ตอนที่ 240 ก้าวข้าม! ระดับเจ้าดินแดน

เรื่องราวของหวังอี้ที่ฝ่าด่านภูเขาสู่สวรรค์บรรพกาลระดับจักรวาลไม่ได้ก่อให้เกิดคลื่นใกลใดในบริษัทจักรวาลเสมือน

เพราะว่าเมื่อร้อยปีก่อน หวังอี้มีความสามารถในการฝ่าด่านที่ 15 ในเมืองแห่งความโกลาหล

การฝ่าด่านภูเขาสู่สวรรค์บรรพกาลระดับจักรวาลเป็นเรื่องปกติ

การฝ่าด่านไม่ได้ต่างหากที่ทำให้ผู้คนประหลาดใจ

พวกเขามีความคาดหวังในตัวหวังอี้ในอนาคตมากกว่า

ดินแดนลับบรรพกาล ทวีปอูเฉิน คฤหาสน์ของหวังอี้

"ฉันจะก้าวข้ามระดับเจ้าดินแดนในเร็วๆ นี้"

"เมื่อก้าวข้ามไปยังระดับเจ้าดินแดน ฉันจะก้าวขึ้นสู่ระดับเจ้าดินแดนในดินแดนลับบรรพกาลโดยธรรมชาติ"

"และตอนนี้มีเจ้าดินแดนในดินแดนลับบรรพกาลทั้งหมด 10 คน 9 คนฝ่าด่านที่ 10 และ 1 คนฝ่าด่านที่ 11"

หวังอี้หมอบนั่งอยู่ในห้องฝึกฝนลับ

ในฐานะอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์มากที่สุดในประวัติศาสตร์ของมนุษย์ในปัจจุบัน การที่สามารถรับรู้ถึงด่านที่ 15 ของสะพานสู่สวรรค์ได้ในระดับจักรวาลนั้นเป็นเรื่องที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน

แท้จริงแล้วด้วยความก้าวหน้าและโอกาสพิเศษมากมายของหวังอี้ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา แม้แต่ด่านที่ 17 และ 18 ก็ยังไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้

การรับรู้กฎยิ่งสูงก็ยิ่งยากที่จะพัฒนาขึ้น ด่านที่ 10 เป็นอุปสรรค ซึ่งเทียบเท่ากับการรับรู้ของอมตะทั่วไป ด่านที่ 9 ถึง 10 อาจกล่าวได้ว่า... ยากกว่าด่านที่ 1 ถึง 9 รวมกัน

ด่านที่ 15 เทียบเท่ากับการรับรู้กฎของขุนนางอมตะ แม้ว่าประสิทธิภาพของเจ้าพิภพในดินแดนลับบรรพกาลของบริษัทจักรวาลเสมือนจะไม่ดีเท่าหวังอี้ แต่การฝึกฝนมาเป็นเวลาหลายแสนปีหรือหลายล้านปี ทำให้ความแตกต่างในการรับรู้กฎของพวกเขาไม่มากนัก ทุกคนล้วนอยู่ในระดับของขุนนาง

และในตอนแรกที่หวังอี้สามารถฝ่าด่านที่ 15 ได้นั้น แท้จริงแล้วพึ่งพาร่างโคลนมากกว่า การรับรู้และการใช้กฎที่แท้จริงอาจไม่สามารถเปรียบเทียบกับเจ้าพิภพในดินแดนลับบรรพกาลที่ฝึกฝนมาเป็นเวลาหลายแสนหรือหลายล้านปีเหล่านี้ได้

ด่านที่ 18 เทียบเท่ากับการรับรู้กฎของขุนนางอมตะ เจ้าพิภพในดินแดนลับบรรพกาลที่อยู่ในอันดับต้นๆ ยี่สิบถึงสามสิบ ล้วนใกล้เคียงกับระดับการรับรู้ของขุนนาง

