เทพปีศาจหวนคืน บทที่ 199 มุ่งสู่โชคชะตาของแต่ละคน

เทพปีศาจหวนคืน บทที่ 199 มุ่งสู่โชคชะตาของแต่ละคน

"บึม! บึม!"

คลื่นน้ำแข็งโจมตีจักรพรรดิกระเรียนสวรรค์อย่างหนักหน่วง แต่เขาก็พยายามระเบิดทำลายชั้นน้ำแข็งอย่างเต็มความสามารถ

"พวกเราไม่สามารถปล่อยให้ตาแก่ผู้นี้รอดชีวิตไปได้!" ฟางหยวนตะโกนเสียงดัง

ไป่หนิงปิงไม่สามารถพูดได้อีก แต่หลังจากเสียงตะโกนของฟางหยวนเงียบลง แขนของไป่หนิงปิงก็ระเบิดขึ้นพร้อมกับคลื่นน้ำแข็งที่พวยพุ่งออกไปอย่างรุนแรง

จักรพรรดิกระเรียนสวรรค์พยายามดิ้นรนขัดขืนและโจมตีอย่างบ้าคลั่ง

ไป่หนิงปิงระเบิดแขนอีกข้าง คลื่นน้ำแข็งอีกลูกกดทับจักรพรรดิกระเรียนสวรรค์เอาไว้อีกหน

ภายใต้การควบคุมอย่างพิถีพิถันของไป่หนิงปิง คลื่นน้ำแข็งราวกับกองทัพที่บุกโจมตีจักรพรรดิกระเรียนสวรรค์อย่างพร้อมเพรียงเป็นเหตุให้เขาไม่สามารถหลบหนี

'มันคือสุดยอดกายาน้ำแข็งแห่งความมืด! แต่หากเจ้าคิดว่าสามารถฆ่าข้าด้วยสิ่งนี้ เจ้าคงทำได้เพียงในฝัน!' จักรพรรดิกระเรียนสวรรค์ตระหนักได้ในที่สุดและเริ่มกระตุ้นใช้งานวิญญาณผนึกความตาย

แสงสีเขียวส่องสว่างขึ้นบนร่างกายของเขาก่อนจะเปลี่ยนเป็นโลงศพหยกเขียวที่โปร่งใสบรรจุร่างของจักรพรรดิกระเรียนสวรรค์เอาไว้ภายใน

ด้วยการคงอยู่ของโลงศพหยกเขียว กระทั่งหลังจากการพยายามหลายครั้ง ไป่หนิงปิงก็ยังไม่สามารถสร้างแม้แต่รอยขีดข่วนไว้บนโลงศพ ในที่สุดเขาจึงทำได้เพียงแช่แข็งโลงศพหยกเขียวไว้ในภูเขาน้ำแข็งที่ตั้งตระหง่านขึ้นสู่ท้องฟ้าเท่านั้น

ฟางหยวนเฝ้ามองสิ่งที่เกิดขึ้นจากด้านข้าง

"มันสมควรเรียกว่าสุดยอดกายาจริงๆ" เขายังประทับใจแม้จะเป็นครั้งที่สองที่เขาได้เห็น

ฟางหยวนยืนอยู่ด้านข้างไป่หนิงปิง ตอนนี้ไป่หนิงปิงได้ทำลายแขนทั้งสองข้างของตนไปแล้ว แม้แต่ใบหน้ายังกลายเป็นไม่ชัดเจน

เวลานี้ตราบเท่าที่จิตสำนึกของเขาจางหาย เขาก็จะตายอย่างสมบูรณ์

เมื่อชั้นน้ำแข็งเริ่มเข้าใกล้ฟางหยวน เขาตระหนักได้ว่าต้องทำบางสิ่ง

'ถึงเวลาแล้ว' ฟางหยวนนำวิญญาณออกมาจากทะเลวิญญาณของเขา

มันเหมือนวิญญาณสองดวง หนึ่งสีขาวและหนึ่งสีดำบินวนรอบกันและกัน

วิญญาณกงล้อหยินหยาง!

