เทพปีศาจหวนคืน บทที่ 94 ความแข็งแกร่งที่สูญหาย (อ่านฟรี)

เทพปีศาจหวนคืน บทที่ 94 ความแข็งแกร่งที่สูญหาย 

แปลโดย iPAT 

"พบกลุ่มของเจ้างูป่วยอยู่ข้างหน้า ดูเหมือนพวกเขากำลังต่อสู้กับสัตว์ขนาดใหญ่" ซื่อเช่อเปิดปากกล่าวอีกครั้ง

"สถานการณ์เป็นอย่างไร?" ซื่อซานขมวดคิ้ว

ซื่อเช่อแลบลิ้นออกไปก่อนจะหดกลับมา "อสรพิษลาวาแดงของเจ้างูป่วยมีเพียงหนึ่งเดียวในหมู่บ้าน ตอนนี้มันก็กำลังต่อสู้อยู่กับ...ราชาหมูป่า"

การแสดงออกของทุกคนเปลี่ยนแปลงไป

'ราชาหมูป่า...หากข้าต้องการรวบรวมวิญญาณ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าราชาหมูป่าเป็นเป้าหมายที่ดีที่สุด' หัวใจของฟางหยวนเกิดระลอกคลื่นขึ้นเล็กน้อย เขาต้องการสังหารราชาหมูป่าอยู่แล้ว

"ราชาหมูป่างั้นหรือ?" หญิงผมฟ้ายกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง

"ไม่มีกลุ่มอื่นอยู่ในบริเวณใกล้เคียง ด้วยความแข็งแกร่งของกลุ่มเจ้างูป่วย คิดเก็บเกี่ยวผลประโยชน์จากราชาหมูป่า พวกเขาคิดการใหญ่เกินตัวจริงๆ" ชายชราเย้ยหยัน

หากเฒ่าหวังสามารถค้นพบรังของราชาหมูป่า ผู้ใช้วิญญาณระดับสองที่เตร็ดเตร่อยู่บนภูเขาชิงเหมาย่อมต้องรู้เช่นกัน แต่มันมีเหตุผลที่พวกเขาไม่กำจัดราชาหมูป่าก่อนหน้านี้

ซื่อซานคิดก่อนจะเปิดปากกล่าว "ไปสนับสนุนพวกเขา"

"ฮ่าฮ่า ข้าเกรงว่าพวกเขาอาจไม่ต้องการ" ชายชราหัวเราะ

"แม้พวกเราจะไม่เข้าไปยุ่ง แต่พวกเรายังต้องส่งคนคืนพวกเขา" ซื่อเฉินชำเลืองมองฟางหยวนและกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

คนทั้งกลุ่มเปลี่ยนทิศไปทางด้านซ้าย

แม้กลุ่มของซื่อซานจะรังเกียจกลุ่มของเจียวซาน แต่ในฐานะสมาชิกของตระกูล เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูภายนอก พวกเขาก็จะรวมกลุ่มและทำงานร่วมกันเสมอ

นี่คือความเหนียวแน่นของตระกูล

โดยเฉพาะตระกูลใหญ่ที่สามารถผ่านวันเวลามานับร้อยนับพันปี พวกเขาต้องยึดความสามัคคีในหมู่คณะเป็นที่ตั้ง

คนทั้งหกเดินทางผ่านป่าที่มืดมิดอย่างระมัดระวัง

กลุ่มสี่คนของเจียวซานล้อมกรอบราชาหมูป่าเอาไว้และอยู่ในการต่อสู้ที่ดุเดือด

ณ จุดศูนย์กลางของวงล้อม ราชาหมูป่ากำลังต่อสู้อยู่กับอสรพิษสีแดงตัวผอมบาง

อสรพิษตัวนี้มีร่างกายเป็นหินสีแดงที่มีอุณหภูมิสูง มันดูเหมือนโซ่ที่เลื้อยคลานอยู่รอบตัวราชาหมูป่า

ราชาหมูป่าเคลื่อนที่ไปรอบๆด้วยความโกรธเกรี้ยวขณะที่คมเขี้ยวอันใหญ่โตของมันสะท้อนแสงอันเย็นเยียบออกมา

ร่างกายของมันเต็มไปด้วยบาดแผลและรอยแดงที่เกิดจากการหินลาวา

กลุ่มของซื่อซานเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ในระยะไกลและไม่รีบร้อนเข้าสู่สนามรบ

เมื่อเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ผู้ใช้วิญญาณชราเปิดปากกล่าว "เจ้างูป่วยค่อนข้างเด็ดเดี่ยว ดูเหมือนราชาหมูป่าจะได้รับบาดเจ็บสาหัสมาก่อนหน้าแล้ว ฮืม พวกเขาค่อนข้างโชคดีที่หยิบได้สินค้าราคาถูก"

"พวกท่านคิดว่าในร่างราชาหมูป่าจะมีวิญญาณอยู่หรือไม่?" ซื่อเฉินกล่าวด้วยความตื่นเต้นพร้อมกับดวงตาที่เร้าร้อน

