บทที่ 11 : "ชอบด้วยแล้ว ฉันได้ชัยชนะแน่!"

วันรุ่งขึ้น

กวนจู่เริ่มดำเนินการตามแผน

เวลา 9 โมงเช้า เขาพาอาฮวามาที่บริษัทหลักทรัพย์ฟู่ถู่ หนึ่งในห้าบริษัทนายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์ชั้นนำของฮ่องกง

ที่ชั้นล่างของตึก

ประตูกระจกสูง 4 เมตรเปิดกว้าง มีรูปปั้นสิงโตตั้งอยู่สองข้าง ตึกบริษัทหลักทรัพย์สูงตระหง่าน

กวนจู่และอาฮวาเดินขึ้นบันไดเข้าประตู

"พี่ใหญ่ จะเอาเงิน 10 ล้านไปลงหุ้นจริงๆ เหรอครับ?" อาฮวาทำหน้าลำบากใจ ก้าวเท้าเข้าประตูอย่างลังเล

เงิน 10 ล้านนี้เป็นเงินที่กวนจู่สะสมมาหลายปี โดยเฉพาะในปีที่ผ่านมา รวมถึงเงินที่อาฮวาและเกาจิ้นช่วยกันรวบรวมมา

"ไม่ต้องกังวล ฉันศึกษาเรื่องหุ้นมาอย่างลึกซึ้ง" กวนจู่พูดอย่างมั่นใจ

"............"

อาฮวาอดบ่นไม่ได้: "พี่ใหญ่ ผมไม่เคยเห็นพี่เล่นหุ้นเลย คิดว่าพี่คงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องเล่นยังไง"

กวนจู่ตบหัวเบาๆ: "พูดมาก!"

จากนั้นจัดปกเสื้อให้เรียบร้อย

"ไม่ต้องห่วง พี่ใหญ่ของเจ้ารู้ว่ากำลังทำอะไร"

ตอนนี้เขาได้ใช้ทักษะ 'ผู้เชี่ยวชาญการซื้อขายหุ้น' ทำให้ได้รับประสบการณ์มากมายเกี่ยวกับหุ้น พร้อมกับเปิดใช้ 'การ์ดทำนายหุ้นฮ่องกงล่วงหน้า 30 วัน' ซึ่งสามารถรู้การขึ้นลงของหุ้นกว่า 200 ตัวในแต่ละวัน

ด้วยสิ่งนี้ กวนจู่จะไม่มีปัญหาในการเล่นหุ้นในอีก 30 วันข้างหน้า!

แน่นอนว่าตลาดหุ้นฮ่องกงก็มีกลุ่มนักเล่นหุ้นรายใหญ่คอยควบคุม หากมีอะไรผิดปกติพวกเขาจะกดราคาแน่นอน

แต่กวนจู่คิดวิธีแก้ไว้แล้ว นั่นคือการกระจายเงิน 10 ล้านไปในหุ้นหลายสิบตัว แต่ละตัวลงทุนแค่หลักแสนถึงหลักล้าน และใช้วิธีการเคลื่อนไหวแบบกองโจร พวกนักเล่นรายใหญ่จะไม่ทันสังเกตเห็น

อาฮวาลูบหัวตัวเอง เห็นพี่ใหญ่พูดแบบนี้แล้วก็ได้แต่จำใจเดินตามเข้าไปในบริษัทหลักทรัพย์ฟู่ถู่

10 ล้านเชียวนะ!

หาเงินยากจะตายไป!

หลังจากกวนจู่เข้าไปข้างใน เขาแจ้งความประสงค์กับพนักงานต้อนรับ พอได้ยินว่ามีเงินทุน 10 ล้าน พนักงานต้อนรับสาวก็กระตือรือร้นขึ้นมาทันที พากวนจู่และอาฮวาไปยังโซน VIP

จากนั้นก็แนะนำผู้จัดการดูแลการลงทุนหลายคน

"เอ๊ะ......"

"นี่ไม่ใช่หลี่ปิงปิงหรอกเหรอ?"

