เทพปีศาจหวนคืน บทที่ 168 มนุษย์หมาป่าสายฟ้า

เทพปีศาจหวนคืน บทที่ 168 มนุษย์หมาป่าสายฟ้า

ฝูงหมาป่าเคลื่อนที่ราวกับคลื่นยักษ์

สถานการณ์เปลี่ยนเป็นเลวร้ายอย่างที่สุด การแสดงออกของผู้ใช้วิญญาณจากทั้งสองตระกูลเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก

แม้ทั้งสองตระกูลจะสามารถรับมือคลื่นหมาป่า แต่พวกเขาพึ่งผ่านศึกใหญ่มาก่อนหน้า นี่ทำให้พวกเขาไม่เหลือพลังต่อต้านคลื่นหมาป่าครั้งนี้

ดังนั้นทั้งสองตระกูลจึงหยุดต่อสู้กันในที่สุด

"รายงานบอกว่ามีราชาหมาป่ามงกุฎสายฟ้าเพียงสามตัวมิใช่หรือ?" ผู้อาวุโสบางคนเริ่มกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว

"ไม่ ร่างกายของราชาหมาป่ามงกุฎสายฟ้าตัวนี้เต็มไปด้วยบาดแผล ฝูงของมันก็มีอยู่ไม่มาก" อวี๋โป้พยายามสงบจิตใจและเริ่มวิเคราะห์

"อย่าบอกข้าว่ามันเป็นราชาหมาป่ามงกุฎสายฟ้าที่บุกโจมตีตระกูลซ่ง!" ผู้อาวุโสบางคนตะโกน

สมมติฐานนี้มีความเป็นไปได้และมีความน่าจะเป็นมากที่สุด

ผู้อาวุโสบางคนกล่าวอย่างเคร่งขรึม "ความจริงที่พวกมันปรากฏตัวขึ้นที่นี่ เป็นไปได้หรือไม่ว่าตระกูลซ่ง..."

"หมู่บ้านตระกูลซ่ง เจ้าพวกไร้ประโยชน์! พวกเขาไม่แม้แต่จะสามารถต่อต้านฝูงหมาป่ากลุ่มนี้" ผู้อาวุโสอีกคนก่นด่า

แต่บางคนยังมองโลกในแง่ดี "เจ้าเห็นหรือไม่ ขาหน้าของราชาหมาป่าตัวนี้ได้รับบาดเจ็บสาหัส กล้ามเนื้อมันหดตัวลงอย่างเห็นได้ชัด"

พวกเขาสังเกตการณ์และพยายามปลุกปลอบใจตนเอง

มันเป็นความจริง

ขาหน้าของราชาหมาป่าหดเล็กลงจนดูเหมือนมันต้องกระโดดไปข้างหน้าราวกับจิงโจ้

"เดี๋ยว! มันดูไม่เหมือนราชาหมาป่ามงกุฎสายฟ้า..." ผู้นำตระกูลไป่คิดถึงบางสิ่งขณะที่ร่างกายเริ่มสั่นสะท้าน

'มนุษย์หมาป่าสายฟ้า' ฟางหยวนมีคำตอบอยู่แล้ว

มนุษย์หมาป่าสายฟ้าเป็นหมาป่าชนิดหนึ่งที่มีรูปร่างคล้ายกับราชาหมาป่ามงกุฎสายฟ้าแต่มีสติปัญญาไม่ต่างจากมนุษย์ กล่าวได้ว่ามันอันตรายยิ่งกว่าราชาหมาป่ามงกุฎสายฟ้า ไม่ใช่เรื่องแปลกหากตระกูลซ่งจะถูกกำจัดโดยมัน

"ไป!" ฟางหยวนกางปีกออกและบินขึ้นสู่ท้องฟ้า

ผู้อาวุโสทั้งหมดต่อสู้มาอย่างยาวนาน พลังการต่อสู้ของพวกเขาลดลงเป็นอย่างมาก แน่นอนว่าพวกเขาไม่สามารถรับมือภัยพิบัติครั้งนี้ นอกจากนั้นด้วยความไม่ไว้วางใจกันและกันทำให้ทั้งสองตระกูลทำงานร่วมกันได้ยาก

ฟางหยวนกวาดตามองไปรอบๆและเร่งจากไป ราชันหมื่นอสูรไม่ใช่เรื่องตลก แม้จะมีวิญญาณสองดวงบินอยู่ไม่ไกล แต่ฟางหยวนยังไม่แยแส

เขาต้องรีบจากไปทันที เพราะหากยังรั้งรออยู่แม้เพียงชั่วครู่ เขาอาจไม่มีโอกาสอีกต่อไป

