เทพปีศาจหวนคืน บทที่ 96 เพื่อผู้ล่วงลับ (อ่านฟรี)

เทพปีศาจหวนคืน บทที่ 96 เพื่อผู้ล่วงลับ 

แปลโดย iPAT 

พลังวิญญาณของฟางหยวนถูกเติมเต็มในที่สุด

ฝูงสัตว์อสูทั้งหมดอยู่ภายใต้การเฝ้าระวังของตระกูลแสงจันทร์ หมาป่าสายฟ้าฝูงนี้เป็นเพียงอุบัติเหตุเล็กๆที่ตัวตนชั้นสูงของตระกูลจะตอบโต้กลับอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้ผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสามของตระกูลแสงจันทร์ออกคำสั่งให้กองกำลังของตนค้นหาและกำจัดพวกมันแล้ว

สิบนาทีต่อมาฟางหยวนเริ่มได้ยินเสียงการต่อสู้จากด้านนอกรวมถึงเสียงกรีดร้องของหมาป่า

เมื่อตระหนักถึงสถานการณ์ปัจจุบัน ฟางหยวนรีบเตะร่างของผู้ใช้วิญญาณหญิงออกไปก่อนจะคลานตามออกมาพร้อมกับเลือดที่อาบย้อมไปทั่วทั้งร่าง

ฟางหยวนไม่กลัวหมาป่าสายฟ้า สิ่งที่เขากลัวคือการโจมตีที่ไม่คาดคิด หากผู้ใช้วิญญาณบางคนบังเอิญโจมตีถูกซากศพของราชาหมูป่า ฟางหยวนที่อยู่ด้านในจะไม่ประสบเคราะห์ร้ายงั้นหรือ?

เห็นมนุษย์ที่มีชีวิตคืบคลานออกมาจากกระเพาะอาหารของราชาหมูป่า ผู้ใช้วิญญาณที่กำลังต่อสู้อยู่กับฝูงหมาป่าตกตะลึง

ร่างของฟางหยวนเต็มไปด้วยเลือดขณะที่ขาของเขายังติดพันอยู่กับลำไส้ของราชาหมูป่า กลิ่นคาวเลือดลอยคละคลุ้งไปทั่วบริเวณเป็นเหตุให้ผู้ใช้วิญญาณเหล่านั้นตอบสนองด้วยการขมวดคิ้ว

แต่ฟางหยวนไม่สนใจเรื่องนี้ เขาสูดหายใจอย่างสะดวกสบาย เขายืดแขนขาก่อนจะกวาดตามองไปรอบๆสนามรบ

ดังคาด มีหมาป่าสายฟ้าอยู่เพียงห้าตัว

หมาป่าฝูงนี้ทั้งแก่และได้รับบาดเจ็บ พวกมันเป็นหมาป่าระดับล่างสุดในฝูง หมาป่าจะถูกขับไล่ออกจากฝูงเพื่อรักษาทรัพยากรเอาไว้ให้กับลูกหมาป่าหรือหมาป่าหนุ่มที่แข็งแรง

พวกมันเร่ร่อนไปทั่ว สุดท้ายพวกมันจะรวมตัวกันเป็นฝูงเล็กๆ

ภายใต้พลังอำนาจของผู้ใช้วิญญาณ ฝูงหมาป่าแก่เริ่มได้รับบาดเจ็บ

พวกมันพึ่งกินอาหารอย่างเต็มที่ สิ่งนี้จึงส่งผลกระทบต่อความสามารถในการต่อสู้ของพวกมัน ในทางตรงข้าม ผู้ใช้วิญญาณที่มาใหม่ยังมีพลังวิญญาณเต็มเปี่ยมและอยู่ในสภาพที่ดีที่สุด พวกเขาแตกต่างจากกลุ่มของเจียวซาน

พลังวิญญาณเป็นสิ่งสำคัญสำหรับผู้ใช้วิญญาณ วิหคเพลิงที่ปราศจากเพลิงอาจพ่ายแพ้ให้กับไก่บ้าน ในทำนองเดียวกัน ผู้ใช้วิญญาณที่ปราศจากพลังวิญญาณก็อาจแพ้มนุษย์ธรรมดา

