บทที่ 204 ปิดถนน (ตอนฟรี)

ถ้าเมื่อวาน 'ซิงเกอร์' ถูกโยนออกจากหมู่บ้านตระกูลหลี่ช้ากว่านี้อีกนิด เขาคงได้เห็นภาพชายฉกรรจ์ร่างยักษ์สูง 2 เมตรนับร้อยคนสาบานยอมตายถวายชีวิตให้ตระกูลหลี่ และเขาคงไม่คิดหรอกว่าอันธพาลแค่ 60 กว่าคนจะช่วยให้เขาแก้แค้นสำเร็จ

แต่น่าเสียดายที่ความจริงไม่มีคำว่า 'ถ้า' และช่องว่างระหว่างจินตนาการกับความจริงนั้นช่างห่างไกลเหลือเกิน

"ใช่! นอกจากงานแต่งจะล่มแล้ว ฉันจะให้พวกมันชดใช้สิบเท่าร้อยเท่า..." 'ซุนเสี่ยวชวน' แสยะยิ้มเย็นชา

"ว่าแต่... พี่ซุนครับ ดูเหมือนจะมีอะไรแปลกๆ นะครับ พวกชาวบ้านพูดอะไรกัน?"

'ฉวีเจียง' ที่กำลังจะเออออห่อหมก จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงชาวบ้านมุงดูชี้ไม้ชี้มือมาทางพวกเขาและวิพากษ์วิจารณ์อย่างเปิดเผย ตอนแรกเขากำลังจะโกรธ แต่พอได้ยินเนื้อหาที่คุยกัน เขาก็ต้องขมวดคิ้ว

"อะไร?" ซุนเสี่ยวชวนถามอย่างงุนงง มองไปทางชาวบ้านที่มองพวกเขาเหมือนตัวตลก พร้อมกับเงี่ยหูฟัง

"คนพวกนี้รนหาที่ตายจริงๆ กล้ามาหาเรื่องคนตระกูลหลี่?"

"รัศมีหลายสิบลี้นี้ไม่มีใครกล้าหรอก พวกนี้ต้องเป็นคนต่างถิ่นแน่ๆ มาตายชัดๆ ฮ่าๆ"

"ถ้าไม่ได้มาตาย จะกล้าแหยมกับ 'ท่านเจ็ดหลี่' เหรอ? เขามีทั้งเงินทั้งคน ญาติพี่น้องก็รักกัน กริ๊งเดียวคนมาเป็นร้อยเป็นพัน แถมโหดๆ ทั้งนั้น"

"ใช่ๆ ได้ยินว่าลูกเขยตระกูลหลี่เคยตบลูกสาวตระกูลหลี่ คนตระกูลหลี่แห่กันไปพันกว่าคน ถล่มล้างตระกูลเลยนะ น่ากลัวมาก"

"จริงเหรอ? เวอร์ไปมั้ง?"

"ลูกพี่ลูกน้องฉันก็เป็นญาติห่างๆ ตระกูลหลี่ เขาอยู่ในเหตุการณ์ด้วย เขาบอกว่าไม่ใช่แค่ล้างตระกูลนะ แต่ถล่มราบทั้งหมู่บ้านเลยต่างหาก! เพราะงั้นอย่าไปแหยมกับตระกูลหลี่เด็ดขาด เดี๋ยวมีเรื่องสนุกให้ดูแน่"

ฟังเรื่องเล่าไร้สาระของชาวบ้าน ซุนเสี่ยวชวนและฉวีเจียงมองหน้ากัน มุมปากกระตุก 'ถล่มทั้งหมู่บ้าน? คิดว่ากฎหมายมีไว้ประดับหรือไง?'

แม้จะไม่เชื่อข่าวลือเวอร์วัง แต่พวกเขาก็เข้าใจหลักการหนึ่งดี: ไม่มีไฟย่อมไม่มีควัน

"พี่ฉวี เดี๋ยวผมโทรหาหวงเสี่ยวหมิงดู"

"ดีๆ ถามดูก็ดี... ลูก พ่อถามอีกที อีกฝ่ายไม่มีเบื้องหลังอะไรพิเศษจริงๆ ใช่ไหม?" ฉวีเจียงหันไปถามซิงเกอร์ที่นั่งบนรถเข็น

"เอ่อ... ไม่มีหรอกครับพ่อ ที่กันดารแบบนี้จะมีเบื้องหลังใหญ่อะไรได้? อย่างมากก็แค่เศรษฐีใหม่บ้านนอกนั่นแหละครับ" ซิงเกอร์ตอบตะกุกตะกัก ก่อนจะยืนยันความคิดตัวเองอย่างมั่นใจ

"ก็จริง ถ้ามีอิทธิพลจริง คงไม่มามุดหัวอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ แบบนี้หรอก" ฉวีเจียงพยักหน้าเห็นด้วย

"แม่งเอ๊ย! ไอ้เวรหวงเสี่ยวหมิงไม่รับสาย!" ซุนเสี่ยวชวนสบถลั่น เมื่อโทรหาหวงเสี่ยวหมิงแล้วอีกฝ่ายตัดสายทิ้ง