กวนจู่เจอคนคุ้นหน้าที่นี่ ชื่อเส้าอันหน่า

กวนจู่ไม่ต้องคิดนาน ตัดสินใจทันที: "เอาเธอแล้วกัน"

ไม่นาน

เส้าอันหน่าก็เดินเข้ามา เธอสวมชุดทำงาน มีความเย็นชาน่าค้นหา แต่ตอนเดินมาก็ยิ้มแย้มแจ่มใส

"สวัสดีค่ะ คุณกวนจู่ใช่ไหมคะ?" เส้าอันหน่าจำกวนจู่ได้ แสดงความประหลาดใจเล็กน้อย

"ใช่ครับ ผมเอง" กวนจู่พยักหน้า

"สวัสดีค่ะ ไม่คิดว่าคุณกวนจู่จะหล่อกว่าในข่าวอีกนะคะ"

"ชมผมเกินไปแล้ว......"

เป็นการพบกันครั้งแรก กวนจู่ก็ไม่ได้คิดจะสนทนาลึกซึ้ง จึงพูดถึงจุดประสงค์ของตนตรงๆ คือต้องการให้เส้าอันหน่าจัดการเงินลงทุน 10 ล้าน แต่การลงทุนทั้งหมดจะอยู่ภายใต้คำสั่งของกวนจู่

เส้าอันหน่า: "???"

เธอขมวดคิ้วทันที ในฐานะผู้หญิงที่ค่อนข้างเข้มแข็งและเต็มไปด้วยความทะเยอทะยาน เธอไม่ค่อยชอบข้อเสนอแบบนี้ของกวนจู่นัก

เธอมั่นใจในความสามารถทางวิชาชีพของตัวเอง จึงอยากจะจัดการหุ้นด้วยตัวเอง สร้างผลกำไรมากมายให้ลูกค้า แทนที่จะให้ลูกค้าสั่งการตัวเองเหมือนหุ่นเชิด

แต่เธอเพิ่งได้เลื่อนจากแผนกนายหน้าทั่วไปมาเป็นแผนก VIP ยังไม่มีลูกค้ารายใหญ่ ตอนนี้มีลูกค้ารายใหญ่มาหา เธอไม่อาจปฏิเสธได้

เธอคิดในใจ: "ไม่ต้องรีบ รอให้เขาขาดทุน เขาก็จะต้องให้ฉันจัดการเงินเอง!"

ไม่นาน ทั้งสองฝ่ายก็เซ็นสัญญา ระบุชัดเจนว่าต้องปฏิบัติตามคำสั่งของกวนจู่อย่างเคร่งครัด

จากนั้นกวนจู่ก็มอบสิทธิ์ในการดูแลเงินทุนให้เส้าอันหน่า

เร็วๆ นี้

ตลาดหุ้นกำลังจะเปิด

กวนจู่หยิบรหัสหุ้นหลายตัวและราคาซื้อมาให้เส้าอันหน่า

พอถึงเที่ยง

สีหน้าของเส้าอันหน่าเปลี่ยนไปอย่างน่าดู จากตอนแรกที่คิดว่า 'รอให้คุณขาดทุน คุณถึงจะรู้สำนึก' กลายเป็น 'บ้าเอ๊ย นี่มันอะไรกัน? ขึ้นหมดทุกตัวเลย?'

ตอนบ่าย

หุ้นที่ซื้อไว้ยังคงขึ้นต่อ!

คราวนี้เส้าอันหน่าไม่กล้าดูถูกอีกแล้ว ท่าทีที่มีต่อกวนจู่เปลี่ยนเป็นกระตือรือร้นและจริงใจ

"คุณกวนจู่คะ คุณเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านหุ้นจริงๆ ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคารพคุณ ต้องขอโทษด้วยนะคะ!"

"เย็นนี้ไม่ทราบว่าคุณว่างไหมคะ อยากเชิญคุณไปทานข้าว ขอคำแนะนำเรื่องหุ้นสักหน่อย"

น้ำเสียงแฝงความประจบและชื่นชม

เส้าอันหน่านี้มีความมั่นใจ หยิ่งทะนง เย็นชา และทะเยอทะยานก็จริง แต่นั่นยิ่งแสดงให้เห็นว่าเธอเป็นคนที่ชื่นชมคนเก่ง เมื่อเจอคนที่แข็งแกร่งกว่า เธอจะอดใจไม่ได้ที่จะสนใจ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อกวนจู่เป็นมือสมัครเล่น!

