฉินเสี่ยวฟานยิ้มอย่างนุ่มนวลและกล่าวว่า “เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น ไม่ต้องใส่ใจ”
สำหรับเขามันอาจเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่สำหรับชาวบ้านเหล่านี้มันคือหายนะ
หัวหน้าหมู่บ้านชี้ไปที่กองขวดและไหที่อยู่ใกล้ๆ แล้วกล่าวด้วยความเคารพว่า “ท่านอาวุโส นี่คือของที่พวกเราพบบนศพเหล่านั้น พวกเรานับดูแล้ว ท่านโปรดดูเถิด”
เฉินเสี่ยวฟานมองดูแล้วก็รู้สึกประหลาดใจอย่างยินดี
ช่างเป็นการเก็บเกี่ยวที่ยอดเยี่ยมอะไรเช่นนี้!