บทที่ 19 เปิดเควสลับ
บทที่ 19 เปิดเควสลับ
บทที่ 19 เปิดเควสลับ
ถังอวี่ดิ้นรนสุดชีวิต ทว่าพลังพิเศษของเธอเพิ่งตื่นขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้มีพลังพิเศษหลายคนพร้อมกัน ความสามารถในการต้านทานของเธอจึงแทบเป็นศูนย์
เพื่อนบ้านรอบข้างหลายคนพยายามช่วยพูดไกล่เกลี่ย แต่ถ้าไม่เพราะไร้กำลัง ก็เพราะไม่กล้าหักหน้าพวกผู้ดูแลที่เป็นดั่งสุนัขรับใช้อย่างเปิดเผย จึงทำได้เพียงพยายามใช้เหตุผล ซึ่งชัดเจนว่าไร้ประโยชน์
เมื่อถังปินกลับมาถึงและเห็นเหตุการณ์นี้เข้า เขาก็ระเบิดอารมณ์ออกมาทันที!
น้องสาวและน้องชายคือชีวิตของเขา เมื่อวันสิ้นโลกมาถึง เขาเพิ่งจะบรรลุนิติภาวะได้ไม่นาน พ่อแม่ยอมสละชีวิตเพื่อปกป้องพวกเขา และเขาต้องอดทนต่อความยากลำบากนานัปการเพื่อปกป้องน้องๆ ให้ปลอดภัย จะให้เขายืนดูน้องสาวถูกพวกสุนัขรับใช้ลากตัวไปต่อหน้าต่อตาได้อย่างไร!
ในวินาทีนั้น ถังปินรู้ทันทีว่าฐานสยงเฟิงไม่ใช่ที่ที่พวกเขาจะอยู่ได้อีกต่อไป หลังจากซัดสมุนพวกนั้นจนหมอบ ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนบ้านที่ช่วยอำพรางให้ ก่อนที่เรื่องจะรู้ไปถึงหูเบื้องบน เขาจึงพาน้องๆ หลบหนีออกจากฐานสยงเฟิงทันที
หลังจากหนีออกมา เดิมทีเขาตั้งใจจะลองไปขอความช่วยเหลือที่ฐานหรงหยางหรือฐานหมิงกวง แต่ระหว่างทางดันถูกฝูงซอมบี้ไล่ล่า
ในขณะที่น้องๆ ของเขากำลังจะหมดแรง เขาก็สังเกตเห็นหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่ที่เรียงราย สว่างไสวและสะอาดสะอ้านจนดูไม่เหมือนสถานที่ในยุควันสิ้นโลกเลยสักนิด... ด้วยโชคชะตาที่เข้าข้าง สามพี่น้องจึงได้ก้าวเข้ามาใน "เถาหยวนรีสอร์ต"
"พี่คะ หนูอาบน้ำเสร็จแล้ว สบายตัวสุดๆ ไปเลย! จำไม่ได้แล้วว่าครั้งสุดท้ายที่ได้อาบน้ำดีๆ แบบนี้มันเมื่อไหร่ ที่นี่คือสวรรค์ชัดๆ!"
หลังอาบน้ำเสร็จ ใบหน้าของถังอวี่แดงระเรื่อด้วยเลือดฝาด แต้มด้วยรอยยิ้มสดใส: "พวกเราโชคดีจริงๆ ที่บังเอิญมาเจอที่นี่ตอนหนีตาย!"
"ใช่ สวรรค์ย่อมเมตตาคนดีเสมอ" ถังปินได้สติกลับมา เมื่อมองเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าน้องสาว รอยยิ้มที่ห่างหายไปนานก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาเช่นกัน
"พี่คะ เราอยู่ที่นี่ถาวรได้ไหม? หนูได้ยินเถ้าแก่กู้บอกว่า แค่มีแก่นผลึกก็แลกคะแนนได้ ตอนนี้หนูปลุกพลังพิเศษได้แล้ว หนูออกไปหาแก่นผลึกช่วยพี่ได้แล้วนะ!"
ใบหน้าของถังอวี่ฉายแววโหยหาและคาดหวังต่ออนาคต: "ถึงตอนนั้น เราสองคนช่วยกันหาแก่นผลึก ชีวิตเราต้องดีกว่าตอนนี้แน่ๆ! น้องเล็กก็จะได้กินอิ่ม นอนหลับ โตไวๆ แข็งแรงๆ ด้วย!"
"เมื่อกี้หนูเห็นร้านอาหารด้วย! ข้างในต้องมีของอร่อยเยอะแยะแน่ๆ ก่อนวันสิ้นโลกหนูยังพอได้กินของดีๆ บ้าง แต่น้องเล็กยังเด็กเกินไป ยังไม่เคยลิ้มรสเลย หนูอยากให้เขาได้ลองบ้าง!"
น้องชายคนเล็กที่กำลังจะเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ ก็พูดแทรกขึ้นมาอย่างตื่นเต้น: "ผมก็อยากโตไวๆ เหมือนกัน! จะได้ออกไปหาแก่นผลึกกับพี่ใหญ่พี่รอง ขุนพี่ทั้งสองให้อ้วนท้วนสมบูรณ์ไปเลย!"
ถังปินยืนนิ่งอึ้ง ขอบตาแดงระเรื่อเล็กน้อย เมื่อมองใบหน้าเล็กๆ ของน้องๆ ที่เปี่ยมด้วยความหวังในชีวิต ความหมองหม่นในใจค่อยๆ จางหายไป
ตราบใดที่น้องๆ เติบโตได้อย่างปลอดภัย จะเสี่ยงชีวิตหาแก่นผลึกก็ช่างปะไร? ที่ผ่านมาเขาทำงานหนักสายตัวแทบขาด ก็เพื่อให้น้องๆ มีชีวิตรอดไม่ใช่หรือ?
ในเมื่อย้ายมาอยู่ในที่ใหม่ ที่ที่มีความหวังและอนาคตที่สดใสกว่า เขาจะมีเหตุผลอะไรให้ต้องหวาดกลัวอีก?
ตามคำบอกเล่าของเถ้าแก่กู้ ทุกคนในเถาหยวนรีสอร์ตล้วนเท่าเทียมกัน ตราบใดที่มีคะแนน ก็สามารถใช้ชีวิตได้อย่างมั่นคง ไม่เหมือนกับการถูกขูดรีดในฐานผู้รอดชีวิต ขอเพียงขยันขันแข็ง ก็จะได้รับผลตอบแทนที่สมน้ำสมเนื้อ!