แม้แต่ผู้ที่อยู่แถวหน้า การรับรู้กฎก็ไปถึงด่านที่ 18 ของสะพานสู่สวรรค์แล้ว

อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างระหว่างพวกเขากับ "เคอตี้" ยังคงห่างไกลมาก เพราะการรับรู้กฎนั้นยิ่งสูงขึ้นเท่าไหร่ก็ยิ่งยากขึ้นเท่านั้น เช่นเดียวกับที่ราชาเจินเหยี่ยนและคนอื่นๆ ติดอยู่ที่ด่านที่ 20 และไม่สามารถก้าวเข้าสู่ด่านที่ 21 ได้เป็นเวลานานนับพันล้านปี ก็สามารถเห็นได้ว่ามันยากแค่ไหน

การก้าวข้ามจากด่านที่ 18 ไปยังด่านที่ 19 นั้นเทียบเท่ากับความยากลำบากในการก้าวข้ามจากด่านที่ 1 ถึง 18!

ความยากลำบากเพิ่มขึ้นอย่างมาก

ดังนั้นด่านที่ 18 และ 19 จึงดูใกล้กันมาก แต่แทบจะทุกยุคสมัยจะมีเจ้าพิภพในดินแดนลับบรรพกาลที่ไปถึงด่านที่ 18 แต่การไปถึงด่านที่ 20 นั้น... อาจจะต้องใช้เวลาหลายสิบล้านปีถึงจะปรากฏขึ้นสักคน

"การเทเลพอร์ต การปิดกั้น การบีบคั้น"... กฎเกณฑ์ต้นกำเนิดอวกาศทั้งสามด้านดำเนินไปจนถึงขีดสุดและเชี่ยวชาญ การผสานทั้งสามด้านเข้าด้วยกันเป็นหนึ่งเดียว จึงจะเป็นกฎเกณฑ์ต้นกำเนิดอวกาศที่สมบูรณ์แบบอย่างแท้จริง!

ก็จะสามารถบรรลุ "อัศวินจักรวาล" ได้! ซึ่งก็คือการมีระดับของด่านที่ 21 ของสะพานตงเทียน!

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าการสามารถฝ่าด่านที่ 18 ของสะพานสู่สวรรค์ได้จะสามารถเชี่ยวชาญความสามารถต่างๆ เช่น การเทเลพอร์ตได้อย่างแน่นอน

เช่นเดียวกับหวังอี้ เหตุผลที่เขาสามารถฝ่าด่านของสะพานสู่สวรรค์ได้นั้นมีมากมาย

"หากพูดถึงอนุสรณ์แห่งความโกลาหลแห่งจักรวาล การเข้าใจภาพทั้งหกภาพแรกจะสามารถไปถึงระดับด่านที่ 18 ของสะพานสู่สวรรค์ระดับจักรวาลได้อย่างแน่นอน" หวังอี้ถอนหายใจ

อนุสรณ์แห่งความโกลาหลแห่งจักรวาลนั้นถือได้ว่าเป็นอนุสรณ์แห่งความโกลาหลที่ฝึกฝนได้ยากที่สุด!

แม้แต่หวังอี้เองก็ยังไม่สามารถเข้าใจภาพวาดทั้งหกภาพแรกในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

สาเหตุหลักคือเวลาทั้งหมดของเขานั้นแทบจะใช้ไปกับการรับมรดก

แต่การรับรู้กฎที่แท้จริงก็ไปถึงระดับด่านที่ 15 ของสะพานสู่สวรรค์แล้ว

พลังการต่อสู้ที่แท้จริงนั้น การฝ่าด่านที่ 16 และ 17 นั้นไม่มีปัญหาใดๆ เลย

สำหรับด่านที่ 18 หวังอี้ไม่เคยฝ่าด่านมาก่อน จึงไม่มีความมั่นใจอะไรมากนัก

"ตอนนี้การรับรู้กฎเกนฑ์ต้นกำเนิดไฟของฉันไปถึงจุดที่กฎเกณฑ์ต้นกำเนิดยอมรับแล้ว แต่การที่ต้องการให้กฎเกณฑ์ต้นกำเนิดเวลาและอวกาศยอมรับนั้นยังไม่รู้ว่าต้องใช้เวลานานแค่ไหน" หวังอี้คิดในใจ

