บทที่ 150 - ไข่มุกหอยพันปี!

บทที่ 150 - ไข่มุกหอยพันปี!

ชายวัยกลางคนที่ขาวอวบผู้นี้คือเปาต้าถง เฟิงเหวินจื่อแห่งหอเทียนจีที่เขาเคยพบเจอมาก่อนนั่นเอง

เพียงแต่ในตอนนั้น กู้หยวนสวมหน้ากากของเยี่ยนสือซาน ไม่ใช่สถานะในปัจจุบัน

ในชั่วขณะที่กู้หยวนมองไปยังเปาต้าถง เปาต้าถงก็ราวกับจะสัมผัสได้เช่นกัน สายตาหันไปมอง

เมื่อเห็นกู้หยวน ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย รีบเดินเข้าไปสองสามก้าว ประสานมือคารวะ “ใช่สหายเต๋าตระกูลกู้แห่งภูเขาโอสถราชันย์หรือไม่?”

กู้หยวนเผยสีหน้าประหลาดใจ สวมบทบาทนักแสดงชั้นครู ทำท่าทีเหมือนข้าไม่รู้จักท่าน ท่านเป็นใครกัน “ท่านคือใคร?”

เปาต้าถงยิ้มอย่างไม่เป็นพิษเป็นภัย “คนธรรมดาไม่มีอันใดพิเศษนามเปาต้าถง เป็นเฟิงเหวินจื่อแห่งหอเทียนจี ข่าวสารจะว่องไวกว่าคนทั่วไปเล็กน้อย รู้เรื่องราวมากกว่าคนธรรมดาหน่อย จึงสามารถจำท่านได้ ขอสหายเต๋าตระกูลกู้อย่าได้ถือสา”

“ที่แท้ก็คือสหายเต๋าแห่งหอเทียนจี”

กู้หยวนพยักหน้าอย่างเข้าใจ มองขึ้นๆ ลงๆ อยู่สองสามครั้ง แล้วกล่าวว่า “สหายเต๋าเปามีธุระอันใดรึ?”

เปาต้าถงถูมือไปมา ยิ้มอย่างเขินอาย “พูดตามตรง ข้าเปาต้าถงชอบผูกมิตรกับสหายใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งอัจฉริยะที่หาตัวจับได้ยากเช่นสหายเต๋าตระกูลกู้ ดังนั้นเมื่อครู่นี้จึงได้รบกวนท่านอย่างผลีผลาม”

กู้หยวนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงพาอีกฝ่ายไปหาที่สงบแห่งหนึ่ง แล้วจึงเปิดประเด็นถามโดยตรง

“ในเมื่อสหายเต๋าเปาเป็นเฟิงเหวินจื่อแห่งหอเทียนจี เช่นนั้นข่าวสารย่อมต้องว่องไวอย่างยิ่ง ไม่ทราบว่าสหายเต๋าเคยได้ยินเรื่องวิญญาณธาตุไท่อินหรือไม่?”

“วิญญาณธาตุไท่อิน?”

เปาต้าถงรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกล่าวว่า

“นี่เป็นหนึ่งในสมบัติฟ้าดินชั้นสุดยอดของโลกหล้า เป็นวัตถุธาตุจันทรา สามารถรวบรวมพลังแห่งแสงจันทรา สัมผัสถึงพลังแห่งไท่อินได้ ทั้งยังสามารถบำรุงร่างกายของสตรี รักษาความเยาว์วัยไว้ได้ตลอดไป หากพูดถึงความหายากแล้ว เป็นรองเพียงเก้าโลหะเทวะเท่านั้น กระทั่งในสายตาของผู้ฝึกตนที่ฝึกฝนอิทธิฤทธิ์สายเสวียนหยิน, ไท่อิน, และจันทราแล้ว ของสิ่งนี้ยิ่งล้ำค่ากว่า”

“ของสิ่งนี้เมื่อปรากฏขึ้น ก็จะถูกคนแย่งชิงกันซื้อ”

“นอกจากวังเซียนไท่อินแล้ว ก็มีเพียงยอดฝีมือสตรีชั้นนำสองสามคนเท่านั้นที่จะเก็บสะสมของสิ่งนี้ไว้ ตัวอย่างเช่น แม่นางไหมสวรรค์แห่งภูเขาร้อยพิษ และเซียนบุปผาชาดแห่งภูเขาลืมกาล เป็นต้น”

“เซียนบุปผาชาด?”