รู้ขีดจำกัดของตนเองและสามารถปล่อยมือ นี่คือคุณสมบัติแรกสำหรับนักผจญภัย

"ถอย! พวกเราไม่สามารถรับมือภัยพิบัตินี้"

"กลับไปที่หมู่บ้านและวางแผนป้องกัน"

แม้ผู้นำตระกูลจะไม่ตระหนักว่ามันเป็นมนุษย์หมาป่าสายฟ้า แต่พวกเขายังมีความคิดตรงกันคือล่าถอย

แต่ในจังหวะนี้มนุษย์หมาป่าสายฟ้ากลับเปิดปากคำรามเสียงดังพร้อมกับปลดปล่อยบอลแสงสีดำออกมา

"ฮูม..."

บอลแสงสีดำวาดเส้นโค้งผ่านอากาศก่อนจะพุ่งปะทะพื้นดิน

"มันพลาดงั้นหรือ?"

"ราชาหมาป่ามงกุฎสายฟ้าตัวนี้จบสิ้นแล้ว มันเพียงข่มขู่พวกเราเท่านั้น"

กลุ่มผู้อาวุโสตะโกนด้วยความยินดี ขณะที่ฟางหยวนบินหนีไปแล้ว

"บึม!"

บอลแสงสีดำระเบิดขึ้นและส่งหมอกควันสีดำลอยคละคลุ้งไปทั่ว ในระยะเวลาสั้นๆ มันกลับสามารถปกคลุมพื้นที่ในรัศมีหนึ่งพันเมตรเอาไว้ทั้งหมด 'มันคือวิญญาณระดับสี่ ควันมรณะ!' หัวใจของฟางหยวนร่วงหล่นทันที เขาหลบหนีเป็นคนแรก แต่ควันเหล่านี้กลับรวดเร็วกว่าและปกคลุมร่างกายของเขาเอาไว้ทั้งหมด

เขารู้สึกราวกับบินอยู่บนท้องฟ้ายามค่ำคืนแต่ไม่สามารถมองเห็นสิ่งใดนอกจากความมืดมิดและมันยังทำให้เขาหายใจได้อย่างยากลำบากอีกด้วย

แต่โชคดีที่ปีกสายฟ้าของเขายังทำงาน ตราบเท่าที่เขายังบินด้วยความเร็วสูง เขาอาจจะหลุดรอดจากควันหมาป่าได้ในที่สุด

"เปรี้ยง!"

อย่างไรก็ตามสายฟ้าสายหนึ่งกลับพุ่งผ่านระยะทางหนึ่งพันเมตรตรงมาทางฟางหยวนอย่างกะทันหัน

มันคือการโจมตีจากมนุษย์หมาป่าสายฟ้า!

สายฟ้าของมันรวดเร็วมากจนไม่มีผู้ใดสามารถตอบสนอง

แต่ในช่วงเวลาสำคัญ สัญชาตญาณการต่อสู้ของฟางหยวนกลับปะทุขึ้นทำให้ร่างกายเคลื่อนไหวไปก่อนความคิด

วิญญาณโล่สายฟ้า!

วิญญาณเกราะนภา!

โล่สายฟ้าปรากฏขึ้นด้านหน้าฟางหยวนพร้อมกับแสงสีขาวที่ส่องสว่างขึ้นบนร่างกายของเขา

สายฟ้าที่สว่างไสวราวกับมังกรพุ่งเข้าปะทะโล่สายฟ้าอย่างดุร้าย

โล่สายฟ้าสามารถป้องกันได้เพียงหนึ่งวินาทีก่อนที่มันจะแตกสลายไป

มังกรสายฟ้าปะทะร่างกายของฟางหยวนในที่สุด แม้เขาจะปิดเปลือกตาเอาไว้แต่เขายังรู้สึกถึงสายฟ้าที่เจาะทะลวงเข้าไปในดวงตาของเขา

ด้วยพลังอำนาจที่ไม่อาจต้านทานทำให้เขาร่วงหล่นลงขณะที่ร่างกายไม่สามารถขยับเขยื้อน

"ตุบ!" ฟางหยวนล้มลงบนพื้น

แต่ในที่สุดเขาก็สามารถฟื้นคืนสติและพยายามลุกขึ้น

วิญญาณโล่สายฟ้าตายไปแล้ว! วิญญาณปีกสายฟ้าอยู่ในสภาพที่แทบจะสูญสิ้นสัญญาณชีวิต ชัดเจนว่าไม่สามารถใช้งานมันได้อีก วิญญาณเกราะนภาได้รับบาดเจ็บหนักและอยู่ในสภาพที่ดูไม่ได้