สำหรับฟางหยวน การแสดงออกของเขายังไม่เปลี่ยนแปลง

เป็นเพียงเวลานี้ที่กลุ่มของเจียวซานตระหนักถึงการมาถึงของกลุ่มผู้ใช้วิญญาณ กงจินเคลื่อนที่แยกออกมาจากกลุ่มและมุ่งหน้ามาทางพวกเขา

"โอ้ เป็นท่านซื่อซาน มันไม่มีปัญหาที่นี่ พวกเราสามารถรับมือ มีฝูงสัตว์อสูรอยู่ด้านหน้า พวกเขากำลังรอการสนับสนุนจากพวกท่าน" กงจินกล่าว

"ฮืม พวกเจ้าสามารถรับมืองั้นหรือ? ชัดเจนว่าเจ้ากำลังโกหก ข้าเห็นด้วยตาของตนเองว่างูตัวนั้นกำลังจะถึงขีดจำกัด" ชายชราสามารถมองเห็นสถานการณ์ได้อย่างทะลุปรุโปร่งด้วยประสบการณ์ของเขา

"พวกเจ้าเกรงว่าพวกเราจะขอแบ่งรางวัล" หญิงผมฟ้าสามารถเปิดเผยเจตนาของเจียวซานได้ทันที

"ราชาหมูป่าตัวนี้เป็นของพวกเจ้า" ซื่อซานกล่าวเสียงเรียบก่อนจะหันหน้าไปทางผู้ใช้วิญญาณชรา

ชายชราก่นเสียงเย็นก่อนจะพ่นของเหลวเหนียวหนืดสีขาวออกไป

ใยแมงมุมสีขาวกางออกในอากาศก่อนจะเข้าจับกุมราชาหมูป่าเอาไว้

ราชาหมูป่าพยายามต่อสู้ขัดขืนและทำลายอุปสรรค แต่มันไม่สามารถหลบหนีจากตาข่ายใยแมงมุม

เจียวซานอาศัยจังหวะนี้เรียกอสรพิษลาวาแดงกลับมาก่อนที่ผู้ใช้วิญญาณสายรักษาจะรักษาอสรพิษลาวาแดงอย่างรวดเร็ว

ในการต่อสู้ที่ผ่านมา อสรพิษลาวาแดงได้รับบาดเจ็บไม่น้อย ร่างหินลาวาของมันเกิดรอยแตกร้าวขึ้นมากมาย แต่หลังจากได้รับการรักษา รอยแตกร้าวค่อยๆฟื้นตัวกลับคืนสู่สภาพปกติอย่างช้าๆ

"ฟางหยวน เจ้าควรกลับไปหรือเจ้ายังต้องการพึ่งพาพวกเรา?" ซื่อเฉินกล่าวออกมาด้วยความหงุดหงิด

ฟางหยวนก้าวออกไปจากด้านหลังซื่อซาน

กงจินถูกร่างอันใหญ่ยักษ์ของซื่อซานปิดบังวิสัยทัศน์ทำให้เขามองไม่เห็นฟางหยวน เมื่อฟางหยวนปรากฎตัวขึ้นอย่างกะทันหัน การแสดงออกของกงจินจึงเปลี่ยนเป็นแปลกประหลาด

เจียวซานหันหน้าไปรอบๆ เมื่อเขาเห็นฟางหยวน การแสดงออกของเขาเปลี่ยนแปลงไปเช่นกัน "ฟางหยวน เจ้ากลับมาในที่สุด เร็วเข้า ตาข่ายใยแมงมุมรับมือมันได้อีกไม่นาน ใช้ความแข็งแกร่งของเจ้าหยุดราชาหมูป่า ซื้อเวลาให้กับอสรพิษลาวาแดงของข้า"

โดยปราศจากวิญญาณสายป้องกัน ลำพังผู้ใช้วิญญาณระดับหนึ่ง การต่อสู้ระยะประชิดกับราชาหมูป่าถือว่ามีความเสี่ยงสูงมาก

ซื่อซานมองฟางหยวนก่อนกล่าวเสียงเรียบ "ไป"

หลังกล่าวจบคำ เขาก็ล่าถอยออกจากสถานที่แห่งนี้ทันที

แม้ราชาหมูป่าจะมีค่า แต่เขายังสามารถจากไปโดยปราศจากความลังเล

เมื่อเห็นกลุ่มของซื่อซานออกจากพื้นที่ เจียวซานจึงสามารถถอนหายใจด้วยความโล่งอก อย่างไรก็ตามตั้งแต่ต้นจนจบไม่มีคำขอบคุณหลุดออกมาจากปากของพวกเขาแม้แต่คำเดียว

เจียวซานตะโกนเสียงดังอีกครั้ง "ฟางหยวน เร็วเข้า! ราชาหมูป่าแข็งแกร่งมาก ตาข่ายใยแมงมุมไม่สามารถเหนี่ยวรั้งมันไว้ได้นานนัก หากเจ้าทำงานได้ดี ข้าจะไม่เอาความที่เจ้าทิ้งกลุ่มไปก่อนหน้านี้"

