เทพปีศาจหวนคืน บทที่ 878 สถานการณ์วิกฤต (อ่านฟรี)

เทพปีศาจหวนคืน บทที่ 878 สถานการณ์วิกฤต (อ่านฟรี)

แปลโดย iPAT 

เมื่อฟางหยวนสามารถปรับสายตา เขาก็มาอยู่ในหอคอยเมฆาหลังอื่นเรียบร้อยแล้ว

ฟางหยวนถอยหายใจด้วยความโล่งอก มันเป็นเรื่องยากที่จะล่าถอยโดยปราศจากความช่วยเหลือจากจิตวิญญาณแผ่นดินหลางหยา

หลังจากทั้งหมดศัตรูคือฮุ้ยฟงซื่อ

คนผู้นี้ได้รับการยกย่องว่ารวดเร็วที่สุดในภาคเหนือ เขาสามารถหลบหนีจากผู้อมตะระดับแปดเช่นเหยากวง

แต่ยากไม่ได้หมายความว่าเป็นไปไม่ได้

ฟางหยวนมีวิญญาณท่องแดนอมตะ เขาต้องการเวลาเพียงสามลมหายใจในการหลบหนี

“เหลือหอคอยเมฆาเพียงห้าหลัง พวกเราถ่วงเวลาได้น้อยมาก ตอนนี้พวกเราทั้งสามต้องร่วมมือกัน” จิตวิญญาณแผ่นดินหลางหยากล่าวอย่างจริงจัง

เมื่อจิตวิญญาณแผ่นดินกล่าวจบ ฟางหยวนจึงค้นพบว่ามีผู้อมตะเผ่ามนุษย์หมึกอีกคนอยู่ในหอคอยเมฆาหลังนี้

ผู้อมตะเผ่ามนุษย์หมึกผู้นี้มีผิวสีดำเส้นผมสีขาวและดูแก่ชรา

‘ราชามนุษย์หมึกโม่ตันซานไม่ใช่ผู้อมตะคนเดียวในเมืองหมึกงั้นหรือ? ดูเหมือนมนุษย์หมึกผู้นี้จะเป็นผู้อมตะที่ซ่อนตัวอยู่ เขามาที่นี่เพียงเพราะแดนศักดิ์สิทธิ์หลางหยากำลังประสบภัยพิบัติ’

ฟางหยวนคาดเดา

‘มนุษย์หมึกเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ มีมนุษย์กลายพันธุ์ที่สามารถก้าวเข้าสู่ขอบเขตอมตะอยู่น้อยมาก แต่พวกเขากลับส่งผู้อมตะถึงสองคนมารับความเสี่ยง นี่หมายความว่าโม่ตันซานเชื่อมั่นในจิตวิญญาณแผ่นดินหลางหยาเป็นอย่างมาก’

ฟางหยวนสามารถเชื่อมโยงเบาะแสเล็กๆน้อยๆและทำให้เขาเข้าใจสถานการณ์มากขึ้น

ผู้อมตะเผ่ามนุษย์หมึกพยักหน้าให้ฟางหยวนแต่ไม่ได้กล่าวสิ่งใด

แม้ฟางหยวนจะใช้ท่าไม้ตายใบหน้าที่คลุมเครือเปลี่ยนรูปลักษณ์แต่มนุษย์หมึกก็ยังรู้ว่าฟางหยวนเป็นผู้อมตะเผ่ามนุษย์

บนโลกใบนี้มนุษย์กลายพันธุ์จะถูกจับและนำไปขายเป็นทาส

มนุษย์กลายพันธุ์ใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก

เมืองหมึกที่ตั้งอยู่ในภาคเหนือเป็นสถานที่ที่หาได้ยาก

นี่เป็นเพราะผู้นำเผ่ามนุษย์หมึกทุกรุ่นต่างเป็นผู้อมตะ ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถดำรงอยู่

