บทที่ 5 วิกฤตของพี่สาว

'ถังถัง' คือลูกสาวของพี่สาว หรือก็คือหลานสาวแท้ๆ ของเขา เธออายุแค่ 4 ขวบ แต่กลับป่วยเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาวเชียวหรือ?

"แม่ครับ เรื่องเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่?" หลี่รุ่ยถามด้วยความร้อนใจ

"สามเดือนกว่าแล้วลูก ที่ไม่ได้บอกเพราะกลัวลูกจะเป็นห่วง ค่ารักษาพยาบาลที่ผ่านมา พี่เขยกับพี่สาวลูกเอาเงินเก็บทั้งหมดออกมาใช้จนเกลี้ยง แถมยังหยิบยืมคนอื่นมาทั่วแล้ว"

"ตอนนี้ต้องเปลี่ยนถ่ายไขกระดูก โชคดีที่ผลตรวจไขกระดูกเข้ากันได้ แต่ยังขาดค่าผ่าตัดอีก 5 แสน แม่จนปัญญาแล้วจริงๆ เสี่ยวรุ่ย ถ้าลูกพอมีหนทาง ช่วยหลานด้วยนะลูก" หวังซูเหมยพูดไปสะอื้นไป น้ำตาแทบจะไหลออกมาทางปลายสาย

"แม่ไม่ต้องร้องครับ เงินแค่ 5 แสน จิ๊บจ๊อยมาก สองสามปีมานี้ลูกชายแม่หาเงินได้เยอะ แม่ไม่ต้องห่วงเรื่องนี้เลย ตอนนี้ถังถังอยู่โรงพยาบาลไหนครับ?" หลี่รุ่ยรีบปลอบแม่

"จริงเหรอลูก? เสี่ยวรุ่ยมีเงิน 5 แสนจริงๆ เหรอ?" หวังซูเหมยหยุดร้องไห้ ถามย้ำด้วยความไม่อยากเชื่อ

"แม่ครับ เชื่อผมเถอะ อย่าว่าแต่ 5 แสนเลย 50 ล้านผมก็หาได้ บอกมาเร็วครับว่าถังถังอยู่โรงพยาบาลไหน ผมจะไปเดี๋ยวนี้"

สำหรับหลี่รุ่ยในตอนนี้ เงิน 50 ล้านไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร พี่สาวดีกับเขามาตั้งแต่เด็ก ถังถังก็เป็นเลือดเนื้อเชื้อไข อย่าว่าแต่ 5 แสนหรือ 50 ล้านเลย ต่อให้ 500 ล้าน เขาก็ต้องรักษาหลานให้หาย

"เสี่ยวรุ่ย ลูกไปเอาเงินมาจากไหนเยอะแยะ?" หวังซูเหมยยังคงแคลงใจ ลูกชายเพิ่งเรียนจบมาได้สามปี ขนาดตรุษจีนยังไม่กลับบ้าน อ้างว่างานยุ่งตลอด

เธอไม่รู้ว่าลูกชายทำงานอะไร แต่การที่บอกว่าเงิน 50 ล้านเป็นเรื่องเล็กภายในเวลาแค่สามปี มันเหลือเชื่อเกินไป

"แม่ครับ อย่าเพิ่งถามตอนนี้เลย เงินพวกนี้ผมหามาอย่างสุจริตครับ เรื่องรักษาถังถังรอไม่ได้ บอกพิกัดมาเถอะครับ"

หลี่รุ่ยไม่ได้โกหก แม้เงินจะได้มาจากระบบ แต่ก็ผ่านกระบวนการในตลาดการเงินโลก ทุกอย่างตรวจสอบที่มาที่ไปได้

สำหรับคนอื่น เงินก้อนนี้มาจากการที่หลี่รุ่ยเทรดหุ้น ฟิวเจอร์ส และสกุลเงินดิจิทัล ซึ่งถือเป็นรายได้ที่ถูกต้องตามกฎหมาย

"ได้ลูก ได้ๆ ถังถังอยู่โรงพยาบาลประชาชนอันดับหนึ่งเมืองซิงเฉิง" หวังซูเหมยรีบบอกพิกัดทันที

"โอเคครับ ผมกำลังไป แม่ไม่ต้องห่วงนะ การแพทย์สมัยนี้ก้าวหน้ามาก มะเร็งเม็ดเลือดขาวรักษาหายได้ แม่ไปพักผ่อนเถอะครับ"

วางสายเสร็จ หลี่รุ่ยก็เหยียบคันเร่งมิด มุ่งหน้าสู่โรงพยาบาลประชาชนอันดับหนึ่งเมืองซิงเฉิง...

