เทพปีศาจหวนคืน บทที่ 1262 หอกแสงตะวัน (อ่านฟรี)

เทพปีศาจหวนคืน บทที่ 1262 หอกแสงตะวัน (อ่านฟรี)

แปลโดย iPAT 

ปีศาจอมตะบนเส้นทางแห่งเลือด!

ตั้งแต่บรรพชนบ่อเลือดถือกำเนิดขึ้น บุคคลใดก็ตามที่บ่มเพาะบนเส้นทางแห่งเลือดจะถูกตัดสินว่าเป็นสมาชิกบนเส้นทางสายปีศาจ

ในงานประลองทุ่งโลหิต ชูตู๋ยังต้องปฏิเสธกำลังเสริมที่บ่มเพาะบนเส้นทางแห่งเลือดโดยปราศจากความลังเล

นั่นเป็นเพราะชูตู๋ต้องการสร้างกองกำลังฝ่ายธรรมะ หากเขาร่วมมือกับผู้อมตะบนเส้นทางแห่งเลือด ฝ่ายของเขาจะถูกตัดสินว่าเป็นฝ่ายปีศาจและความพยายามทั้งหมดของเขาจะกลายเป็นสูญเปล่า

อย่างไรก็ตามแดนศักดิ์สิทธิ์ภูเขาหิมะไม่จำเป็นต้องกังวลสิ่งใด

เนื่องจากแดนศักดิ์สิทธิ์ภูเขาหิมะเป็นกองกำลังฝ่ายปีศาจของภาคเหนือ มันไม่ใช่เผ่าหรือนิกายของฝ่ายธรรมะ

จ้าวเหลียนหยุนมาถึงยอดเขาที่สิบหลังออจากยอดเขาที่สิบสอง

ปีศาจอมตะบนเส้นทางแห่งเลือดที่ปกป้องยอดเขานี้คือจ้าวผู เขาสวมชุดผ้าป่านและรองเท้าผ้า เขามีศีรษะล้านและมีรูปร่างหน้าตาธรรมดา

เขายืนอยู่กลางห้องโถงขณะที่อวี๋อี้เย่ซือล่าถอยออกมาซ้ำแล้วซ้ำอีกกระทั่งไปถึงขอบห้องโถง

ร่างกายของเขาอาบย้อมไปด้วยเลือด อาการบาดเจ็บของเขารุนแรงมาก

เมื่อจ้าวเหลียนหยุนเห็นสหายผู้นี้ นางแทบไม่สามารถจดจำเขา อวี๋อี้เย่ซือเคยเป็นหนุ่มรูปงามที่ดูละเอียดอ่อน แต่ตอนนี้มันเหมือนกับเขาตกลงไปในบ่อเลือดและถูกบางคนดึงขึ้นมา

“ความสามารถอื่นๆของเขาธรรมดา แต่เขามีท่าไม้ตายอมตะบนเส้นทางแห่งเลือดที่ทรงพลัง! เมื่อเขากระตุ้นใช้งานมัน เลือดจะพุ่งออกมาจากร่างกายของเขา หากเลือดของเขาสัมผัสผิวหนังของเจ้า เจ้าจะเริ่มมีเลือดออกและเมื่อเวลาผ่านไป เลือดจะไหลออกมามากขึ้นเรื่อยๆ ระวังตัวด้วย!” อวี๋อี้เย่ซือเร่งเตือนจ้าวเหลียนหยุน

“เข้าใจแล้ว พักก่อน ข้าจะสู้กับเขา” จ้าวเหลียนหยุนก้าวไปข้างหน้า

“รนหาที่ตายอีกคน” จ้าวผูยืนอยู่ที่จุดเดิมโดยไม่ขยับเขยื้อน เขาแสยะยิ้มและเผยให้เห็นฟันที่แหลมคม

ท่าไม้ตายอมตะโซ่เงินสังหาร!

