บทที่ 8 สามีภรรยารักใคร่กลมเกลียว

บทที่ 8 สามีภรรยารักใคร่กลมเกลียว

ตอนที่ฉีหานพูดประโยคนั้น เธอไม่ได้มีเจตนาจะดูถูกซูหยวน

ถ้าซูหยวนซื้อรถราคาหลักสองสามแสนให้จ้าวชิงเสวี่ย เธอคงไม่แปลกใจเท่าไหร่ แต่ประเด็นคือรถที่จอดอยู่ตรงหน้ามันคือ ปอร์เช่ คาเยนน์!

รถคันนี้ราคาปาเข้าไปสองล้านกว่าหยวน!

เมื่อเช้าเธอยังเห็นจ้าวชิงเสวี่ยโพสต์อวดแหวนทิฟฟานี่ในโมเมนต์อยู่เลย ซูหยวนไปเอาเงินมาจากไหนเยอะแยะ ถึงซื้อได้ทั้งแหวนทั้งรถ?

ก็ในเมื่อเขามาจากครอบครัวธรรมดา แถมเพิ่งเรียนจบมาได้แค่ปีเดียวเอง!

บางคนยังใช้เงินเดือนชนเดือนอยู่เลย แล้วเขาจะเอาเงินเก็บหลายล้านมาจากไหน?

มันเป็นไปไม่ได้เลยจริงๆ!

"ข้างนอกร้อน พวกเธอเข้าไปก่อนเถอะ เดี๋ยวผมไปจอดรถก่อน"

ซูหยวนเห็นจ้าวชิงเสวี่ยลงจากรถไปคุยกับฉีหาน เขาจึงชะโงกหน้าออกมาทักทายฉีหาน

"คุณคะ งั้นรีบไปรีบมานะ~~"

จ้าวชิงเสวี่ยโน้มตัวไปหอมแก้มซูหยวนฟอดใหญ่ "ฉันจะคิดถึงคุณนะ"

"โอ๊ย พวกเธอนี่นะ..."

ถึงแม้ภาพหนุ่มหล่อสาวสวยจูบกันจะดูเจริญหูเจริญตา แต่ประเด็นคือคบกันมาตั้งสี่ปีแล้ว จำเป็นต้องตัวติดกันขนาดนี้ไหม?

ฉีหานรู้สึกขนลุกซู่เมื่อเห็นภาพนั้น ก่อนจะชะงักกึก!

เดี๋ยวสิ คนที่นั่งอยู่ในปอร์เช่ คาเยนน์นั่นคือซูหยวนจริงๆ เหรอ?

ซูหยวนซื้อรถคันนี้ให้จ้าวชิงเสวี่ยจริงๆ เหรอเนี่ย?

"ไปกันเถอะ~~"

จ้าวชิงเสวี่ยมองตามซูหยวนขับรถไปจอดด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์ ก่อนจะหันมาคล้องแขนฉีหาน เตรียมตัวเดินไปเลือกที่นั่ง

ฉีหานยังคงอึ้ง "ชิงเสวี่ย รถคันนี้เป็นของเธอจริงๆ เหรอ!"

"อื้ม ใช่จ้ะ~~"

จ้าวชิงเสวี่ยพยักหน้า มองหน้าเหวอๆ ของฉีหานแล้วยิ้มขำ "จริงๆ ฉันไม่อยากให้เขาซื้อรถแพงขนาดนี้หรอก แต่เขาดื้อจะซื้อให้ ฉันก็เลยขัดไม่ได้น่ะ"

"เธอโชคดีเกินไปแล้ว!"

ในฐานะรูมเมท เพื่อนสนิท และเพื่อนซี้ของจ้าวชิงเสวี่ย ฉีหานเห็นเส้นทางความรักของจ้าวชิงเสวี่ยกับซูหยวนมาตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้

ทั้งคู่เริ่มคบกันตอนปีสอง

ตอนนั้น จ้าวชิงเสวี่ยโด่งดังมากในมหาวิทยาลัยทั้งเรื่องความสวยและการเรียนระดับท็อป เรียกได้ว่าเป็นนางฟ้าตัวจริงเสียงจริง

ตอนที่เธอเริ่มคบกับซูหยวนใหม่ๆ ฉีหานก็คิดว่าทั้งคู่เหมาะสมกันดี เหมือนเทพบุตรคู่กับนางฟ้า!