หากปราศจากผู้อมตะ มนุษย์กลายพันธุ์จะต้องหลบหนีกระจัดกระจายกันออกไป

ในความเป็นจริงไม่ใช่ว่าพวกเขาจะไม่ต้องการสร้างเผ่าขนาดใหญ่ แต่เมื่อพวกเขารวมกลุ่ม มันจะเป็นการดึงดูดภัยพิบัติมาสู่ตนเอง กองกำลังใหญ่น้อยเผ่ามนุษย์จะบุกโจมตีและจับพวกเขาไปเป็นทาส

ผู้อมตะเผ่ามนุษย์หมึกผู้นี้ระวังตัวมาก เขาเพียงพยักหน้าให้ฟางหยวนแต่ไม่มีความตั้งใจที่จะสื่อสาร

ดังนั้นฟางหยวนจึงพยักหน้าตอบเช่นกัน

จิตวิญญาณแผ่นดินหลางหยาขมวดคิ้ว “พวกเขามาถึงเร็วมาก! พวกเขากำลังมุ่งหน้ามาที่นี่ ดูเหมือนพวกเขาจะมีวิธีตรวจสอบที่ทรงพลังและสามารถมองผ่านค่ายกลวิญญาณความสับสนของเมฆาทั้งสิบสอง”

ฟางหยวนมองออกไปแต่เห็นเพียงกลุ่มเมฆหมอกสีขาวเท่านั้น

วิธีตรวจสอบของเขาไม่ดีนักแต่เขาเชื่อคำกล่าวของจิตวิญญาณแผ่นดินหลางหยา

หลังจากไม่กี่ลมหายใจ ผู้บุกรุกสองคนจึงปรากฎตัวขึ้น

หนึ่งสวมชุดคลุมดำที่ดูสง่างามแต่ตอนนี้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส เขาก็คือไห่เจิ้ง!

ผู้อมตะอีกคนไหล่กว้าง เอวบาง ดวงตาส่องประกาย ฟางหยวนคุ้นเคยกับคนผู้นี้เช่นกันเพราะเขาก็คือผู้อมตะระดับเจ็ดฉินไป่เฉิง!

ฟางหยวนให้ความสำคัญกับฉินไป่เฉิงมากที่สุด

ในความเข้าใจของฟางหยวน ฉินไป่เฉิงมีพลังการต่อสู้เทียบเท่ากับราชาวานรอมตะซื่อเล่ยของภาคกลาง แน่นอนว่าฟางหยวนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา

แม้เขาจะมีท่าไม้ตายหมื่นตัวตนและยังมีท่าไม้ตายบนเส้นทางแห่งดวงดาว เขาก็สามารถต่อสู้ได้อย่างเท่าเทียมกับตัวตนเช่นผู้อมตะเฒ่ากังหยาง ฮุ้ยฟงซื่อ อี้หลางซื่อ หรือบัณฑิตสันโดษเท่านั้น

เขาสามารถสังหารเซี่ยซ่งซื่อเพราะความโชคดีและแผนการที่วางเอาไว้

เห็นได้ชัดว่าจิตวิญญาณแผ่นดินหลางหยาตระหนักถึงความแข็งแกร่งของฉินไป่เฉิง ดังนั้นเขาจึงขมวดคิ้วพึมพำ “เห้อ...ข้าต้องการเวลาอีกเล็กน้อยก่อนที่จะทำให้พยัคฆ์กลายเป็นแมวป่วย”

ดูเหมือนเขาจะมีไพ่ตายที่ทรงพลังแต่มันยังต้องใช้เวลา

น่าเสียดายที่ศัตรูไม่ให้เวลากับเขา

เมื่อศัตรูใกล้เข้ามา จิตวิญญาณแผ่นดินหลางหยาจึงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องต่อสู้

เขาหันหน้าไปทางผู้อมตะเผ่ามนุษย์หมึก “ตาแก่โม่ เจ้าออกไปต่อสู้กับพวกเขาเป็นคนแรก พยายามถ่วงเวลาเท่าที่จะทำได้”