...

ณ หน้าห้องผู้ป่วย โรงพยาบาลประชาชนอันดับหนึ่งเมืองซิงเฉิง

หลี่เสี่ยวซวง ใบหน้าซูบตอบ ดวงตาแดงช้ำจากการร้องไห้อย่างหนัก

"คุณหมอจ้าวคะ ได้โปรดอลุ่มอล่วยให้เราหน่อยเถอะค่ะ ถังถังรอไม่ได้แล้วจริงๆ ช่วยแกด้วยเถอะนะคะ" หลี่เสี่ยวซวงแทบจะคุกเข่าอ้อนวอนหมอจ้าว

"โธ่คุณหลี่ อย่าทำแบบนี้เลยครับ ผมเข้าใจความรู้สึกของคุณดี แต่โรงพยาบาลไม่ใช่ของผม ผมทำได้แค่รักษาคนไข้สุดความสามารถ เรื่องค่าใช้จ่ายผมจนปัญญาจริงๆ ครับ" หมอจ้าวรีบประคองหลี่เสี่ยวซวงขึ้น พลางถอนหายใจยาว

เขาเจอญาติคนไข้ขอร้องแบบนี้มานับครั้งไม่ถ้วน แต่เขาเป็นแค่หมอ ไม่อาจช่วยเรื่องค่ารักษาพยาบาลที่สูงลิ่วได้

"ลองไปหยิบยืมญาติพี่น้องดูอีกทีดีไหมครับ? ไหนๆ ไขกระดูกก็เข้ากันได้แล้ว โอกาสหายมีสูงมากนะ"

"คุณหมอคะ พวกเราลองทุกวิถีทางแล้ว ยืมทุกคนที่ยืมได้หมดแล้วจริงๆ เราหมดหนทางแล้วค่ะ" หลี่เสี่ยวซวงมองลอดกระจกเข้าไปในห้อง เห็นสามีกำลังเฝ้าลูกน้อย แววตาของเธอฉายความสิ้นหวัง ความหวังที่ริบหรี่จากการหาไขกระดูกได้ กลับมอดดับลงเพราะไม่มีปัญญาหาเงินค่าผ่าตัด

ขณะที่หมอจ้าวกำลังจะพูดต่อ เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋าของหลี่เสี่ยวซวงก็ดังขึ้น เธอเห็นชื่อน้องชายโทรเข้ามา จึงสูดจมูก ปรับน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุดก่อนกดรับสาย "ว่าไงเสี่ยวรุ่ย?"

"พี่อยู่ไหน? ผมถึงโรงพยาบาลแล้ว" หลี่รุ่ยจับสังเกตได้ว่าเสียงพี่สาวแหบพร่ายิ่งนัก คงร้องไห้มาหนักแน่ๆ

"แกรู้แล้วเหรอ? แม่บอกสินะ"

"อือ พี่ครับ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ผมจะเป็นเสาหลักให้ครอบครัวเอง มีผมอยู่ ฟ้าไม่ถล่มหรอก ตอนนี้พี่แค่บอกมาว่าอยู่ตรงไหน เดี๋ยวผมจัดการต่อเอง" น้ำเสียงหนักแน่นจากปลายสาย ทำให้หลี่เสี่ยวซวงคิดเหมือนแม่ไม่มีผิด... น้องชายของเธอโตเป็นผู้ใหญ่แล้วจริงๆ

หลี่เสี่ยวซวงบอกเลขห้องผู้ป่วยไป อีกเจ็ดแปดนาทีต่อมา หลี่รุ่ยก็วิ่งเหยาะๆ มาถึงหน้าห้อง เห็นสภาพพี่สาวที่ซูบผอม หัวใจเขาก็ปวดแปลบ

ครึ่งชีวิตในวัยเด็ก พี่สาวเป็นคนเลี้ยงเขามา และดีกับเขาเสมอมา

"พี่ลำบากมามากแล้ว ที่เหลือให้เป็นหน้าที่ผมเถอะ" เห็นตาบวมเป่งของพี่สาว หลี่รุ่ยรู้สึกแสบจมูก สาบานในใจว่าจะต้องทำให้ครอบครัวมีชีวิตที่ดีที่สุดให้ได้