จ้าวเหลียนหยุนเตรียมท่าไม้ตายของนางเอาไว้แล้ว ดังนั้นโซ่สีเงินจึงพุ่งออกมาทันที

โซ่เงินหกสายเคลื่อนที่ไปรอบๆจ้าวเหลียนหยุนและปกป้องนางเอาไว้ หลังจากผ่านการต่อสู้แห่งชีวิตและความตายกับจ้าวต้าหนิว ตอนนี้นางกลายเป็นคนใหม่ที่เต็มไปด้วยประสบการณ์และความเด็ดเดี่ยว

ผู้นำยอดเขาที่สิบจ้าวผูเห็นจ้าวเหลียนหยุนกระตุ้นใช้ท่าไม้ตายอมตะของนางแต่เขากลับไม่พยายามหยุดนางและเฝ้าสังเกตเท่านั้น

จ้าวเหลียนหยุนตระหนักถึงเรื่องนี้ ดังนั้นนางจึงกระตุ้นใช้ท่าไม้ตายอมตะที่สอง

ฝนดาวตก!

พลังงานอมตะถูกใช้อีกครั้ง แสงสีน้ำเงินระเบิดออกมาจากร่างของจ้าวเหลียนหยุน

“ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว...”

ฝนดาวตกร่วงหล่นลงมา

อุกกาบาตเหล่านี้มีขนาดเล็กและบางราวกับอาวุธลับแต่กลิ่นอายของพวกมันกลับทรงพลังเหมือนพายุใหญ่

หากจ้าวผูยังนิ่งเฉย เขาอาจกลายเป็นเศษเนื้อในไม่ช้า

ภายใต้สถานการณ์นี้เขาไม่กล้ายโสอีกต่อไป เขาส่งหมอกโลหิตลอยขึ้นเหนือศีรษะและกลายเป็นร่มขนาดใหญ่ที่ปิดกั้นฝนดาวตกของจ้าวเหลียนหยุน แต่ปริมาณของหมอกโลหิตยังลดลงอย่างรวดเร็ว

จ้าวผูกัดฟันก่อนจะกระทืบเท้าพุ่งเข้าโจมตีจ้าวเหลียนหยุนราวกับแสงสีแดง

จิตใจของจ้าวเหลียนหยุนสั่นสะท้านขึ้น นางก้าวถอยหลังกลับโดยไม่รู้ตัว

โซ่เงินที่เคลื่อนไหวอยู่รอบตัวนางตอบสนองทันที โซ่เส้นหนึ่งพุ่งเข้าปะทะจ้าวผู แต่ฝ่ายหลงยังสามารถหลบและเปลี่ยนทิศทางการโจมตี

แต่ในเวลาเดียวกันโซ่เงินอีกเส้นก็พุ่งเข้าไปหาเขา

จ้าวผูไม่มีทางเลือกนอกจากต้องล่าถอยและเปลี่ยนทิศทางอีกครั้ง

สิ่งนี้เกิดขึ้นซ้ำๆ จ้าวผูตระหนักว่าโซ่เงินสามารถโจมตีได้ด้วยตัวของพวกมันเอง โซ่เงินสามารถโจมตีและป้องกัน นอกจากนั้นพวกมันยังรวดเร็วและสามารถทำงานร่วมกัน

“สาวน้อย ท่าไม้ตายของเจ้ายอดเยี่ยมมาก!” จ้าวผูล่าถอยกลับไปและไม่พยายามโจมตีต่อ

นี่เป็นเรื่องปกติ

ท่าไม้ตายของจ้าวเหลียนหยุนได้รับการคัดเลือกมาอย่างพิถีพิถันโดยนิกายคฤหาสน์วิญญาณและวังสวรรค์

พวกมันเหมาะสมกับผู้เริ่มต้นเช่นจ้าวเหลียนหยุน พวกมันไม่เพียงใช้งานได้ง่าย แต่พวกมันยังส่งผลกระทบย้อนกลับที่ไม่รุนแรงหากล้มเหลว สิ่งสำคัญที่สุดพวกมันเป็นท่าไม้ตายที่มีประสิทธิภาพสูงมาก