“ทราบแล้ว” ผู้อมตะเผ่ามนุษย์หมึกโค้งคำนับเล็กน้อยก่อนจะบินออกจากหอคอยเมฆา

“ฟางหยวนเตรียมตัวออกไป” จิตวิญญาณแผ่นดินหลางหยาออกคำสั่ง

ฟางหยวนพยักหน้าและคิด ‘ด้วยวิธีบนเส้นทางแห่งดวงดาวของข้า ข้าสามารถต่อสู้กับศัตรูหนึ่งหรือสองคนที่อยู่ในระดับเดียวกับฮุ้ยฟงซื่อหรืออี้หลางซื่อ มันเป็นไปไม่ได้ที่ข้าจะได้รับชัยชนะแต่ข้าสามารถถ่วงเวลา อย่างไรก็ตามการเผชิญหน้ากับฉินไป่เฉิง ข้าต้องใช้ความแข็งแกร่งทั้งหมด’

ขณะที่เขากำลังคิด แรงกดดันมหาศาลกลับแผ่พุ่งเข้ามา

“นี่คือสิ่งใด?” หัวใจของฟางหยวนสั่นสะท้านขึ้นขณะที่ใบหน้าของจิตวิญญาณแผ่นดินหลางหยากลายเป็นซีดเผือด

พวกเขามองไปข้างหน้าและเห็นแสงสีทองส่องประกายขึ้น

หลังจากแสงสีทองเลือนหาย พวกเขามองเห็นฉินไป่เฉิงยืนอย่างภาคภูมิใจอยู่กลางอากาศ

ในมือของฉินไป่เฉิงคือศีรษะของผู้อมตะเผ่ามนุษย์หมึก!

ส่วนร่างกายของเขาร่วงลงบนพื้น

ฉินไป่เฉิงสังหารผู้อมตะระดับหกในกระบวนท่าเดียว!

รวดเร็วเกินไป!

ทรงพลังเกินไป!

น่ากลัวเกินไป!

แม้ฉินไป่เฉิงจะสามารถเอาชนะอี้หลางซื่อได้ในกระบวนท่าเดียวแต่การเอาชนะกับการสังหารเป็นสองสิ่งที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

เพียงเมื่อผู้อมตะเผ่ามนุษย์หมึกบินออกไป ฉินไป่เฉิงก็สังหารเขาทันที

เขาไม่แม้แต่จะมีโอกาสกล่าวสิ่งใด

กระทั่งจิตวิญญาณแผ่นดินหลางหยาก็ยังไม่สังเกตเห็น

“น่ากลัวเกินไป! ความแข็งแกร่งของฉินไป่เฉิงเหนือกว่าราชาวานรอมตะซื่อเล่ย เขาอยู่ระดับเดียวกับฟงจิวเก้อ หนีเร็ว!” ฟางหยวนกรีดร้อง

จิตวิญญาณแผ่นดินหลางหยาตระหนักถึงเรื่องนี้เช่นกัน ดังนั้นเขาจึงคว้าแขนของฟางหยวนและหายตัวไปจากจุดนั้น

…..

“เกิดสิ่งใดขึ้น?” ในหอคอยเมฆาอีกแห่ง โม่ตันซานรู้สึกประหลาดใจเมื่อเห็นการปรากฎตัวขึ้นอย่างกะทันหันของจิตวิญญาณแผ่นดินหลางหยาและฟางหยวน

การแสดงออกของฟางหยวนไม่น่ามองขณะที่จิตวิญญาณแผ่นดินหลางหยาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก “เราควรทำอย่างไร?”

ทันใดนั้นเขาพลันหันหน้าไปทางทิศเหนือและแสดงออกด้วยความหวาดกลัว “พวกเขากำลังตรงมาที่นี่ พวกเราควรทำอย่างไร?”