ไม่รอให้พี่สาวตอบ หลี่รุ่ยเดินตรงเข้าไปหาหมอจ้าว "คุณหมอครับ ค่ารักษาหลานผมเท่าไหร่? ถ้าจะให้หมอที่เก่งที่สุดเป็นคนผ่าตัดต้องใช้เงินเท่าไหร่? บอกตัวเลขมาได้เลย ผมต้องการยาที่ดีที่สุดและหมอที่เก่งที่สุด"

ได้ยินวาจาโอหังของชายหนุ่ม หมอจ้าวถึงกับอึ้ง หลี่รุ่ยยังอยู่ในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้นรองเท้าแตะ คนสภาพนี้มาเรียกร้องหาหมอเทวดายาวิเศษ จะให้คิดเป็นอื่นได้ยังไงนอกจาก 'ขี้โม้'

"คุณเป็นน้าของถังถังใช่ไหมครับ? ผมเป็นเจ้าของไข้ การผ่าตัดของถังถังมีค่าใช้จ่ายประมาณ 5 แสนหยวน ถ้าจะเชิญผู้เชี่ยวชาญระดับท็อปมาผ่าตัด อาจต้องใช้ถึง 1 ล้านหยวน"

แม้หมอจ้าวจะไม่เชื่อน้ำหน้าว่าหมอนี่จะมีปัญญาจ่าย แต่ในฐานะแพทย์ เมื่อญาติถาม เขาก็ต้องตอบตามความจริง

"โอเค ไม่มีปัญหา" หลี่รุ่ยหันไปพูดกับหลี่เสี่ยวซวง "พี่ครับ ผมจะโอนให้พี่ 5 ล้านเดี๋ยวนี้ ใช้ยาที่ดีที่สุด ห้องพักที่ดีที่สุด หมอที่เก่งที่สุด ถ้าไม่พอผมจะโอนให้อีก ต้องรักษาถังถังให้หาย เงินเท่าไหร่ไม่ใช่ปัญหา"

สิ้นคำของหลี่รุ่ย ทั้งหมอจ้าวและหลี่เสี่ยวซวงต่างตกตะลึง หมอจ้าวมองหน้าสองพี่น้องสลับกันไปมา สายตาเหมือนจะถามว่า 'น้องชายรวยขนาดนี้ คุณไม่รู้เรื่องเลยเหรอ?'

ต้องบอกว่าหลี่เสี่ยวซวงตกใจยิ่งกว่าหมอเสียอีก เธอรู้สถานการณ์น้องชายดี เขาเพิ่งเรียนจบมาสามปี ไปเอาเงินมาจากไหนเยอะแยะ? นี่เธอไม่รู้อะไรเลยจริงๆ หรือ?

ไม่ทันที่หลี่เสี่ยวซวงจะได้เอ่ยปาก หลี่รุ่ยก็กดมือถือยุกยิก วินาทีต่อมา โทรศัพท์ของเธอก็สั่นครืด

เมื่อหยิบขึ้นมาดู ข้อความแจ้งเงินเข้าบัญชี: 5,000,000... ห้าล้านจริงๆ ด้วย หลี่เสี่ยวซวงขอบตาร้อนผ่าว น้ำตาไหลพรากราวเขื่อนแตก

เธอโผเข้ากอดน้องชายปล่อยโฮออกมา ความกดดันถาโถมใส่เธอมาตลอดหลายวัน จากความสิ้นหวัง สู่ความหวัง แล้วกลับไปสิ้นหวังอีกครั้งเพราะไม่มีเงิน

ชีวิตที่เหมือนรถไฟเหาะทำเอาเธอเหนื่อยล้าเหลือเกิน วินาทีนี้ ปัญหาเรื่องเงินถูกปลดล็อก เธอรู้สึกโล่งใจจนอดร้องไห้ออกมาไม่ได้

จางหวยหยวนที่เฝ้าลูกอยู่ในห้อง ได้ยินเสียงภรรยาร้องไห้โฮก็รีบวิ่งออกมา เห็นภรรยากอดหลี่รุ่ยร้องไห้ก็แปลกใจ "น้องเล็ก มาได้ยังไง? แล้วพี่สาวเป็นอะไร?"

"ไม่มีอะไรครับพี่เขย พี่สาวแค่ดีใจน่ะ" หลี่รุ่ยยิ้มให้พี่เขย

"เสี่ยวซวง เกิดอะไรขึ้น?"

หลี่เสี่ยวซวงหยุดร้องไห้ แล้วเล่าเรื่องทั้งหมดให้สามีฟัง จางหวยหยวนทั้งช็อกทั้งดีใจ ช็อกที่น้องเมียไปรวยมาจากไหนตอนไหน ดีใจที่ลูกสาวรอดตายแล้ว