บทที่ 24: ผมกระหายความก้าวหน้าเหลือเกิน!

บทที่ 24: ผมกระหายความก้าวหน้าเหลือเกิน!

"..."

เมื่อได้ยินประโยคนั้น ตานเหิงก็รู้สึกเหมือนเห็นภาพเด็กสาวผมขาวกับหุ่นยนต์ตัวใหญ่ลางๆ

"คุณตานเหิง ช่วยผมด้วยครับ!"

"เอาล่ะ คุณหุบปากก่อน"

ตานเหิงยกมือขึ้นส่งสัญญาณให้เฟิงเสี่ยวเทียนหยุดพูด ขืนปล่อยให้พูดต่อ เขาคงหลุดคาแรกเตอร์แน่

"จะช่วยคุณก็ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้ ผมยังมีซากสัตว์วิญญาณอีกสองตัว เป็นสัตว์วิญญาณหมื่นปีทั้งคู่ คุณช่วยผมรับซื้อพวกมันได้ไหม?"

"หรือไม่ก็ คุณช่วยหาคนมารับซื้อมันหน่อย"

ซากงูเงาเทียนและหมาป่าเงาจันทร์ทมิฬยังอยู่กับเขา ถ้ากำจัดออกไปได้ด้วยวิธีนี้ จะช่วยลดความยุ่งยากในภายหลังไปได้เยอะ

"อีกสองตัว? เป็นสัตว์วิญญาณหมื่นปีหมดเลยเหรอครับ?"

เฟิงเสี่ยวเทียนอึ้งไปเล็กน้อย คุณตานเหิงคงไม่ได้ฆ่าสัตว์วิญญาณที่แข็งแกร่งกว่าหมียักษ์วายุคลั่งตัวนั้นอีกสองตัวหรอกนะ?

"ใช่ ตัวหนึ่งอายุเจ็ดหมื่นปี อีกตัวสี่หมื่นปี แต่ตัวสี่หมื่นปีนั่น..."

ตานเหิงชะงัก เขาคิดว่าอาจจะไม่ควรขายงูเงาเทียน

มันถูกเขาฟันจนไม่รู้กี่ท่อน จะประกอบร่างยังยากเลย ใครจะไปรับซื้อ?

"ขายแค่ตัวเจ็ดหมื่นปีก็พอ ซากตัวสี่หมื่นปีเสียหายหนักมาก"

"ท่านครับ เรื่องนี้ท่านต้องไปคุยกับท่านผู้อำนวยการเอง ผมตัดสินใจเรื่องนี้โดยตรงไม่ได้ครับ"

เฟิงเสี่ยวเทียนสูดหายใจลึก บังคับตัวเองให้สงบลง

ถ้าผู้แข็งแกร่งที่สามารถสังหารสัตว์วิญญาณเจ็ดหมื่นปีได้ช่วยชี้แนะเขา เขาจินตนาการไม่ออกเลยว่าจะน่าตื่นเต้นแค่ไหน!

"ตกลง หลังจากผมคุยกับผู้อำนวยการของคุณ ถ้าคุณช่วยผมกำจัดซากศพนั้นได้ ผมจะช่วยชี้แนะให้"

เจ้าหนูนี่ใช้ได้ และนี่เป็นครั้งแรกที่ตานเหิงเห็นคนที่มีทักษะวิญญาณที่สร้างขึ้นเอง เขาอยากเห็นมัน!

"จริงเหรอครับ?! ผมรักคุณจัง คุณตานเหิง!"

จู่ๆ เฟิงเสี่ยวเทียนก็แหกปากออกมาเสียงดังจนดึงดูดความสนใจของทุกคน

เมื่อเห็นว่าเป็นชายหนุ่มรูปงามสองคน สายตาของทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะหยุดมองอยู่ครู่หนึ่ง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเฟิงเสี่ยวเทียนเป็นคนดังในเมืองเสินเฟิง ทุกคนจึงยากที่จะระงับความอยากรู้อยากเห็น

"...ไม่จำเป็นต้องทำขนาดนั้นหรอก ไปกันเถอะ"

ตานเหิงสังเกตเห็นสายตาแปลกๆ จากคนรอบข้าง จึงรีบพาเฟิงเสี่ยวเทียนออกไป

"คุณตานเหิง วางใจได้เลยครับ ผมจะแนะนำอย่างยิ่งให้ท่านผู้อำนวยการรับซื้อซากสัตว์วิญญาณของคุณ!"

"แค่ไม่รู้ว่า สัตว์วิญญาณเจ็ดหมื่นปีตัวนั้นคือตัวอะไรครับ?"

หลังจากตื่นเต้น เฟิงเสี่ยวเทียนก็สงบลง ถ้าคุณสมบัติของสัตว์วิญญาณเจ็ดหมื่นปีตัวนี้ไม่เหมาะสม แม้ว่าทางโรงเรียนจะรับไว้ แต่พวกเขาก็คงจะหาคนอื่นมาจัดการต่ออยู่ดี

"หมาป่าเงาจันทร์ทมิฬ เจ็ดหมื่นปี"

"หมาป่าเงาจันทร์ทมิฬ?"

