บทที่ 20 สายโทรศัพท์จากเทควันโดและคาราเต้!

บทที่ 20 สายโทรศัพท์จากเทควันโดและคาราเต้!

"บอส?"

เจ้าอ้วนที่หลบอยู่ข้างๆ และกำลังเตรียมยกปืนขึ้นยิงเสือดาวกลายพันธุ์สะดุ้งโหยง ก่อนจะร้องเรียกอู๋เทียนอย่างกล้าๆ กลัวๆ

"บอส..."

"บอสเก่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?"

"ทีเดียวจอดเลยเหรอครับ?"

"ยังไม่จอด!"

อู๋เทียนส่ายหน้าอย่างเฉยเมย แกว่งเสาไฟเหล็กสีดำทึบในมือไปมา

"ไอ้ตัวนี้กระดูกแข็งชะมัด!"

"ดูท่าคงต้องเหนื่อยกันอีกยกใหญ่!"

"ไม่..."

เจ้าอ้วนเกาหัว มองอู๋เทียนด้วยสีหน้าเหมือนโลกทัศน์พังทลาย แล้วถามด้วยความงุนงง

"ผมหมายถึง ไอ้เสือดาวตัวนี้มันดุจะตาย บอสเอาแรงที่ไหนไปฟาดมันจนติดกำแพงได้ในทีเดียวครับ?"

"หือ?"

อู๋เทียนเกาหัว

"หมายถึงอันนั้นน่ะเหรอ?"

"ที่ประเทศมังกรของเราเรียกว่า 'ระเบิดคอสโม' มันเป็นพลังงานชนิดหนึ่งที่จะปะทุออกมาเฉพาะตอนที่คนใกล้ชิดตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตเท่านั้น!"

"นายจะมองว่ามันคือการทะลุขีดจำกัดของมนุษย์ชั่วคราวก็ได้!"

"..."

"อ๋อ~"

ได้ยินคำพูดของอู๋เทียน ดวงตาของเจ้าอ้วนก็เบิกกว้าง

ทันใดนั้นเขาก็เข้าใจแจ่มแจ้ง!

ที่แท้... เป็นเพราะอู๋เทียนยอมเผาผลาญพลังชีวิตของตัวเองเพื่อให้ได้มาซึ่งพละกำลังและความเร็วขนาดนั้น!

น้ำตาแห่งความซาบซึ้งเอ่อล้นออกมาทันที

"ผมเข้าใจแล้วครับบอส!"

"ฮือๆ!"

"บอสยอมทำขนาดนี้เพื่อผมใช่ไหม?"

"จริงๆ แล้ว..."

เจ้าอ้วนสะอึกสะอื้น

"ผมซึ้งใจจริงๆ ครับบอส!"

"ผม ไรซ์ จะขอติดตามบอสไปชั่วชีวิต! ผมจะปกป้องความปลอดภัยของบอสด้วยชีวิต ตราบใดที่ผมยังไม่ตาย บอสจะไม่มีวันได้รับอันตรายใดๆ!"

"อืม"

"ฉันรู้แล้ว"

อู๋เทียนพยักหน้า กระชับเสาไฟในมือแน่น สมาธิทั้งหมดจดจ่ออยู่ที่เสือดาวกลายพันธุ์ในระยะไกล ซึ่งเพิ่งจะงัดตัวเองออกมาจากกำแพงและกำลังสะบัดหัวไล่ความมึนงง!

เขาโบกมือไล่เจ้าอ้วนอย่างรำคาญ

"หลบไปไกลๆ อย่ามาเกะกะการแสดงของฉัน!"

"ครับ!"

เจ้าอ้วนยิ้มแป้น แล้ววิ่งไปหลบในที่ไกลๆ อย่างมีความสุข

ดวงตาของเขาเป็นประกายระยิบระยับ

สายตาที่มองแผ่นหลังของอู๋เทียนเต็มไปด้วยความเลื่อมใสบูชา!

...

"ระเบิดคอสโม? หรือว่าที่ผ่านมาฉันเข้าใจผิด จริงๆ แล้วสตรีมเมอร์คือเซนต์เซย่าจากจักรวาลที่หายสาบสูญไป?"

"รับไปซะ หมัดดาวตกเพกาซัส?"

"ไร้สาระ!"

"ดูของในมือสตรีมเมอร์สิ?"

"สตรีมเมอร์กำลังคอสเพลย์เป็น แจ็กซ์ (Jax) ชัดๆ!"

"เหอะ ไม่มีใครสู้ได้สักคน!"

"สู้สิวะ สู้!"

