บทที่ 6 พาภรรยาไปซื้อรถ

บทที่ 6 พาภรรยาไปซื้อรถ

"เฮอะ ก็แค่แหวนทิฟฟานี่วงเดียว!"

เมื่อมีความอิจฉาริษยาเกิดขึ้น ความดูถูกเหยียดหยามย่อมตามมาเป็นเงาตามตัว

จินจื้อเหวินมองดูรูปภาพในไทม์ไลน์ของจ้าวชิงเสวี่ยพลางแค่นหัวเราะอย่างเย็นชา ก่อนจะกดเข้าไปในหน้าต่างแชทส่วนตัวของเธอ

"ชิงเสวี่ย นี่แหวนที่แฟนคุณให้มาเหรอครับ?"

"อื้อ ใช่ค่ะ~~"

เมื่อเห็นข้อความจากจินจื้อเหวิน จริงๆ แล้วจ้าวชิงเสวี่ยไม่อยากจะตอบกลับสักเท่าไหร่

แต่เนื่องจากเขาเป็นลูกค้ารายใหญ่ของบริษัท เธอจึงต้องติดต่อกับเขาบ่อยครั้ง จำเป็นต้องรักษามารยาทและความสัมพันธ์อันดีไว้ เธอเลยจำใจต้องตอบกลับไป

"แฟนคุณรวยน่าดูเลยนะครับเนี่ย!"

เมื่อเห็นจ้าวชิงเสวี่ยตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว จินจื้อเหวินก็ดีใจเนื้อเต้น รีบพิมพ์ข้อความเยินยอออกไปอย่างไม่จริงใจนัก

แต่ในความเป็นจริง เขาได้สืบประวัติของซูหยวนมาหมดแล้ว พ่อเป็นข้าราชการ แม่เปิดร้านสะดวกซื้อ แม้จะไม่ได้ยากจนข้นแค้น แต่ก็ไม่ใช่ครอบครัวเศรษฐีแน่นอน

ส่วนตัวซูหยวนเองก็เป็นแค่พนักงานกินเงินเดือนที่ทำงานหนักเยี่ยงทาส ยอมถวายหัวให้บริษัทแลกกับเงินเดือนเพียงเจ็ดแปดพันหยวนเท่านั้น

เพิ่งเรียนจบมาแค่ปีเดียว แต่กลับซื้อแหวนเพชรราคา 220,000 หยวนให้จ้าวชิงเสวี่ยได้ ถ้าแหวนนั่นไม่ใช่ของปลอม ก็แสดงว่าเขาคงทุ่มเงินจนหมดเนื้อหมดตัวแน่ๆ!

ในสายตาของเขา แหวนที่จ้าวชิงเสวี่ยเอามาอวดดูไม่เหมือนของปลอม นั่นหมายความว่าซูหยวนคงยอมกระอักเลือดจ่ายเงินก้อนโตไปเพื่อมัน!

"คนโง่ก็คือคนโง่วันยังค่ำ มีเงินตั้งสองแสน สู้เอาไปซื้อรถขับเองดีกว่า เอาเงินสองแสนไปเปย์ผู้หญิง ยังไม่สู้เอารถไปล่อสาวเลย!"

เมื่อคิดได้ดังนั้น จินจื้อเหวินเห็นว่าจ้าวชิงเสวี่ยยังไม่ตอบกลับมา จึงกดโทรศัพท์โทรออกไปสายหนึ่ง

"ฮัลโหล? ผู้จัดการซุนครับ? เย็นนี้ว่างไหมครับ? พอดีผมได้ไวน์ดีๆ มาสองขวด ว่าจะชวนมาดื่มสักหน่อยครับ?"

เมื่อได้ยินคำตอบรับจากปลายสาย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของจินจื้อเหวิน

ผู้จัดการซุนคนนี้ จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากหัวหน้าสายตรงของซูหยวนนั่นเอง

...

"รอยยิ้มของซูเปอร์ไอดอลก็ยังไม่หวานเท่าคุณ แสงแดดยามเที่ยงเดือนสิงหาก็ยังไม่เจิดจ้าเท่าคุณ คุณผู้มีความรักที่ 105 องศาเซลเซียส คือน้ำกลั่นบริสุทธิ์~~"

ซูหยวนสะดุ้งตื่นเพราะเสียงร้องเพลงที่หวานใสและไพเราะราวกับเสียงสวรรค์

เขาขยี้ตาอย่างงัวเงีย มองเห็นหูต่ายสองข้างดึ๋งดั๋งอยู่ตรงหน้า จึงเอื้อมมือไปคว้า ร่างนุ่มนิ่มก็กลิ้งเข้ามาในอ้อมกอดทันที

ใบหน้าสวยหวานของจ้าวชิงเสวี่ยปรากฏขึ้นตรงหน้า ดวงตากลมโตเป็นประกายฉ่ำน้ำ เต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข "เจ้าหมูขี้เซา ตื่นได้แล้ว~~ กระต่ายน้อยทำอาหารเช้าเสร็จแล้วนะ!"