'ไป!' ด้วยหนึ่งความคิด วิญญาณดวงสีดำพุ่งเข้าหลอมรวมกับประติมากรรมน้ำแข็งไป่หนิงปิงทันที

ฟางหยวนอาจเป็นผู้ใช้วิญญาณระดับหนึ่งขั้นต้นในเวลานี้ แต่มวลน้ำที่เหลืออยู่ในทะเลวิญญาณของเขายังเป็นพลังวิญญาณระดับสาม ดังนั้นเขาจึงสามารถกระตุ้นใช้งานวิญญาณดวงนี้

แสงสีดำระเบิดออกมาจากร่างของไป่หนิงปิง พลังงานหยินจากทุกสารทิศถูกดึงเข้ามารวมตัวกันและก่อกำเนิดชีวิตใหม่ให้กับประติมากรรมน้ำแข็ง

เมื่อแสงสีดำเลือนหาง ประติมากรรมน้ำแข็งจึงเริ่มเกิดรอยร้าวก่อนจะแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยและเผยให้เห็นชุดสีขาว เส้นผมสีขาว แขนขาที่บอบบาง ใบหน้าอมชมพู และร่างกายที่สมบูรณ์แบบของไป่หนิงปิง

คลื่นน้ำแข็งหยุดลงอย่างกะทันหัน ชั้นน้ำแข็งอยู่ห่างจากฟางหยวนเพียงไม่กี่นิ้ว แต่เขาก็ยังรอดชีวิตมาจากสถานการณ์เฉียดตาย

"ข้ายังมีชีวิตอยู่จริงๆ!" ไป่หนิงปิงตกใจมาก เขามองไปที่มือทั้งสองข้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

"ฮ่าฮ่าฮ่า" ฟางหยวนหัวเราะขบขัน "ข้าใช้วิญญาณหยินของวิญญาณกงล้อหยินหยางกับเจ้า วิญญาณดวงนี้สามารถเปลี่ยนหยางให้เป็นหยิน มันเป็นวิญญาณสายรักษาระดับสี่ที่สามารถนำชีวิตกลับจากความตาย แต่มันมีข้อเสียหนึ่ง นั่นก็คือพรสวรรค์ของเจ้าจะลดลงสิบส่วนเมื่อใช้มัน"

ไป่หนิงปิงครอบครองสุดยอดพรสวรรค์หนึ่งร้อยส่วนเต็ม หากพรสวรรค์ของเขาลดลงสิบส่วน นั่นหมายความว่าระดับทะเลวิญญาณของเขาจะเหลือเพียงเก้าสิบส่วนเท่ากับฟางหยวน

มันอาจเป็นข่าวร้ายสำหรับผู้อื่น แต่กับไป่หนิงปิง นี่คือข่าวดีที่สุดของเขา

"ยอดเยี่ยมมาก! พรสวรรค์ของข้าลดลง ข้าไม่มีสุดยอดกายาน้ำแข็งแห่งความมืดอีกต่อไปแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า แล้วอย่างไรหากข้ามีพลังวิญญาณเพียงเก้าสิบส่วน?" ไป่หนิงปิงหัวเราะเสียงดัง

ฟางหยวนส่ายศีรษะ "สุดยอดกายาน้ำแข็งแห่งความมืดมิใช่เรื่องง่ายดายถึงเพียงนั้น แม้ตอนนี้พรสวรรค์ของเจ้าจะลดลง แต่หากเจ้าบ่มเพาะต่อไป พรสวรรค์ของเจ้าก็จะค่อยๆเพิ่มขึ้นจนกลายเป็นสุดยอดกายาน้ำแข็งแห่งความมืดดังเดิม เมื่อถึงเวลานั้นเจ้าต้องใช้วิญญาณหยางทำให้พรสวรรค์ของเจ้าลดลงอีกครั้ง"

หลังจากกล่าวถึงเรื่องนี้ ฟางหยวนก็นำวิญญาณหยางกลับเข้าไปในทะเลวิญญาณของเขาต่อหน้าไป่หนิงปิง

"วิญญาณกงล้อหยินหยางมาเป็นคู่ เจ้าใช้วิญญาณหยินไปแล้ว ดังนั้นมีเพียงวิญญาณหยางที่อยู่กับข้าจึงสามารถช่วยเจ้า อย่างไรก็ตามอย่าแม้แต่จะคิดที่จะขโมยมัน ข้าปรับแต่งมันเรียบร้อยแล้วและสามารถทำให้มันระเบิดทำลายตัวเองได้ดังใจปรารถนา" ฟางหยวนอธิบาย