เมื่อเทียบกับความมืดมนและความไม่แน่นอนก่อนหน้านี้ โอกาสมาอยู่ตรงหน้าแล้ว เขาจะไม่มีความกล้าแม้แต่จะลองเชียวหรือ?
ถังปินโอบกอดน้องๆ ไว้แน่น แววตาของเขากลับมามุ่งมั่นอีกครั้ง!
ในล็อบบี้ กู้หลิงอวี่กำลังยุ่งวุ่นวาย
การเข้าพักของสามพี่น้องตระกูลถัง ทำให้เควสรับลูกค้าใหม่ของเธอสำเร็จพอดี
"เควสยกระดับคุณภาพรีสอร์ตที่ 1: ต้อนรับลูกค้าใหม่ 10 คน เป้าหมายภารกิจสำเร็จ"
"รางวัลภารกิจ: ปลดล็อกโซนพักผ่อนในล็อบบี้ สามารถใช้คะแนนแลกไอเทมได้"
ในที่สุดก็สำเร็จเสียที!
กู้หลิงอวี่อารมณ์ดีเป็นพิเศษ รางวัลภารกิจก็น่าพอใจ เธอรีบเดินไปที่มุมหนึ่งของล็อบบี้ ใช้คะแนนแลกชุดโซฟาจากร้านค้าคะแนน แล้วนำมาวางในโซนพักผ่อนที่เพิ่งเปิดใหม่ทันที
ปัจจุบันเธอมีคะแนนเหลือเพียง 747 คะแนน เมื่อคำนึงว่าต้องสำรองไว้ใช้จ่ายและจ้างพนักงานในอนาคต เธอจึงเลือกชุดโต๊ะเก้าอี้ไม้ที่ถูกที่สุดราคา 100 คะแนน
ของถูกย่อมคุณภาพตามราคา โต๊ะเก้าอี้และโซฟาที่ดูเก่าเล็กน้อย แม้จะดูขัดกับบรรยากาศล็อบบี้ในตอนนี้บ้าง แต่อย่างน้อยก็มีให้นั่ง
กู้หลิงอวี่ดูเควสขั้นที่สองที่เพิ่งรีเฟรชขึ้นมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น เป้าหมายภารกิจคือต้อนรับลูกค้าใหม่ 30 คน ความคืบหน้าปัจจุบันอยู่ที่ 12/30
ถือว่าดีทีเดียว ระบบนับยอดสะสมจากครั้งก่อนให้ด้วย ทำให้ภารกิจยากน้อยลงเยอะ
สายตาของกู้หลิงอวี่ไปหยุดที่รางวัลหลังจบภารกิจ และเมื่อเห็นชัดเจน เธอก็เผยสีหน้าดีใจออกมาทันที!
รางวัลของเควสขั้นที่สองนี้คือสิ่งอำนวยความสะดวกอย่างทีวีและระบบปรับอากาศส่วนกลาง ซึ่งสามารถใช้คะแนนแลกได้เช่นกัน!
ไม่ว่าจะต้องใช้คะแนนแลกเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยนี่ก็เป็นสิ่งที่น่าตั้งตารอ!
ต้องรู้ก่อนว่าหลังวันสิ้นโลก สภาพอากาศและสิ่งแวดล้อมเลวร้ายสุดขีด ฤดูร้อนอุณหภูมิสูงปรี๊ด แทบจะแตะ 40-50 องศาเซลเซียสตลอดเวลา ช่วงเที่ยงแทบจะออกไปไหนไม่ได้เลย
และในฤดูหนาว อากาศก็หนาวเหน็บเข้ากระดูก ทุกปีมีคนจำนวนมากต้องจบชีวิตลงเพราะทนความหนาวเย็นไม่ไหว ผู้รอดชีวิตมากมายล้มตายไปในปีแรกของวันสิ้นโลก
หากมีเครื่องปรับอากาศมาช่วยควบคุมอุณหภูมิในรีสอร์ต ชีวิตในฤดูร้อนและฤดูหนาวคงสุขสบายขึ้นเยอะ!
กู้หลิงอวี่เคยผ่านประสบการณ์สภาพอากาศสุดโหดมาแล้ว จึงเข้าใจดีถึงความสำคัญของระบบปรับอากาศส่วนกลางและแรงดึงดูดที่มันมีต่อลูกค้า!
ไม่ใช่แค่แอร์ แต่ทีวีก็เป็นของดีเช่นกัน!
เธอรีบสอบถามระบบทันทีและได้รับการยืนยันว่า ทีวีในรีสอร์ตสามารถใช้งานได้จริง และเข้าถึงภาพยนตร์ ซีรีส์ รายการวาไรตี้ และอื่นๆ ได้ทั้งหมด ไม่มีปัญหาเรื่องมีทีวีแต่ดูไม่ได้แน่นอน
เพราะในวันสิ้นโลกแบบนี้ ทีวีข้างนอกกลายเป็นแค่ของประดับตกแต่งไปนานแล้ว!
กู้หลิงอวี่กระตือรือร้นขึ้นมาทันที มีทีวีแบบนี้ คุณภาพชีวิตต้องดีขึ้นทันตาเห็นแน่ๆ ไม่งั้นวันๆ ไม่มีอะไรทำคงน่าเบื่อแย่?
ตอนนี้เธอรู้สึกคึกคักราวกับโดนฉีดยากระตุ้น!
ตอนนี้เพิ่งต้นเดือนพฤษภาคม เดือนมิถุนายนอากาศก็จะเริ่มร้อนแล้ว เธอต้องรีบทำเควสลูกค้าใหม่ขั้นที่สองให้สำเร็จโดยเร็วที่สุด ในเมื่อตอนนี้ออกไปข้างนอกไม่ได้ ก็ต้องหาวิธีอื่น!
ทำใบปลิว! แจกให้ลูกค้าทุกคนที่มาพัก แล้วให้พวกเขาช่วยโปรโมตรีสอร์ต อย่างน้อยโอกาสมากขึ้น ทางเลือกก็มากขึ้น!
ขณะที่กู้หลิงอวี่กำลังจะให้ระบบเตรียมวัสดุอุปกรณ์ให้ เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้น
"โฮสต์ได้เปิดและทำเควสลับสำเร็จ กำลังแจกจ่ายของรางวัล โปรดตรวจสอบ"
กู้หลิงอวี่ตะลึงงัน!
เปิดเควสลับ? แล้วก็สำเร็จเลยเนี่ยนะ? แถมมีรางวัลด้วย!?
เธอรีบเปิดช่องเก็บของส่วนตัวดู ก็พบลูกบอลลูกหนึ่งลอยนิ่งอยู่ข้างใน?
