บทที่ 18 ขอโทษทีนะ ชั้นบนผมก็จะเอาด้วย

บทที่ 18 ขอโทษทีนะ ชั้นบนผมก็จะเอาด้วย

"เรา... ช่างมันเถอะนะ ได้ดูแล้วก็พอแล้ว กลับกันเถอะ"

เมื่อเห็นท่าทีดูถูกเหยียดหยามของพนักงานขาย จ้าวชิงเสวี่ยก็กัดริมฝีปากแน่น ก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกต่ำต้อย

ใครที่มีศักดิ์ศรีสักหน่อยมาได้ยินคำพูดแบบนี้ของพนักงานขายก็ต้องรู้สึกแย่กันทั้งนั้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงผู้หญิงบอบบางอย่างจ้าวชิงเสวี่ยเลย

ดังนั้น เธอจึงรู้สึกน้อยใจจนน้ำตาเริ่มคลอเบ้า

"เด็กดี ไม่ร้องนะครับ..."

คบกันมาสี่ปี ซูหยวนไม่เคยปล่อยให้จ้าวชิงเสวี่ยต้องหลั่งน้ำตาสักหยด แต่ตอนนี้เธอกลับต้องมาร้องไห้เพราะคนแปลกหน้าสองคน ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วหัวใจของเขาทันที

พร้อมกันนั้น ไฟโทสะก็ลุกโชนขึ้นกลางอก!

เขาผุดลุกขึ้นโดยไม่ลังเล คว้าข้อมือของผู้หญิงคนนั้นแล้วผลักเธอออกไป "ออกไปซะ! ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ที่นี่คือบ้านของผม!"

"นี่นาย... ทำไมหยาบคายแบบนี้?"

"นายมีปัญญาซื้อห้องนี้หรือไง? ถ้าไม่ได้จ่ายเงินเองก็พูดเก่งนี่นา!"

"ถ้าแตะตัวฉันอีก ฉันจะเรียก รปภ. จริงๆ ด้วยนะ!"

ผู้หญิงคนนั้นแรงสู้ซูหยวนไม่ได้ จึงถูกเขาผลักกระเด็นออกไปจนเซเกือบล้มลงกับพื้น

แฟนหนุ่มของเธอและพนักงานขายทำท่าจะเข้ามาช่วย แต่พอเห็นแววตาที่น่ากลัวของซูหยวน ก็ไม่กล้าเข้าใกล้ ได้แต่ยืนด่าทออยู่ห่างๆ

"พี่ชุน ห้องนี้ผมซื้อครับ รบกวนช่วยจัดการเรื่องเอกสารให้หน่อย นี่บัตรครับ รูดได้เลย!"

ซูหยวนจ้องมองทั้งสามคนด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะล้วงบัตรธนาคารออกมาจากกระเป๋ายื่นให้ฉีจิงชุน

"หา? อ้อ... ได้ๆ ครับ..."

ฉีจิงชุนกำลังคิดหาวิธีรับมือกับสถานการณ์ตรงหน้า ไม่นึกเลยว่าซูหยวนจะระเบิดความเกรี้ยวกราดไล่ตะเพิดคนพวกนั้นออกไปในพริบตา เขายังมึนงงไม่หายตอนที่เห็นซูหยวนยื่นบัตรมาให้

นี่ยิ่งทำให้เขาตกตะลึงหนักเข้าไปอีก!

นี่... ซูหยวนจะซื้อห้องชุดหรูขนาดใหญ่นี้จริงๆ เหรอ?

แต่ประเด็นคือห้องชุดนี้ราคาปาเข้าไปกว่ายี่สิบล้านหยวน ต่อให้กู้ธนาคาร เงินดาวน์อย่างน้อยก็ต้องสี่ห้าล้าน เขาจะมีเงินเยอะขนาดนั้นเชียวเหรอ?

"ยืนบื้ออยู่ทำไม? รีบไปจัดการสิ!"

ซูหยวนเห็นฉีจิงชุนยืนเหม่อ จึงเร่งย้ำอีกครั้ง

ฉีจิงชุนได้สติ รีบหันหลังกลับไปจัดการเอกสารให้ซูหยวนทันที

"นี่แก..."