ตอนนี้ฟางหยวนกลายเป็นผู้ใช้วิญญาณระดับหนึ่งขั้นต้น เป็นธรรมชาติที่เขาต้องหาวิธีหยุดไป่หนิงปิงหากไป่หนิงปิงคิดร้ายต่อเขา

"ข้าเข้าใจ เจ้าวางแผนเอาไว้ทั้งหมดแล้ว" ไป่หนิงปิงถอนหายใจ "เจ้าต้องการสิ่งใดจากข้าเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับวิญญาณหยาง"

"ฮ่าฮ่าฮ่า" ฟางหยวนหัวเราะเล็กน้อยก่อนจะเปลี่ยนการแสดงออกเป็นจริงจัง "ภูเขาชิงเหมากลายเป็นโลกน้ำแข็งไปแล้ว สามตระกูลใหญ่ล่มสลาย ทุกชีวิตจะตายภายในเวลาไม่เกินสามวัน สิ่งผิดปกติเหล่านี้จะดึงดูดความสนใจของกองกำลังขนาดใหญ่ นอกจากนั้นชายชราผู้นี้ก็ยังไม่ตาย พวกเราไม่สามารถอยู่บนภูเขาชิงเหมาอีกต่อไป"

"แต่มองดูข้า ข้ากลายเป็นผู้ใช้วิญญาณระดับหนึ่งขั้นต้น ข้าไม่แม้แต่จะสามารถใช้งานวิญญาณของตนเอง ดังนั้น...ข้าต้องพึ่งพาความแข็งแกร่งของเจ้า โลกนี้กว้างใหญ่ ภูเขาชิงเหมาเป็นเพียงส่วนเล็กๆของมันเท่านั้น ตามข้าเตร็ดเตร่ออกไปและเป็นพยานให้กับความมหัศจรรย์ของโลกใบนี้!!"

"เป็นเช่นนี้! เจ้าวางแผนเอาไว้ทั้งหมดแล้วจริงๆ ฮืม!" ไป่หนิงปิงกัดฟันแน่น เขารู้สึกเหมือนถูกบังคับเล็กน้อย แต่ข้อเสนอของฟางหยวนยังสามารถสั่นคลอนจิตใจเขาได้อีกครั้ง "ข้าเห็นด้วยกับข้อเสนอของเจ้า แต่มีบางสิ่งต้องทำให้ชัดเจน"

"สิ่งใด?" ฟางหยวนถาม

"ไม่ใช่ข้าที่ติดตามเจ้า แต่เป็นเจ้าที่ติดตามข้า!" ริมฝีปากสีแดงของไป่หนิงปิงยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย่อหยิ่ง

"ฮ่าฮ่าฮ่า" ฟางหยวนหัวเราะอย่างเต็มที่

"แล้วเราจะไปที่ใดเป็นอันดับแรก เจ้าวางแผนไว้อย่างไร?" ไป่หนิงปิงถาม

"ภูเขาไป่กู่" ฟางหยวนตอบขณะที่ยังหัวเราะขบขัน

"มีสิ่งใดน่าขัน?" ไป่หนิงปิงงุนงง

ฟางหยวนหัวเราะจนน้ำตาเล็ด "เจ้ายังไม่รู้สึกถึงสิ่งผิดปกติอีกงั้นหรือ?"

"ผิดปกติ?" ไป่หนิงปิงยกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง ทันใดนั้นใบหน้าของเขากลับแข็งค้างไปอย่างกะทันหัน

ประหลาดใจ หวาดกลัว ตื่นตระหนก ตกใจ โกรธ....ทุกความรู้สึกปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาอย่างพร้อมเพรียง

เธอมองลงไปที่หน้าอกก่อนจะกรีดร้องเสียงดัง "ข้า...ข้ากลายเป็นผู้หญิงไปได้อย่างไร!?!?!?"