โม่ตันซานก้าวออกมาข้างหน้า เขาไม่ได้ถามเกี่ยวกับตัวตนของฟางหยวนแต่ถามจิตวิญญาณแผ่นดินหลางหยาด้วยความกังวล

จิตวิญญาณแผ่นดินหลางหยาไม่ได้ตอบกลับเพราะกำลังตื่นตระหนก

เป็นฟางหยวนที่ตอบคำถาม “ผู้อมตะเผ่ามนุษย์หมึกผู้นั้นตายแล้ว เขาถูกสังหารโดยฉินไป่เฉิงในกระบวนท่าเดียว ความแข็งแกร่งนี้เทียบเท่ากับผู้อมตะระดับแปด นี่เป็นช่องว่างขนาดใหญ่เกินไป”

“กระไรนะ! ผู้อาวุโสโม่ตายแล้ว? เขาถูกสังหารโดยฉินไป่เฉิงในกระบวนท่าเดียว?” ร่างกายของโม่ตันซานสั่นสะท้านขึ้นเมื่อได้ยินเรื่องนี้

เมืองหมึกมีผู้อมตะเพียงสองคน ความตายของผู้อมตะเผ่ามนุษย์หมึกจึงถือเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่สำหรับพวกเขา

“เหตุใดฉินไป่เฉิงจึงแข็งแกร่งถึงเพียงนี้?” โม่ตันซานเข้าใจสถานการณ์ทันที เขายังตระหนักว่าตอนนี้มีเพียงไพ่ตายของจิตวิญญาณแผ่นดินหลางหยาเท่านั้นที่พวกเขาสามารถพึ่งพา

โม่ตันซานกระตุ้น “จิตวิญญาณแผ่นดินหลางหยา เราไม่สามารถถ่วงเวลาได้อีก ท่านยังไม่สามารถใช้คฤหาสน์วิญญาณอมตะระดับแปดหม้อหลอมรวมอีกงั้นหรือ?”

คฤหาสน์วิญญาณอมตะระดับแปดหม้อหลอมรวม!?

‘นี่คือไพ่ตายที่จิตวิญญาณแผ่นดินหลางหยาซ่อนไว้? คฤหาสน์วิญญาณอมตะนี้สามารถปรับแต่งวิญญาณอมตะของฝ่ายตรงข้ามใช่หรือไม่?’ หัวใจของฟางหยวนสั่นสะท้านขึ้น

ทุกอย่างชัดเจนแล้ว

ไม่แปลกใจเลยว่าเหตุใดจิตวิญญาณแผ่นดินหลางหยาจึงสามารถต่อต้านผู้บุกรุกมากมาย กระทั่งฟงจิวเก้อยังต้องตายอยู่ที่นี่

เมื่อคฤหาสน์วิญญาณอมตะหม้อหลอมรวมถูกกระตุ้นการทำงาน วิญญาณอมตะของฝ่ายตรงข้ามจะถูกจิตวิญญาณแผ่นดินหลางหยาปรับแต่ง

หากวิญญาณอมตะของฝ่ายตรงข้ามถูกยึดครอง พวกเขาจะไม่สามารถทำสิ่งใด

นี่ทำให้จิตวิญญาณแผ่นดินหลางหยาสามารถจับเชลยศึกมากมาย

ฟางหยวนคิดถึงเรื่องนี้และไม่แปลกใจ

บรรพชนผมยาวเป็นผู้สร้างวังแปดสิบแปดเปลวเพลิงที่แท้จริง แล้วเหตุใดเขาจะไม่สามารถสร้างคฤหาสน์วิญญาณอมตะหม้อหลอมรวม

“หากข้าสามารถใช้งานมัน ข้าคงทำไปแล้ว! ตอนนี้ข้าควรทำอย่างไร? ข้าควรทำอย่างไร?” จิตวิญญาณแผ่นดินหลางหยาพรั้งพรูออกมาพร้อมกับเดินไปรอบๆห้อง

โม่ตันซานค่อนข้างคุ้นเคยกับจิตวิญญาณแผ่นดินหลางหยาแต่เขาไม่เคยเห็นจิตวิญญาณแผ่นดินหลางหยาอยู่ในสภาพนี้มาก่อน

‘อย่าบอกว่าเพราะข้าสร้างความปั่นป่วนขึ้นในภาคเหนือ มันจึงส่งผลกระทบให้แดนศักดิ์สิทธิ์หลางหยาล่มสลายก่อนเวลาอันควร?’ ฟางหยวนแสดงออกด้วยความเคร่งเครียด

 -------------------

พรุ่งนี้หยุด