ฝนดาวตกยังร่วงหล่นลงมาอย่างไม่หยุดยั้ง

จ้าวผูต้องเติมหมอกโลหิตอย่างต่อเนื่อง

อวี๋อี้เยซือรักษาตัวเองอยู่ที่มุมหนึ่งของห้องโถง

จ้าวเหลียนหยุนนิ่งเงียบและพยายามเตรียมท่าไม้ตายอมตะท่าที่สาม

ท่าไม้ตายอมตะฝนดาวตกและโซ่เงินสังหารเป็นท่าไม้ตายที่ยากที่สุดของนาง สำหรับท่าไม้ตายอมตะท่าที่สาม มันมีความซับซ้อนน้อยกว่าสองท่าแรก

ระหว่างการฝึกซ้อมจ้าวเหลียนหยุนใช้ความพยายามเพียงเล็กน้อยในการกระตุ้นใช้งานท่าไม้ตายนี้

แต่ในการต่อสู้จริง นางพบว่านางต้องพยายามมากขึ้น

แม้ตอนนี้นางจะได้รับการปกป้องจากโซ่เงินสังหาร แต่สภาพจิตใจของนางไม่ปกติ นั่นทำให้ความพยายามหลายครั้งของนางจบลงด้วยความล้มเหลว

‘ท่าไม้ตายอมตะอีกท่างั้นหรือ? นางไม่รู้ว่าท่าไม้ตายอมตะไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะใช้งาน ยิ่งนางใช้พวกมันมากเท่าใด โอกาสที่นางจะเผยจุดอ่อนออกมาก็ยิ่งมากเท่านั้น ข้าจะสอนวิธีการต่อสู้ให้เจ้า!’ จ้าวผูเผยรอยยิ้มชั่วร้ายและกระโจนไปข้างหน้า

แต่ครั้งนี้เมื่อเขามาได้ครึ่งทาง เขากลับอ้าปากกว้าง

“บึม!”

การระเบิดครั้งใหญ่ปะทุขึ้น จ้าวเหลียนหยุนรู้สึกว่าเลือดทั่วร่างของนางเกิดการสั่นสะเทือนขึ้นอย่างรุนแรง วิญญาณมากกว่าครึ่งในมิติช่องว่างเทียมของนางพุ่งขึ้นก่อนจะร่วงหล่นลงมาด้วยอิทธิพลของพลังงานลึกลับ

ท่ามกลางพวกมัน วิญญาณระดับมนุษย์จำนวนมากถูกทำลายในกระบวนการนี้

จ้าวผูเป็นปีศาจอมตะบนเส้นทางแห่งเลือด แต่เขาก็มีวิธีบนเส้นทางแห่งเสียงที่ทำให้จ้าวเหลียนหยุนหรือกระทั่งอวี๋อี้เย่ซือไม่คาดคิดและได้รับผลกระทบจากมัน

โซ่เงินสังหารยังปกป้องจ้าวเหลียนหยุนแต่นางไม่ประสบความสำเร็จในการกระตุ้นใช้ท่าไม้ตายอมตะที่สามเพราะการแทรกแซงจากจ้าวผู

นางเริ่มรู้สึกถึงความไร้พลังอำนาจ ‘ชายผู้นี้เหมือนที่อวี๋อี้เย่ซือกล่าว เขามีวิธีการมากมาย แม้เขาจะไม่สามารถทำลายโซ่เงินสังหารของข้า แต่เขาก็สร้างความยากลำบากและทำให้ข้าล้มเหลวในการกระตุ้นใช้งานท่าไม้ตายอมตะอย่างต่อเนื่อง ไม่ ข้าต้องอดทนต่อไป!’

จ้าวเหลียนหยุนยังพยายามกระตุ้นใช้ท่าไม้ตายอมตะของนางต่อไป

อาจเป็นเพราะนางล้มเหลวหลายครั้งเกินไป สุดท้ายจิตใจของนางจึงเริ่มสงบลง

ในที่สุดดวงตาของนางก็ส่องประกายขึ้นพร้อมกับบอลเพลิงที่ลอยขึ้นจากฝ่ามือของนาง

จากนั้นมันก็ควบรวมเป็นไม้เท้าเพลิง

หลายลมหายใจต่อมา เปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำก็จางหายไปและทิ้งหอกสีทองแดงเอาไว้

จ้าวเหลียนกรีดร้อง “หอกแสงตะวัน โจมตี!”