เสียงดังกังวานไปทั่วทั้งภูเขาชิงเหมากระทั่งทำให้ชั้นหิมะหล่นลงจากยอดไม้

"มันย่อมต้องเป็นเช่นนี้ วิญญาณกงล้อหยินหยาง วิญญาณหยินจะเปลี่ยนหยางให้เป็นหยิน แน่นอนว่าผู้ชายจะกลายเป็นผู้หญิง ส่วนวิญญาณหยางจะเปลี่ยนหยินให้เป็นหยาง นั่นหมายความว่าผู้หญิงจะถูกเปลี่ยนให้เป็นผู้ชาย ชื่อของมันคือกงล้อหยินหยาง เจ้าคิดว่ามันหมายความว่าอย่างไร?" ฟางหยวนกล่าวออกมาราวกับมันเป็นเรื่องธรรมดาสามัญที่สุด

"ข้า...ข้า...บัดซบ!! อ๊ากกกก........" ไป่หนิงปิงกรีดร้องด้วยความโกรธเกรี้ยว

ด้วยความเจ้าเล่ห์ของฟางหยวน ช่วยไม่ได้ที่เธอจะได้รับวิญญาณหยินเพียงดวงเดียว

"พี่ชาย โอ้...พี่สาวไป่ โปรดสงบลงก่อน สามารถมีชีวิต นี่ถือเป็นโชคลาภที่ยิ่งใหญ่ที่สุด" ฟางหยวนปลอบใจเธอ

"โชคลาภตูดเจ้าซิ! เหตุนรกแตกอันใดข้าจึงต้องถูกเปลี่ยนเป็นผู้หญิง....." ไป่หนิงปิงคำรามเสียงดังไปทั่วทั้งภูเขา.....

สองวันต่อมา

ดวงอาทิตย์แขวนสูงอยู่บนท้องฟ้า น้ำแข็งค่อยๆละลายและกลายเป็นลำธารไหลผ่านช่องว่างของภูเขา

"บึม!"

ภูเขาน้ำแข็งถล่มทลายขณะที่โลงศพหยกเขียวพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าก่อนจะระเบิดออกและเผยให้เห็นร่างของจักรพรรดิกระเรียนสวรรค์ที่กำลังโห่ร้องคำรามอยู่กลางอากาศ

วิญญาณผนึกความตายเป็นวิญญาณระดับห้าที่ลึกลับอย่างมาก ตราบเท่าที่ผู้ใช้วิญญาณยังมีลมหายใจ มันจะรักษาชีวิตและชะลออาการบาดเจ็บของพวกเขา ไม่เพียงเท่านี้ มันยังถือเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่งอย่างที่สุดอีกด้วย

"เจ้าเด็กหัวขโมย!!!" จักรพรรดิกระเรียนสวรรค์คำรามเสียงดังด้วยความโกรธ

แม้เขาจะสามารถสังหารศัตรูตลอดชีวิต ผู้นำตระกูลแสงจันทร์รุ่นแรก เขาก็ยังไม่สามารถครอบครองมรดกเลือด แล้วเขาจะตอบคำถามอาจารย์ของเขาได้อย่างไรเมื่อเขากลับไป?

ตามความทรงจำของเขา รอบตัวฟางหยวนถูกแยกออกจากคลื่นน้ำแข็ง

"หากเพียงเขายังไปได้ไม่ไกล..." จักรพรรดิกระเรียนสวรรค์บินตรวจสอบรอบๆบริเวณโดยหวังว่าจะมีโชค

เขาใช้วิญญาณค้นหาสัญญาณชนิดทุกชนิดที่อยู่เหนือและใต้ชั้นน้ำแข็งอย่างละเอียดถี่ถ้วน

"ข้าพบเขาแล้ว! ฮ่าฮ่าฮ่า คิดว่าสถานที่อันตรายที่สุดคือสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดงั้นหรือ? ฮืม ไร้เดียงสา!" จักรพรรดิกระเรียนสวรรค์รู้สึกมีความสุขกับการค้นพบครั้งนี้

เขารีบวิ่งไปยังเนินเขาน้ำแข็งก่อนจะระเบิดมันออกไป

ภายในชั้นน้ำแข็งร่างของฟางเจิ้งขดตัวอยู่ภายใต้อาภรณ์แสงจันทร์พร้อมกับลมหายใจที่กำลังจะหมดลง

จักรพรรดิกระเรียนสวรรค์กระทั่งสาบานกับตนเองว่าจะไม่มีวันลืมใบหน้าของฟางหยวนตลอดชีวิตนี้ อย่างไรก็ตามเมื่อเขาเป็นผู้ใช้วิญญาณระดับห้า เขาย่อมแยกแยะได้ว่าเด็กหนุ่มผู้นี้ไม่ใช่ฟางหยวน "เด็กหนุ่มผู้นี้คลับคล้ายกับเขา แต่ก็ไม่ใช่...เห้อ..."