เมื่อได้ยินชื่อสัตว์วิญญาณตัวนี้ ลูกกระเดือกของเฟิงเสี่ยวเทียนก็ขยับขึ้นลงโดยไม่รู้ตัว และตกอยู่ในภวังค์ไปชั่วขณะ

ก่อนหน้านี้ตานเหิงบอกว่าซากสัตว์วิญญาณเจ็ดหมื่นปีค่อนข้างสมบูรณ์ แต่สำหรับสัตว์วิญญาณอย่างหมาป่าเงาจันทร์ทมิฬ คุณตานเหิงคงไม่ได้จัดการมันได้ในไม่กี่ท่าหรอกใช่ไหม?

"แค่ก แค่ก แค่ก! เธอหมายความว่า คุณตานเหิงต้องการขายซากหมาป่าเงาจันทร์ทมิฬเจ็ดหมื่นปีด้วยงั้นเหรอ?"

ในห้องทำงาน หลังจากได้ยินคำพูดของเฟิงเสี่ยวเทียน ผู้อำนวยการโรงเรียนเสินเฟิงแทบจะพ่นน้ำชาใส่หน้าเฟิงเสี่ยวเทียน

หมาป่าเงาจันทร์ทมิฬเจ็ดหมื่นปี คนที่ฆ่ามันและรักษาสภาพศพได้...

เขาจะขาดแคลนเงินเหรอ?

ผู้อำนวยการโรงเรียนเสินเฟิงสังเกตเห็นแล้วว่าตานเหิงดูเหมือนจะขัดสนเงินทอง แต่ตอนนั้นเขารู้แค่ว่าอีกฝ่ายสามารถฆ่าหมียักษ์วายุคลั่งสองหมื่นปีได้ง่ายๆ คิดว่าเขาอาจจะเป็นวิญญาจารย์พเนจรที่มีพรสวรรค์

แต่ตอนนี้เฟิงเสี่ยวเทียนกลับบอกเขาว่า ตานเหิงสามารถฆ่าหมาป่าเงาจันทร์ทมิฬเจ็ดหมื่นปีได้ด้วย?

สองอย่างนี้มันคนละเรื่องกันเลย!

"ใช่ครับท่านผู้อำนวยการ แต่เรื่องนี้มีเหตุผลอื่นด้วย"

เฟิงเสี่ยวเทียนลากเก้าอี้มานั่งต่อหน้าท่านผู้อำนวยการ และเล่าเรื่องที่เขาขอให้ตานเหิงช่วยชี้แนะทักษะวิญญาณที่สร้างขึ้นเองให้ฟัง

"เฮ้อ เสี่ยวเทียน การที่เธอสามารถสร้างทักษะวิญญาณเองได้เป็นเรื่องดี แต่ดูเธอช่วงนี้สิ มัวแต่ครุ่นคิดเรื่องทักษะวิญญาณที่สร้างขึ้นเองจนละเลยการฝึกฝน"

"ช่วยไม่ได้ครับท่านผู้อำนวยการ ผมกระหายความก้าวหน้าเหลือเกิน!"

เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของเฟิงเสี่ยวเทียน ท่านผู้อำนวยการก็จนปัญญา

"เฮ้อ ไม่ต้องห่วง เสี่ยวเทียน ทางโรงเรียนจะรับซื้อซากหมาป่าเงาจันทร์ทมิฬไว้เอง"

แม้เจ้านี่จะบ้าผู้หญิงหนักไปหน่อย การกระทำดูโง่เขลา และบางครั้งก็เหลาะแหละ แต่จะโทษใครได้ ในเมื่อเขาคือนักเรียนที่น่าภาคภูมิใจที่สุดของตน?

"ท่านผู้อำนวยการ!"

เฟิงเสี่ยวเทียนโค้งคำนับท่านผู้อำนวยการอย่างสุดซึ้ง

"พอได้แล้วๆ ทำตัวเหมือนจะบอกลาศพเลยนะ"

ท่านผู้อำนวยการโบกมือ ท่าทางของเฟิงเสี่ยวเทียนทำให้ดูเหมือนเขาเพิ่งตายกะทันหัน!

"ขอบคุณครับท่านผู้อำนวยการ! ผมจะไปหาคุณตานเหิงเดี๋ยวนี้เลย!"

เฟิงเสี่ยวเทียนมาที่ห้องของตานเหิง เคาะประตูเบาๆ แต่รออยู่นานก็ไม่มีเสียงตอบรับ

"คุณตานเหิงออกไปข้างนอกอีกแล้วเหรอ? เขาชอบช้อปปิ้งขนาดนั้นเชียว?"

