บทที่ 70 - คนที่เคยล่วงเกินข้ายังได้ดี! เข้าใจแล้วก็ปรบมือสิครับ!

บทที่ 70 - คนที่เคยล่วงเกินข้ายังได้ดี! เข้าใจแล้วก็ปรบมือสิครับ!

☆☆☆☆☆

ระหว่างที่ซักไซ้เสี่ยวหลาง ไป๋เวิ่นก็ได้ข้อมูลเกี่ยวกับเส้นทางการวิวัฒนาการสาย 'ปีศาจราตรี -> สัตว์อสูรปากัว' มาด้วย

เส้นทางวิวัฒนาการนี้มีทั้งหมด 4 ขั้น ได้แก่

[ลูกเจี๊ยบปีกขนนก (สิ่งมีชีวิตประเภทสัตว์ปีก · สติปัญญาน้อยนิด · ผลิตทรัพยากรระดับขยะ)

ผลผลิตที่ได้: ขนลูกเจี๊ยบ (เมื่อกดใช้จะงอกปีกนกเล็กๆ ที่กลางหลัง หลังจากผ่านการเจริญเติบโตระยะหนึ่ง จะมีขนสีสันสดใสตามความชอบของผู้ใช้ งอกออกมา สามารถขยับปีกได้ แต่บินไม่ได้ เน้นความสวยงามเป็นหลัก)]

[มังกรเงา (สิ่งมีชีวิตประเภทมังกร · สติปัญญาต่ำ · ผลิตทรัพยากรระดับทั่วไป)

ผลผลิตที่ได้: ไข่มังกรเงา (กินได้), เกล็ดมังกรเงา (ใช้ตีบวกอุปกรณ์)

หมายเหตุ: เนื้อและเลือดมีพิษร้ายแรง โปรดบริโภคด้วยความระมัดระวัง]

[ปีศาจราตรี (สิ่งมีชีวิตรูปร่างไม่แน่นอน · สติปัญญากำกวม · ผลิตทรัพยากรระดับดี)

ผลผลิตที่ได้: เศษเสี้ยวราตรี (ใช้ตีบวกอุปกรณ์ หรือใช้บดบังทัศนวิสัย สร้างบรรยากาศมืดมิด),

เสียงกระซิบต้องมาร (คำพูดไร้ความหมายที่แฝงพลังมาร ฟังไม่รู้เรื่อง แต่มีผลในการสะกดจิตดีเยี่ยม),

ภาพมายาปีศาจราตรี (สร้างภาพลวงตาเสมือนจริง ขึ้นอยู่กับเวลาที่ใช้ หากใช้ตอนกลางคืนจะมีผลสูงสุดต่อสิ่งมีชีวิตระดับมิติที่สาม),

มนต์สะกด (เมื่อใช้คู่กับ 'เสียงกระซิบต้องมาร' สามารถควบคุมพฤติกรรมของสิ่งมีชีวิตที่มีโครงสร้างเลือดเนื้อได้)]

★

[สัตว์อสูรปากัว (สิ่งมีชีวิตประเภทสัตว์ป่า · สติปัญญากำกวม · ผลิตทรัพยากรระดับยอดเยี่ยม)

คำอธิบาย: วิวัฒนาการมาจาก 'ปีศาจราตรี' ที่ผ่านพิธีวิวัฒนาการสมบูรณ์ สามารถดักจับข่าวลือและเรื่องซุบซิบในระยะรอบตัวได้อย่างต่อเนื่อง]

"ร่างวิวัฒนาการสูงสุดอยู่แค่ระดับ 'ยอดเยี่ยม' เองเหรอ..."