ทว่าลูกบอลลูกนี้ ดูยังไงก็ไม่ใช่ของธรรมดาแน่นอน
บทที่ 19 เปิดเควสลับ
ถังอวี่ดิ้นรนสุดชีวิต ทว่าพลังพิเศษของเธอเพิ่งตื่นขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้มีพลังพิเศษหลายคนพร้อมกัน ความสามารถในการต้านทานของเธอจึงแทบเป็นศูนย์
เพื่อนบ้านรอบข้างหลายคนพยายามช่วยพูดไกล่เกลี่ย แต่ถ้าไม่เพราะไร้กำลัง ก็เพราะไม่กล้าหักหน้าพวกผู้ดูแลที่เป็นดั่งสุนัขรับใช้อย่างเปิดเผย จึงทำได้เพียงพยายามใช้เหตุผล ซึ่งชัดเจนว่าไร้ประโยชน์
เมื่อถังปินกลับมาถึงและเห็นเหตุการณ์นี้เข้า เขาก็ระเบิดอารมณ์ออกมาทันที!
น้องสาวและน้องชายคือชีวิตของเขา เมื่อวันสิ้นโลกมาถึง เขาเพิ่งจะบรรลุนิติภาวะได้ไม่นาน พ่อแม่ยอมสละชีวิตเพื่อปกป้องพวกเขา และเขาต้องอดทนต่อความยากลำบากนานัปการเพื่อปกป้องน้องๆ ให้ปลอดภัย จะให้เขายืนดูน้องสาวถูกพวกสุนัขรับใช้ลากตัวไปต่อหน้าต่อตาได้อย่างไร!
ในวินาทีนั้น ถังปินรู้ทันทีว่าฐานสยงเฟิงไม่ใช่ที่ที่พวกเขาจะอยู่ได้อีกต่อไป หลังจากซัดสมุนพวกนั้นจนหมอบ ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนบ้านที่ช่วยอำพรางให้ ก่อนที่เรื่องจะรู้ไปถึงหูเบื้องบน เขาจึงพาน้องๆ หลบหนีออกจากฐานสยงเฟิงทันที
หลังจากหนีออกมา เดิมทีเขาตั้งใจจะลองไปขอความช่วยเหลือที่ฐานหรงหยางหรือฐานหมิงกวง แต่ระหว่างทางดันถูกฝูงซอมบี้ไล่ล่า
ในขณะที่น้องๆ ของเขากำลังจะหมดแรง เขาก็สังเกตเห็นหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่ที่เรียงราย สว่างไสวและสะอาดสะอ้านจนดูไม่เหมือนสถานที่ในยุควันสิ้นโลกเลยสักนิด... ด้วยโชคชะตาที่เข้าข้าง สามพี่น้องจึงได้ก้าวเข้ามาใน "เถาหยวนรีสอร์ต"
"พี่คะ หนูอาบน้ำเสร็จแล้ว สบายตัวสุดๆ ไปเลย! จำไม่ได้แล้วว่าครั้งสุดท้ายที่ได้อาบน้ำดีๆ แบบนี้มันเมื่อไหร่ ที่นี่คือสวรรค์ชัดๆ!"
หลังอาบน้ำเสร็จ ใบหน้าของถังอวี่แดงระเรื่อด้วยเลือดฝาด แต้มด้วยรอยยิ้มสดใส: "พวกเราโชคดีจริงๆ ที่บังเอิญมาเจอที่นี่ตอนหนีตาย!"
"ใช่ สวรรค์ย่อมเมตตาคนดีเสมอ" ถังปินได้สติกลับมา เมื่อมองเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าน้องสาว รอยยิ้มที่ห่างหายไปนานก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาเช่นกัน
"พี่คะ เราอยู่ที่นี่ถาวรได้ไหม? หนูได้ยินเถ้าแก่กู้บอกว่า แค่มีแก่นผลึกก็แลกคะแนนได้ ตอนนี้หนูปลุกพลังพิเศษได้แล้ว หนูออกไปหาแก่นผลึกช่วยพี่ได้แล้วนะ!"
ใบหน้าของถังอวี่ฉายแววโหยหาและคาดหวังต่ออนาคต: "ถึงตอนนั้น เราสองคนช่วยกันหาแก่นผลึก ชีวิตเราต้องดีกว่าตอนนี้แน่ๆ! น้องเล็กก็จะได้กินอิ่ม นอนหลับ โตไวๆ แข็งแรงๆ ด้วย!"
"เมื่อกี้หนูเห็นร้านอาหารด้วย! ข้างในต้องมีของอร่อยเยอะแยะแน่ๆ ก่อนวันสิ้นโลกหนูยังพอได้กินของดีๆ บ้าง แต่น้องเล็กยังเด็กเกินไป ยังไม่เคยลิ้มรสเลย หนูอยากให้เขาได้ลองบ้าง!"
น้องชายคนเล็กที่กำลังจะเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ ก็พูดแทรกขึ้นมาอย่างตื่นเต้น: "ผมก็อยากโตไวๆ เหมือนกัน! จะได้ออกไปหาแก่นผลึกกับพี่ใหญ่พี่รอง ขุนพี่ทั้งสองให้อ้วนท้วนสมบูรณ์ไปเลย!"
ถังปินยืนนิ่งอึ้ง ขอบตาแดงระเรื่อเล็กน้อย เมื่อมองใบหน้าเล็กๆ ของน้องๆ ที่เปี่ยมด้วยความหวังในชีวิต ความหมองหม่นในใจค่อยๆ จางหายไป
ตราบใดที่น้องๆ เติบโตได้อย่างปลอดภัย จะเสี่ยงชีวิตหาแก่นผลึกก็ช่างปะไร? ที่ผ่านมาเขาทำงานหนักสายตัวแทบขาด ก็เพื่อให้น้องๆ มีชีวิตรอดไม่ใช่หรือ?
ในเมื่อย้ายมาอยู่ในที่ใหม่ ที่ที่มีความหวังและอนาคตที่สดใสกว่า เขาจะมีเหตุผลอะไรให้ต้องหวาดกลัวอีก?
ตามคำบอกเล่าของเถ้าแก่กู้ ทุกคนในเถาหยวนรีสอร์ตล้วนเท่าเทียมกัน ตราบใดที่มีคะแนน ก็สามารถใช้ชีวิตได้อย่างมั่นคง ไม่เหมือนกับการถูกขูดรีดในฐานผู้รอดชีวิต ขอเพียงขยันขันแข็ง ก็จะได้รับผลตอบแทนที่สมน้ำสมเนื้อ!