นี่เป็นเหตุผลที่ทำให้วิญญาณสุราหรือวิญญาณหมูขาวถือเป็นวิญญาณล้ำค่า

วิญญาณสุราจะควบแน่นพลังวิญญาณทำให้ทะเลวิญญาณสามารถเก็บกักพลังวิญญาณได้มากขึ้น

วิญญาณหมูขาวจะมอบความแข็งแกร่งทางกายภาพให้กับผู้ใช้วิญญาณ แม้พลังวิญญาณของพวกเขาจะหมดลงระหว่างการต่อสู้ ผู้ใช้วิญญาณก็ยังไม่สูญเสียความแข็งแกร่งนี้ หลังจากผู้ใช้วิญญาณได้รับความแข็งแกร่งจากวิญญาณหมูขาว พวกเขายังสามารถส่งต่อวิญญาณหมูขาวให้คนอื่นๆใช้ประโยชน์จากมันต่อไป นี่ถือเป็นสมบัติล้ำค่าสำหรับคนทั้งกลุ่ม

การต่อสู้ดำเนินต่อไปอีกชั่วครู่ก่อนจะจบลง

ผลลัพธ์ก็คือห้าหมาป่าชราพ่ายแพ้ กลุ่มผู้ใช้วิญญาณไม่ได้เคลื่อนไหวไปที่ใดอีก

หลังจากทั้งหมดพลังวิญญาณของพวกเขาใกล้หมดแล้ว พลังการต่อสู้ของพวกเขาลดลงอย่างมาก เพื่อความปลอดภัย พวกเขาต้องหยุดอยู่ที่นี่ ฟื้นฟูพลัง และรอกำลังเสริม

ท่ามกลางผู้ใช้วิญญาณห้าคน หนึ่งในนั้นเฝ้าระวังพื้นที่รอบๆ อีกสามคนดูดซับพลังงานจากหินวิญญาณ ผู้ใช้วิญญาณคนสุดท้ายเป็นผู้ใช้วิญญาณสายรักษา เขาเดินเข้ามาตรวจสอบร่างกายของผู้ใช้วิญญาณหญิง

"นางตายแล้ว" เขาถอนหายใจ ดูเหมือนเขาจะรู้จักผู้ใช้วิญญาณหญิงผู้นี้

ฟางหยวนแสดงออกอย่างไม่แยแส

หญิงผู้นี้ถูกฟางหยวนตีจนสลบเพื่อนำมาเป็นโล่ป้องกันของเขา นางสูญเสียหน้าอกฝั่งขวา แขนและขาของนางได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการกัดกินของฝูงหมาป่า

แต่การเสียเลือดไม่ใช่สาเหตุการตายที่แท้จริงของนาง

สิ่งที่ทำให้นางเสียชีวิตคืออาการหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน

เนื่องจากคมเขี้ยวของหมาป่าสายฟ้าจะปลดปล่อยสายฟ้าออกมา กระแสไฟฟ้าไหลเข้าสู่ร่างกายของหญิงสาวขณะที่นางหมดสติเป็นเหตุให้นางเกิดอาหารหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน

ร่างกายที่เคยงดงามและเย้ายวนใจของหญิงสาวเอนกายนอนอยู่บนพื้นโดยไม่ขยับเขยื้อน ความเย้ายวนใจของนางก่อนหน้านี้ไม่สามารถพบเห็นได้อีก นางทิ้งไว้เพียงซากร่างที่น่าเกลียดน่ากลัวเบื้องหลังความตายเท่านั้น

"นางตายแล้ว ทั้งหมดเป็นความผิดของเจ้า! เจ้าเป็นบุรุษแต่กลับซ่อนตัวอยู่ด้านหลังสตรี เจ้าเป็นความอัปยศของชายทุกคน!" ผู้ใช้วิญญาณสายรักษามองฟางหยวนด้วยความโกรธ