"ตกลง" ฟางหยวนตอบรับก่อนจะพุ่งเข้าไปจับเขี้ยวของราชาหมูป่าเอาไว้

ด้วยพละกำลังของเขา ราชาหมูป่าถูกสะกดข่มอย่างสมบูรณ์

"ทำได้ดี" เจียวซานสรรเสริญแต่ดวงตาของเขากลับส่องประกายเย็นเยียบ

ฟางหยวนมาในเวลาที่เหมาะสม

อย่างไรก็ตามเจียวซานไม่เคยมีความคิดสังหารฟางหยวน ฟางหยวนเป็นผู้ใช้วิญญาณของตระกูล หากเขาเสียชีวิต คะแนนผลงานของเจียวซานจะถูกตัด นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ

เขาเพียงสัญญากับลุงของฟางหยวนว่าจะหยุดการเติบโตของฟางหยวนเท่านั้น หากเขาสามารถหยุดยั้งฟางหยวนกระทั่งเขาผ่านวัยสิบหกปี เจียวซานจะได้รับรางวัลใหญ่จากลุงของฟางหยวน

ความจริงก็คือแม้จะไม่เกิดภัยธรรมชาติ เจียวซานก็ไม่มีความคิดที่จะสังหารฟางหยวน มันไม่ใช่เพียงเรื่องคะแนนผลงาน แต่หากฟางหยวนตาย ห้องโถงพิพากษาจะตรวจสอบอย่างละเอียด มันมีความเสี่ยงสูงที่เขาจะได้รับโทษขั้นร้ายแรง สำหรับตระกูล พวกเขาเชื่อว่าเลือดข้นกว่าน้ำ ครอบครัวสำคัญที่สุด นี่คือสิ่งที่ตระกูลปลูกฝังไว้ในหัวใจของสมาชิก

เช่นเดียวกับที่ผู้นำตระกูลเคยกล่าวไว้กับอาจารย์อาวุโส ไม่เพียงกฎระเบียบ แต่มันยังมีบางสิ่งที่เรียกว่าความสัมพันธ์ทางสายเลือดอยู่บนโลกใบนี้

องค์กรจำเป็นต้องมีกฎระเบียบและค่านิยมพื้นฐาน

'ใช้โอกาสนี้ทำให้ฟางหยวนได้รับบาดเจ็บ แล้วคอยดูกันว่าเขาจะสามารถทะลวงเข้าสู่ระดับสองได้อีกหรือไม่? ข้าไม่สามารถโจมตีเขาได้ด้วยตนเอง แต่ข้าจะหยิบยืมพลังอำนาจของสัตว์อสูรเหล่านี้เพื่อเติมเต็มความปรารถนาของข้า'

เจียวซานลอบหัวเราะชั่วร้ายอยู่ในใจ เขากล่าว "ฟางหยวน เจ้าสามารถรับมือมันได้นานเท่าใด?"

"ได้อีกสักพัก ท่านหัวหน้าอย่าได้กังวล" ฟางหยวนตอบ

"ดีมาก ฮัวซิง ปลูกหญ้าดูดเลือด" เจียวซานออกคำสั่ง

"รับทราบ" ผู้ใช้วิญญาณหญิงก้าวออกมา

นางเดินไปด้านหน้าราชาหมูป่าก่อนจะยื่นมือออกไป แสงสีทองแดงส่องประกายขึ้นบนนิ้วของนาง

ทันใดนั้นใบหญ้าสีม่วงก็พวยพุ่งออกจากเล็บของนางอย่างกะทันหัน

ใบหญ้าสีม่วงราวกับอสรพิษเลื่อยคลานเข้าไปในช่องปากของราชาหมูป่าและทะลวงลึกเข้าไปถึงกระเพาะอาหารของมันอย่างรวดเร็ว

'หึหึ' ฟางหยวนลอบยกมุมปากขึ้นอย่างลับๆ

คนอื่นๆอาจจะคิดถึงความสัมพันธ์ฉันท์ญาติมิตรและไม่มีเจตนาสังหารสมาชิกของตระกูล นี่คือความเชื่อดั้งเดิมที่ถูกปลูกฝังจากตระกูล แต่ฟางหยวนไม่มีคิดเช่นนี้

ทันใดนั้นความแข็งแกร่งของเขาพลันสูญหายไปอย่างกะทันหัน

ราชาหมูป่ากลับมาคลุ้มคลั่งและสะบัดศีรษะของมันส่งร่างของฟางหยวนกระเด็นออกไป

ด้วยการสะบัดศีรษะอีกครั้งของราชาหมูป่า ผู้ใช้วิญญาณหญิงที่อยู่ด้านข้างไม่สามารถตอบสนองได้ทันเวลา นางกรีดร้องเสียงดังเมื่อถูกโจมตีด้วยคมเขี้ยวอันแหลมคมของราชาหมูป่า

ร่างของนางถูกแทงทะลุก่อนที่จะถูกโยนขึ้นสู่อากาศ

สุดท้ายร่างของนางก็ร่วงหล่นลงบนพื้น ด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง นางตาย ณ จุดเกิดเหตุ