บทที่ 64 งูใหญ่สมาคมอสรพิษสวรรค์ หม่าอู๋ตี้แสดงอิทธิฤทธิ์

บทที่ 64 งูใหญ่สมาคมอสรพิษสวรรค์ หม่าอู๋ตี้แสดงอิทธิฤทธิ์

ปัง!

สมาชิกสมาคมอสรพิษสวรรค์ลอยกระเด็นออกไป ถูกหญิงสาวป่าเถื่อนชกเข้าที่หน้าอก เห็นได้ชัดว่ากระดูกหน้าอกเกือบจะยุบลง

วูบ!

หญิงสาวไม่ได้เลือกที่จะไว้ชีวิตเขา ก้าวเท้าไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เข้าใกล้คนผู้นั้น มือซ้ายบีบคอของเขาโดยตรง แล้วลากเขากลับมา จากนั้นก็เหวี่ยงลงบนพื้นอย่างแรง

ตูม!

ชายผู้นี้นอนนิ่งอยู่ข้างงูที่ตายแล้ว ราวกับดินโคลน ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้ เห็นได้ชัดว่าไม่รอดชีวิตแล้ว

“ช่างเป็นฝีมือที่ยอดเยี่ยม นี่คือวิชาจับกุมที่ยิ่งใหญ่หรือ? คนผู้นี้ถูกบีบคอในชั่วพริบตา กระดูกคอก็หัก เส้นลมปราณได้รับบาดเจ็บ ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อีก”

“สมแล้วที่เป็นหญิงสาวป่าเถื่อนที่มาจากป่าลึก ฝีมือยิงธนูบรรลุถึงขั้นเทพ แม้แต่ฝีมือก็ยังแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ โจมตีระยะไกลก็ไร้ที่ติ ต่อสู้ระยะประชิดยิ่งไร้เทียมทาน ใครเจอนาง ย่อมเป็นจุดเริ่มต้นของฝันร้าย”

รอบๆ มีเสียงชื่นชม ผู้คนพื้นเมืองต่างยกนิ้วให้ ขอบคุณที่นางลงมือช่วยเหลือเด็กชาย

ความสัมพันธ์ของคนที่นี่ซับซ้อนมาก หากนับอย่างเคร่งครัด เด็กชายผู้นี้มีความสัมพันธ์ที่พัวพันกันกับพวกเขา เมื่อคำนวณอย่างละเอียดแล้ว อาจจะเป็นญาติของตนเอง

ในเมืองโข่วไต้เจิ้น จะยอมให้เด็กถูกรังแกได้อย่างไร ต้องเรียกร้องความยุติธรรม!

คนของสมาคมอสรพิษสวรรค์อดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้าง สีหน้าหม่นหมอง

ผู้นำคือบุรุษวัยกลางคน รูปร่างผอมแห้ง ใบหน้าเขียวช้ำ ที่คอมีงูพิษตัวใหญ่กว่าพันอยู่ ลิ้นงูสีดำแลบเข้าแลบออก ดวงตาสีเขียวมรกต ทำให้ผู้คนรู้สึกหนาวไปถึงกระดูกสันหลัง

“ฆ่า!”

พวกเขาเข้าสู่ดินแดนลับของวิถีแห่งยุทธ์มาหลายวัน ก็ไม่ได้อยู่เฉยๆ ไม่ว่าจะเป็นเคล็ดวิชาของสำนักใด ล้วนถูกพวกเขารวบรวม ดังนั้นจึงทำลายสำนักเล็กๆ ไปไม่น้อย

ในสายตาของสมาคมอสรพิษสวรรค์ คนเหล่านั้นแทบจะพ่ายแพ้โดยไม่ต้องลงมือ

ขอเพียงปล่อยงูพิษเข้าไปในตอนกลางคืน ก็สามารถเอาชนะได้โดยไม่ต้องต่อสู้ ง่ายดายอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

งูเหล่านี้โดยพื้นฐานแล้วมาจากอาณาจักรอสรพิษ ผ่านการวิจัยและเพาะพันธุ์ พิษร้ายแรงยิ่งขึ้น สำหรับคนในโลกนี้แล้ว แทบจะไม่มีทางแก้ไขได้เลย

สมาคมอสรพิษสวรรค์เคยถูกทำให้โกรธเช่นนี้เมื่อใด ถึงกับถูกสังหารสหายต่อหน้าสาธารณชน!