ฟางหยวนยักไหล่อย่างไม่แยแสก่อนกล่าวอย่างสงบ "นางแย่งชิงที่ซ่อนกับข้า แต่ข้าที่ได้รับชัยชนะ ข้ามีความสุขกับผลลัพธ์นี้"

"ขยะ!" ผู้ใช้วิญญาณสายรักษาพุ่งเข้าโจมตีฟางหยวนทันที

"ปัง"

แต่เป็นฟางหยวนที่ยกเท้าขึ้นและส่งเขาบินกลับหลังไป

ผู้ใช้วิญญาณสายรักษามักอ่อนแอด้านการต่อสู้ นอกจากนั้นพวกเขายังไม่กล้าใช้วิญญาณกับสมาชิกของตระกูล ในแง่ของความแข็งแกร่งทางกายภาพ เขายิ่งไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฟางหยวน

"คนน่ารังเกียจ!" ผู้ใช้วิญญาณสายรักษาคลานขึ้นมาจากพื้นด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยฝุ่นดิน เขาต้องการต่อสู้อีกครั้งแต่ถูกหยุดไว้โดยผู้ใช้วิญญาณสายตรวจสอบอีกคน

"หากเจ้าคิดว่าข้าก่ออาชญากรรมและทำให้นางตาย เจ้าสามารถรายงานไปยังห้องโถงพิพากษา" ฟางหยวนกล่าวเบาๆก่อนจะเดินจากไปอย่างไม่แยแส

"สารเลว!" ดวงตาของผู้ใช้วิญญาณสายรักษาลุกไหม้ขึ้นด้วยความโกรธ เขาต้องการทุบตีฟางหยวนแต่ถูกหยุดไว้โดยสมาชิกคนอื่นๆ

"สงบได้แล้ว"

"แม้เจ้าจะรายงานไปยังห้องโถงพิพากษา เขาก็จะไม่ถูกลงโทษ"

"เรารู้ว่าเจ้าชอบนาง แม้ตระกูลจะไม่เอาผิดเขา แต่พวกเราจะกระจายข่าวเรื่องนี้ออกไป"

ภายใต้การโน้วน้าวจากคนอื่นๆ ผู้ใช้วิญญาณสายรักษาจึงสามารถสงบลงก่อนจะก้มศีรษะร้องไห้

'การช่วยชีวิตตนเองในสถานการณ์คับขันแต่เป็นเหตุให้ชีวิตของผู้อื่นตกอยู่ในอันตรายไม่ถือเป็นอาชญากรรม บนโลกมนุษย์มีกฎหมาย บนโลกวิญญาณใบนี้ก็มีกฎของตระกูลที่คล้ายคลึงกัน แม้บางคนจะรายงานไปยังห้องโถงพิพากษา ข้าก็จะไม่ถูกลงโทษ แต่...'

ฟางหยวนเดินทางต่อไปอย่างไม่รีบร้อน

ตามเส้นทางที่เขาเดินผ่าน เขาพบซากศพมากมายไม่ว่าจะเป็นสัตว์อสูรหรือศพของผู้ใช้วิญญาณ

เขาพบกลุ่มผู้ใช้วิญญาณเป็นครั้งคราว เมื่อพวกเขาเห็นร่างกายเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดของฟางหยวน พวกเขาตกตะลึงและอยากรู้อยากเห็น

แน่นอนว่าฟางหยวนไม่สนใจพวกเขา

‘แต่...หากความจริงที่ข้าทำให้หญิงผู้นั้นสลบถูกค้นพบ มันอาจจะเป็นปัญหา อย่างไรก็ตามในช่วงเวลานั้นไม่ควรมีผู้ใดพบเห็น เจียวซานกับกงจินมองไปทางอื่นและรีบร้อนหลบหนี...หือ?’

ฝีเท้าของฟางหยวนหยุดลงอย่างกะทันหัน

เขาพบศพของกงจินกับเจียวซาน!