กวนจู่ยิ้มบางๆ: "ทานข้าว? ได้สิ พอดีผมมีเรื่องอยากให้คุณช่วย"

แผนต่อไป การร่วมมือของเส้าอันหน่าเป็นส่วนสำคัญมาก

แล้วอาฮวาล่ะ?

เขามองพี่ใหญ่ของตัวเองด้วยความตกใจ ในใจร้องลั่น:

"เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!"

"พี่ใหญ่เล่นหุ้น ตั้งแต่เมื่อไหร่ถึงเก่งขนาดนี้?!"

......

......

ผ่านไป 4 วัน

ที่แผนก VIP บริษัทหลักทรัพย์ฟู่ถู่ ในห้องทำงานของเส้าอันหน่า

บนโซฟา

กวนจู่นั่งไขว่ห้าง ถือซิการ์โคฮีบา

เส้าอันหน่าสวมถุงน่องดำ ย่อตัวลงครึ่งนั่งครึ่งยืนตรงหน้ากวนจู่ ถือไฟแช็กจุดซิการ์ให้เขา

ส่วนอาฮวา?

ตอนนี้อาฮวาแทบจะเอาตาแปะติดหน้าจอคอมพิวเตอร์ หน้าจอแสดงตัวเลข 28 ล้านดอลลาร์ฮ่องกง อีก 10 ล้านเป็นเงินกู้ยืม 8 ล้านเป็นกำไรสุทธิ

"ปรบๆๆ~~~"

อาฮวาตบหน้าตัวเองแรงๆ พยายามปลุกตัวเองให้ตื่น แต่ไม่ว่าจะตบอย่างไร ตัวเลขบนหน้าจอก็ไม่เปลี่ยนแปลง

"8 ล้าน?!"

"กำไร 8 ล้าน!"

อาฮวาแทบจะเสียสติ หัวเราะลั่น แล้วยังเต้นรำในห้องทำงาน

"อาฮวา ใจเย็นๆ หน่อย!"

กวนจู่ยิ้ม

"แค่ 8 ล้านเอง ยังมีอีกเยอะ!"

ในใจถอนหายใจ: น่าเสียดายที่การ์ดทำนายนี้มีอายุแค่ 1 เดือน และเป็นของหายาก คราวหน้าอยากได้อีกคงยาก

"ใจเย็นไม่ไหวหรอกครับพี่ใหญ่!" อาฮวาวิ่งมาหน้ากวนจู่ ตื่นเต้นจนพูดไม่เป็นภาษา "นั่นมัน 8 ล้านนะครับ แค่ 4 วันเอง! แบบนี้ต่อไปมันจะบ้าเลยนะครับ?"

กวนจู่ยิ้มบางๆ พูดกับเส้าอันหน่า: "ขอโทษด้วย น้องชายผมไม่เคยเห็นอะไรใหญ่ๆ โตๆ มาก่อน ทำให้คุณขำนะ"

แต่เส้าอันหน่ากลับยิ้มประจบ: "4 วันได้กำไร 8 ล้านดอลลาร์ฮ่องกง ในใจฉันก็ตื่นเต้นไม่แพ้คุณอาฮวาหรอกค่ะ จะให้ใจนิ่งเหมือนคุณกวนจู่คงยาก"

กวนจู่พยักหน้า แล้วทำหน้าจริงจัง: "ช่วงเวลาต่อจากนี้ ต้องรบกวนคุณอีก แล้วเรื่องที่ผมให้คุณจัดการล่ะ จัดการเรียบร้อยแล้วหรือยัง?"

