บทที่ 18 โทสะ

ตอนนั้นเอง อาสะใภ้เจ็ดก็เดินเข้าไปหาลูกสาว ลูบใบหน้าที่บวมเป่งของหลี่หรูด้วยความปวดใจ ขอบตาแดงก่ำ น้ำตาคลอเบ้า

ลูกสาวลำบากกับเธอมาสิบปี ไม่คิดว่าต้องมาโดนรังแกที่โรงเรียนอีก เธอโทษตัวเองที่เป็นแม่ที่ไม่ได้เรื่อง อาสะใภ้เจ็ดพยายามกลั้นน้ำตาไว้ ไม่ยอมร้องไห้ออกมา เพราะไม่อยากให้ลูกสาวต้องอับอายขายหน้า

หลี่รุ่ยที่ยืนอยู่ข้างหลังอาสะใภ้เจ็ด เห็นรอยบวมช้ำบนหน้าหลี่หรูชัดเจน ความโกรธวาบขึ้นในดวงตา น้องสาวที่น่าสงสารของเขาโดนตบหน้าจนบวมขนาดนี้ แรงตบต้องหนักขนาดไหนกัน

"ในเมื่อผู้ปกครองทั้งสองฝ่ายมากันครบแล้ว เรามาคุยกันเถอะครับ นี่คือคลิปจากกล้องวงจรปิด เชิญดูก่อนครับ" ผอ.ฟางกล่าว

หลี่รุ่ยและญาติๆ เดินเข้าไปดูคลิปเหตุการณ์ทั้งหมด ส่วนไอ้หัวเหลืองไม่ได้สนใจจะดู มันรู้นิสัยคุณหนูของมันดี เรื่องนี้คุณหนูเป็นคนก่อเรื่องแน่นอน แต่แล้วไง? ใครหมัดหนักกว่าคนนั้นถูก กฎของโลกมันเป็นแบบนี้

"กู้เมิ่งฉี เธอเป็นคนเริ่มลงไม้ลงมือตบเพื่อนก่อน เธอยอมรับไหม?" ผอ.ฟางถามด้วยน้ำเสียงตำหนิ จ้องมองกู้เมิ่งฉีที่ยังยืนทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาว

"ตบแล้วไง? ใครใช้ให้นังจิ้งจอกนี่มาอ่อยแฟนฉันล่ะ?" กู้เมิ่งฉีเถียงข้างๆ คูๆ

"หยุดพูดพล่อยๆ นะ! เห็นชัดๆ ว่าซีเหมินจินมันตามตื้อหลี่หรู เขียนจดหมายรักมาให้ หลี่หรูไม่เคยแม้แต่จะเปิดอ่าน ฉันเป็นคนเอาไปทิ้งขยะเอง คิดว่าคนอื่นจะหน้าด้านเหมือนเธอเหรอ? มีแฟนตั้งแต่อยู่โรงเรียน ยังกล้ามาทำเป็นคนดี!" เฉินเชียนเสวี่ยทนฟังเพื่อนโดนใส่ร้ายไม่ไหว ตะโกนสวนกลับทันที

"เฉินเชียนเสวี่ย ฉันรู้นะว่าพ่อเธอทำธุรกิจวัสดุก่อสร้าง พอจะมีอิทธิพลอยู่บ้าง แต่ต่อหน้าตระกูลฉัน พ่อเธอก็แค่สวะ กลับไปถามพ่อเธอดูสิว่าตระกูลฉันน่ากลัวแค่ไหน" กู้เมิ่งฉีขู่กลับ

"พอได้แล้ว! หลักฐานในคลิปมัดตัวชัดเจน กู้เมิ่งฉีเริ่มทำร้ายร่างกายหลี่หรูก่อน ส่วนหลี่ไท่ใช้เก้าอี้ฟาดหัวเพื่อนจนบาดเจ็บ ให้ทั้งสองฝ่ายรับผิดชอบค่ารักษาพยาบาลกันเอง ส่วนกู้เมิ่งฉี โรงเรียนจะลงบันทึกความผิดร้ายแรงไว้ ถ้ามีครั้งหน้าไล่ออกสถานเดียว" ผอ.ฟางประกาศบทลงโทษเสียงแข็ง

"มีใครคัดค้านไหม?"