เมื่อได้ยินสามคำที่คุ้นเคยอย่าง “ภูเขาลืมกาล” กู้หยวนก็เลิกคิ้วขึ้น อดไม่ได้ที่จะถามว่า “เซียนบุปผาชาดท่านนี้แซ่ฉินหรือไม่?”

เปาต้าถงในใจรู้สึกแปลกอยู่บ้าง ภายนอกทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ กล่าวว่า

“ถูกต้อง แซ่ฉิน นามหงซิ่ว”

“อืม...”

กู้หยวนพยักหน้า ไม่ได้พูดอะไรมากไปกว่านั้น

ในใจก็พยักหน้าอย่างเงียบๆ เซียนฉินผู้นั้นมีที่มาที่ไปที่ไม่ธรรมดาจริงๆ ที่แท้คือเซียนบุปผาชาดผู้เป็นยอดฝีมืออิสระชั้นนำ

สำหรับชื่อเสียงของเซียนบุปผาชาดผู้นี้ กู้หยวนก็พอจะได้ยินมาบ้าง

เทือกเขาอวิ๋นเมิ่งทอดยาวไปไกลไม่รู้กี่หมื่นลี้ ลึกล้ำจนไม่อาจหยั่งถึง แผ่ขยายไปทั่วดินแดนหกมณฑลแห่งแดนใต้ ได้แก่ เฟิง, ฉิน, หลิ่ว, อวิ๋น, เจ๋อ, และเหยียน

และในส่วนลึกของเทือกเขาอวิ๋นเมิ่ง ก็มีภูเขาและแม่น้ำที่มีชื่อเสียงมากมาย รวมถึงสถานที่อันตรายและดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ

ในบรรดาภูเขาและดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่มีชื่อเสียงเหล่านี้ บ่อยครั้งมักจะถูกสำนักบำเพ็ญเพียรที่ยิ่งใหญ่และยอดฝีมืออิสระระดับสูงครอบครองอยู่

ตัวอย่างเช่น ภูเขาโอสถราชันย์, สำนักกระบี่ธาราดารา, นิกายเทพกู่ เป็นต้น และยังมีจอมอสูรมังกรพิษ, เซียนกระบี่วานรขาว, แม่นางไหมสวรรค์, เซียนบุปผาชาด, แม่เฒ่าผานจิว และยอดฝีมืออิสระชั้นนำอื่นๆ

ว่ากันว่ายอดฝีมืออิสระเหล่านี้ มีระดับพลังที่สูงส่งถึงฟ้าถึงดิน มีอิทธิฤทธิ์กว้างไกล แม้แต่สำนักบำเพ็ญเพียรที่ยิ่งใหญ่อย่างภูเขาโอสถราชันย์และนิกายเทพกู่ก็ยังต้องเกรงกลัว

ในเมื่อฉินหงซิ่วคือเซียนบุปผาชาดผู้นั้น ก็แสดงว่าระดับพลังของนางไม่ใช่ขั้นจิตวิญญาณหยิน ก็น่าจะเป็นขั้นประตูมังกร

เปาต้าถงราวกับจะนึกอะไรขึ้นมาได้ “จริงสิ สหายเต๋าตระกูลกู้สนใจตำแหน่งในป้ายมังกรแดงหรือไม่? ข้าพอจะมีข่าวเกี่ยวกับตำแหน่งนี้อยู่บ้าง”

“ตำแหน่งในป้ายมังกรแดง?”

กู้หยวนชะงักไป แล้วจึงเข้าใจในทันทีว่าเป็นตำแหน่งสำหรับเข้าสู่วังเซียนมังกรแดง จึงถามว่า “หนึ่งตำแหน่งราคาเท่าใด?”