"พี่น้องครับ ผมเข้าผิดห้องหรือเปล่า? นี่มันรายการสำรวจไม่ใช่เหรอ? ทำไมกลายเป็นหนังไซไฟไปได้?"

"หนังเหรอ?"

"พูดจริงๆ นะ ภาพในไลฟ์ของสตรีมเมอร์ดีกว่าหนังในประเทศบางเรื่องซะอีก ฉันชอบ!"

"ไม่มีใครสังเกตสายตาของเจ้าอ้วนเลยเหรอ?"

"ไหนบอกว่าจะแก่ไปด้วยกัน แต่ทำไมนายแอบไปย้อมผม?"

"..."

ในขณะที่คอมเมนต์กำลังถกเถียงกันอย่างดุเดือด เจ้าเสือดาวที่ล้มลงไปก็สะบัดหัวและฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว ดวงตาสีเขียวน่าขนลุกคู่หนึ่งวาวโรจน์ด้วยแสงเย็นเยียบ

มันจ้องเขม็งไปที่ชายผู้ถือเสาไฟเหล็กหนาเตอะอยู่ไม่ไกล!

ทันใดนั้น!

เสือดาวก็แยกเขี้ยวคำราม!

"กรร!"

เสียงข่มขวัญดังก้องไปทั่วโบสถ์อันเงียบสงัด

ดูเหมือนจะดุร้าย แต่... เสือดาวยังไม่มีการเคลื่อนไหวใหญ่โต มันค่อยๆ เดินวนไปมา คอยหยั่งเชิงขีดจำกัดของอู๋เทียน แต่กลับไม่ยอมกระโจนเข้าใส่!

"บอส!"

"ไอ้ตัวนี้มันดูจะกลัวบอสนะครับ!"

เจ้าอ้วนตะโกนหัวเราะมาจากที่ไกลๆ

เขาพูดอย่างสบายใจ

"กลัวฉันเหรอ?"

อู๋เทียนหัวเราะเบาๆ

"บ้าเอ๊ย!"

"ไอ้หนู เมื่อกี้แกไล่ตามฉันมาตั้งสิบกว่าถนน ตอนนี้มากลัวฉันเนี่ยนะ?"

"จะเข้ามาไหม?"

อู๋เทียนเชิดคางใส่เสือดาวกลายพันธุ์!

"..."

เสือดาวดูเหมือนจะเข้าใจความดูถูกของอู๋เทียน

มันเชิดหัวขึ้นทันที!

"กรร!"

แกทำสำเร็จแค่ตอนลอบกัดเท่านั้นแหละ!

มันแสดงสีหน้าใส่ตวนอู๋เทียนประมาณว่า 'ถ้าข้ากระโจนใส่ แกตายแน่ไอ้หนู' แล้วส่งเสียงคำรามต่ำอย่างเย่อหยิ่ง อวดพลังอันมหาศาล!

มันต้องการให้อู๋เทียนถอยหนีเมื่อเจอกับความยากลำบาก!

ขอแค่อู๋เทียนหันหลังเดินหนี... มันจะลอบโจมตีจากด้านหลังและกัดคอเขาให้ขาด!

"กรร..."

แววตาเจ้าเล่ห์ดุจมนุษย์ฉายวาบผ่านมุมปากของเสือดาวกลายพันธุ์

มันเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาหลายครั้งแล้ว!

แค่ขู่ขวัญแต่ไม่บุกเข้าไป มนุษย์โง่เขลาพวกนี้ส่วนใหญ่มักจะหันหลังวิ่งหนี!

มันเหมือนจะเห็นภาพอู๋เทียนหันหลังหนีแล้ว!

ในวินาทีนั้น... ผู้ชนะจะถูกตัดสิน!

"อ้าว?"

"ไม่เข้ามาเหรอ?"

"งั้นฉันเข้าไปเอง!"

วูบ!

สิ้นเสียงของอู๋เทียน ร่างทั้งร่างของเขาก็พุ่งออกไปราวกับสายฟ้าในยามค่ำคืน ในเวลาเพียงแค่ชั่วอึดใจ อู๋เทียนก็ไปโผล่ตรงหน้าเสือดาวกลายพันธุ์ พร้อมกับเสาไฟโลหะขนาดมหึมา

สายลมกรรโชกแรงพัดขนที่ไม่สม่ำเสมอของเสือดาวกลายพันธุ์จนปลิวไสว

ดวงตาที่สะท้อนแสงจันทร์ของมันเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ!

"..."

"อะไรวะเนี่ย?"

