ตอนที่ 37 เหนื่อยใจ

หยางฮุยมองไปที่หวังอี้ด้วยแววตาที่ซับซ้อน ใบหน้าอ่อนเยาว์และสะอาดของเขาเหมือนกับกำลังเยาะเย้ยเขาอยู่

เหนื่อยใจจัง!

หยางฮุยคิดถึงเมื่อวานตอนที่เขาเพิ่งมาถึงสำนักงานใหญ่สำนักสุดขีด เขาโชคดีที่ไม่ได้แนะนำลูกสาวของเขากับหวังอี้

ตอนนี้เขากลับรู้สึกเสียใจเล็กน้อย...

"ทูตหยาง?" หวังอี้เห็นสีหน้าที่ซับซ้อนและแววตาที่เปลี่ยนไปมาของหยางฮุย เขาจึงถามด้วยน้ำเสียงเบาๆ อย่างระมัดระวัง

หยางฮุยถอนหายใจ "หวังอี้ ตอนนี้ระดับพลังการออกแรงหมัดของเธออยู่ที่เท่าไหร่?"

หยางฮุยยังคงคิดไม่ออกว่าทำไมหวังอี้ถึงได้เก่งกาจขนาดนั้น เขาสามารถบุกไปถึงชั้นที่ 4 ของหอคอยทดสอบได้!

และเกือบจะผ่านด่านแรกของชั้นที่ 4 ไปได้แล้ว!

เหลือเชื่อ!

หวังอี้ยิ้มอย่างซื่อๆ "ทูตหยาง คุณก็รู้ว่าผมฝึกฝนวิชาดาบสายฟ้าเก้าขั้น และตอนนี้ก็ฝึกสำเร็จขั้นที่สองแล้ว ดังนั้นจึงมีแอมพลิจูดสมรรถภาพร่างกาย 2.1 เท่า..."

หยางฮุยกระตุกมุมปาก "ฉันจำได้ว่าเธอฝึกวิชาดาบสายฟ้าเก้าขั้นได้เพียง 20 วันไม่ใช่หรือ?"

"ใช่ครับ... แค่โชคดีนิดหน่อย เดิมทีฝึกได้แค่ขั้นแรก เมื่อกี้ตอนอยู่ในหอคอยทดสอบ ผมถึงได้ฝ่าขั้นที่สอง"

หวังอี้ไม่ได้ปกปิด

แต่สำหรับหยางฮุยแล้ว ไม่ว่าหวังอี้จะพูดจริงหรือไม่ก็ตาม มันก็ไม่มีความแตกต่างกัน

เขาจ้องมองเด็กหนุ่มที่อ่อนเยาว์และใสซื่อตรงหน้าอย่างพินิจพิเคราะห์ ในใจก็เข้าใจดีว่า แอมพลิจูดสมรรถภาพร่างกาย 2.1 เท่าเพียงอย่างเดียวไม่สามารถทำให้หวังอี้ทำผลงานที่น่าทึ่งอย่างการบุกไปถึงชั้นที่ 4 ได้ ดังนั้นหวังอี้ในด้านอื่นๆ คงจะต้องอยู่ในระดับที่น่ากลัวมาก

แค่แอมพลิจูดสมรรถภสาพร่างกายที่แข็งแกร่ง แต่เทคนิคดาบไม่สูงพอ ก็ไม่สามารถกำจัดสัตว์ประหลาดได้อย่างรวดเร็วเพียงพอ

แอมพลิจูดที่แข็งแกร่ง เทคนิคดาบสูง แต่การเคลื่อนไหวไม่คล่องแคล่วพอ ก็อาจถูกสัตว์ประหลาดรุมฆ่าได้!

ดังนั้นเทคนิคดาบของหวังอี้และการเคลื่อนไหวของเขาคงจะอยู่ในระดับที่ยากจะจินตนาการ!

ถึงขนาดที่ว่าคิดถึงก็ยังรู้สึกกลัว

"เรื่องนี้ไม่ใช่สิ่งที่ฉันสามารถจัดการได้แล้ว..." หยางฮุยเข้าใจดี

อายุเพียง 18 ปี ยังไม่ได้เข้าร่วมค่ายฝึกอย่างเป็นทางการ แต่สามารถผ่านหอคอยทดสอบชั้นที่ 4 ได้ ระดับหอคอยทดสอบอยู่ที่ 4.2!

อัจฉริยะที่หาตัวจับยากเช่นนี้ หากคนนอกรู้เข้า คงจะก่อให้เกิดพายุขึ้นอย่างแน่นอน!

นอกจากนี้ หวังอี้ไม่เพียงแต่มีความฉลาดหลักแหลมที่น่ากลัวเท่านั้น หยางฮุยยังจำได้ว่าในข้อมูลที่บันทึกไว้ คุณสมบัติทางกายภาพของหวังอี้ต่างหากที่ยอดเยี่ยมที่สุด!

