บทที่ 38 - สิ่งด่วนที่สุดคือต้องหางานทำ

บทที่ 38 - สิ่งด่วนที่สุดคือต้องหางานทำ

☆☆☆☆☆

【เจ้าหน้าที่ไป๋เวิ่น คุณได้รับภารกิจจัดส่งใหม่】

【เนื่องจากระดับสิทธิ์ปัจจุบันของคุณ คุณไม่สามารถปฏิเสธภารกิจนี้ได้】

【คุณรู้สึกจิตใจวูบไหว เมื่อได้สติอีกครั้ง คุณก็ได้มาจุติยังห้วงลึกเป้าหมายภารกิจ · แดนโรงงาน แล้ว】

【ห้วงลึกนี้ใช้ฉากหลังเป็นเมืองสมัยใหม่ทั่วไป โดยอ้างอิงจากประสบการณ์ชีวิตที่ตัวตนผู้ยิ่งใหญ่ · จอมราชันย์แห่งจินตนาการ ทิ้งไว้ในโลกมนุษย์ ผ่านการชักนำและสร้างสรรค์ขึ้นมา

ที่นี่คือโลกแห่งโรงงาน มีองค์ประกอบแฟนตาซีปะปนอยู่บ้าง แต่ไม่มีเวทมนตร์ฉูดฉาด มีเพียงโรงงานแฟนตาซีที่พัฒนาจนถึงจุดสูงสุดตั้งตระหง่านอยู่มากมาย!】

【คุณจำเป็นต้องเข้าทำงานในโรงงานแฟนตาซีสักแห่ง ขยันทำงาน และคว้าไอเท็มภารกิจ 'ม้วนคัมภีร์ปณิธาน' จากโบนัสปลายปีมาให้ได้ พร้อมทั้งถอนตัวออกมาอย่างปลอดภัย】

...

หลังจากตอบรับภารกิจ ไป๋เวิ่นรู้สึกว่าโลกที่สะท้อนในดวงตาเปลี่ยนจากเบลอเป็นชัดเจน พอกลับมารู้สึกตัว เขาก็มายืนอยู่ใต้ป้ายรถเมล์ที่คึกคักไปด้วยผู้คน

"เจ้า 'วิถีสวรรค์ตรรกะ' นี่ใช้ดีเหมือนกันแฮะ เข้ามาในห้วงลึกภารกิจแล้วยังมีคำแนะนำให้อีก?" ไป๋เวิ่นเลิกคิ้ว กวาดตามองสภาพแวดล้อมรอบตัว

รอบข้างเต็มไปด้วยผู้คนเบียดเสียด ดูจากรูปร่างหน้าตาและการแต่งกาย รวมถึงบทสนทนาบางส่วนที่ไม่ได้ปิดบัง ดูเหมือนจะมีทั้งนักเรียนที่มาหางานทำช่วงปิดเทอม ชาวนาที่ข้ามมณฑลมาหางาน เด็กแว้นแต่งตัวจัดจ้าน และ... เจ้าหน้าที่บริษัทที่มาทำภารกิจเหมือนไป๋เวิ่น ซึ่งดูจะไม่คิดปิดบังตัวตนเลยสักนิด?

"คู่มือจำเป็นสำหรับคนเข้าโรงงาน! รวมข้อควรระวัง กฎระเบียบ และคำแนะนำการซื้อของใช้จำเป็นในโรงงานส่วนใหญ่!

ราคายุติธรรมไม่โกงเด็กไม่หลอกคนแก่ ซื้อไปมีแต่กำไร!"

"เหรียญชุบชีวิต! ขายเหรียญชุบชีวิตจ้า!"

"บทวิเคราะห์บ่อสุ่มโบนัสปลายปีของโรงงานแต่ละแห่งมาแล้วจ้า! จำนวนจำกัด มาก่อนได้ก่อน!"