หากการรับรู้กฎ้กณฑ์ต้นกำเนิดอวกาศต้องการไปถึงจุดที่กฎเกณฑ์ต้นกำเนิดยอมรับอย่างน้อยก็ต้องเข้าใจแก่นแท้ 108 ประการ แล้วจึงรับรู้กฎเกณฑ์ต้นกำเนิดไปถึงจุดหนึ่ง

แม้ว่าจะได้รับความช่วยเหลือจากแผงลงชื่อเข้าใช้และโอกาสพิเศษต่างๆ มากมาย แต่หวังอี้ก็ยังต้องเดินทางอีกยาวไกล

...

ภายในร่างกายของหวังอี้ หลังจากพัฒนาไปถึงระดับจักรวาลแล้ว "ดวงดาว" ทั้งเก้าจะยุบตัวลง แกนกลางจะกลายเป็นหลุมดำขนาดใหญ่ กาแล็กซีวน และเมื่อไปถึงระดับจักรวาลขั้นเก้า จะมีหลุมดำขนาดเล็กอีกแปดหลุมอยู่บนแขนหมุนทั้งแปดข้าง

และหลุมดำขนาดใหญ่ในกาแล็กซีวนนั้นก็คือ "ที่ตั้งของนิวเคลียส"

นิวเคลียสของหวังอี้มีความพิเศษมาก ไม่เกี่ยวข้องกับการเพิ่มขึ้นของพลังของหวังอี้ แต่สามารถเพาะเลี้ยงร่างโคลน (รวมถึงร่างกายหลัก) ได้

"ก้าวข้าม!"

เมื่อหวังอี้ที่มีหมอบนั่งอยู่ในห้องฝึกฝนลับมีความคิดบางอย่าง

"ครืนๆ..."

หลุมดำส่วนกลาง แขนทั้งแปดของหลุมดำขนาดเล็ก พลังการกลืนกินก็พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ดวงดาวโดยรอบถูกกลืนกินอย่างบ้าคลั่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลุมดำส่วนกลางที่ขยายตัวอย่างต่อเนื่องและใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนค่อยๆ ดึงดูดให้หลุมดำขนาดเล็กแปดหลุมที่อยู่ข้างๆ เข้ามาใกล้

กลืนกิน!

หลุมดำส่วนกลางกลืนกินทุกสิ่งที่สามารถกลืนกินได้ และก็ยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนค่อยๆ กลืนกินหลุมดำขนาดเล็กทั้งแปดเข้าไป

ชั่วครู่ กาแล็กซีวนทั้งหมดก็หายไป เหลือเพียงหลุมดำขนาดใหญ่เพียงหลุมเดียว

"ครืนๆ..."

หลุมดำขนาดใหญ่จู่ๆ ก็ยุบตัวลงอย่างรุนแรงเข้าไปด้านใน พื้นที่สีดำทั้งหมดหดตัวลงอย่างรวดเร็วด้วยตาเปล่าภายใน "นิวเคลียส" ในพริบตา หลุมดำทั้งหมดก็ยุบตัวลงและหายไป ในขณะเดียวกัน ตรงกลางของหลุมดำก็ปรากฏลูกกลมสีเทาขึ้นมา

เปลือกนอกทรงกลมสีเทาขยายตัวอย่างต่อเนื่องจนมีขนาดเท่ากับนิวเคลียสทั้งหมด จากนั้นเปลือกนอกลูกกลมสีเทาก็ค่อยๆ ผสานเข้ากับนิวเคลียสอย่างเงียบๆ

แต่หวังอี้สามารถรู้สึกได้ว่าการผสานนี้ไม่ได้ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงใดๆ กับนิวเคลียสเอง หวังอี้สามารถแยกนิวเคลียสออกจากสถานะการผสานนี้ได้ทุกเมื่อ

แต่การที่ "จุดเอกฐาน" และ "นิวเคลียส" ผสานกัน ทำให้นิวเคลียสของหวังอี้แฝงตัวมากขึ้นและไม่ง่ายที่จะถูกค้นพบ

