บทที่ 251 การทดสอบ

บทที่ 251 การทดสอบ

หลังจากเย่เสี่ยวฝานพูดจบ เขาก็ไม่สนใจหญิงสาวชุดม่วงอีก แล้วก้มลงดื่มน้ำพุอมฤตต่อ

มุมปากของหญิงสาวชุดม่วงกระตุกเล็กน้อย นางอ้าปากค้างแต่ไม่รู้จะพูดอะไรดี

คนอื่นๆ ก็พูดไม่ออกไปชั่วขณะ

ดูไม่ออกหรือไงว่าพวกเขาไม่อยากให้กิน? ต้องให้พูดออกมาตรงๆ หรือไง?

เย่เสี่ยวฝานไม่สนใจความคิดของคนอื่น และยังคงดื่มอย่างเอร็ดอร่อยต่อไปคนเดียว

ไม่นานนัก น้ำพุอมฤตในสระก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัดอีกครั้ง

เมื่อเห็นฉากนี้ คนของวังเซียนเหยาฉือต่างรู้สึกปวดใจ

แม้แต่สีหน้าของเทพธิดาเหยาฉือก็ยังดูไม่สู้ดีนัก

ส่วนคนอื่นๆ ส่วนใหญ่ต่างตกตะลึง

เย่เสี่ยวฝานดื่มเก่งเกินไปแล้ว

นี่มันตัวประหลาดชัดๆ

"ฮ่าฮ่า เยี่ยมไปเลย"

จนกระทั่งมังกรเทพทองคำแดงสี่เล็บภายในกายควบแน่นสมบูรณ์ เย่เสี่ยวฝานถึงได้หยุด เขาเช็ดปากด้วยสีหน้าพึงพอใจ

ในเวลานี้ น้ำพุอมฤตเหลืออยู่เพียงหนึ่งในสามของสระ

ส่วนใหญ่ถูกเย่เสี่ยวฝานดื่มไป

อันที่จริงเขายังดื่มได้อีก แต่ถ้าทำแบบนั้นคงหนีไม่พ้นต้องล่วงเกินวังเซียนเหยาฉือแน่

จากนั้นเขาก็หันไปบอกทุกคนว่า "ข้าอิ่มแล้ว ไปกันได้เลย"

เทพธิดาเหยาฉือสะบัดแขนเสื้อ หันหลังเดินจากไปเป็นคนแรก

เมื่อเห็นดังนั้น คนอื่นๆ ก็รีบตามไป

เย่เสี่ยวฝานขยับไปข้างตานเฉินจื่อแล้วกระซิบถาม "ตาแก่ เจ้าพวกนั้นโกรธแล้วเหรอ?"

ตานเฉินจื่อกลอกตา คิดในใจว่ายังต้องถามอีกเหรอ?

นั่นคือน้ำพุอมฤตที่ล้ำค่าสุดๆ แล้วท่านเล่นดื่มไปรวดเดียวตั้งขนาดนั้น

ใครบ้างจะไม่โกรธ?

ไม่นานนัก กลุ่มคนก็มาถึงหน้าเจดีย์หยกขาว

รูปร่างของเจดีย์เหมือนกับเจดีย์หยกขาวที่พวกเขาเพิ่งเห็นมาเปี๊ยบ

ชัดเจนว่าเป็นเจดีย์องค์เดียวกัน

เทพธิดาเหยาฉือกล่าวเรียบๆ "การทดสอบคือการปีนเจดีย์หลิงหลงนี้ ผู้ที่ขึ้นถึงชั้นสามสามารถเข้าเป็นศิษย์วังเซียนได้ ผู้ที่ถึงชั้นหกจะได้เป็นศิษย์สายใน ผู้ที่ถึงชั้นแปดจะได้เป็นศิษย์หลัก และผู้ที่ขึ้นถึงยอดเจดีย์จะได้เป็นศิษย์สายตรงของข้า"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของผู้นำกองกำลังต่างๆ ก็จริงจังขึ้น พวกเขามองไปที่ศิษย์รุ่นเยาว์ด้านหลัง เพื่อให้กำลังใจ

ทันใดนั้น ศิษย์รุ่นเยาว์จากกองกำลังหลักต่างๆ ก็ก้าวออกมา

แม้แต่อ๋าวเทียนและโลลิน้อยชุดขาวอ๋าวยีก็ก้าวออกมาด้วย

ศิษย์หญิงจากสำนักสู่ซานก็ก้าวออกมาเช่นกัน

เมื่อเห็นว่าเย่เสี่ยวฝานยังคงนิ่งเฉย ตานเฉินจื่อก็แปลกใจเล็กน้อย ส่งกระแสจิตถามว่า "ผู้อาวุโส ท่านไม่คว้าโอกาสดีๆ แบบนี้ไว้หรือครับ?"

ในความเห็นของเขา ด้วยความแข็งแกร่งของเย่เสี่ยวฝาน การขึ้นไปถึงยอดเจดีย์ไม่ใช่ปัญหาแน่นอน

แบบนั้นจะได้เป็นศิษย์ของเทพธิดาเหยาฉือ หากได้เป็นศิษย์อาจารย์กัน ก็ย่อมมีโอกาสได้ใกล้ชิดกันมากขึ้นไม่ใช่หรือ?

อย่างที่โบราณว่า หอสูงย่อมคว้าจันทร์ได้ก่อน

ดังนั้น ในมุมมองของเขา สถานการณ์ตอนนี้คือโอกาสทองของเย่เสี่ยวฝาน

เย่เสี่ยวฝานส่ายหัว แสดงท่าทีไม่สนใจ

ตานเฉินจื่อตะลึงงัน แววตาฉายความสงสัย

แต่เขาก็เข้าใจเรื่องราวได้อย่างรวดเร็ว

เขาเดาว่าเย่เสี่ยวฝานคงกลัวว่าถ้าเป็นศิษย์ของเทพธิดาเหยาฉือแล้ว จะจีบนางยากขึ้น

เพราะยังไงเสีย มันก็จะติดสถานะความสัมพันธ์แบบศิษย์อาจารย์คั่นอยู่

เทพธิดาเหยาฉือเอ่ยขึ้นอีกครั้ง "จำไว้ว่า ถ้าไม่ไหวให้ยอมแพ้ อย่าฝืน ไม่อย่างนั้นตัวเจ้าจะตายเอาได้"

ทุกคนพยักหน้า จากนั้นจึงทยอยเดินเข้าสู่เจดีย์อย่างเป็นระเบียบ

ทันทีที่ก้าวเข้าไป พวกเขาก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวที่กดทับลงมา

บางคนที่อ่อนแอหน่อยถึงกับขาอ่อน แทบจะทรงตัวไม่อยู่

แต่เพื่อที่จะได้เข้าวังเซียน พวกเขาทำได้เพียงกัดฟันสู้ แล้วค่อยๆ ปีนขึ้นสู่ชั้นสองอย่างช้าๆ

...