"ไม่มีครับ/ค่ะ" อาสะใภ้แปดและไอ้หัวเหลืองรับคำ

เห็นทั้งสองฝ่ายยอมรับ ผอ.ฟางจึงหันไปเตือนไอ้หัวเหลือง "ที่นี่โรงเรียน ห้ามมาก่อความวุ่นวายเด็ดขาด"

"แน่นอนครับ แน่นอน" ไอ้หัวเหลืองรีบรับปาก

เมื่อเรื่องจบ ผอ.ฟางก็เตรียมตัวกลับ แต่ก่อนไป เขาเดินเข้าไปหาหลี่หรู ยื่นนามบัตรให้ "นี่เบอร์โทรครู มีอะไรโทรหาได้นะ"

เขาเป็นแค่ผู้อำนวยการโรงเรียน แม้จะมีเส้นสายบ้าง แต่ก็ยื่นมือเข้าไปยุ่งเรื่องภายนอกได้ยาก ทำได้แค่ดูแลในรั้วโรงเรียน ส่วนข้างนอกนั้นเกินกำลัง สิ่งที่ทำได้คือให้นามบัตรไว้เผื่อฉุกเฉิน คิดแล้วเขาก็ถอนหายใจอีกครั้ง

พอผอ.ฟางลับสายตาไป ไอ้หัวเหลืองก็กลับมาทำกร่างเหมือนเดิม เดินเข้าไปหาหลี่หรู "น้องสาว ลองคิดดูอีกทีไหม? แค่ไปทานข้าวกับพี่เทียนหลงมื้อเดียว ค่ารักษาพยาบาลเพื่อนๆ พวกนั้นน้องไม่ต้องจ่ายสักบาท แถมพี่รับรองความปลอดภัยให้น้องด้วยนะ ไม่งั้นถ้าออกจากโรงเรียนไป คนสวยๆ อย่างน้องอาจจะไม่ปลอดภัยเอานะจ๊ะ"

แม้น้ำเสียงจะราบเรียบ แต่บวกกับรอยยิ้มหื่นกาม ใครฟังก็รู้ว่านี่คือคำขู่

หลี่รุ่ยที่ยืนฟังอยู่ได้ยินชัดเจนทุกคำ ยิ่งได้ดูคลิปเหตุการณ์และเห็นรอยช้ำบนหน้าน้องสาว ความโกรธในใจก็พุ่งพล่านอยู่แล้ว พอมาเจอคำขู่หน้าด้านๆ ของไอ้หัวเหลืองอีก ความอดทนของเขาก็ขาดผึง

"เหรอ? ไม่ปลอดภัยยังไงไหนลองเล่าซิ?" หลี่รุ่ยเดินเข้าไปประจันหน้ากับไอ้หัวเหลือง จ้องตาเขม็ง ถามเน้นทีละคำ แววตาที่เต็มไปด้วยโทสะทำเอาไอ้หัวเหลืองใจสั่น

แต่พอนึกขึ้นได้ว่าตัวเองเป็นคนของแก๊งเทพสังหาร ไอ้บ้านนอกนี่จะทำอะไรมันได้?

"ก็ถ้าคนสวยๆ จู่ๆ โดนอุ้มขึ้นรถตู้ แล้วเกิดเรื่องมิดีมิร้ายขึ้นมา คงน่าเสียดายแย่ ขอแค่ไปทานข้าวกับพี่เทียนหลง พี่รับรองความปลอดภัยให้ได้ ทำไมจะไม่คุ้มล่ะ?"

"กินข้าว? ให้แม่มึงกินสิ! ไอ้ชาติหมา กล้าดียังไงมาขู่คนตระกูลหลี่?"

เสียงคำรามด้วยความเกรี้ยวกราดดังขึ้น พร้อมกับเท้าของหลี่รุ่ยที่พุ่งเข้าใส่หน้าท้องไอ้หัวเหลืองเต็มแรง! ร่างของมันปลิวละลิ่วเหมือนว่าวสายป่านขาด กระแทกเข้ากับโต๊ะเก้าอี้ทำงานจนพังยับเยิน

หลังจากได้รับการอัปเกรดร่างกายจากระบบ บวกกับทักษะการต่อสู้ขั้นสูง พละกำลังของหลี่รุ่ยไม่ใช่คนธรรมดาอีกต่อไป ลูกเตะที่อัดแน่นด้วยความโกรธ แม้จะไม่ได้ใส่เต็มแรง แต่ก็น่าจะหนักไม่ต่ำกว่า 400 กิโลกรัม ร่างกายผอมแห้งของไอ้หัวเหลืองจะไปทนไหวได้ยังไง?

โชคยังดีที่โดนเข้าที่ท้อง แม้จะจุกจนแทบขาดใจ แต่ก็ไม่ถึงกับอวัยวะภายในฉีกขาด ถ้าโดนซี่โครงคงหักไปหลายซี่แน่

ไอ้หัวเหลืองร้องโหยหวนอยู่ไม่กี่วินาที ก็นอนแผ่หราน้ำลายฟูมปาก สลบเหมือดคาซากโต๊ะ

ผอ.หวาง ครูหยาง และคนอื่นๆ ยืนอึ้งตาค้าง หลี่หรูและหลี่ไท่ยิ่งตกตะลึงหนัก พี่ชายที่แสนดีของพวกเขาไปเอาความโหดเหี้ยมขนาดนี้มาจากไหน?

พวกแก๊งเพื่อนสาวของกู้เมิ่งฉีตัวสั่นงันงก นี่ก็พี่ชายหลี่หรูเหรอ? ทำไมโหดแบบนี้? ถ้ารู้ว่าหลี่หรูมีพี่ชายแบบนี้ ใครจะกล้าไปยุ่งด้วย? เตะคนกระเด็นไปไกลหลายเมตร นี่มันคนหรือสัตว์ประหลาดกันแน่!