เมื่อเทียบกับความมืดมนและความไม่แน่นอนก่อนหน้านี้ โอกาสมาอยู่ตรงหน้าแล้ว เขาจะไม่มีความกล้าแม้แต่จะลองเชียวหรือ?
ถังปินโอบกอดน้องๆ ไว้แน่น แววตาของเขากลับมามุ่งมั่นอีกครั้ง!
ในล็อบบี้ กู้หลิงอวี่กำลังยุ่งวุ่นวาย
การเข้าพักของสามพี่น้องตระกูลถัง ทำให้เควสรับลูกค้าใหม่ของเธอสำเร็จพอดี
"เควสยกระดับคุณภาพรีสอร์ตที่ 1: ต้อนรับลูกค้าใหม่ 10 คน เป้าหมายภารกิจสำเร็จ"
"รางวัลภารกิจ: ปลดล็อกโซนพักผ่อนในล็อบบี้ สามารถใช้คะแนนแลกไอเทมได้"
ในที่สุดก็สำเร็จเสียที!
กู้หลิงอวี่อารมณ์ดีเป็นพิเศษ รางวัลภารกิจก็น่าพอใจ เธอรีบเดินไปที่มุมหนึ่งของล็อบบี้ ใช้คะแนนแลกชุดโซฟาจากร้านค้าคะแนน แล้วนำมาวางในโซนพักผ่อนที่เพิ่งเปิดใหม่ทันที
ปัจจุบันเธอมีคะแนนเหลือเพียง 747 คะแนน เมื่อคำนึงว่าต้องสำรองไว้ใช้จ่ายและจ้างพนักงานในอนาคต เธอจึงเลือกชุดโต๊ะเก้าอี้ไม้ที่ถูกที่สุดราคา 100 คะแนน
ของถูกย่อมคุณภาพตามราคา โต๊ะเก้าอี้และโซฟาที่ดูเก่าเล็กน้อย แม้จะดูขัดกับบรรยากาศล็อบบี้ในตอนนี้บ้าง แต่อย่างน้อยก็มีให้นั่ง
กู้หลิงอวี่ดูเควสขั้นที่สองที่เพิ่งรีเฟรชขึ้นมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น เป้าหมายภารกิจคือต้อนรับลูกค้าใหม่ 30 คน ความคืบหน้าปัจจุบันอยู่ที่ 12/30
ถือว่าดีทีเดียว ระบบนับยอดสะสมจากครั้งก่อนให้ด้วย ทำให้ภารกิจยากน้อยลงเยอะ
สายตาของกู้หลิงอวี่ไปหยุดที่รางวัลหลังจบภารกิจ และเมื่อเห็นชัดเจน เธอก็เผยสีหน้าดีใจออกมาทันที!
รางวัลของเควสขั้นที่สองนี้คือสิ่งอำนวยความสะดวกอย่างทีวีและระบบปรับอากาศส่วนกลาง ซึ่งสามารถใช้คะแนนแลกได้เช่นกัน!
ไม่ว่าจะต้องใช้คะแนนแลกเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยนี่ก็เป็นสิ่งที่น่าตั้งตารอ!
ต้องรู้ก่อนว่าหลังวันสิ้นโลก สภาพอากาศและสิ่งแวดล้อมเลวร้ายสุดขีด ฤดูร้อนอุณหภูมิสูงปรี๊ด แทบจะแตะ 40-50 องศาเซลเซียสตลอดเวลา ช่วงเที่ยงแทบจะออกไปไหนไม่ได้เลย
และในฤดูหนาว อากาศก็หนาวเหน็บเข้ากระดูก ทุกปีมีคนจำนวนมากต้องจบชีวิตลงเพราะทนความหนาวเย็นไม่ไหว ผู้รอดชีวิตมากมายล้มตายไปในปีแรกของวันสิ้นโลก
หากมีเครื่องปรับอากาศมาช่วยควบคุมอุณหภูมิในรีสอร์ต ชีวิตในฤดูร้อนและฤดูหนาวคงสุขสบายขึ้นเยอะ!
กู้หลิงอวี่เคยผ่านประสบการณ์สภาพอากาศสุดโหดมาแล้ว จึงเข้าใจดีถึงความสำคัญของระบบปรับอากาศส่วนกลางและแรงดึงดูดที่มันมีต่อลูกค้า!
ไม่ใช่แค่แอร์ แต่ทีวีก็เป็นของดีเช่นกัน!
เธอรีบสอบถามระบบทันทีและได้รับการยืนยันว่า ทีวีในรีสอร์ตสามารถใช้งานได้จริง และเข้าถึงภาพยนตร์ ซีรีส์ รายการวาไรตี้ และอื่นๆ ได้ทั้งหมด ไม่มีปัญหาเรื่องมีทีวีแต่ดูไม่ได้แน่นอน
เพราะในวันสิ้นโลกแบบนี้ ทีวีข้างนอกกลายเป็นแค่ของประดับตกแต่งไปนานแล้ว!
กู้หลิงอวี่กระตือรือร้นขึ้นมาทันที มีทีวีแบบนี้ คุณภาพชีวิตต้องดีขึ้นทันตาเห็นแน่ๆ ไม่งั้นวันๆ ไม่มีอะไรทำคงน่าเบื่อแย่?
ตอนนี้เธอรู้สึกคึกคักราวกับโดนฉีดยากระตุ้น!
ตอนนี้เพิ่งต้นเดือนพฤษภาคม เดือนมิถุนายนอากาศก็จะเริ่มร้อนแล้ว เธอต้องรีบทำเควสลูกค้าใหม่ขั้นที่สองให้สำเร็จโดยเร็วที่สุด ในเมื่อตอนนี้ออกไปข้างนอกไม่ได้ ก็ต้องหาวิธีอื่น!
ทำใบปลิว! แจกให้ลูกค้าทุกคนที่มาพัก แล้วให้พวกเขาช่วยโปรโมตรีสอร์ต อย่างน้อยโอกาสมากขึ้น ทางเลือกก็มากขึ้น!
ขณะที่กู้หลิงอวี่กำลังจะให้ระบบเตรียมวัสดุอุปกรณ์ให้ เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้น
"โฮสต์ได้เปิดและทำเควสลับสำเร็จ กำลังแจกจ่ายของรางวัล โปรดตรวจสอบ"
กู้หลิงอวี่ตะลึงงัน!
เปิดเควสลับ? แล้วก็สำเร็จเลยเนี่ยนะ? แถมมีรางวัลด้วย!?
เธอรีบเปิดช่องเก็บของส่วนตัวดู ก็พบลูกบอลลูกหนึ่งลอยนิ่งอยู่ข้างใน?