ศพแรกถูกกัดกินโดยฝูงสัตว์อสูรจนแทบไม่สามารถจดจำ ส่วนศพที่สองยังอยู่ในสภาพดี

อสรพิษลาวาแดงกลายเป็นกองหินชิ้นเล็กชิ้นน้อย มันตายแล้ว! ในบริเวณใกล้เคียงยังปรากฎซากศพของหมาป่าสายฟ้าหลายตัว เห็นได้ชัดว่าเกิดการต่อสู้ครั้งใหญ่ขึ้นที่นี่

‘ดี นอกจากข้า ทุกคนตายหมดแล้ว’ ฟางหยวนรู้สึกมีความสุขอยู่ภายใน

‘นี่หมายความว่าอุปสรรคของข้าลดลง...หือ? เป็นเพียงเวลานี้ที่ฟางหยวนมองเห็นนิ้วของเจียวซานกระตุกขึ้นอย่างกะทันหัน

‘ยังไม่ตาย? ดื้อรั้นนัก!’ ฟางหยวนลอบหัวเราะพร้อมกับเจนตาสังหารที่พุ่งสูงขึ้น

แต่ในจังหวะนี้ผู้ใช้วิญญาณกลุ่มใหญ่กลับเคลื่อนที่ใกล้เข้ามาจากทางด้านหน้า

"เร็วเข้า ช่วยผู้บาดเจ็บ!"

"พวกเขาเป็นสมาชิกตระกูล พวกเราต้องช่วยเหลือพวกเขา!"

“หากพวกเขาตายแล้ว ดึงวิญญาณของพวกเขาออกมา!”

ฟางหยวนหรี่ตามอง

เขาควรทำอย่างไร?

หากเขาตัดสินใจสังหารเจียวซาน ไม่ว่าเขาจะใช้วิธีบีบคอหรือดาบแสงจันทร์ มันจะทิ้งร่องรอยเอาไว้เบื้องหลัง

เนื่องจากกลุ่มผู้ใช้วิญญาณอยู่ไม่ไกลจากตำแหน่งของเขา เขาไม่มีเวลาพอที่จะกำจัดร่องรอยเหล่านั้น

ดังนั้น...ควรปล่อยให้เขามีชีวิตอยู่ต่อไปงั้นหรือ?

ไม่!

'หากสามารถกำจัดเจียวซาน อุปสรรคบนเส้นทางของข้าจะลดน้อยลงอย่างมาก หากข้าพลาด มันเป็นเรื่องยากที่จะมีโอกาสที่ดีเช่นนี้อีกในอนาคต'

ฟางหยวนชันเข่าลงข้างกายเจียวซานก่อนจะถอดเสื้อนอกของเขาออกและคลุมลงบนใบหน้ากับร่างกายส่วนบนของเจียวซาน

เขาอยู่ในกระเพาะอาหารของราชาหมูป่าเป็นเวลานาน ชุดของเขาเต็มไปด้วยเลือดที่หนักและเปียก

ด้วยวิธีการนี้ เจียวซานจะไม่สามารถหายใจ

ฟางหยวนนั่งชันเข่าอยู่ด้านข้างเจียวซานด้วยการแสดงออกที่เคร่งขรึมและเผยให้เห็นความรู้สึกเจ็บปวด

เมื่อผู้ใช้วิญญาณมาถึง เขากล่าว "น้องชาย ข้าเป็นผู้ใช้วิญญาณของห้องโถงพยาบาล ให้ข้าช่วยดู..."

"ออกไป!" ฟางหยวนผลักเขาออกไปด้วยความโกรธ

ผู้ใช้วิญญาณล้มลงกับพื้น แต่เขาไม่โกรธ ตรงข้าม เขาเริ่มปลอบโยน "น้องชาย ข้าเสียใจด้วย ข้ารู้ว่าเจ้ารู้สึกเช่นไรที่คนคุ้นเคยตายไปต่อหน้า แต่ตอนนี้ร่างกายของเจ้าเต็มไปด้วยเลือด เจ้าต้องได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก เพื่อเห็นแก่ผู้ล่วงลับที่น่านับถือเหล่านี้ เจ้าต้องใช้ชีวิตให้ดี มาเถอะ ให้ข้ารักษาเจ้า"