พวกเขาโกรธจัด เกือบจะสูญเสียสติ

วูบ วูบ วูบ!!

ทุกคนต่างลงมือ ล้อมหญิงสาวป่าเถื่อนเพื่อสังหาร

“คนจากโลกภายนอกเหล่านี้ช่างเย่อหยิ่งและอวดดี”

“ไอ้ที่เรียกกันว่าแขกจากต่างแดนสวรรค์ ก็ไม่ได้เก่งกาจอันใด พวกเขากำลังถูกกดข่มโดยโลกนี้ ความแข็งแกร่งของพวกเขาจึงไม่มากนัก”

“ไม่ว่าพวกเขาจะมาจากไหน การรังแกเด็กเล็กย่อมเป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้ ข้าทนไม่ไหวแล้ว พี่น้องทั้งหลาย ลงมือ!”

“ถูกต้อง พวกเราไม่สามารถถูกรังแกได้ คนจากต่างแดนสวรรค์เหล่านี้ช่างไม่เห็นใครอยู่ในสายตา เย่อหยิ่ง อวดดี และทำลายความเป็นมนุษย์ สังหารผู้คนราวกับเชือดไก่เชือดสุนัข ไม่มีความเคารพพวกเราเลยแม้แต่น้อย”

“ลงมือพร้อมกัน!”

ผู้ฝึกยุทธ์จำนวนไม่น้อยที่มาเข้าร่วมการประลองกระบี่เหวินเจี้ยน ล้วนเป็นนักเดินทางในยุทธภพ ความยุติธรรมอยู่ในใจ

ตอนนี้ทนไม่ไหวอีกต่อไป ต่างพากันกระโดดออกมา

ฆ่า!

พวกเขาส่วนใหญ่เป็นผู้เชี่ยวชาญยุทธ์ ไม่กลัวเลยแม้แต่น้อย

ถือดาบกระบี่หรือมีดสั้น ต่อสู้ด้วยความกล้าหาญ

จิ๊ๆๆ

ความวุ่นวายที่หม่าอู๋ตี้ก่อขึ้นเมื่อครู่ แทบไม่มีใครสนใจ

พวกเขาไม่สนใจสิ่งที่เรียกว่าม้าอสูรหรืออสูรม้า ขอเพียงม้าตัวนี้ไม่ทำร้ายผู้คนก็พอ

และถึงแม้จะต้องการเอาความ ก็ไม่มีทาง เพราะบนหน้าผากของหม่าอู๋ตี้ ติดอยู่ด้วยหลักฐานที่ออกโดยหอห้าทะเลสาบ

บนนั้นเขียนระบุตัวตนและอันดับ

กล่าวคือ หอห้าทะเลสาบยอมรับการมีอยู่ของมันแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องถือสาหาความอีกต่อไป

“อันที่จริงแขกจากต่างแดนสวรรค์ ไม่ได้เป็นคนชั่วร้ายไปทั้งหมด เช่น ท่านปู่ม้าของเจ้า ก็เป็นอสูรปีศาจที่ได้รับการอบรมสั่งสอนอย่างดี ท่านอาจารย์มักจะสอนพวกเราว่า ‘เป็นมนุษย์ทุกคน ต้องรักใคร่ ท้องฟ้าเดียวกัน แผ่นดินเดียวกัน’ กล่าวคือ ไม่ว่าจะไปที่ใด แม้จะไปถึงอีกโลกหนึ่ง ย่อมต้องรักใคร่สามัคคีกัน ไม่ควรสังหารกันเอง”

“การกระทำของคนเหล่านี้ช่างน่ารังเกียจนัก ข้าสนับสนุนพวกเจ้า”

หม่าอู๋ตี้ในขณะนี้ดูเรื่องสนุก ไม่เกรงกลัวความวุ่นวาย และเริ่มไม่พอใจกับคนเหล่านี้จริงๆ

มันไม่มีฝ่ายที่ชัดเจน จะไม่เอนเอียงไปเข้าข้างพวกเขาเพียงเพราะมาจากโลกภายนอกเหมือนกัน

ไม่ว่าจะเป็นหวังอู่หรือหม่าอู๋ตี้ การทำสิ่งต่างๆ ล้วนยึดหลักสี่คำ

ทำตามใจตน! (但凭本心 Dàn píng běn xīn)

วูบ!