ทว่าลูกบอลลูกนี้ ดูยังไงก็ไม่ใช่ของธรรมดาแน่นอน
บทที่ 19 เปิดเควสลับ
ถังอวี่ดิ้นรนสุดชีวิต ทว่าพลังพิเศษของเธอเพิ่งตื่นขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้มีพลังพิเศษหลายคนพร้อมกัน ความสามารถในการต้านทานของเธอจึงแทบเป็นศูนย์
เพื่อนบ้านรอบข้างหลายคนพยายามช่วยพูดไกล่เกลี่ย แต่ถ้าไม่เพราะไร้กำลัง ก็เพราะไม่กล้าหักหน้าพวกผู้ดูแลที่เป็นดั่งสุนัขรับใช้อย่างเปิดเผย จึงทำได้เพียงพยายามใช้เหตุผล ซึ่งชัดเจนว่าไร้ประโยชน์
เมื่อถังปินกลับมาถึงและเห็นเหตุการณ์นี้เข้า เขาก็ระเบิดอารมณ์ออกมาทันที!
น้องสาวและน้องชายคือชีวิตของเขา เมื่อวันสิ้นโลกมาถึง เขาเพิ่งจะบรรลุนิติภาวะได้ไม่นาน พ่อแม่ยอมสละชีวิตเพื่อปกป้องพวกเขา และเขาต้องอดทนต่อความยากลำบากนานัปการเพื่อปกป้องน้องๆ ให้ปลอดภัย จะให้เขายืนดูน้องสาวถูกพวกสุนัขรับใช้ลากตัวไปต่อหน้าต่อตาได้อย่างไร!
ในวินาทีนั้น ถังปินรู้ทันทีว่าฐานสยงเฟิงไม่ใช่ที่ที่พวกเขาจะอยู่ได้อีกต่อไป หลังจากซัดสมุนพวกนั้นจนหมอบ ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนบ้านที่ช่วยอำพรางให้ ก่อนที่เรื่องจะรู้ไปถึงหูเบื้องบน เขาจึงพาน้องๆ หลบหนีออกจากฐานสยงเฟิงทันที
หลังจากหนีออกมา เดิมทีเขาตั้งใจจะลองไปขอความช่วยเหลือที่ฐานหรงหยางหรือฐานหมิงกวง แต่ระหว่างทางดันถูกฝูงซอมบี้ไล่ล่า
ในขณะที่น้องๆ ของเขากำลังจะหมดแรง เขาก็สังเกตเห็นหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่ที่เรียงราย สว่างไสวและสะอาดสะอ้านจนดูไม่เหมือนสถานที่ในยุควันสิ้นโลกเลยสักนิด... ด้วยโชคชะตาที่เข้าข้าง สามพี่น้องจึงได้ก้าวเข้ามาใน "เถาหยวนรีสอร์ต"
"พี่คะ หนูอาบน้ำเสร็จแล้ว สบายตัวสุดๆ ไปเลย! จำไม่ได้แล้วว่าครั้งสุดท้ายที่ได้อาบน้ำดีๆ แบบนี้มันเมื่อไหร่ ที่นี่คือสวรรค์ชัดๆ!"
หลังอาบน้ำเสร็จ ใบหน้าของถังอวี่แดงระเรื่อด้วยเลือดฝาด แต้มด้วยรอยยิ้มสดใส: "พวกเราโชคดีจริงๆ ที่บังเอิญมาเจอที่นี่ตอนหนีตาย!"
"ใช่ สวรรค์ย่อมเมตตาคนดีเสมอ" ถังปินได้สติกลับมา เมื่อมองเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าน้องสาว รอยยิ้มที่ห่างหายไปนานก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาเช่นกัน
"พี่คะ เราอยู่ที่นี่ถาวรได้ไหม? หนูได้ยินเถ้าแก่กู้บอกว่า แค่มีแก่นผลึกก็แลกคะแนนได้ ตอนนี้หนูปลุกพลังพิเศษได้แล้ว หนูออกไปหาแก่นผลึกช่วยพี่ได้แล้วนะ!"
ใบหน้าของถังอวี่ฉายแววโหยหาและคาดหวังต่ออนาคต: "ถึงตอนนั้น เราสองคนช่วยกันหาแก่นผลึก ชีวิตเราต้องดีกว่าตอนนี้แน่ๆ! น้องเล็กก็จะได้กินอิ่ม นอนหลับ โตไวๆ แข็งแรงๆ ด้วย!"
"เมื่อกี้หนูเห็นร้านอาหารด้วย! ข้างในต้องมีของอร่อยเยอะแยะแน่ๆ ก่อนวันสิ้นโลกหนูยังพอได้กินของดีๆ บ้าง แต่น้องเล็กยังเด็กเกินไป ยังไม่เคยลิ้มรสเลย หนูอยากให้เขาได้ลองบ้าง!"
น้องชายคนเล็กที่กำลังจะเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ ก็พูดแทรกขึ้นมาอย่างตื่นเต้น: "ผมก็อยากโตไวๆ เหมือนกัน! จะได้ออกไปหาแก่นผลึกกับพี่ใหญ่พี่รอง ขุนพี่ทั้งสองให้อ้วนท้วนสมบูรณ์ไปเลย!"
ถังปินยืนนิ่งอึ้ง ขอบตาแดงระเรื่อเล็กน้อย เมื่อมองใบหน้าเล็กๆ ของน้องๆ ที่เปี่ยมด้วยความหวังในชีวิต ความหมองหม่นในใจค่อยๆ จางหายไป
ตราบใดที่น้องๆ เติบโตได้อย่างปลอดภัย จะเสี่ยงชีวิตหาแก่นผลึกก็ช่างปะไร? ที่ผ่านมาเขาทำงานหนักสายตัวแทบขาด ก็เพื่อให้น้องๆ มีชีวิตรอดไม่ใช่หรือ?
ในเมื่อย้ายมาอยู่ในที่ใหม่ ที่ที่มีความหวังและอนาคตที่สดใสกว่า เขาจะมีเหตุผลอะไรให้ต้องหวาดกลัวอีก?
ตามคำบอกเล่าของเถ้าแก่กู้ ทุกคนในเถาหยวนรีสอร์ตล้วนเท่าเทียมกัน ตราบใดที่มีคะแนน ก็สามารถใช้ชีวิตได้อย่างมั่นคง ไม่เหมือนกับการถูกขูดรีดในฐานผู้รอดชีวิต ขอเพียงขยันขันแข็ง ก็จะได้รับผลตอบแทนที่สมน้ำสมเนื้อ!
เมื่อเทียบกับความมืดมนและความไม่แน่นอนก่อนหน้านี้ โอกาสมาอยู่ตรงหน้าแล้ว เขาจะไม่มีความกล้าแม้แต่จะลองเชียวหรือ?