"คู่มือแยกแยะโรงงานเถื่อนกับโรงงานปกติ ซื้อไปประหยัดเวลาหลงทางได้สิบปี!"

"รับทำวุฒิปลอมจ้า! รับทำวุฒิปลอม!"

...

พวกเจ้าหน้าที่บริษัทนี่เด่นสะดุดตามาก พวกนี้ตั้งแผงลอยอยู่ไม่ไกลจากป้ายรถเมล์ ตะโกนขายของกันโหวกเหวก

ส่วนคนที่รอรถอยู่ใต้ป้าย กลับทำเหมือนมองไม่เห็น หรือไม่ก็เงียบกริบ หรือไม่ก็คุยกันเอง

ไป๋เวิ่นสนใจไอ้ 'เหรียญชุบชีวิต' นั่นพอสมควร

ตามที่เขารู้มา ของสิ่งนี้ดูเหมือนจะเป็นหนึ่งในรางวัลการันตีเกลือจากโบนัสปลายปีของ 'แดนโรงงาน' เรทออกสูงลิ่วพอๆ กับคำว่า 'ขอบคุณที่ร่วมสนุก'

สรรพคุณเขียนไว้คลุมเครือ บอกแค่ว่าหลังจากตายแล้วฟื้นคืนชีพ จะสามารถหลีกเลี่ยงผลกระทบจาก 'แดนโรงงาน · ตายเพราะโหมงานหนัก' ได้

น่าเสียดายที่ข้อมูลเจาะลึกเรื่องนี้ใน 'หมวดแดนโรงงาน' เป็นกระทู้เสียเงิน และข้อมูลการซื้อไอเท็มที่ 'วิถีสวรรค์ตรรกะ' หาได้ ก็บอกแค่ว่าของสิ่งนี้จะมีลำดับความสำคัญในการทำงานสูงเฉพาะใน 'แดนโรงงาน' เท่านั้น ถ้าไปโลกอื่นก็ไม่แน่

ตอนนี้ไป๋เวิ่นนอกจากจะติดคำสาป 'นรกขำขัน' แล้ว ก็ไม่มีเงินพอจะซื้อด้วย...

อ้อ อีกอย่าง

รอบนี้ไป๋เวิ่นพกค่าสเตตัสมาแค่ 500 แต้ม กับร่างกาย 'กายขุมทรัพย์เทพ' มาแค่ร่างเดียว คือร่างที่ถ้าฝึกจนสำเร็จจะเป็นอมตะและฟื้นฟูตัวเองได้สุดยอดนั่นแหละ

ถึงจะเป็นแค่กายขุมทรัพย์เทพขั้นต้น แต่พลังฟื้นฟูของมัน ก็พอจะเทียบเคียงได้กับการกินเนื้อเถาเถี่ยตัวน้อยในระดับหนึ่งเลยทีเดียว!

นอกจากนี้ เพราะไป๋เวิ่นติดตั้ง 'ปลั๊กอินข้ามมิติเวลา' ให้ 'วิถีสวรรค์ตรรกะ' ไว้ด้วย เขาเลยสามารถติดต่อกับ 'กายศาสตราเทพ' ที่อยู่ในบริษัทได้ โดยอาศัยความสามารถ 'แยกจิต'

ถึงทรัพยากรจะโอนหากันไม่ได้ แม้แต่การสื่อสารก็ยังดีเลย์จนคุยกันไม่รู้เรื่องเพราะเวลาไหลไม่เท่ากัน... แต่นั่นหลักๆ เป็นเพราะฮาร์ดแวร์ร่างกายมันกากเกินไป — จิตเขาน่ะไหว ปลั๊กอินก็ต่อเน็ตได้ปกติ สมองเขาทันเน็ต แต่ร่างกายตอบสนองไม่ทัน...