เมื่อการรับรู้กฎภายในลูกกลมสีเทานี้พัฒนาไปถึงขีดสุด ก็สามารถบ่มเพาะ "โลกภายใน" ได้ และร่างกายมนุษย์ของหวังอี้ก็สามารถก้าวเข้าสู่ระดับเจ้าดินแดนได้

และนิวเคลียสก็ยังคงอยู่ในรูปแบบ "นิวเคลียส" ในโลกภายใน และจะไม่หายไป

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ หากร่างกายมนุษย์ของหวังอี้กลายเป็นเจ้าดินแดน ก็จะมีโลกภายในและโลกนิวเคลียส (เพาะเลี้ยงร่างโคลน)

และเมื่อไปถึงระดับเจ้าดินแดน ด้วยความช่วยเหลือของห้องโภชนาการ หวังอี้ก็สามารถไปถึงระดับเจ้าดินแดนขั้นเก้าได้ในเวลาไม่นาน จากนั้นก็สามารถก้าวข้ามไปยังระดับเจ้าพิภพได้

เจ้าพิภพนั้นไม่มี "พลังจิต" และ "พลังต้นกำเนิดของร่างกาย" อีกต่อไป แต่จะผสานเข้าด้วยกันเป็น "พลังโลก" และมีภาพสะท้อนของโลก

เมื่อไปถึงระดับอมตะ จิตวิญญาณและร่างกายเทพก็จะหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว นั่นก็คือ "พลังอมตะ" และมีอาณาเขตแห่งกฎ

หวังอี้ลืมตาขึ้น แววตาเป็นประกาย และลุกขึ้นยืน

"ก้าวข้ามไปยังระดับเจ้าดินแดนแล้ว"

"ตอนนี้ ไปฝ่าด่านภูเขาสู่สวรรค์ระดับเจ้าดินแดน"

...

ภูเขาสู่สวรรค์บรรพกาลระดับเจ้าดินแดนนั้นไม่ได้อยู่ในมิติเดียวกันกับภูเขาสู่สวรรค์บรรพกาลระดับจักรวาล

ระดับจักรวาล ระดับเจ้าดินแดน และระดับเจ้าพิภพ ล้วนมีภูเขาสู่สวรรค์ "สวรรค์และโลก ปฐมกาล บรรพกาล" สามแห่ง

และเมื่อก่อนหวังอี้ได้ผ่านภูเขาสู่สวรรค์บรรพกาลระดับจักรวาล เมื่อเวลาผ่านไปไม่ถึงหนึ่งวัน เขาก็มาฝ่าด่านภูเขาสู่สวรรค์บรรพกาลระดับเจ้าดินแดนอีกครั้ง ซึ่งในประวัติศาสตร์ก็มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้น

เมื่อนักสู้มนุษย์วัว นักอ่านจิตมนุษย์วานร และนักเล่นกลลวงตาหญิงงูที่อยู่เชิงภูเขาสู่สวรรค์บรรพกาลอันยิ่งใหญ่และกว้างใหญ่เห็นหวังอี้มาฝ่าด่านภูเขาสู่สวรรค์บรรพกาลระดับเจ้าดินแดน ก็แสดงสีหน้าตกใจมาก

ผ่านไปไม่ถึงครึ่งวัน เจ้าก็มาอีกแล้ว เจ้ายังเป็นมนุษย์อยู่หรือไม่?

หวังอี้ลงมาและยิ้ม "ทุกท่าน ข้ามาฝ่าด่านภูเขาสู่สวรรค์บรรพกาลนี้อีกครั้ง"

ชั่วครู่ต่อมา

ศพทั้งสามนอนอยู่บนพื้นอย่างสิ้นหวัง ร่างของหวังอี้ก็จากไป

ในวันนี้ หวังอี้ก้าวข้ามระดับเจ้าดินแดน และฝ่าด่านภูเขาสู่สวรรค์บรรพกาลระดับจักรวาลและระดับเจ้าดินแดนติดต่อกัน!

ทำให้กลุ่มชนชั้นสูงของมนุษย์สั่นสะเทือน!