ถังปินโอบกอดน้องๆ ไว้แน่น แววตาของเขากลับมามุ่งมั่นอีกครั้ง!
ในล็อบบี้ กู้หลิงอวี่กำลังยุ่งวุ่นวาย
การเข้าพักของสามพี่น้องตระกูลถัง ทำให้เควสรับลูกค้าใหม่ของเธอสำเร็จพอดี
"เควสยกระดับคุณภาพรีสอร์ตที่ 1: ต้อนรับลูกค้าใหม่ 10 คน เป้าหมายภารกิจสำเร็จ"
"รางวัลภารกิจ: ปลดล็อกโซนพักผ่อนในล็อบบี้ สามารถใช้คะแนนแลกไอเทมได้"
ในที่สุดก็สำเร็จเสียที!
กู้หลิงอวี่อารมณ์ดีเป็นพิเศษ รางวัลภารกิจก็น่าพอใจ เธอรีบเดินไปที่มุมหนึ่งของล็อบบี้ ใช้คะแนนแลกชุดโซฟาจากร้านค้าคะแนน แล้วนำมาวางในโซนพักผ่อนที่เพิ่งเปิดใหม่ทันที
ปัจจุบันเธอมีคะแนนเหลือเพียง 747 คะแนน เมื่อคำนึงว่าต้องสำรองไว้ใช้จ่ายและจ้างพนักงานในอนาคต เธอจึงเลือกชุดโต๊ะเก้าอี้ไม้ที่ถูกที่สุดราคา 100 คะแนน
ของถูกย่อมคุณภาพตามราคา โต๊ะเก้าอี้และโซฟาที่ดูเก่าเล็กน้อย แม้จะดูขัดกับบรรยากาศล็อบบี้ในตอนนี้บ้าง แต่อย่างน้อยก็มีให้นั่ง
กู้หลิงอวี่ดูเควสขั้นที่สองที่เพิ่งรีเฟรชขึ้นมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น เป้าหมายภารกิจคือต้อนรับลูกค้าใหม่ 30 คน ความคืบหน้าปัจจุบันอยู่ที่ 12/30
ถือว่าดีทีเดียว ระบบนับยอดสะสมจากครั้งก่อนให้ด้วย ทำให้ภารกิจยากน้อยลงเยอะ
สายตาของกู้หลิงอวี่ไปหยุดที่รางวัลหลังจบภารกิจ และเมื่อเห็นชัดเจน เธอก็เผยสีหน้าดีใจออกมาทันที!
รางวัลของเควสขั้นที่สองนี้คือสิ่งอำนวยความสะดวกอย่างทีวีและระบบปรับอากาศส่วนกลาง ซึ่งสามารถใช้คะแนนแลกได้เช่นกัน!
ไม่ว่าจะต้องใช้คะแนนแลกเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยนี่ก็เป็นสิ่งที่น่าตั้งตารอ!
ต้องรู้ก่อนว่าหลังวันสิ้นโลก สภาพอากาศและสิ่งแวดล้อมเลวร้ายสุดขีด ฤดูร้อนอุณหภูมิสูงปรี๊ด แทบจะแตะ 40-50 องศาเซลเซียสตลอดเวลา ช่วงเที่ยงแทบจะออกไปไหนไม่ได้เลย
และในฤดูหนาว อากาศก็หนาวเหน็บเข้ากระดูก ทุกปีมีคนจำนวนมากต้องจบชีวิตลงเพราะทนความหนาวเย็นไม่ไหว ผู้รอดชีวิตมากมายล้มตายไปในปีแรกของวันสิ้นโลก
หากมีเครื่องปรับอากาศมาช่วยควบคุมอุณหภูมิในรีสอร์ต ชีวิตในฤดูร้อนและฤดูหนาวคงสุขสบายขึ้นเยอะ!
กู้หลิงอวี่เคยผ่านประสบการณ์สภาพอากาศสุดโหดมาแล้ว จึงเข้าใจดีถึงความสำคัญของระบบปรับอากาศส่วนกลางและแรงดึงดูดที่มันมีต่อลูกค้า!
ไม่ใช่แค่แอร์ แต่ทีวีก็เป็นของดีเช่นกัน!
เธอรีบสอบถามระบบทันทีและได้รับการยืนยันว่า ทีวีในรีสอร์ตสามารถใช้งานได้จริง และเข้าถึงภาพยนตร์ ซีรีส์ รายการวาไรตี้ และอื่นๆ ได้ทั้งหมด ไม่มีปัญหาเรื่องมีทีวีแต่ดูไม่ได้แน่นอน
เพราะในวันสิ้นโลกแบบนี้ ทีวีข้างนอกกลายเป็นแค่ของประดับตกแต่งไปนานแล้ว!
กู้หลิงอวี่กระตือรือร้นขึ้นมาทันที มีทีวีแบบนี้ คุณภาพชีวิตต้องดีขึ้นทันตาเห็นแน่ๆ ไม่งั้นวันๆ ไม่มีอะไรทำคงน่าเบื่อแย่?
ตอนนี้เธอรู้สึกคึกคักราวกับโดนฉีดยากระตุ้น!
ตอนนี้เพิ่งต้นเดือนพฤษภาคม เดือนมิถุนายนอากาศก็จะเริ่มร้อนแล้ว เธอต้องรีบทำเควสลูกค้าใหม่ขั้นที่สองให้สำเร็จโดยเร็วที่สุด ในเมื่อตอนนี้ออกไปข้างนอกไม่ได้ ก็ต้องหาวิธีอื่น!
ทำใบปลิว! แจกให้ลูกค้าทุกคนที่มาพัก แล้วให้พวกเขาช่วยโปรโมตรีสอร์ต อย่างน้อยโอกาสมากขึ้น ทางเลือกก็มากขึ้น!
ขณะที่กู้หลิงอวี่กำลังจะให้ระบบเตรียมวัสดุอุปกรณ์ให้ เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้น
"โฮสต์ได้เปิดและทำเควสลับสำเร็จ กำลังแจกจ่ายของรางวัล โปรดตรวจสอบ"
กู้หลิงอวี่ตะลึงงัน!
เปิดเควสลับ? แล้วก็สำเร็จเลยเนี่ยนะ? แถมมีรางวัลด้วย!?
เธอรีบเปิดช่องเก็บของส่วนตัวดู ก็พบลูกบอลลูกหนึ่งลอยนิ่งอยู่ข้างใน?