เฟิงเสี่ยวเทียนไม่รีบร้อน เมื่อไหร่ตานเหิงว่างค่อยชี้แนะเขาก็ได้

ส่วนตอนนี้ เขาจะไปหาน้องสาวฮั่วอู่!

อย่างไรก็ตาม เมื่อเฟิงเสี่ยวเทียนมาถึงที่พักของกลุ่มโรงเรียนอัคคีโชติ เขาก็พบว่าตานเหิงอยู่ที่นั่นด้วย

"เอ๊ะ? คุณตานเหิง พวกคุณกำลัง..."

เมื่อเห็นว่าบรรยากาศดูแปลกๆ เฟิงเสี่ยวเทียนจึงลองถามหยั่งเชิง

"โอ้? คุณมาพอดีเลย ไปกันเถอะ เดี๋ยวผมชี้แนะให้ตอนนี้เลย"

เมื่อเห็นเฟิงเสี่ยวเทียนมา สีหน้าของตานเหิงก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย และเขาก็ชวนออกไปทันที

แม้เฟิงเสี่ยวเทียนจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เมื่อได้ยินว่าตานเหิงจะชี้แนะให้ เขาก็ตามไปทันที จนลืมฮั่วอู่ที่อยู่ข้างๆ ไปชั่วขณะ

"เฮ้! เฟิงเสี่ยวเทียน!"

เมื่อได้ยินเสียงฮั่วอู่ เฟิงเสี่ยวเทียนก็หันกลับมาทันที แววตาไร้ซึ่งความร่าเริง มีเพียงความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะแข็งแกร่งขึ้น

"นาย... นายจะไปฝึกฝนเหรอ?"

นี่เป็นครั้งแรกที่ฮั่วอู่เห็นเฟิงเสี่ยวเทียนแสดงสีหน้าแบบนี้ต่อหน้าเธอ แตกต่างจากปกติที่มักจะเอาอกเอาใจและตามใจเธอ น้ำเสียงของเธอจึงเปลี่ยนไปเล็กน้อย

"เอ่อ ใช่ครับ น้องสาวฮั่วอู่ วันนี้ขอโทษด้วย วันหลังผมจะมาอยู่เป็นเพื่อนแน่นอน"

ได้ยินแบบนี้ ฮั่วอู่อึ้งไปชั่วขณะ เฟิงเสี่ยวเทียนกำลังปฏิเสธเธอเหรอ?

"ไปก่อนนะครับ น้องสาวฮั่วอู่ ในการแข่งขันแลกเปลี่ยนระหว่างโรงเรียนครั้งนี้ ผมจะมีเซอร์ไพรส์ให้คุณแน่นอน!"

พูดจบ เฟิงเสี่ยวเทียนก็ใช้วิญญาณยุทธ์และรีบตามตานเหิงไป ทิ้งให้กลุ่มโรงเรียนอัคคีโชติยืนงงกันเป็นแถว

"พี่ฮั่วอู่ เฟิงเสี่ยวเทียนเป็นอะไรไปน่ะ?"

"ถามฉัน แล้วฉันจะไปถามใคร?!"

ฮั่วอู่สวนกลับคนคนนั้น ในใจก็มีคำถามเดียวกัน

คนชื่อตานเหิงคนนั้น มีเสน่ห์ดึงดูดเฟิงเสี่ยวเทียนมากกว่าเธออีกเหรอ?

เฟิงเสี่ยวเทียนคงไม่...

เป็นไปไม่ได้ แม้เจ้านั่นจะดูโง่ๆ หน่อย แต่รสนิยมทางเพศปกติแน่นอน

"มีเซอร์ไพรส์ให้ฉันเหรอ? งั้นฉันต้องรอดูล่ะ"

ฮั่วอู่พึมพำเบาๆ รู้สึกสงสัยใคร่รู้เกี่ยวกับเซอร์ไพรส์ที่เฟิงเสี่ยวเทียนพูดถึง

ท่ามกลางฝูงชน มีเพียงฮั่วอู่ซวงที่ขมวดคิ้ว สีหน้าเคร่งขรึมเล็กน้อย

เขาเข้าใจความหมายในคำพูดของเฟิงเสี่ยวเทียนดี ความแข็งแกร่งของเฟิงเสี่ยวเทียนถือเป็นระดับท็อปในบรรดาห้าโรงเรียนธาตุ

ถ้าเขาเอาจริง โรงเรียนอัคคีโชติอาจต้องพบกับความพ่ายแพ้ในการแข่งขันแลกเปลี่ยนครั้งนี้

แต่ฮั่วอู่ซวงก็เหมือนฮั่วอู่ เขาสงสัยใคร่รู้เกี่ยวกับคนชื่อตานเหิงคนนั้นมาก

ผู้ชายคนหนึ่ง ที่มีเสน่ห์ดึงดูดมากกว่าน้องสาวของเขาเองงั้นเหรอ?