"จริงเหรอ? แต่เช้านี้ผมอยากกินกระต่ายน้อยมากกว่า!"

"อ่ะ ให้กินเลย!"

จ้าวชิงเสวี่ยยื่นริมฝีปากอวบอิ่มเข้ามาใกล้หน้าซูหยวนอย่างเต็มใจ พร้อมกับหลับตาปี๋ทำหน้าตายอมจำนน

ซูหยวนยิ้มก่อนจะงับริมฝีปากเธอเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยว

หลังจากทานอาหารเช้าแสนอร่อยเสร็จเรียบร้อย จ้าวชิงเสวี่ยก็นั่งเท้าคาง วางแผนอย่างตื่นเต้นว่าจะไปเที่ยวที่ไหนดี

ตั้งแต่เรียนจบ ทั้งคู่ต่างก็ยุ่งมาก ปกติจะมีเวลาเดทกันแค่ช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ ซึ่งส่วนใหญ่ก็วนเวียนอยู่กับการกินข้าว เดินห้าง ดูหนัง แม้จะมีความสุขดี แต่ครั้งนี้จ้าวชิงเสวี่ยอยากไปที่ที่แปลกใหม่บ้าง "ไปไหนดีนะ? ฉันอยากไปแฮปปี้วัลเลย์ หรือซีเวิลด์ก็ได้~~"

ขณะพูด จ้าวชิงเสวี่ยก็ไม่ลืมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูรีวิว เพื่อเปรียบเทียบว่าตั๋วและค่าเดินทางที่ไหนจะถูกกว่ากัน

"ผมคิดไว้แล้วว่าจะไปไหน เก็บมือถือไปได้เลย"

ซูหยวนยิ้ม พลางจูงมือพาจ้าวชิงเสวี่ยเดินออกจากห้อง

จ้าวชิงเสวี่ยเดินตามซูหยวนไปอย่างงงๆ พลันนึกถึงค่าใช้จ่ายมหาโหดเมื่อวานขึ้นมาได้ จึงรีบกำชับเขาว่า "จริงสิ วันนี้ห้ามพาฉันไปที่แพงๆ นะรู้ไหม? ถ้ามื้อหนึ่งเกินร้อยหยวน ต่อให้หิวตายฉันก็จะไม่กินแม้แต่คำเดียว!"

"โอเค ผมสัญญาว่าจะพาคุณไปที่ที่ค่าใช้จ่ายต่ำๆ"

"ฮึ ต้องอย่างนี้สิ~~"

เมื่อเห็นซูหยวนรับปาก จ้าวชิงเสวี่ยก็เดินตามเขาไปอย่างสบายใจ แต่ทว่าเมื่อนั่งรถไฟใต้ดินมาถึงจุดหมายปลายทาง และได้เห็นป้ายโชว์รูมรถยนต์ 4S ขนาดมหึมา จ้าวชิงเสวี่ยก็ถึงกับยืนอึ้งตาค้าง

"นี่เหรอที่คุณบอกว่าค่าใช้จ่ายต่ำ?"

"ถูกต้องแล้ว"

ซูหยวนจับมือจ้าวชิงเสวี่ยเดินเข้าไปด้านใน พร้อมกับพูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า "เราแค่จะซื้อรถคันละล้านกว่าๆ พวกสปอร์ตคาร์ราคาหลายสิบล้านหรือร้อยล้านน่ะ เราไม่แม้แต่จะปรายตามองด้วยซ้ำ!"

"..."

จ้าวชิงเสวี่ยกัดฟันกรอด "ซูหยวน!"

"ครับคุณภรรยา!"

"กลับกันเถอะ!"

"ได้เลย!"