ทว่าลูกบอลลูกนี้ ดูยังไงก็ไม่ใช่ของธรรมดาแน่นอน
บทที่ 19 เปิดเควสลับ
ถังอวี่ดิ้นรนสุดชีวิต ทว่าพลังพิเศษของเธอเพิ่งตื่นขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้มีพลังพิเศษหลายคนพร้อมกัน ความสามารถในการต้านทานของเธอจึงแทบเป็นศูนย์
เพื่อนบ้านรอบข้างหลายคนพยายามช่วยพูดไกล่เกลี่ย แต่ถ้าไม่เพราะไร้กำลัง ก็เพราะไม่กล้าหักหน้าพวกผู้ดูแลที่เป็นดั่งสุนัขรับใช้อย่างเปิดเผย จึงทำได้เพียงพยายามใช้เหตุผล ซึ่งชัดเจนว่าไร้ประโยชน์
เมื่อถังปินกลับมาถึงและเห็นเหตุการณ์นี้เข้า เขาก็ระเบิดอารมณ์ออกมาทันที!
น้องสาวและน้องชายคือชีวิตของเขา เมื่อวันสิ้นโลกมาถึง เขาเพิ่งจะบรรลุนิติภาวะได้ไม่นาน พ่อแม่ยอมสละชีวิตเพื่อปกป้องพวกเขา และเขาต้องอดทนต่อความยากลำบากนานัปการเพื่อปกป้องน้องๆ ให้ปลอดภัย จะให้เขายืนดูน้องสาวถูกพวกสุนัขรับใช้ลากตัวไปต่อหน้าต่อตาได้อย่างไร!
ในวินาทีนั้น ถังปินรู้ทันทีว่าฐานสยงเฟิงไม่ใช่ที่ที่พวกเขาจะอยู่ได้อีกต่อไป หลังจากซัดสมุนพวกนั้นจนหมอบ ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนบ้านที่ช่วยอำพรางให้ ก่อนที่เรื่องจะรู้ไปถึงหูเบื้องบน เขาจึงพาน้องๆ หลบหนีออกจากฐานสยงเฟิงทันที
หลังจากหนีออกมา เดิมทีเขาตั้งใจจะลองไปขอความช่วยเหลือที่ฐานหรงหยางหรือฐานหมิงกวง แต่ระหว่างทางดันถูกฝูงซอมบี้ไล่ล่า
ในขณะที่น้องๆ ของเขากำลังจะหมดแรง เขาก็สังเกตเห็นหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่ที่เรียงราย สว่างไสวและสะอาดสะอ้านจนดูไม่เหมือนสถานที่ในยุควันสิ้นโลกเลยสักนิด... ด้วยโชคชะตาที่เข้าข้าง สามพี่น้องจึงได้ก้าวเข้ามาใน "เถาหยวนรีสอร์ต"
"พี่คะ หนูอาบน้ำเสร็จแล้ว สบายตัวสุดๆ ไปเลย! จำไม่ได้แล้วว่าครั้งสุดท้ายที่ได้อาบน้ำดีๆ แบบนี้มันเมื่อไหร่ ที่นี่คือสวรรค์ชัดๆ!"
หลังอาบน้ำเสร็จ ใบหน้าของถังอวี่แดงระเรื่อด้วยเลือดฝาด แต้มด้วยรอยยิ้มสดใส: "พวกเราโชคดีจริงๆ ที่บังเอิญมาเจอที่นี่ตอนหนีตาย!"
"ใช่ สวรรค์ย่อมเมตตาคนดีเสมอ" ถังปินได้สติกลับมา เมื่อมองเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าน้องสาว รอยยิ้มที่ห่างหายไปนานก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาเช่นกัน
"พี่คะ เราอยู่ที่นี่ถาวรได้ไหม? หนูได้ยินเถ้าแก่กู้บอกว่า แค่มีแก่นผลึกก็แลกคะแนนได้ ตอนนี้หนูปลุกพลังพิเศษได้แล้ว หนูออกไปหาแก่นผลึกช่วยพี่ได้แล้วนะ!"
ใบหน้าของถังอวี่ฉายแววโหยหาและคาดหวังต่ออนาคต: "ถึงตอนนั้น เราสองคนช่วยกันหาแก่นผลึก ชีวิตเราต้องดีกว่าตอนนี้แน่ๆ! น้องเล็กก็จะได้กินอิ่ม นอนหลับ โตไวๆ แข็งแรงๆ ด้วย!"
"เมื่อกี้หนูเห็นร้านอาหารด้วย! ข้างในต้องมีของอร่อยเยอะแยะแน่ๆ ก่อนวันสิ้นโลกหนูยังพอได้กินของดีๆ บ้าง แต่น้องเล็กยังเด็กเกินไป ยังไม่เคยลิ้มรสเลย หนูอยากให้เขาได้ลองบ้าง!"
น้องชายคนเล็กที่กำลังจะเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ ก็พูดแทรกขึ้นมาอย่างตื่นเต้น: "ผมก็อยากโตไวๆ เหมือนกัน! จะได้ออกไปหาแก่นผลึกกับพี่ใหญ่พี่รอง ขุนพี่ทั้งสองให้อ้วนท้วนสมบูรณ์ไปเลย!"
ถังปินยืนนิ่งอึ้ง ขอบตาแดงระเรื่อเล็กน้อย เมื่อมองใบหน้าเล็กๆ ของน้องๆ ที่เปี่ยมด้วยความหวังในชีวิต ความหมองหม่นในใจค่อยๆ จางหายไป
ตราบใดที่น้องๆ เติบโตได้อย่างปลอดภัย จะเสี่ยงชีวิตหาแก่นผลึกก็ช่างปะไร? ที่ผ่านมาเขาทำงานหนักสายตัวแทบขาด ก็เพื่อให้น้องๆ มีชีวิตรอดไม่ใช่หรือ?
ในเมื่อย้ายมาอยู่ในที่ใหม่ ที่ที่มีความหวังและอนาคตที่สดใสกว่า เขาจะมีเหตุผลอะไรให้ต้องหวาดกลัวอีก?
ตามคำบอกเล่าของเถ้าแก่กู้ ทุกคนในเถาหยวนรีสอร์ตล้วนเท่าเทียมกัน ตราบใดที่มีคะแนน ก็สามารถใช้ชีวิตได้อย่างมั่นคง ไม่เหมือนกับการถูกขูดรีดในฐานผู้รอดชีวิต ขอเพียงขยันขันแข็ง ก็จะได้รับผลตอบแทนที่สมน้ำสมเนื้อ!
เมื่อเทียบกับความมืดมนและความไม่แน่นอนก่อนหน้านี้ โอกาสมาอยู่ตรงหน้าแล้ว เขาจะไม่มีความกล้าแม้แต่จะลองเชียวหรือ?