เขาถอนหายใจก่อนจะเปลี่ยนเป็นโกรธเคืองอีกครั้ง

"เดี๋ยว! คล้ายกัน...เป็นไปได้สูงมากที่พวกเขาจะเป็นฝาแฝด! เช่นนั้นเขาก็มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเจ้าหัวขโมยน้อย!" สายตาของจักรพรรดิกระเรียนสวรรค์กลายเป็นคมกริบ

เลือดของญาติสนิทสามารถหลอมสร้างวิญญาณสายโลหิต!

มันเป็นวิญญาณระดับห้าที่เขาใช้ตามหาผู้นำตระกูลแสงจันทร์รุ่นแรก

"ข้ายังไม่ได้ทำให้ภารกิจของท่านอาจารย์ล้มเหลวอย่างสมบูรณ์ มันยังมีความหวัง เด็กผู้นี้คือความหวังเดียวของข้า ข้าจะต้องช่วยชีวิตเขา!"

ฟางเจิ้งค่อยๆเปิดเปลือกขึ้นอย่างช้าๆ

"ที่นี่ที่ใด?" ดวงตาของเขายังพร่ามัว ในเวลาเดียวกันเขาก็รู้สึกถึงร่างกายที่อ่อนแอและอาการปวดศีรษะที่พุ่งเข้าโจมตีอย่างรุนแรง

สิ่งสุดท้ายที่เขาจำได้ก็คือในการแข่งขันของสามตระกูลใหญ่ ฝูงกระเรียนบุกโจมตีพวกเขาอย่างกะทันหันขณะที่ทุกคนต่างแยกย้ายหลบหนี

เขากระตุ้นใช้งานวิญญาณอาภรณ์แสงจันทร์เพื่อต่อต้านฝูงกระเรียน แต่กระเรียนตัวหนึ่งกลัวส่งกรงเล็บโจมตีมาที่หน้าผากของเขาเป็นเหตุให้เขาหมดสติและตกลงไปในเหวลึก

"ท่านคือผู้อาวุโสที่ควบคุมฝูงกระเรียน!?" ฟางเจิ้งตกใจและล้มลงไปบนพื้นก่อนจะพยายามคืบคลานถอยหลัง

"เด็กน้อย คิดว่าสามารถหลบหนีเมื่ออยู่ต่อหน้าข้างั้นหรือ?" จักรพรรดิกระเรียนสวรรค์หัวเราะเย้ยหยัน

ชายชราหรี่ตามองฟางเจิ้งก่อนกล่าว "สามารถกล่าวว่าข้าคือผู้ช่วยชีวิตของเจ้า หากมิใช่เพราะข้า เจ้าคงตายไปแล้ว ข้าขอแนะนำว่าอย่า้คิดเคลื่อนไหว มิฉะนั้นก็อย่าตำหนิว่าข้าไม่เตือน"

ฟางเจิ้งกวาดตามองไปด้านข้างด้วยความตกตะลึง

มีก้อนเมฆอยู่รอบตัวเขาขณะที่เขานั่งอยู่บนแผ่นหลังของกระเรียนยักษ์ที่บินอยู่บนท้องฟ้า

"ท่าน...ท่านคือผู้ใดกันแน่? แล้วท่านจะพาข้าไปที่ใด?" ฟางเจิ้งกรีดร้องออกมาด้วยความตื่นตระหนก

"ข้าคือจักรพรรดิกระเรียนสวรรค์และกำลังมุ่งหน้าไปยังภาคกลางของทวีป"

"ภาคกลางของทวีป!" ฟางเจิ้งตกใจสุดชีวิต

หมายเหตุ: จบภาค ตอนต่อไป การเดินทางครั้งใหม่....