นี่คือคนที่ไม่มีการฝึกฝนพลังพันธุกรรม แต่คุณภาพทางกายภาพก็ใกล้เคียงกับนักสู้ระดับสูงแล้ว!

สมบูรณ์แบบ!

สมบูรณ์แบบจนหยางฮุยไม่กล้าเชื่อ!

"เกรงว่าแม้แต่เจ้าสำนัก ในสมัยนั้นก็คงจะไม่แข็งแกร่งขนาดนี้..." ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในใจของหยางฮุยโดยไม่รู้ตัว

"หวังอี้ ตอนนี้ระดับหอคอยทดสอบของเธอคือ 4.2 ระดับพลังการออกแรงหมัดคือ 2.1 รวมแล้วเป็นแอมพลิจูดพลังต่อสู้ 8.82 ซึ่งได้มาตรฐานของค่ายฝึกสำหรับนักเรียนหัวกระทิแล้ว..." หยางฮุยพูดอย่างแผ่วเบา

สิ่งที่เรียกว่า 'แอมพลิจูดพลังต่อสู้' ก็คือ 'ระดับพลังการออกแรงหมัด' คูณด้วย 'ระดับหอคอยทดสอบ'

เช่น หวังอี้ ฝึกฝนดาบสายฟ้าเก้าขั้นทำให้มีพลังการออกแรงหมัด 2.1 เท่า ดังนั้นระดับพลังการออกแรงหมัดของเขาคือ 2.1 คูณด้วยระดับหอคอยทดสอบ 4.2 สุดท้ายก็ได้ 8.82

โดยแอมพลิจูดพลังต่อสู้มีช่วงตั้งแต่ 1 ถึง 2 เป็นระดับต้น

โดยทั่วไปแล้ว นักเรียนค่ายฝึกหัวกระทิที่เพิ่งเข้ามาใหม่ ส่วนใหญ่จะเป็นระดับต้น

แอมพลิจูดพลังต่อสู้ 2 ถึง 4 เป็นระดับกลาง หลังจากฝึกฝนในค่ายฝึกหัวกระทิมาเป็นเวลาหนึ่งปีครึ่ง โดยทั่วไปแล้วจะสามารถก้าวเข้าสู่ระดับกลางได้

แอมพลิจูดพลังต่อสู้ 4 ถึง 8 เป็นระดับสูง ถือว่าเป็นนักเรียนที่ผ่านเกณฑ์ของค่ายฝึกหัวกระทิ

แอมพลิจูดการต่อสู้ 8 ถึง 16 เป็นระดับยอดเยี่ยม นี่คือมาตรฐานของ 'นักเรียนดีเด่น' ในค่ายฝึก

เนื่องจากช่วง 8 ถึง 16 มีความกว้างมาก แม้ว่าจะเป็นระดับยอดเยี่ยมเหมือนกัน แต่ความแข็งแกร่งก็แตกต่างกันมาก

แอมพลิจูดพลังต่อสู้มากกว่า 16 เป็นระดับพิเศษ! หรือเรียกอีกอย่างว่า 'ระดับเหนือชั้น' แม้แต่ 'หง' และ 'เทพสายฟ้า' ผู้แข็งแกร่งที่สุดในโลกก็ยังแย่งกันรับเป็นลูกศิษย์ องค์กรและประเทศมหาอำนาจต่างๆ ทั่วโลกก็ยินดีที่จะจ่ายเงินจำนวนมหาศาลเพื่อเชิญบุคคลที่เรียกได้ว่า 'ไม่มีใครเทียบได้' เช่นนี้

และผู้ที่สามารถบรรลุระดับ 'ยอดเยี่ยม' ได้ โดยทั่วไปแล้วจะเป็นนักเรียนรุ่นเก่าที่เรียนในค่ายฝึกมาสี่ถึงห้าปี แต่หวังอี้เป็นเพียงผู้มาใหม่ที่เพิ่งเข้าร่วมค่ายฝึกไม่ถึงหนึ่งวัน หรือแม้แต่ยังไม่ได้รับการฝึกฝนเพื่อเพิ่มพลังต่างๆ จากค่ายฝึก... จึงเป็นเรื่องที่ยากจะจินตนาการได้

ศักยภาพที่แสดงออกมาของหวังอี้นั้น แม้แต่ยังเกินกว่าระดับพิเศษที่เรียกกันว่าเหนือชั้นเสียอีก

หยางฮุยไม่สงสัยเลยว่าหากผลงานของหวังอี้เป็นที่รู้จักของผู้บริหารระดับสูงของสำนักสุดขีด จะเกิดความสั่นสะเทือนรุนแรงขนาดไหน แม้แต่เจ้าสำนักเองก็คงจะถูกหวังอี้ดึงดูดมาเช่นกัน

และอนาคตของหวังอี้ก็ถูกกำหนดให้ยิ่งใหญ่อย่างแน่นอน แม้ว่าเขาจะกลายเป็นผู้ที่เหนือกว่าเทพสงครามและยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้!