เปาต้าถงเอ่ยตัวเลขออกมา “ห้าพันก้อนหินวิญญาณ...”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น มุมปากของกู้หยวนก็กระตุก

วังเซียนมังกรแดงแน่นอนว่าเป็นสถานที่ที่ดี ในนั้นมีวาสนาเซียนนับไม่ถ้วน หากสามารถเข้าไปได้สักครั้ง แล้วออกมาได้อย่างปลอดภัย ย่อมต้องกลับมาพร้อมกับของล้ำค่าเต็มคันรถ

แต่ห้าพันก้อนหินวิญญาณ สำหรับผู้ฝึกตนขั้นเทียนเหรินทั่วไปแล้วนับเป็นจำนวนที่มหาศาลอย่างยิ่ง

หลายคนทั้งชีวิตก็ไม่สามารถเก็บหินวิญญาณได้มากถึงเพียงนี้

ยิ่งไปกว่านั้น วาสนาในวังเซียนมังกรแดงก็มาพร้อมกับความเสี่ยงที่ใหญ่หลวงเช่นกัน

หากมีผู้ฝึกตนทุ่มเทจนหมดตัว อุตส่าห์รวบรวมหินวิญญาณได้ห้าพันก้อนเพื่อซื้อตำแหน่งนี้ แล้วจึงเข้าสู่วังเซียนมังกรแดงอย่างเด็ดเดี่ยว ตั้งใจจะไปเสี่ยงโชคหาวาสนาเซียน

ผู้ที่สามารถกลับมาพร้อมกับของล้ำค่าเต็มคันรถได้ ท้ายที่สุดแล้วก็มีเพียงส่วนน้อย

ส่วนใหญ่เกรงว่าจะเก็บเกี่ยวได้เพียงเล็กน้อย ทำให้ขาดทุนย่อยยับ แม้แต่กางเกงในก็ยังต้องจำนอง

การขาดทุนย่อยยับอันที่จริงก็ยังดี หินวิญญาณแม้จะหมดไป แต่อย่างน้อยคนก็ยังอยู่

ที่โชคร้ายที่สุด คือคนที่เสียทั้งหินวิญญาณและเสียทั้งชีวิต

แต่จะว่าไป คนที่ยอมทุ่มเทจนหมดตัว เพียงเพื่อจะเสี่ยงโชคหาวาสนาสักครั้งก็มีอยู่มากมาย

วังเซียนมังกรแดงแม้จะดี แต่กู้หยวนกลับไม่ค่อยสนใจ

ตอนนี้เขาต้องการเคล็ดวิชาคัมภีร์เต๋าก็มีเคล็ดวิชาคัมภีร์เต๋า มีอาจารย์มีสำนัก มีวาสนามีวาสนา มีศาสตราเวทมีศาสตราเวท นอกจากของจำเป็นสองสามอย่างแล้ว กู้หยวนก็ไม่ขาดอะไรเลย

ดังนั้นเขาจึงไม่มีเหตุผลที่จะต้องเข้าสู่วังเซียนมังกรแดง

กู้หยวนพลันเกิดความคิดขึ้นมา ถามว่า “จริงสิ ไม่ทราบว่าพี่เปายังทำธุรกิจอื่นอีกหรือไม่?”

เปาต้าถงยิ้มอย่างเขินอาย “ไม่กลัวพี่กู้หัวเราะเยาะ ผู้น้อยช่วงนี้เพื่อการบำเพ็ญเพียร ในกระเป๋าจึงค่อนข้างฝืดเคือง หากมีช่องทางที่สามารถหาหินวิญญาณได้จริงๆ ตราบใดที่ไม่ขัดต่อหลักการของข้า ข้าย่อมไม่เกี่ยงที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย”