มันเคลื่อนไหวทันที กีบเท้าเปล่งแสง ร่างกายราวกับสายฟ้าแลบ พุ่งขึ้นไปแล้วออกกีบเท้า เตะศีรษะของคนอื่นจนแตกละเอียด

โอ้!

ทุกคนในที่นี้ต่างตื่นเต้น รู้สึกเลือดเดือดพล่าน

โหดเหี้ยม สะใจ!!

ส่วนงูพิษ หม่าอู๋ตี้ไม่ได้โจมตี ด้วยความเป็นเผ่าพันธุ์อสูร มันจึงไม่กล้าทำใจสังหาร

ปุ ปุ!

ผู้ฝึกยุทธ์ในพื้นที่ลงมือ สังหารงูพิษก่อน มิเช่นนั้นจะยุ่งยาก

“ช่างเย่อหยิ่ง! มาจากโลกภายนอกเหมือนกัน เจ้ากลับช่วยคนพื้นเมืองพวกนี้ ช่างไร้เหตุผล ไม่ถูกต้องสิ! เจ้าคืออสูรปีศาจแห่งเทือกเขาเทียนอวี้?”

ผู้นำของสมาคมอสรพิษสวรรค์ นามว่าปาสง

เขาโกรธจนแทบระเบิด จนกระทั่งได้สติ จึงรู้ตัวตนของหม่าอู๋ตี้

อาณาจักรอสรพิษส่งพวกเขามาครั้งนี้ ก็เพราะเรื่องราวของเทือกเขาเทียนอวี้

เพียงแต่ไม่คิดว่าเพิ่งมาถึงเมืองข่า ก็พบกับดาวเคราะห์ตก ก่อตัวเป็นดินแดนลับ สำนักงานใหญ่ของสมาคมอสรพิษสวรรค์จึงส่งข่าวมา ให้พวกเขาละเลยเรื่องเทือกเขาเทียนอวี้ไว้ก่อน เข้าสู่ดินแดนลับ แล้วจะเจรจากับทางอาณาจักรมังกร เพื่อให้ได้โควต้า

สมาคมอสรพิษสวรรค์ส่งคนมาห้าสิบคน มีเพียงยี่สิบห้าคนเท่านั้นที่เข้ามา

หลังจากผ่านไปไม่กี่เรื่อง ตอนนี้เหลือเพียงสิบเก้าคน แล้วยังถูกหม่าอู๋ตี้เตะตายไปสองคน

ปาสงทนไม่ไหว ลงมือด้วยความโกรธ

ฆ่า!

หลังจากหลายวันมานี้ ร่างกายของเขาได้รับการชำระด้วยปราณแท้ ไม่ว่าจะเป็นร่างกายหรือระดับพลังยุทธ์ ล้วนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

วรยุทธ์ที่เขาฝึกฝน ในอาณาจักรอสรพิษมีชื่อว่าเคล็ดหยินนิรันดร์

ส่วนเพลงหมัดนั้นมีชื่อว่าหมัดช้างสาร การโจมตีเหี้ยมโหดและมีพลังมหาศาล แทบไม่มีใครสามารถต้านทานได้

ตูม!

เขาปล่อยหมัดออกไป ลมหมัดราวกับช้างเชือกใหญ่ ถึงกับรวมปราณแท้ ก่อตัวเป็นรูปร่างจริง

ปุ!

ผู้ฝึกยุทธ์ในพื้นที่คนหนึ่งไม่ทันระวัง ถูกหมัดของเขาโจมตีเข้าที่จุดสำคัญ ร่างกายทั้งร่างเกือบจะระเบิดออก เลือดกระเซ็นตายในทันที

ตูม ตูม ตูม!

สมาชิกสมาคมอสรพิษสวรรค์อีกสามคนลงมือ ล้วนเป็นระดับปรมาจารย์ยุทธ์เช่นกัน

ร่วมกันใช้หมัดช้างสาร ปราณแท้ประสานกัน กลางอากาศปรากฏฝูงช้าง พุ่งทะยานมา ราวกับต้องการจะเหยียบย่ำแผ่นดิน ภาพนี้ช่างน่าตื่นตาตื่นใจ

“อสูรบ้าอะไรกัน กินกีบเท้าของท่านปู่ม้าเสีย”

หม่าอู๋ตี้ตื่นเต้นยิ่งขึ้น แม้กระทั่งรู้สึกเลือดเดือดพล่าน มีคนมากมายเช่นนี้ เขาต้องสร้างชื่อเสียงให้ตนเอง สร้างเกียรติยศของหม่าอู๋ตี้ให้มั่นคง