การโจมตีของมนุษย์หมาป่าสายฟ้าแน่นอนว่าย่อมเป็นพลังอำนาจของวิญญาณระดับสี่

มีช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างระดับชั้นของวิญญาณ

การโจมตีจากวิญญาณระดับสี่จำเป็นต้องรวมพลังวิญญาณระดับสามอย่างน้อยสองหรือสามดวง เหตุที่วิญญาณโล่สายฟ้าตายทันทีเพราะมันได้รับบาดเจ็บอยู่ก่อนแล้ว

"มนุษย์หมาป่าสายฟ้าตัวนี้ให้ความสำคัญกับข้ามากจริงๆ" ฟางหยวนหัวเราะขมขื่น

สภาพแวดล้อมรอบตัวฟางหยวนเต็มไปด้วยควันดำทำให้เขาไม่สามารถมองเห็นเส้นทาง

"ทุกคนระวัง แม้จะมีหมาป่าอยู่ไม่มาก แต่พวกมันกลับซ่อนตัวอยู่" เสียงของผู้นำตระกูลดังขึ้นจากภายในกลุ่มควัน

ฟางหยวนหรี่ตามอง

มนุษย์หมาป่าสายฟ้าตัวนี้น่ากลัวเกินไป มันอาจต้องการกำจัดผู้ใช้วิญญาณทั้งหมด การโจมตีฟางหยวนหมายความว่ามันไม่ยินยอมที่จะให้ผู้ใดรอดชีวิตไปได้แม้แต่ผู้เดียว

ท่ามกลางหมอกควัน เสียงคำรามและเสียงฝีเท้าหมาป่าอยู่ในการรับรู้ของฟางหยวน ม่านควันปิดบังมุมมองสายตาของผู้ใช้วิญญาณ แต่มันไม่ส่งผลต่อการมองเห็นของหมาป่าสายฟ้า

'ข้าต้องออกไปจากที่นี่อย่างรวดเร็วที่สุด ผู้ใดจะรู้ว่าข้าต้องเผชิญหน้ากับมนุษย์หมาป่าสายฟ้าตัวนั้นหรือไม่? แต่แม้จะไม่ ตอนนี้หมาป่าสายฟ้าจำนวนมากก็ล้อมกรอบข้าเอาไว้แล้ว แม้ข้าจะเหลือพลังวิญญาณอยู่สี่สิบส่วน แต่มันยังไม่เพียงพอ'

ฟางหยวนคิดคำนวณอย่างรวดเร็วและเริ่มกระตุ้นใช้งานวิญญาณหญ้าใบหูปฐพี

เสียงมากมายดังเข้าหูเขา ไม่ว่าจะเป็นเสียงคำรามของหมาป่า เสียงกรีดร้องของผู้อาวุโส ทั้งโศกเศร้า โกรธเกรี้ยว ทุกข์ทรมาน และบ้าคลั่ง

มันเต็มไปด้วยความสับสน!

ไม่นานหลังจากนั้นฟางหยวนจึงต้องเผชิญหน้ากับหมาป่าสายฟ้าหนึ่งร้อยตัวในที่สุด

ฟางหยวนเรียกตะขาบทองคำทำลายล้างออกมาพร้อมกับกระตุ้นใช้งานเกราะนภาอีกครั้ง

เลื่อยไฟฟ้ากวาดผ่านความมืดและสังหารหมาป่าที่อยู่รอบๆอย่างรวดเร็ว แต่หมาป่าสายฟ้ายังบุกโจมตีเข้ามาอย่างไม่รู้จบสิ้น

"มนุษย์หมาป่าสายฟ้าตัวนี้เหี้ยมโหดเกินไปจริงๆ มันสั่งให้หมาป่าสายฟ้าอ้อมมาโจมตีข้าจากด้านหลัง" ฟางหยวนต่อสู้และพยายามถอยห่างออกไป แต่เป็นเพียงเวลานี้ที่เขาตระหนักว่าฝูงหมาป่าลอบเข้ามาปิดล้อมเขาจากด้านหลัง

เพียงไม่นานหลังจากการต่อสู้ ร่างกายของเขากลับถูกอาบย้อมไปด้วยเลือด

ท่ามกลางความมืด มันเป็นสถานการณ์ที่ยากลำบากเกินไปที่จะจัดการฝูงหมาป่าด้วยตัวเขาเพียงผู้เดียว

"อวี๋โป้ เจ้าว่าอย่างไร?" ผู้นำตระกูลไป่ตะโกนถาม

"เอาล่ะ มาร่วมมือกัน! ออกไปจากที่นี่ให้ได้เป็นอันดับแรก!" อวี๋โป้ตะโกนตอบอย่างรวดเร็ว

นี่เป็นเหตุสุดวิสัย มีเพียงความร่วมมือเท่านั้นจึงจะทำให้พวกเขารอดชีวิต

"อะวู้..."