"คนคนนี้ไม่ควรจะหันหลังเดินหนีไปหรอกเรอะ?"

"มนุษย์จะสู้ศึกที่ไม่ได้เตรียมตัวได้ยังไง? ทำไมมนุษย์คนนี้ถึงไม่ขี้ขลาดเลยสักนิด?"

หัวใจของมันเต็มไปด้วยความสับสน!

แต่... ในขณะที่มันยังงุนงง

เสาไฟขนาดยักษ์ในมือของอู๋เทียน ซึ่งอัดแน่นไปด้วยพละกำลังมหาศาล ก็ฟาดลงกลางหัวมันอย่างจัง!

เคร้ง!

"เอ๋ง!"

ร่างของเสือดาวกลายพันธุ์กลายเป็นลำแสงพุ่งกระเด็นไปฝังแน่นกับกำแพงอีกครั้ง!

แบบที่งัดไม่ออกเลยทีเดียว!

"..."

"กรร!"

เสือดาวกลายพันธุ์โกรธจัด!

มันดิ้นรนหลุดออกจากกำแพงอย่างไม่คิดชีวิต ดวงตาแดงก่ำจ้องเขม็งไปที่อู๋เทียน กางกรงเล็บและแยกเขี้ยวอันแหลมคมออกมา!

มันไม่ลังเลอีกต่อไป!

ในเมื่อลอบกัดไม่สำเร็จ... งั้นก็ต้องปะทะกันซึ่งๆ หน้า!

วูบ!

ความเร็วของเสือดาวกลายพันธุ์เป็นรองอู๋เทียนเพียงเล็กน้อย แต่กรงเล็บทั้งสี่ของมันสามารถใช้โจมตีได้ทั้งหมด!

เมื่อเข้าประชิดตัว

ทั้งสองฝ่ายเปิดฉากต่อสู้ผลัดกันรุกผลัดกันรับทันที

ร่างเงาที่เคลื่อนไหวเร็วขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เจ้าอ้วนที่อยู่ข้างๆ งงเป็นไก่ตาแตก

เขาทำได้เพียงคาดเดาตำแหน่งของคนและเสือดาวจากประกายไฟที่ปะทุขึ้นกลางอากาศเป็นครั้งคราวเท่านั้น!

...

ฉากการต่อสู้ที่เคยเห็นแต่ในภาพยนตร์แบบนี้ ทำให้แฟนคลับในห้องถ่ายทอดสดคลั่งไคล้ทันที!

"เช้ดดด!"

"นี่คือกังฟูประเทศมังกรเหรอ?"

"แม่จ๋า หนูอยากไปวัดเส้าหลินไปเรียนวิทยายุทธ์!"

"กังฟูประเทศมังกร?"

"แค่ท่าดีทีเหลว!"

"ผมสายดำคาราเต้ญี่ปุ่น ด้วยความเคารพนะ กังฟูประเทศมังกรเทียบไม่ติดหรอก คาราเต้ของเราแข็งแกร่งที่สุดในโลก สตรีมเมอร์ต้องกำลังฉายคลิปหนังแน่ๆ!"

"ใช่!"

"ฉัน พัคแจอค จากเกาหลี กังฟูประเทศมังกรมีต้นกำเนิดจากเทควันโด ก็แค่ท่าสวยแต่กินไม่ได้!"

"ไว้สตรีมเมอร์กลับมา ฉันจะไปท้าดวลด้วยตัวเอง!"

"ฉันจะแฉพฤติกรรมต่ำช้าที่ใช้สเปเชียลเอฟเฟกต์เรียกกระแสของเขา!"

"..."

อู๋เทียนไม่มีเวลามาอ่านคอมเมนต์หรอก

การต่อสู้ระหว่างเขากับเสือดาวเข้าสู่ช่วงวิกฤตแล้ว!

เขาหอบหายใจอย่างหนักหน่วง

มือที่กำเสาไฟสั่นระริกเล็กน้อย!

ฝ่ายเสือดาวก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน เหงื่อชุ่มโชกขน ทำให้มันดูโทรมสุดขีด!

[คุณค้นพบจุดอ่อนของเสือดาวในการต่อสู้ ร่างกายที่วิวัฒนาการซ้ำแล้วซ้ำเล่าของมันดูเหมือนจะปกป้องส่วนท้องได้ไม่ดีนัก คุณเกิดแผนการขึ้นมา ตัดสินใจจะจบชีวิตสัตว์ร้ายตัวนี้ด้วยท่าสไลด์เสียบ!]

[พละกำลัง +10!]

[ความเร็ว +5!]