ไป๋เวิ่นลูบคาง

เท่าที่เขารู้ในตอนนี้ ระดับคุณภาพสิ่งของในยุคนี้แบ่งออกเป็น 6 ระดับ คือ ขยะ ทั่วไป ดี ยอดเยี่ยม ประณีต และ สมบูรณ์แบบ

สูงกว่านี้มีอีกไหม ไป๋เวิ่นไม่รู้ และตอนนี้เขาก็สัมผัสได้แค่ระดับพวกนี้ เลยยังไม่จำเป็นต้องถาม 'ดวงตาแห่งความโลภ' ให้เปลืองแต้ม เพราะถามไปตอนนี้ก็เอื้อมไม่ถึงอยู่ดี

"ข้าจำได้ว่า หนึ่งในเนื้อหาพิธีวิวัฒนาการ 'ปีศาจราตรี -> สัตว์อสูรปากัว' คือการสืบเสาะหาข่าวซุบซิบวงในจำนวนมาก... เจ้าหน้าที่ภาคสนามคนที่เอ็งพูดถึง คงกะจะใช้การรับจ้างทำละครฮีโร่ใน เขตโรงงาน เพื่อดึงดูดให้เจ้าหน้าที่ภาคสนามคนอื่นหรือตัวตนประเภทเดียวกัน ยอมส่งมอบ คัมภีร์ความลับ มาให้เพื่อใช้ประกอบพิธีกรรมสินะ?" ฟักทองวิเคราะห์อย่างสนใจ "ไอเดียไม่เลวแฮะ ฟังดูมีความเป็นไปได้สูงทีเดียว"

"เรื่องนี้ผมก็ไม่ทราบครับท่านหัวหน้า ผมยังเข้าไม่ถึงข้อมูลวงในระดับนั้น..." เสี่ยวหลางหัวเราะแห้งๆ "แต่ดูเหมือนแผนการของเจ้าหน้าที่ภาคสนามท่านนั้นจะไม่ค่อยราบรื่นเท่าไหร่ เห็นว่าขาดทุนยับเยินเลย..."

"อ้าว ทำไมล่ะ?" ไป๋เวิ่นแปลกใจ "ถึงการทำธุรกิจส่วนใหญ่จะขาดทุนก็เถอะ แต่ทำแนวโทคุซัทสึ (หนังแปลงร่าง) แบบนี้ แค่ขายพวก 'สินค้าที่ระลึก' ก็น่าจะพอถูไถไปได้ ไม่น่าจะขาดทุนหนักขนาดนั้นนี่นา?"

"ทฤษฎีมันก็ใช่อยู่ครับ แต่..." เสี่ยวหลางยิ้มขื่น "ที่นี่คือ เขตโรงงาน นะครับ! โรงงานผลิตสื่อบันเทิงมีเป็นดอกเห็ด ผลิตหนังออกมาเร็วยิ่งกว่าสายน้ำไหล...

ปริมาณสื่อบันเทิงใน เขตโรงงาน มันมหาศาลเกินไป ชาวบ้านร้านตลาดในนี้ก็ต้องทำมาหากิน ไม่มีเวลามานั่งดูหนังทุกเรื่องหรอกครับ โรงงานโทคุซัทสึ ที่เจ้าหน้าที่ภาคสนามคนนั้นดูแล ก็เหมือนไม้ซีกงัดไม้ซุง ฐานแฟนคลับในนี้แทบเป็นศูนย์ ยอดฉายปกติก็น้อยนิด อยู่ได้ด้วยการรับจ้างทำละครจาก คัมภีร์ความลับ ของเจ้าหน้าที่ภาคสนามคนอื่นไปวันๆ

แต่อย่างแรกเลย เรื่องนี้มันโฆษณาเอิกเกริกไม่ได้ อย่างที่สองคือ เปอร์เซ็นต์การเพิ่มโอกาสได้สกิลมันก็ไม่ได้สูงมาก... แถมถึงค่าจ้างจะเป็น แต้มผลงาน ในเขตโรงงานที่ราคาไม่แพง แต่ปัญหามันอยู่ที่ความเชื่อใจครับ เจ้าหน้าที่ภาคสนามที่มีปัญญาจ้าง ก็กลัวว่าส่ง คัมภีร์ความลับ ไปแล้ว อีกฝ่ายจะเชิดหนีหายวับไปกับตา..."