แต่พอถึงปีสี่ ช่วงที่ต้องเตรียมตัวจบการศึกษาและหางานทำ ความคิดของฉีหานก็เปลี่ยนไป

เมื่อก่อนเธอยังไร้เดียงสา ไม่ได้คิดเรื่องฐานะทางบ้าน สนใจแค่หน้าตา ก็เลยคิดว่าจ้าวชิงเสวี่ยกับซูหยวนเหมาะสมกัน แต่พอปีสี่ เริ่มเจอโลกกว้างขึ้น เธอก็เริ่มมองโลกตามความเป็นจริงมากขึ้น

หน้าตาดีแล้วไง?

หน้าตามันกินได้ที่ไหนล่ะ?

ดังนั้น เวลาหาแฟน สิ่งแรกที่ต้องดูก็คือฐานะทางบ้าน!

ถึงซูหยวนจะหล่อ แต่ฐานะทางบ้านเขาธรรมดาเกินไป

อย่าว่าแต่ของขวัญกระจอกงอกง่อยที่ให้ในวันเทศกาลเลย แม้แต่ตอนเดทกันเขาก็ยังขี้เหนียว จะเอาชีวิตรอดได้ยังไง?

คบกันตอนเรียนมหาวิทยาลัยก็พอไหว แต่พอเข้าสู่สังคมทำงานแล้ว คนเราก็ต้องอยู่กับความเป็นจริง

ตอนนั้นฉีหานเคยพูดเตือนสติจ้าวชิงเสวี่ยอ้อมๆ เรื่องนี้

แต่พอจ้าวชิงเสวี่ยได้ยินเข้า เธอก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟแถมยังทะเลาะกับฉีหานยกใหญ่

ฉีหานเลยเลิกพูด—จ้าวชิงเสวี่ยยังไม่รู้จักความลำบากของโลกความจริง เดี๋ยวพอเจอเข้าจริงๆ ก็คงเลิกกันไปเอง

แต่ผ่านไปหนึ่งปี ในขณะที่เพื่อนร่วมรุ่นหลายคู่รักๆ เลิกๆ แต่งงาน มีลูก หรือชีวิตพังไม่เป็นท่า จ้าวชิงเสวี่ยกับซูหยวนกลับยังหวานชื่นเหมือนตกถังน้ำผึ้ง คู่นี้แทบจะเปิดโรงงานผลิตอาหารหมาแจกชาวบ้านได้อยู่แล้ว!

บอกตรงๆ เรื่องนี้ทำเอาฉีหานงงเป็นไก่ตาแตก

"ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวเธอก็หาแฟนได้น่า"

จ้าวชิงเสวี่ยนั่งลงข้างๆ ฉีหาน "จะว่าไป เธอเองก็โสดมานานแล้วนะ"

"เฮ้อ พูดง่ายนะยะ แต่แฟนมันหากันง่ายๆ ซะที่ไหน?"

ได้ยินน้ำเสียงสบายๆ ของจ้าวชิงเสวี่ย ฉีหานก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ พูดถึงเรื่องนี้แล้วอยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา "หลังจากเลิกกับแฟนตอนมหาวิทยาลัย ฉันก็นึกว่าพอเข้าสังคมทำงาน ด้วยเสน่ห์ระดับฉันคงมีคนมาจีบตรึม! ที่ไหนได้ คนมาจีบก็มีแหละ แต่ถ้าไม่จนกรอบ ก็หน้าตาดูไม่ได้ หรือไม่ก็เคมีไม่เข้ากันเลย วันก่อนฉันลองดูดวงในมือถือ หมอดูบอกว่าฉันมีดวง 'ความรักอาภัพ' เผลอๆ อาจจะไม่เจอเนื้อคู่จนกว่าจะอายุสามสิบโน่น"

"...เธอดูหมอด้วยเหรอ? ฉันอยากลองดูบ้างจัง!"

จ้าวชิงเสวี่ยฟังแล้วก็พูดไม่ออก แต่ในใจกลับอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาทันที

พอฉีหานได้ยินว่าจ้าวชิงเสวี่ยสนใจ เธอก็รีบส่ง WeChat ของหมอดูให้จ้าวชิงเสวี่ย พร้อมแนะนำอย่างกระตือรือร้นว่าหมอดูแม่นมาก และเตือนให้ระวังคำพูดคำจา

หลังจากฟังคำแนะนำของฉีหาน จ้าวชิงเสวี่ยก็ส่งชื่อของเธอกับซูหยวนไปอย่างระมัดระวัง เพื่อขอให้ทำนายดวงความรัก

ข้อความยาวเหยียดถูกส่งกลับมาอย่างรวดเร็ว

แต่พอเห็นข้อความนั้น หัวใจของจ้าวชิงเสวี่ยก็หล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม เพราะมันขึ้นต้นด้วยบทกลอนที่ว่า: "ดวงชะตารักร้าวราน สามีภรรยามิอาจครองคู่ หากไร้คนพาลมารังควาน ก็คงถูกขัดขวางโดยบุพการี"

นั่นหมายความว่าความรักของทั้งคู่ยากที่จะสมหวัง!