เส้าอันหน่านั่งตัวตรง: "คุณกวนจู่คะ จัดการเรียบร้อยแล้วค่ะ ฉันใช้ความสัมพันธ์ของบริษัทติดต่อหนังสือพิมพ์ใหญ่ๆ ไว้แล้ว พรุ่งนี้จะลงข่าวได้ค่ะ"

กวนจู่: "ดี"

ตอนนี้ เส้าอันหน่าอดใจไม่ไหว เขยิบเข้ามานั่งชิดกวนจู่ ขาในถุงน่องบางเฉียบเสียดสีกับขาของเขา

"ไม่ทราบว่า คุณกวนจู่ค่ำนี้ว่างไหมคะ ไปทานข้าวด้วยกันไหม"

ริมฝีปากแย้มบาง ตาหวานเยิ้ม

เมื่อเจอชายหนุ่มที่แข็งแกร่งและหล่อเหลาขนาดนี้ เส้าอันหน่าทิ้งความเย็นชา เปลี่ยนเป็นกระตือรือร้นและร้อนแรง

มุมปากกวนจู่ยกขึ้นเล็กน้อย: "แน่นอนว่าว่าง!"

5 ชั่วโมงต่อมา

ที่โรงแรมเพนนินซูลา ในห้องพัก เสื้อผ้าและถุงน่องที่ฉีกขาดกระจัดกระจายไปทั่ว

ในห้องน้ำ มีเสียงท่องบทกวีของเฉาเฉ่าดังขึ้น

"ทิศตะวันออกถึงหินเจี๋ยสือ เพื่อชมทะเลอันกว้างใหญ่......"

"สุดท้าย...... โชคดีจริงหนอ ขับร้องบทกวีเพื่อแสดงความในใจ"

......

......

ในขณะเดียวกัน

ทางด้านของไดโนเสาร์ก็ดำเนินการเสร็จเรียบร้อยแล้ว

เขาเชิญเฟยเหล่าหลี่มาที่ถิ่นตุ้นเหมิน หลังจากให้บริการครบวงจรแล้ว ก็เริ่มคุยเรื่องความร่วมมือกับเฟยเหล่าหลี่ เนื้อหาความร่วมมือก็คือให้นิตยสารลามกของเฟยเหล่าหลี่กระจายในเขตถิ่นตุ้นเหมิน ไคว่ชิง โป๋หลันเจีย และเก้าหลงถัง

ยังเชิญป๋าจีมาร่วมทุนเปิดบาร์ในถิ่นตุ้นเหมินด้วย ให้หุ้นส่วนกับป๋าจีมากขึ้น

รวมถึงไท่จื่อ...... ก็ใช้วิธีการคล้ายๆ กัน

การส่งผลประโยชน์ เป็นวิธีที่ดึงดูดใจที่สุด!

แจกเงิน?

มันต่ำไป!

(ต้าตี้: พูดอีกสิ!)

หลังจากตกลงความร่วมมือกับทั้งสามคน พวกเขาต่างทุบอกรับรองว่าจะลงคะแนนให้เซิงฟาน!

นั่นหมายความว่า 4+3=7 คะแนน!

เกินครึ่งแล้ว!

ตำแหน่งหัวหน้าเขตหว่างเจียวก็เป็นของเซิงฟานแน่นอน

ไม่นาน

ไดโนเสาร์ได้รับรายงานความเคลื่อนไหวล่าสุดของกวนจู่

"อะไรนะ?"

"เขาไปเล่นหุ้นทุกวัน?"

"ยังไปนอนกับผู้จัดการหุ้นอีก?"

ไดโนเสาร์ดูรายงานพวกนี้แล้วก็ขำ

"ฮึ กวนจู่คนนี้ช่วงนี้ไม่รีบลงมือ ยังจะหวังได้คะแนนสนับสนุนจากเหล่าหัวหน้าอีกเหรอ?"

"ช่างฝันเถอะ!"

หัวหน้าเขตหว่างเจียว มั่นใจแล้ว!

.........

.........

ปล: มีผู้อ่านถามว่า ทำไมกำไรตั้ง 8 ล้านแล้ว ยังต้องแข่งขันชิงตำแหน่งหัวหน้าอีก?

เหตุผลคือ: แก๊งเป็นฐานรากของกวนจู่ ไม่มีฐานราก ทุกอย่างก็เหมือนปราสาทในอากาศ เหมือนกับที่นักเขียนระดับแพลทินัมไม่มีทางทิ้งการเขียนซึ่งเป็นฐานรากของตัวเอง แล้วหันไปเล่นหุ้นเต็มตัวเพียงเพราะกำไร 8 ล้าน เป็นหลักการเดียวกัน

(จบบทที่ 11)