กู้หยวนพยักหน้าอย่างพึงพอใจ “ดีมาก ข้ามีเคล็ดวิชาแท้จริงสู่เต๋าอยู่เล่มหนึ่ง นามว่า ‘คัมภีร์แท้จริงหลัวซา’ เป็นคัมภีร์เต๋าระดับปฐพีชั้นกลาง นอกจากส่วนของเคล็ดวิชาหลอมแก่นทองคำที่ขาดหายไปไม่สมบูรณ์แล้ว เคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรตั้งแต่ยอดฝีมือไปจนถึงเทียนเหรินขั้นสมบูรณ์ล้วนมีอยู่อย่างครบถ้วน”

“ข้าฝึกฝนวิชาอื่นอยู่แล้ว ดังนั้นเคล็ดวิชาแท้จริงสู่เต๋าเล่มนี้จึงไม่มีประโยชน์ต่อข้า ตั้งใจจะนำไปแลกเปลี่ยนกับของวิเศษธาตุน้ำสองสามชิ้น พี่เปาพอจะมีคำชี้แนะหรือไม่?”

เมื่อได้ยินคัมภีร์เต๋าระดับปฐพีชั้นกลาง ดวงตาของเปาต้าถงก็เป็นประกาย เขายิ้มพลางถูมือไปมา

“คำชี้แนะไม่กล้ารับ แต่ผู้น้อยบังเอิญรู้จักผู้ฝึกตนเฒ่าที่บำเพ็ญเพียรมานานปีผู้หนึ่ง มีไข่มุกหอยพันปีอยู่เม็ดหนึ่ง เป็นไข่มุกวิญญาณวารีที่หอยเฒ่าพันปีบ่มเพาะขึ้นมา ผู้ฝึกตนเฒ่าผู้นี้อายุมากแล้ว สิ่งเดียวที่วางใจไม่ได้ก็คือลูกหลาน คิดจะทิ้งเคล็ดวิชาแท้จริงสู่เต๋าที่มีคุณภาพดีไว้ให้ลูกหลานสองสามเล่ม”

“หากสหายเต๋าตระกูลกู้ไม่รังเกียจ ข้าสามารถช่วยติดต่อคนผู้นี้ให้ได้”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ เขาก็ดูเหมือนจะเขินอายอยู่บ้าง “แต่ว่า... หากการแลกเปลี่ยนครั้งนี้สำเร็จ ผลประโยชน์ของข้า...”

“แปดสิบก้อนหินวิญญาณ”

เมื่อได้ยิน “ไข่มุกหอยพันปี” กู้หยวนก็เอ่ยปากออกมาโดยไม่ลังเล “ขอเพียงท่านสามารถทำให้การแลกเปลี่ยนครั้งนี้สำเร็จได้ ข้าจะให้ท่านแปดสิบก้อนหินวิญญาณ”

“สหายเต๋าตระกูลกู้ช่างใจกว้างเสียจริง!”

เปาต้าถงเมื่อได้ยินก็ดีใจอย่างยิ่ง ตบอกรับปากโดยไม่ลังเล “ท่านวางใจ เรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของข้า!”

แปดสิบก้อนหินวิญญาณ ดูเหมือนจะไม่มาก แต่สำหรับยอดฝีมือขั้นบรรพกาลคนใดก็ตาม ก็นับเป็นค่าตอบแทนที่ไม่น้อยแล้ว

ในตลาดนัดผู้ฝึกตนเหล่านั้น แปดสิบก้อนหินวิญญาณสามารถจ้างยอดฝีมือขั้นบรรพกาลได้สามถึงห้าคนเป็นเวลาหนึ่งเดือนขึ้นไป

กู้หยวนก็พอใจอย่างยิ่ง

ของอย่างไข่มุกหอยนั้น คือสิ่งที่หอยอสูรดูดซับพลังแห่งแสงจันทราและพลังปราณแก่นแท้วารีบ่มเพาะขึ้นมา

ไข่มุกหอยพันปี ยิ่งเป็นของประจำตัวที่หอยอสูรเฒ่าบ่มเพาะมานับพันปี ในนั้นสะสมพลังปราณแก่นแท้วารี, แก่นแท้วารีกุ่ย, และพลังแห่งแสงจันทราไว้มหาศาล