ซูหยวนลากจ้าวชิงเสวี่ยเดินดุ่มๆ เข้าไปข้างใน โดยไม่สนใจสายตาอ้อนวอนแกมตัดพ้อของเธอเลยแม้แต่น้อย

แต่ถึงจะตัดพ้อยังไง จ้าวชิงเสวี่ยก็รู้ดีว่าซูหยวนอยากได้รถมาตลอด เธอจึงยอมตามใจ ถือซะว่ามาเดินดูรถเป็นเพื่อนเขาล่วงหน้าก็แล้วกัน

โชว์รูม 4S แห่งนี้ใหญ่โตมาก มีทั้งหมดสามชั้น

ชั้นแรกจัดแสดงรถยนต์ทั่วไป ราคาต่ำกว่าหนึ่งล้านหยวน ส่วนชั้นสองเป็นรถยนต์ระดับหรูราคาหลักล้านขึ้นไป

สำหรับชั้นสามนั้น สงวนสิทธิ์ให้เข้าเฉพาะสมาชิกของโชว์รูมเท่านั้น คนทั่วไปหมดสิทธิ์เข้า ซูหยวนจึงพาจ้าวชิงเสวี่ยขึ้นมาแค่ชั้นสอง

ตอนเดินดูชั้นแรก จ้าวชิงเสวี่ยยังรู้สึกระแวดระวัง แต่พอซูหยวนพาขึ้นมาชั้นสอง เธอกลับรู้สึกผ่อนคลายลงเฉยเลย!

เพราะเธอรู้ว่าถ้ารถชั้นแรก ซูหยวนอาจจะกัดฟันกู้เงินซื้อได้ แต่รถบนชั้นสองเนี่ย เขาไม่มีปัญญาซื้อแน่นอน!

"ปอร์เช่ คาเยนน์ คันนี้สวยจัง~~"

เมื่อไร้ความกังวลกดดัน จ้าวชิงเสวี่ยก็เดินดูรถอย่างเปิดเผยมากขึ้น เธอถูกใจปอร์เช่ คาเยนน์ สีแดงคันหนึ่งเข้าอย่างจัง

ในฐานะรถ SUV ภายใต้แบรนด์ปอร์เช่ รุ่นนี้ได้รับความนิยมอย่างมากในประเทศจีน ด้วยสมรรถนะเครื่องยนต์และการควบคุมการขับขี่ที่ยอดเยี่ยม

"อื้ม คาเยนน์มีสมรรถนะเครื่องยนต์ที่ยอดเยี่ยมมาก เพราะติดตั้งเครื่องยนต์เทอร์โบชาร์จดีไซน์ใหม่..."

เมื่อเห็นว่าจ้าวชิงเสวี่ยชอบ ซูหยวนก็รีบนำเสนอข้อมูลอย่างกระตือรือร้น

ทว่า จ้าวชิงเสวี่ยกลับกระพริบตาปริบๆ มองเขา แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า "ฉันแค่คิดว่าสีมันสวยดี!"

"..."

เอาเถอะ เหตุผลจะเป็นอะไรก็ช่าง ขอแค่ภรรยาชอบก็พอ

ซูหยวนโบกมือเรียกพนักงานขายรถ แล้วชี้ไปที่ปอร์เช่ คาเยนน์ สีแดงคันนั้น "รถคันนี้ราคาเท่าไหร่ครับ?"

พนักงานขายเห็นซูหยวนกับจ้าวชิงเสวี่ยตั้งแต่เดินเข้ามาแล้ว

คนทำงานสายนี้ตาคมกริบ แค่มองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าใครมีกำลังซื้อรถหรือไม่

เมื่อเห็นซูหยวนกับจ้าวชิงเสวี่ย พวกเขาจึงไม่มีความสนใจที่จะเข้ามาต้อนรับ ปล่อยให้ทั้งสองเดินดูรถบนชั้นสองไปตามลำพัง

ตอนนี้เมื่อเห็นซูหยวนกวักมือเรียก พนักงานขายแม้จะปั้นหน้ายิ้ม แต่ในน้ำเสียงกลับแฝงความขอไปทีอย่างปิดไม่มิด "รวมประกันและอื่นๆ เบ็ดเสร็จพร้อมขับ ราคาน่าจะอยู่ที่ประมาณ 2.2 ล้านหยวนครับ!"

ซูหยวนตบฝากระโปรงหน้ารถคาเยนน์เบาๆ แล้วพูดอย่างตรงไปตรงมาว่า "ถูกดีนี่ ผมเอาคันนี้แหละ!"

"ห๊ะ?"

"คุณลูกค้า... เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะครับ?"

เมื่อได้ยินคำพูดของซูหยวน ทั้งจ้าวชิงเสวี่ยและพนักงานขายต่างก็หลุดเสียงอุทานออกมาด้วยความไม่อยากจะเชื่อพร้อมกัน