ผู้หญิงคนนั้นเห็นซูหยวน หนุ่มจนๆ ที่แต่งตัวซอมซ่อ กลับมีเงินถุงเงินถังถึงขนาดซื้อห้องชุดราคายี่สิบล้านได้โดยไม่กะพริบตา เธอก็ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก

เธออยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่สุดท้ายก็ได้แต่กระทืบเท้าด้วยความเจ็บใจ จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ แล้วหันไปสั่งพนักงานขายด้วยมาดผู้ดีจอมปลอม "ไปกันเถอะ เราไปดูห้องอื่นก็ได้!"

"ขอโทษทีนะ ชั้นบนผมก็จะเอาด้วยเหมือนกัน!"

ซูหยวนหันขวับไปบอกฉีจิงชุนทันที "ซื้อห้องข้างบนให้ผมด้วย!"

"นี่แก..."

นี่มันจงใจหาเรื่องกันชัดๆ!

ผู้หญิงคนนั้นโกรธจนตัวสั่นเมื่อได้ยินซูหยวนพูดแบบนั้น แต่เธอก็เถียงไม่ออก เพราะเขามีเงินจริง!

ครั้งนี้เธอประเมินพลาดไปถนัดตา นึกว่าเป็นคู่รักยาจกมาเดินตากแอร์เล่น ที่ไหนได้กลับเป็นเศรษฐีผ้าขี้ริ้วห่อทอง!

"อย่ามายืนขวางหน้าบ้านผม แป้งบนหน้าคุณร่วงลงพื้นหมดแล้ว ถ้าคุณไม่รังเกียจความสกปรก แต่ผมรังเกียจ!"

มองดูผู้หญิงคนนั้นสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ ซูหยวนไม่มีความเห็นใจแม้แต่น้อย เขาพูดจาเชือดเฉือนทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงเย็นชา ก่อนจะกระแทกประตูปิดใส่หน้าดังปัง!

"กรี๊ดดดดด... ฉันโกรธจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว!"

ผู้หญิงน่ะ ด่าว่าเลวได้ ด่าว่าแรดได้ แต่ห้ามด่าว่าขี้เหร่เด็ดขาด

ดังนั้น คำพูดของซูหยวนจึงเหมือนเอามีดมาแทงใจดำ ทำเอาเธอโกรธจนแทบกระอักเลือด ได้แต่กระทืบเท้ากรีดร้องอยู่หน้าประตู!

พนักงานขายข้างๆ ก็ตกใจกับสถานการณ์นี้จนพูดไม่ออก ผ่านไปครู่หนึ่งถึงเอ่ยขึ้นว่า "เอ่อ... งั้นเราไปดูห้องอื่นกันไหมคะ? แถวนี้ยังมีห้องดีๆ อีกเยอะเลยค่ะ"

...

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า พี่หยวน พี่แม่งโคตรเจ๋ง! พี่ไม่เห็นหน้าพวกนั้นเหรอ หน้าเขียวหน้าเหลืองสลับสีกันมันพิลึก ดูแล้วโคตรสะใจเลย!"

หลังจากปิดประตู คนที่ดูจะมีความสุขที่สุดไม่ใช่ซูหยวนหรือจ้าวชิงเสวี่ย แต่กลับเป็นฉีจิงชุน

ก่อนหน้านี้ตอนอยู่บริษัท เพราะเขาทำยอดขายไม่ค่อยได้ เลยมักจะโดนพวกพนักงานระดับท็อปจิกหัวใช้ให้ชงชาเติมน้ำ พอขัดขืนนิดหน่อยก็โดนรวมหัวแบน ทำเอาเขาจิตตกไปพักใหญ่

แม้หลังๆ จะเริ่มทำใจได้ แต่ความแค้นมันก็ยังสุมอก รอวันเอาคืนอยู่เงียบๆ

การกระทำของซูหยวนในวันนี้ นอกจากจะไล่พวกคนอวดรวยนิสัยเสียไปได้แล้ว ยังช่วยกู้หน้าให้เขาได้มหาศาล!

แต่พอหัวเราะเสร็จ เขาก็เริ่มได้สติ "พี่หยวน พี่จะซื้อห้องชุดนี้จริงๆ เหรอ?"

"เออสิ บัตรก็อยู่ที่นายแล้ว ฉันจะล้อนายเล่นทำไม?"

"สุดยอดไปเลยพี่หยวน!"