"แก... แกกล้าดียังไงมาเตะเขา! รู้ไหมว่าเขาเป็นใคร? เขาเป็นคนของแก๊งเทพสังหารนะ! แกไม่กลัวตายหรือไง?!" กู้เมิ่งฉีชี้หน้าด่าหลี่รุ่ยด้วยความกลัวปนโกรธ

ไอ้บ้านนอกนี่กล้ามากที่ทำร้ายคนของแก๊งเทพสังหาร ไม่กลัวโดนล้างแค้นหรือไง? แต่พลังเตะของมันน่ากลัวชะมัด เตะคนปลิวทำลายข้าวของพังยับเยิน น่าสยดสยองจริงๆ

หลี่รุ่ยปรายตามองกู้เมิ่งฉีด้วยสายตาเย็นชา "นิ้วชี้หน้าคนอื่นเนี่ย ไม่อยากได้แล้วใช่ไหม?"

"แก... ถ้าแกกล้าแตะต้องฉัน พี่ชายฉันจะฆ่าล้างโคตรแกแน่"

"งั้นเหรอ? ฉันก็อยากจะเห็นน้ำหน้าพี่ชายเธอเหมือนกันว่าจะแน่แค่ไหน"

พูดจบ หลี่รุ่ยก็เงื้อมือตบหน้ากู้เมิ่งฉีฉาดใหญ่!

เพียะ! เสียงตบดังสนั่น ตามด้วยเสียงกรีดร้อง ร่างของกู้เมิ่งฉีลอยกระเด็นไปอีกคน

"แก... แกกล้าตบฉัน!" กู้เมิ่งฉีเลือดกบปาก ตะโกนถามด้วยความไม่อยากเชื่อ

วินาทีต่อมา ความเจ็บปวดแล่นพล่าน แก้มบวมเป่งขึ้นทันตา กู้เมิ่งฉีร้องโหยหวนเหมือนผีเปรต

ผ่านไปครู่หนึ่ง กู้เมิ่งฉีถ่มเลือดปนน้ำลายออกมา พยายามยันตัวลุกขึ้น กำลังจะอ้าปากด่าต่อ แต่พอสบตาเย็นยะเยือกของหลี่รุ่ย ก็รีบหุบปากฉับทันที

ตอนนั้นเอง ไอ้หัวเหลืองเริ่มได้สติ ลืมตาขึ้นมาเห็นสภาพดูไม่ได้ของคุณหนู และความเจ็บปวดที่ท้องตัวเอง ก็นึกขึ้นได้ว่าโดนไอ้หนุ่มตรงหน้าเตะปลิวมา

พอเห็นหลี่รุ่ยตวัดสายตามามอง มันก็กลัวจนไม่กล้าหือ รีบพยุงร่างอันบอบช้ำเดินโซเซไปหากู้เมิ่งฉี กระซิบว่า "คุณหนูครับ ผู้ฉลาดไม่เอาไม้ซีกไปงัดไม้ซุง ตอนนี้เราเสียเปรียบ เรียกพวกมาก่อนดีกว่าครับ เดี๋ยวค่อยเอาคืนให้สาสม"

กู้เมิ่งฉีที่เต็มไปด้วยความคับแค้นใจ เกิดมาไม่เคยโดนใครตบหน้ามาก่อน ปล่อยโฮออกมาแล้วผลักประตูวิ่งหนีออกไป ไอ้หัวเหลืองรีบเดินกุมท้องตามหลังไปติดๆ

เฉินเชียนเสวี่ยที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ได้ยินสิ่งที่ไอ้หัวเหลืองกระซิบ รีบบอกทุกคนให้ระวังตัว "พวกมันจะไปตามคนมาแก้แค้น ระวังตัวกันด้วยนะ"

อาแปด อาสะใภ้แปด อาสะใภ้เจ็ด รวมถึงหลี่ไท่และหลี่หรู หน้าซีดเผือด ไปล่วงเกินแก๊งมาเฟียเข้าให้แล้ว จะทำยังไงกันดี?

มีเพียงหลี่รุ่ยที่ยังคงนิ่งเฉย ก็แค่นักเลงกระจอกที่เก่งแต่หมาหมู่ เรื่องจำนวนคน หลี่รุ่ยกลัวใครที่ไหน? บอดี้การ์ดระดับต้นคนละ 2 ล้าน มีเงินเป็นหมื่นล้าน ซื้อได้ตั้ง 5,000 คน ด้วยระบบที่มี หลี่รุ่ยไม่เคยกลัวเรื่องคนเยอะ ยิ่งกับพวกนักเลงหัวไม้พวกนี้ จะเอาอะไรมาสู้บอดี้การ์ดจากระบบได้? กระจอกงอกง่อยสิ้นดี