ฟางหยวนไม่กล่าวสิ่งใด เขาก้นหน้าลงและปล่อยให้ผู้ใช้วิญญาณตรวจร่างกายของเขาอยู่อย่างเงียบๆ

อย่างไรก็ตามผลลัพธ์ที่ปรากฎทำให้ผู้ใช้วิญญาณรู้สึกประหลาดใจ เพราะร่างกายที่อาบย้อมไปด้วยเลือดของฟางหยวนกลับไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย

หลังจากนั้นผู้ใช้วิญญาณก็หันหน้าไปทางซากศพของเจียวซาน

"ข้าเสียใจด้วย แต่ตระกูลต้องการใช้วิญญาณของเขา" ผู้ใช้วิญญาณมองฟางหยวนด้วยความเห็นใจก่อนจะนำเสื้อคลุมที่เปื้อนเลือดออกจากใบหน้าของเจียวซาน

ดวงตาของเจียวซานครึ่งเปิดครึ่งปิด

ผู้ใช้วิญญาณเปิดเปลือกตาและตรวจสอบรูม่านตาของเจียวซานจากนั้นจึงใช้นิ้วสัมผัสจุดชีพจรที่ด้านข้างลำคอ แต่มันปราศจากสัญญาณชีวิตอย่างสิ้นเชิง

เขาตายแล้ว!

ตายอย่างสมบูรณ์

ผู้ใช้วิญญาณไม่สงสัยสิ่งใด เขาถอนหายใจก่อนจะวางมือลงบนหน้าท้องของเจียวซาน

กระเพาะอาหารของเขายังอุ่น ทะเลวิญญาณของเขากำลังจะหายไป อย่างไรก็ตามมันกลับไม่มีวิญญาณอยู่ภายใน

ผู้ใช้วิญญาณมองฟางหยวนอย่างไม่แน่ใจ "วิญญาณของผู้ใช้วิญญาณทุกคนถูกลงบันทึกเอาไว้ หลังจากผู้ใช้วิญญาณตาย วิญญาณของพวกเขาจะถูกส่งต่อให้กับผู้สืบทอดตามกฎของตระกูล"

ฟางหยวนมองผู้ใช้วิญญาณผู้นั้นโดยไร้ความหวาดกลัว "ท่านสงสัยว่าข้านำวิญญาณของท่านหัวหน้าไปงั้นหรือ?"

การขโมยวิญญาณของผู้อื่นมีความเสี่ยงสูง แม้เขาจะสามารถใช้วิญญาณกาลเวลาเพื่อปรับแต่งพวกมันได้อย่างง่ายดาย แต่มันอาจทำให้ความลับทั้งหมดของเขาถูกเปิดเผย มันมีผลเสียมากกว่าผลดี แล้วเขาจะนำปัญหามาสู่ตนเองโดยไม่จำเป็นเพื่อสิ่งใด?

นอกจากนั้นด้วยสถานภาพทางการเงินของเขา แม้เขาจะต้องการ มันก็ยังยากที่เขาจะสามารถดูแลพวกมัน

ได้ยินคำถามของฟางหยวน ผู้ใช้วิญญาณหัวเราะ "ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น ผู้คนไม่สามารถกลับมามีชีวิตหลังจากความตาย อย่าเศร้า น้องชาย เพื่อผู้ที่ล่วงลับ เจ้าต้องมีชีวิตที่ดี"

ฟางหยวนค่อยๆลุกขึ้น

เขาใช้สายตาที่เต็มไปด้วยความเศร้าและเจ็บปวดมองไปยังซากศพของเจียวซาน

ลมหนาวในยามค่ำคืนพัดผ่านใบหน้าของเขา

"ท่านกล่าวได้ถูกต้อง" หลังจากชั่วครู่ฟางหยวนจึงเปิดปากกล่าวถ้อยคำที่มีความหมาย "เพื่อผู้ที่ล่วงลับ ข้าจะมีชีวิตที่ดี"