สิ่งที่เสี่ยวหลางเล่ามา มีการใส่สีตีไข่ผสมกับการคาดเดาของตัวเองลงไปไม่น้อย

แต่ไป๋เวิ่นใช้ 'ดวงตาแห่งความโลภ' เช็กดูแล้ว ก็พบว่าความจริงก็ใกล้เคียงกับที่หมอนี่เล่าประมาณแปดเก้าส่วน

และเสี่ยวหลางก็ถือโอกาสอธิบายที่มาของแหล่งข่าวตัวเองไปด้วย... เขาเคยเข้าไปทดสอบใน 'ห้วงลึกบรรลุเทพ' และโชคดีได้สกิล 'ขั้นที่หนึ่ง · วายุจู่โจม' ออกมา

สกิลนี้มีผลข้างเคียงน่ารำคาญ คือต่อให้ไม่กดใช้ ตัวผู้ใช้ก็จะโดนลมพัดใส่ตลอดเวลา นานวันเข้าไม่ว่าจะใช้ร่างแบบไหน ก็มักจะมีปัญหาสุขภาพอย่างกระดูกพรุน... ซึ่งเกิดจากการโดนลมกัดกร่อนล้วนๆ

ด้วยเหตุนี้ เวลาเขามารับจ้างปั่นเวลใน เขตโรงงาน อัตราการสึกหรอของร่างกายเลยสูงกว่าชาวบ้าน ต้องคอยหาเรื่องเปลี่ยนอะไหล่ร่างกายบ่อยๆ

นานวันเข้า ก็เลยสั่งสมเส้นสายในวงการนี้ได้พอสมควร

เข้า 'ห้วงลึกบรรลุเทพ' ครั้งแรก ก็เจอทดสอบด่านแรกตามลำดับ แถมยังได้สกิล 'ขั้นที่หนึ่ง · วายุจู่โจม' กลับมา ถือว่าดวงดีสุดๆ แล้ว

แต่ถ้าจะลุยต่อ ก็ไม่มีอะไรการันตีว่าจะเจอด่านเรียงตามลำดับ โอกาสผ่านยิ่งริบหรี่

ดังนั้นพอได้สกิลมา เสี่ยวหลางก็เผ่นแน่บออกจาก 'ห้วงลึกบรรลุเทพ' ทันที

นอกจากนี้ ไป๋เวิ่นยังได้ข้อมูลรายชื่อบททดสอบทั้ง 9 ด่านของ 'ห้วงลึกบรรลุเทพ' มาครบชุด

บททดสอบทั้ง 9 ได้แก่

ขั้นที่หนึ่ง · วายุจู่โจม

ขั้นที่สอง · หนทางยากเข็ญ

ขั้นที่สาม · อัสนีฟาดฟัน

ขั้นที่สี่ · เปลวเพลิงรุกราน

ขั้นที่ห้า · พายุหิมะโหมกระหน่ำ

ขั้นที่หก · หมอกหนาบดบัง

ขั้นที่เจ็ด · ธรณีไหวเคลื่อน

ขั้นที่แปด · เงาอริ

ขั้นที่เก้า · ฟ้าดินพลิกผัน

การจะ 'พิชิตห้วงลึกบรรลุเทพ' ตามปกติ ต้องผ่านบททดสอบทั้ง 9 ด่านเรียงตามลำดับ และต้องได้รับความสามารถจากแต่ละด่านมาด้วย

นี่คือสิ่งที่ไป๋เวิ่นรู้มาจาก 'บันทึกเล่อซ่าน'

แต่สิ่งที่เล่อซ่านไม่รู้คือ จริงๆ แล้วการ 'พิชิตห้วงลึกบรรลุเทพ' มันมีทางลัด...

เสี่ยวหลางเห็นไป๋เวิ่นสนใจเรื่อง 'ห้วงลึกบรรลุเทพ' ก็นึกว่าไป๋เวิ่นกำลังบอกใบ้อะไรบางอย่าง เลยรีบควัก [คัมภีร์นักปั่นเวลสายซุ่ม] ออกมา... ใช่แล้ว คัมภีร์ความลับที่ดรอปจากตัวมันเอง!

การจะผ่านบททดสอบทั้ง 9 ด่านตามลำดับในห้วงลึกนั้นยากนรกแตก แถมยังสุ่มด่านอีก ในทางทฤษฎีแทบจะเป็นไปไม่ได้ เพราะเนื้อหาบททดสอบอาจจะซ้ำเดิมได้!