พอนึกถึงการคัดค้านของพ่อแม่และญาติพี่น้อง จ้าวชิงเสวี่ยก็รู้สึกว่าคำทำนายนี้แม่นยำจนน่าขนลุก เธอรีบถามหมอดูด้วยความร้อนรนว่าจะแก้เคล็ดอย่างไร

" 'คำสาปรักร้าว' นี้แก้ยากยิ่งนัก แม้แต่ผู้เฒ่าอย่างข้าก็จนปัญญา"

ฝ่ายตรงข้ามไม่เรียกร้องเงินทอง เพียงแต่บอกว่าทำไม่ได้

จ้าวชิงเสวี่ยเห็นดังนั้นจึงรีบพิมพ์ถามทันที "ท่านอาจารย์ ท่านต้องมีวิธีสิคะ ใช่ไหม?"

"พวกเธอนี่นะ..."

ซูหยวนกลับมาจากจอดรถ เห็นจ้าวชิงเสวี่ยกับฉีหานสุมหัวกันจ้องโทรศัพท์ เขาชะโงกหน้ามองหน้าจอจากด้านหลัง เห็นแล้วก็ทั้งขำทั้งระอา จึงเอื้อมมือไปแย่งโทรศัพท์มาจากมือจ้าวชิงเสวี่ย

เขาโอนเงิน 1,000 หยวน ให้ฝ่ายตรงข้ามทันทีโดยไม่ลังเล!

"คำนวณใหม่ซะ!"

เห็นการกระทำของซูหยวน ฉีหานก็ไม่พอใจอย่างมาก เธอย่นจมูกใส่เขาแล้วบ่น "ซูหยวน นายกำลังลบหลู่ท่านอาจารย์อยู่นะรู้ไหม? ท่านอาจารย์ไม่ใช่คนเห็นแก่เงิน ท่านจะยอมโกหกเพื่อเงินได้ยังไง!"

แต่ยังไม่ทันที่ฉีหานจะพูดจบ ข้อความอีกชุดก็เด้งตอบกลับมา!

"บุตรมังกรจุติจากประตูขุนพล ยอดคนถือกำเนิดจากตระกูลสามัญ สามีภรรยาดุจนกยวนยางเคียงคู่ รักมั่นคงลึกซึ้งมิมั่นคลอน"

เห็นผลทำนายรอบนี้ ซูหยวนก็ยิ้มอย่างพอใจ เขาเขย่าโทรศัพท์โชว์ฉีหาน

ฉีหานหมั่นไส้ซูหยวนจนพูดไม่ออก ได้แต่หันไปฟ้องจ้าวชิงเสวี่ย "ชิงเสวี่ย ดูซูหยวนของเธอสิ... เธอช่วยปรามเขาหน่อยได้ไหม?"

"ฉันว่าก็ดีนะ ฉันพอใจกับผลทำนายนี้มากเลย"

จ้าวชิงเสวี่ยซบไหล่ซูหยวนอย่างมีความสุข "ที่รัก คุณเก่งที่สุดเลย!"

"..."

ฉีหานรู้ว่าจ้าวชิงเสวี่ยเป็นคนประหยัด เธอจึงตัดสินใจโจมตีจุดอ่อน "เขาใช้เงินฟุ่มเฟือยนะยะ โอนให้หมอดูตั้งพันนึงแน่ะ!"

"เอ๊ะ? หานหาน ฉันว่าผลลัพธ์นี้คุ้มค่ากับเงินหนึ่งพันนะ!"

ใบหน้าของจ้าวชิงเสวี่ยยังคงเปื้อนยิ้มอย่างมีความสุข แถมยังหันไปแนะนำฉีหานอีกว่า "หานหาน เมื่อกี้เธอบอกว่าหมอดูทักว่าเธอมีดวง 'ความรักอาภัพ' ใช่ไหม? ทำไมเธอไม่ลองทำตามซูหยวนของเรา แล้วให้หมอดูคำนวณใหม่อีกรอบล่ะ!"

"..."

เห็นทั้งสองคนเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย ฉีหานก็รู้สึกเพลียใจเหลือเกิน

เธอโบกมืออย่างอ่อนแรง "ช่างเถอะๆ กินข้าวกันดีกว่า"