"บัดซบ!"

ในวินาทีต่อมา เสียงเห่าหอนที่ทรงพลังกลับดังขึ้นอีกครั้งเป็นเหตุให้สองผู้นำไม่สามารถรวบรวมกลุ่มผู้อาวุโส

เวลานี้มันเห็นได้ชัดว่ามนุษย์หมาป่าสายฟ้ากำลังลอบโจมตีพวกเขา

สติปัญญาของมนุษย์หมาป่าสายฟ้าไม่ต่างจากมนุษย์ นี่ทำให้มันสามารถแทรกแซงแผนการของผู้นำตระกูลทั้งสองและเริ่มโจมตีเหล่าผู้อาวุโส

เมื่อปราศจากผู้นำ แล้วผู้อาวุโสเหล่านั้นจะสามารถทำงานร่วมกันได้อย่างไร?

"ข้าไม่สามารถให้มันเป็นเช่นนี้ต่อไป พลังวิญญาณของข้าไม่เพียงพอ ข้าต้องหยิบยืมพลังอำนาจของคนอื่นๆ" ฟางหยวนมีพละกำลังของหมูป่าสองตัว แต่ตอนนี้เขาได้รับบาดเจ็บทำให้ความแข็งแกร่งของเขาลดน้อยลงเรื่อยๆ

พลังวิญญาณของเขาลดน้อยลงเช่นกัน ขณะนี้เขาต้องหยุดใช้วิญญาณเกราะนภาไปแล้ว

ร่างของตะขาบทองคำทำลายล้างลดความสว่างลงไปมาก หลังจากทั้งหมดเขาสังหารหมาป่าสายฟ้าไปนับพันตัว มันยังรวมถึงหมาป่าสายฟ้าเดือดอีกหลายตัว

บางตัวยังแข็งแกร่งยิ่งกว่าเหล็กกล้าเพราะมันครอบครองวิญญาณป้องกันเอาไว้

ขาของตะขาบทองคำทำลายล้างเริ่มแตกหักและทำให้มันสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ไปอย่างรวดเร็ว

ฟางหยวนไม่ต้องการอยู่ในสนามรบนานเกิดไปและพยายามเคลื่อนไหวตลอดเวลา

ตอนนี้เขาต้องอาศัยวิญญาณหญ้าใบหูปฐพีฟังเสียงฝีเท้าของหมาป่าและพยายามหลบเลี่ยงพวกมัน

หมาป่าสายฟ้าคลั่งเป็นราชันพันอสูรที่ฟางหยวนไม่สามารถรับมือได้เพียงลำพัง หากเขาต้องเผชิญหน้ากับมัน ชีวิตของเขาจะถึงจุดจบอย่างไม่ต้องสงสัย

"ไม่!" ท่ามกลางกลุ่มควัน เสียงของผู้อาวุโสดังขึ้นก่อนที่จะเงียบลง

ผู้อาวุโสหลายคนตกตายอยู่ในปากหมาป่า

'ข้าไม่สามารถรับมือได้อีกต่อไป' ฟางหยวนรู้สึกถึงกลิ่นอายแห่งความตายที่ใกล้เข้ามา แต่หัวใจของเขายังสงบ

ในชีวิตก่อนหน้าเขาเคยเผชิญหน้ากับอันตรายที่ร้ายแรงยิ่งกว่านี้มากแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

สถานการณ์ในขณะนี้ยังไม่ถือว่าเลวร้ายที่สุด ตราบเท่าที่ผู้นำตระกูลทั้งสองยังมีชีวิตอยู่ ฟางหยวนก็ยังมีโอกาส

"โอ้ มีเสียงการต่อสู้อยู่ด้านหน้า" เมื่อได้ยินเสียงสายนี้ ฟางหยวนจึงเปลี่ยนทิศทางและมุ่งตรงไปหาพวกเขา ไม่ว่าจะเป็นคนของตระกูลใด พวกเขาก็ยังมีประโยชน์ต่อฟางหยวน

"ตาย! ตายไปซะ! ตายไปให้หมด!" ห่างออกไป ฟางหยวนได้ยินเสียงคำรามของผู้ใช้วิญญาณบางคน

เขารีบวิ่งไปที่นั่นก่อนจะหยุดเท้าอย่างกะทันหัน

ไป่หนิงปิง!!