“อาณาจักรอสรพิษเมื่อก่อนก็เคยรุ่งเรือง และเมื่อไม่นานมานี้ มีข่าวลือว่ามีดินแดนลับสามแห่งปรากฏขึ้น พวกเขาทั้งหมดต่างส่งคนเข้าไป ส่วนได้รับอะไรมาบ้างนั้น ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่มีคนในวิถีแห่งยุทธ์คาดเดาว่าเกี่ยวข้องกับวิชามวยโบราณ อาจจะเป็นคัมภีร์ที่ขาดหายไป หรือไม่ก็การสืบทอดที่สมบูรณ์”

“ดินแดนลับแห่งหนึ่ง ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับนิกายฝัวจง ได้รับวิชาการชำระร่างกายบางอย่าง วัสดุที่ใช้ล้วนเป็นน้ำพิษงู หรือกระดูกงู”

“เจ้าเห็นคนกลุ่มนั้นหรือไม่? พวกเขามาจากอาณาจักรพุทธะ แม้จะไม่ใช่ภิกษุ แต่การสืบทอดก็ยาวนานกว่าพุทธนิกายเสียอีก มาจากสมาคมพระพรหม”

โจวเฟยเผิงยืนอยู่ข้างๆ หวังอู่ เล่าเรื่องราวอย่างต่อเนื่อง

เขามาจากสมาคมนักผจญภัย ข่าวสารจึงมีมากมาย ยิ่งไปกว่านั้นหลี่เยว่ยังมีเครื่องสื่อสาร สามารถรับข่าวสารได้อย่างต่อเนื่อง

คนจากโลกภายนอกได้รวมตัวกันเป็นเครือข่ายสื่อสารชั่วคราว

พวกเขาสามารถสื่อสารกันได้ ข่าวสารจึงแพร่กระจายเร็วมาก

อืม!

หวังอู่มองตามที่โจวเฟยเผิงชี้ไป เห็นผู้ฝึกยุทธ์กลุ่มหนึ่งสวมเสื้อคลุมยาว สวมหมวกสูง มาจากสมาคมพระพรหม

ฟิ้ว!

ในจำนวนนั้นมีคนหนึ่งสัมผัสได้ถึงสายตาของหวังอู่ จึงยิ้มให้เขา สายตาเช่นนั้นทำให้หวังอู่รู้สึกใจสั่นเล็กน้อย

น่ากลัว!

คนเหล่านี้ไม่ธรรมดา

ดูเหมือนธรรมดา ไม่มีพิษมีภัย แต่พวกเขาเป็นคนร้ายกาจ ต้องระวัง!

“ท่านปู่ม้าไม่แสดงฝีมือ พวกเจ้าก็คิดว่าข้าเป็นม้าป่วยหรือ!”

หม่าอู๋ตี้โกรธจัด ถึงกับถูกปรมาจารย์ยุทธ์สองคนโจมตีพร้อมกัน เกือบจะได้รับบาดเจ็บ

มันตกลงบนพื้น สยายปีกทั้งสองข้างทันที เผยให้เห็นร่างเดิมที่แท้จริง

นี่คืออาชาสวรรค์ มีปีกแห่งสายลมและสายฟ้า

ฆ่า!

มันพุ่งออกไปอีกครั้ง กีบเท้าส่องประกายสีทอง ปรากฏขึ้นบนศีรษะของคนผู้นี้ในทันที

...

โลกภายนอก

เทือกเขาเทียนอวี้

เย่เฉินเลิกคิ้ว แสดงความสงสัยเล็กน้อย

【ติ๊ง! ระบบแจ้งเตือน ศิษย์ของท่านหม่าอู๋ตี้แสดงอิทธิฤทธิ์ต่อหน้าผู้คน รางวัลคะแนน 1,000】

【ติ๊ง! ระบบแจ้งเตือน ศิษย์ของท่านหม่าอู๋ตี้แสดงความยุติธรรม รางวัลคะแนน 200】

แค่กๆ!

เขาไอเบาๆ ในใจคิดว่าเสี่ยวหวัง เจ้าทำอะไรอยู่? ทำไมคะแนนที่เจ้าได้รับถึงน้อยกว่าเสี่ยวหม่าเพียงคนเดียว

รอให้เสี่ยวหม่ากลับมา จะต้องมอบประกาศนียบัตรศิษย์ดีเด่นให้เขาแล้ว!