และถ้าเกิดสะดุดเจอด่านไม่เรียงตามลำดับเมื่อไหร่ ก็จะไปต่อไม่ได้ทันที

แต่... หากมีใครสามารถรวบรวมความสามารถครบทั้ง 9 อย่างจากบททดสอบทั้ง 9 ด่าน ได้ก่อนที่จะเข้าไปใน 'ห้วงลึกบรรลุเทพ' พอก้าวเท้าเข้าไป ก็จะสามารถเริ่ม 'พิธีกรรมสู่ความเป็นเทพ' ได้ทันที!

คัมภีร์ที่เสี่ยวหลางควักออกมา เป็น คัมภีร์ที่ดรอปจากตัวมันเอง ในวงการจะมีเจ้าหน้าที่ภาคสนามที่มีความสามารถหายากบางคน ใช้วิธี 'ฆ่าตัวตาย' เพื่อดรอป คัมภีร์ความลับ ที่ไม่มีการเข้ารหัสใดๆ ออกมา!

แล้วให้เพื่อนร่วมทีมช่วยหิ้วกลับไปที่บริษัท เพื่อใช้ซื้อขายแลกเปลี่ยนกันเองในหมู่เจ้าหน้าที่ภาคสนาม

แต่ คัมภีร์ความลับ ที่ได้ด้วยวิธีนี้ ข้อมูลข้างในจะ 'บางเบา' มาก ต่อให้ไม่มีรหัสป้องกัน โอกาสที่จะได้รับสกิลจากคัมภีร์ก็ยังไม่สูงนัก... ขึ้นอยู่กับความสามารถในการเรียนรู้ส่วนบุคคล

"หัวหน้าไป๋ครับ ในคัมภีร์เล่มนี้มีบันทึกความสามารถ 'ขั้นที่หนึ่ง · วายุจู่โจม' ของผมเอาไว้ ถ้าอิงตามราคาตลาดบริษัท มูลค่าก็น่าจะประมาณ 300 แต้มความมั่งคั่ง ต้นทุนผมก็ไม่ใช่น้อยๆ ถือซะว่าเป็นค่าน้ำร้อนน้ำชา..."

"หือ?" ไป๋เวิ่นยิ้มมุมปาก "เอ็งอยากได้อะไร?"

"คือผมมีเรื่องรบกวนนิดหน่อยครับ... ก่อนหน้านี้ผมไม่เจียมตัว บังอาจไปแข่งปั่นงานกับหัวหน้าไป๋ จนติดหนี้ชั่วโมงงานบานเบอะ ถ้าไม่รีบจัดการ การมารับจ้างรอบนี้ของผมคงเจ๊งบง... ผมเลยอยากจะขอให้หัวหน้าไป๋ช่วยใช้อำนาจ ลบหนี้บางส่วนให้ผมหน่อย คัมภีร์เล่มนี้ถือเป็นค่าตอบแทน..."

"ข้าฆ่าเอ็งทิ้งตอนนี้ ข้าก็ได้ของเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?"

"ฮะ?! ทะ... ท่าน..." เสี่ยวหลางหน้าซีดเผือด

"ฮ่าๆๆ ล้อเล่นน่า ดูทำหน้าเข้า..." ไป๋เวิ่นหัวเราะร่า ลุกขึ้นตบไหล่เสี่ยวหลางปุๆ "ข้าแค่ล้อเล่น คัมภีร์เล่มนี้ข้ารับไว้ หนี้สินของเอ็ง ข้าก็จะช่วยเคลียร์ให้ แถมข้าจะไม่ถือโทษโกรธเคืองเรื่องเก่า จะแต่งตั้งให้เอ็งเป็น หัวหน้ากะ ในกะของเอ็งด้วย...

แน่นอน ข้อแลกเปลี่ยนคือ ต่อไปนี้เอ็งต้องทำงานให้ข้าใน เขตโรงงาน... ตกลงไหม?"

"หา?" จากตกนรกขึ้นสวรรค์ เสี่ยวหลางตื่นเต้นจนตัวสั่น นี่มันลาภลอยก้อนโตหล่นทับชัดๆ!

"ขอบคุณหัวหน้าไป๋ที่เมตตา! ต่อไปผมจะตั้งใจทำงานถวายหัวเลยครับ!"

[จบแล้ว]