ถังปินโอบกอดน้องๆ ไว้แน่น แววตาของเขากลับมามุ่งมั่นอีกครั้ง!
ในล็อบบี้ กู้หลิงอวี่กำลังยุ่งวุ่นวาย
การเข้าพักของสามพี่น้องตระกูลถัง ทำให้เควสรับลูกค้าใหม่ของเธอสำเร็จพอดี
"เควสยกระดับคุณภาพรีสอร์ตที่ 1: ต้อนรับลูกค้าใหม่ 10 คน เป้าหมายภารกิจสำเร็จ"
"รางวัลภารกิจ: ปลดล็อกโซนพักผ่อนในล็อบบี้ สามารถใช้คะแนนแลกไอเทมได้"
ในที่สุดก็สำเร็จเสียที!
กู้หลิงอวี่อารมณ์ดีเป็นพิเศษ รางวัลภารกิจก็น่าพอใจ เธอรีบเดินไปที่มุมหนึ่งของล็อบบี้ ใช้คะแนนแลกชุดโซฟาจากร้านค้าคะแนน แล้วนำมาวางในโซนพักผ่อนที่เพิ่งเปิดใหม่ทันที
ปัจจุบันเธอมีคะแนนเหลือเพียง 747 คะแนน เมื่อคำนึงว่าต้องสำรองไว้ใช้จ่ายและจ้างพนักงานในอนาคต เธอจึงเลือกชุดโต๊ะเก้าอี้ไม้ที่ถูกที่สุดราคา 100 คะแนน
ของถูกย่อมคุณภาพตามราคา โต๊ะเก้าอี้และโซฟาที่ดูเก่าเล็กน้อย แม้จะดูขัดกับบรรยากาศล็อบบี้ในตอนนี้บ้าง แต่อย่างน้อยก็มีให้นั่ง
กู้หลิงอวี่ดูเควสขั้นที่สองที่เพิ่งรีเฟรชขึ้นมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น เป้าหมายภารกิจคือต้อนรับลูกค้าใหม่ 30 คน ความคืบหน้าปัจจุบันอยู่ที่ 12/30
ถือว่าดีทีเดียว ระบบนับยอดสะสมจากครั้งก่อนให้ด้วย ทำให้ภารกิจยากน้อยลงเยอะ
สายตาของกู้หลิงอวี่ไปหยุดที่รางวัลหลังจบภารกิจ และเมื่อเห็นชัดเจน เธอก็เผยสีหน้าดีใจออกมาทันที!
รางวัลของเควสขั้นที่สองนี้คือสิ่งอำนวยความสะดวกอย่างทีวีและระบบปรับอากาศส่วนกลาง ซึ่งสามารถใช้คะแนนแลกได้เช่นกัน!
ไม่ว่าจะต้องใช้คะแนนแลกเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยนี่ก็เป็นสิ่งที่น่าตั้งตารอ!
ต้องรู้ก่อนว่าหลังวันสิ้นโลก สภาพอากาศและสิ่งแวดล้อมเลวร้ายสุดขีด ฤดูร้อนอุณหภูมิสูงปรี๊ด แทบจะแตะ 40-50 องศาเซลเซียสตลอดเวลา ช่วงเที่ยงแทบจะออกไปไหนไม่ได้เลย
และในฤดูหนาว อากาศก็หนาวเหน็บเข้ากระดูก ทุกปีมีคนจำนวนมากต้องจบชีวิตลงเพราะทนความหนาวเย็นไม่ไหว ผู้รอดชีวิตมากมายล้มตายไปในปีแรกของวันสิ้นโลก
หากมีเครื่องปรับอากาศมาช่วยควบคุมอุณหภูมิในรีสอร์ต ชีวิตในฤดูร้อนและฤดูหนาวคงสุขสบายขึ้นเยอะ!
กู้หลิงอวี่เคยผ่านประสบการณ์สภาพอากาศสุดโหดมาแล้ว จึงเข้าใจดีถึงความสำคัญของระบบปรับอากาศส่วนกลางและแรงดึงดูดที่มันมีต่อลูกค้า!
ไม่ใช่แค่แอร์ แต่ทีวีก็เป็นของดีเช่นกัน!
เธอรีบสอบถามระบบทันทีและได้รับการยืนยันว่า ทีวีในรีสอร์ตสามารถใช้งานได้จริง และเข้าถึงภาพยนตร์ ซีรีส์ รายการวาไรตี้ และอื่นๆ ได้ทั้งหมด ไม่มีปัญหาเรื่องมีทีวีแต่ดูไม่ได้แน่นอน
เพราะในวันสิ้นโลกแบบนี้ ทีวีข้างนอกกลายเป็นแค่ของประดับตกแต่งไปนานแล้ว!
กู้หลิงอวี่กระตือรือร้นขึ้นมาทันที มีทีวีแบบนี้ คุณภาพชีวิตต้องดีขึ้นทันตาเห็นแน่ๆ ไม่งั้นวันๆ ไม่มีอะไรทำคงน่าเบื่อแย่?
ตอนนี้เธอรู้สึกคึกคักราวกับโดนฉีดยากระตุ้น!
ตอนนี้เพิ่งต้นเดือนพฤษภาคม เดือนมิถุนายนอากาศก็จะเริ่มร้อนแล้ว เธอต้องรีบทำเควสลูกค้าใหม่ขั้นที่สองให้สำเร็จโดยเร็วที่สุด ในเมื่อตอนนี้ออกไปข้างนอกไม่ได้ ก็ต้องหาวิธีอื่น!
ทำใบปลิว! แจกให้ลูกค้าทุกคนที่มาพัก แล้วให้พวกเขาช่วยโปรโมตรีสอร์ต อย่างน้อยโอกาสมากขึ้น ทางเลือกก็มากขึ้น!
ขณะที่กู้หลิงอวี่กำลังจะให้ระบบเตรียมวัสดุอุปกรณ์ให้ เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้น
"โฮสต์ได้เปิดและทำเควสลับสำเร็จ กำลังแจกจ่ายของรางวัล โปรดตรวจสอบ"
กู้หลิงอวี่ตะลึงงัน!
เปิดเควสลับ? แล้วก็สำเร็จเลยเนี่ยนะ? แถมมีรางวัลด้วย!?
เธอรีบเปิดช่องเก็บของส่วนตัวดู ก็พบลูกบอลลูกหนึ่งลอยนิ่งอยู่ข้างใน?
ทว่าลูกบอลลูกนี้ ดูยังไงก็ไม่ใช่ของธรรมดาแน่นอน