ฉีจิงชุนมองซูหยวนด้วยสายตาเหลือเชื่อ "นึกไม่ถึงเลยว่าพี่หยวนจะเป็นทายาทเศรษฐีที่แฝงตัวมาใช้ชีวิตติดดินอยู่กับพวกเรา!"

เขาไม่เชื่อหรอกว่าซูหยวนจะหาเงินจำนวนนี้มาได้ด้วยตัวเอง เพราะคุย WeChat กันบ่อยๆ ไม่เห็นเคยได้ยินว่าทำธุรกิจอะไรกำไรดีขนาดนี้ น่าจะเป็นเงินกงสีทางบ้านมากกว่า

ซูหยวนยิ้มโดยไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ "ไอ้น้องชาย เลิกเพ้อเจ้อแล้วรีบไปทำเรื่องให้ฉันได้แล้ว"

"จัดไปครับลูกพี่!"

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณได้จ่ายเงิน 21 ล้านหยวนเพื่อซื้อบ้านให้ภรรยา จ้าวชิงเสวี่ย ได้รับเงินคืน 10 เท่า จำนวน 210 ล้านหยวน ระบบได้โอนเข้าบัญชีเรียบร้อยแล้ว โปรดตรวจสอบ!"

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณได้จ่ายเงิน 21 ล้านหยวนเพื่อซื้อบ้านให้ภรรยา จ้าวชิงเสวี่ย ได้รับโชคชั้นที่สอง รับฟรี คอนโดเขตการศึกษา 10 ห้อง! โปรดตรวจสอบ!"

ทางด้านฉีจิงชุนทำงานรวดเร็วฉับไว จัดการเรื่องเอกสารบ้านเสร็จสรรพ เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัวซูหยวนทันที

รอบนี้ไม่ใช่แค่เงินสดกว่าสองร้อยล้านที่เข้าบัญชี แต่เขายังได้แถมคอนโดในเขตการศึกษาของเมืองม๋อตูมาอีก 10 ห้อง!

ตอนนี้ที่พักอาศัยที่แพงที่สุดก็คือพวกคอนโดใกล้โรงเรียนดังนี่แหละ ราคามันพุ่งทะยานอย่างกับจรวด ห้องหนึ่งมูลค่าอย่างต่ำก็สิบล้านหยวนเข้าไปแล้ว!

"นี่ครับพี่หยวน โฉนดที่ดิน!"

หลังจากทำเรื่องเสร็จ ฉีจิงชุนก็ยื่นโฉนดให้ซูหยวนด้วยสีหน้าลำบากใจ

เขาเป็นคนทำเรื่องโอนเอง ย่อมรู้ดีว่าชื่อในโฉนดเป็นชื่อของจ้าวชิงเสวี่ย

เรื่องนี้ทำเอาเขางงเป็นไก่ตาแตก ถึงจ้าวชิงเสวี่ยจะเป็นเมียพี่หยวน และรักกันปานจะกลืนกินก็เถอะ แต่นี่มันห้องชุดราคากว่ายี่สิบล้านนะ ใส่ชื่อจ้าวชิงเสวี่ยคนเดียวเนี่ยนะ?

ไม่กลัวเมียหอบโฉนดหนีไปหรือไง?

"ต่อไปนี้คุณก็ได้อยู่ห้องชุดหรูแล้วนะ"

สิ่งแรกที่ซูหยวนทำหลังจากได้โฉนดมา คือยื่นมันให้กับจ้าวชิงเสวี่ยที่ยืนอยู่ข้างกาย

นาทีนี้ จ้าวชิงเสวี่ยสับสนไปหมดแล้ว!

บอกตามตรง แม้ซูหยวนจะพูดกรอกหูอยู่บ่อยๆ ว่าจะซื้อห้องชุดหรูให้ แต่เธอก็ไม่เคยเก็บมาใส่ใจ เพราะคิดว่าซูหยวนถังแตก!

แต่ซูหยวนไม่เพียงซื้อแหวนเพชรสองแสนกว่า กับปอร์เช่คาเยนน์สองล้านกว่าให้เธอ แต่นี่ยังฟาดห้องชุดหรูราคายี่สิบล้านให้เธออีก!

รวมๆ แล้วนี่มันเกือบยี่สิบห้าล้านหยวนเลยนะ!

นอกจากความตกใจแล้ว สิ่งที่ทำให้เธอสงสัยยิ่งกว่าคือ... ซูหยวนไปเอาเงินมาจากไหนเยอะแยะ?