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ อารมณ์ของหยางฮุยก็ยิ่งซับซ้อนมากขึ้น และสายตาที่มองหวังอี้ก็แปลกประหลาดขึ้น

เขานึกถึงลูกสาวของตัวเองอีกครั้ง...

เห้อ เหนื่อยใจจริงๆ

หวังอี้ถูกสายตาของหยางฮุยจ้องมองจนขนลุก เขาไม่รู้ว่าทูตหยางคนนี้คิดอะไรอยู่ในใจมากมายขนาดนั้น

"เอาล่ะ เราออกจากที่นี่กันเถอะ" ในที่สุด หยางฮุยก็ไม่ถามอะไรอีก

หวังอี้ก็โล่งใจ

ถึงแม้หยางฮุยจะถาม เขาก็ไม่สามารถอธิบายอะไรได้มากมายเช่นเดียวกับที่เขาฝึกฝนเทคนิคดาบและการเคลื่อนไหวจนถึงระดับความหมายลึกซึ้งได้อย่างไรในวัย 18 ปี!

มีข้อสงสัยมากเกินไป

แต่ว่า...

"ตอนนี้ฉันเป็นคนของสำนักสุดขีดแล้ว ตราบใดที่สำนักสุดขีดไม่สนใจ คนอื่นก็ไม่สามารถทำอะไรฉันได้" หวังอี้เข้าใจดี

สำนักสุดขีด! เป็นองค์กรที่มีพลังมากที่สุดในโลกในปัจจุบัน แม้แต่ห้าประเทศมหาอำนาจ พันธมิตรใต้ดิน และสำนักสายฟ้าอีกแห่งก็ยังต้องยอมจำนน!

เหตุผลก็คือผู้ก่อตั้งสำนักสุดขีด หง!

ผู้แข็งแกร่งที่สุดในโลก!

เหนือชั้น ไร้เทียมทาน เป็นมนุษย์คนแรกที่ไม่มีใครโต้แย้งได้!

พลังข่มขวัญของหงนั้นยิ่งใหญ่กว่าอาวุธนิวเคลียร์มาก!

คำพูดเพียงคำเดียวของเขามีประโยชน์มากกว่าคำประกาศของประเทศเสียอีก!

นอกจากนี้ ภายในสำนักสุดขีดยังมีความสามัคคีอย่างมาก ภายใต้การปกป้องของสำนักสุดขีด หวังอี้สามารถพัฒนาได้อย่างสบายใจและเพิ่มพลังของตัวเอง

บนโลกนี้ยังมีสถานที่ที่สามารถลงชื่อเข้าใช้ได้อีกมากมาย เช่น ที่ซ่อนของผู้แข็งแกร่งที่สุดในโลกอย่างหงและเทพสายฟ้า รวมถึงซากปรักหักพังของอารยธรรมโบราณมากมาย รวมถึงเกาะหมอก... และยานอวกาศดาวอวิ๋นโม่ที่ซ่อนตัวอยู่ใต้เกาะหมอก!

แน่นอนว่ารางวัลสำหรับการลงชื่อเข้าใช้เป็นแบบสุ่ม หวังอี้ไม่สามารถคาดหวังได้ว่าจะสามารถเพิ่มพลังของตัวเองได้อย่างแน่นอน

พูดได้เพียงว่า สถานที่มีระดับและภูมิหลังที่สูงขึ้น โอกาสที่จะได้รางวัลขั้นสูงก็จะยิ่งมากขึ้น!

อันที่จริงแล้ว โลกเมื่อเทียบกับจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาลและกลุ่มชนเผ่าพันธุ์นับล้านในจักรวาล รวมถึงสถานที่ลึกลับในจักรวาลนับไม่ถ้วนและสำนักของผู้ยิ่งใหญ่โบราณ... ก็ดูเล็กน้อยไปเลย

หวังอี้ไม่สามารถพอใจกับความสำเร็จ 'เล็กน้อย' เช่นนี้ได้

แม้ว่าหยางฮุยจะถูก 'เล็กน้อย' เช่นนี้ของเขาทำให้สงสัยในชีวิตแล้วก็ตาม

เมื่อหยางฮุยและหวังอี้เดินออกจากพื้นที่เสมือนจริง หยางฮุยก็พาหวังอี้ไปที่หอเจียงหนาน จัดที่พักให้เขาแล้วก็รีบจากไปเพื่อรายงานสถานการณ์ของหวังอี้ให้ผู้บังคับบัญชาทราบ

เขาสามารถคาดการณ์ได้ว่า ครั้งนี้สำนักงานใหญ่คงจะไม่สงบเพราะหวังอี้