แถมเว็บหรือฟังก์ชันส่วนใหญ่ในเน็ตบริษัท จะใช้ทีก็ต้องเสียเงินแยกต่างหาก สรุปคือปลั๊กอินตัวนี้ดูเหมือนจะไร้ประโยชน์สำหรับไป๋เวิ่นในตอนนี้ เขาโดนดร.เล่ยเหวินต้มซะเปื่อยเลย...

แน่นอน ไป๋เวิ่นสามารถใช้ช่องทางนี้สั่งของจากบริษัท หรือโอนเงินกับเจ้าหน้าที่คนอื่นในโลกที่มีเน็ตได้

เงื่อนไขคือไป๋เวิ่นต้องมีเงิน

กำลังคิดเพลินๆ ทันใดนั้น—

"ขายไฟล์เสียงบทเพลงมรกตคลื่นสมุทร! ใช้กันการแข่งขันดุเดือดช่วงแรกในโรงงานได้ผลชะงัก! จำนวนจำกัด หมดแล้วหมดเลย มาก่อนได้ก่อน!"

สิ้นเสียงตะโกนนี้ ก็เหมือนมีสัญญาณบางอย่าง คนหางานที่ยืนรอรถอยู่เก้าในสิบ ต่างหยุดคุยแล้วหันขวับไปมองแผงลอยนั้นเป็นตาเดียว

ไป๋เวิ่นเห็นแล้วอึ้ง "พวกนี้... เป็นเจ้าหน้าที่บริษัทปลอมตัวมาทั้งนั้นเลยเหรอ?!"

【คำถามนี้ต้องใช้ค่าสเตตัสรวม 1 แต้ม ยืนยันที่จะถามต่อหรือไม่?】

ไป๋เวิ่นครุ่นคิด

ดูทรงแล้ว 'การแข่งขันดุเดือดช่วงแรกในโรงงาน' หรือที่เรียกว่า 'อินโวลูชั่น' น่าจะเป็นเรื่องที่น่ากลัวหรือน่าขยะแขยงพอตัว

'บทเพลงมรกตคลื่นสมุทร' ไป๋เวิ่นก็รู้จัก มันคือหนึ่งในผลผลิตจาก 'อึ้งเอี๊ยะซือ' ที่เล่อซ่านใฝ่ฝันหา สรรพคุณคือสร้างชั้นควบคุมทางจิตเพื่อหักล้างการควบคุมทางจิตส่วนใหญ่...

เห็นคนรอรถแปดเก้าส่วน พอได้ยินว่ามีเพลงนี้ขาย ก็ลังเลบ้าง ไม่ลังเลบ้าง แต่สุดท้ายก็แห่กันไปที่แผงนั้น จนป้ายรถเมล์โล่งไปถนัดตา

ไป๋เวิ่นก็ลังเลเหมือนกัน ถึงเขาจะไม่มีเงิน แต่นี่ก็เป็นโอกาสดีที่จะได้ข้อมูลเพิ่ม...

"ฉันกะว่าจะเข้าไปดูหน่อยเผื่อรู้อะไรเพิ่ม ดวงตาแห่งความโลภ มีคำแนะนำไหม?"

【คำถามนี้ต้องใช้ค่าสเตตัสลรวม 1 แต้ม ยืนยันที่จะถามต่อหรือไม่?】

"ยืนยัน"

【แนะนำว่าอย่าไป สิ่งด่วนที่สุดของคุณคือหาวิธีเข้าโรงงาน หางานทำซะ】

"?"

ไป๋เวิ่นกำลังจะคิดตาม

วินาทีต่อมา หมอกจางๆ ก็ปรากฏขึ้นสองข้างทาง รถบัสเก่าคร่ำครึคันหนึ่งแล่นฝ่าหมอกออกมา จอดเทียบท่าหน้าป้ายรถเมล์

"รถเที่ยวแรกมาแล้ว!!"

ไป๋เวิ่นได้ยินคนข้างๆ ตะโกนลั่น

คนที่เหลืออยู่ก็เป็นเจ้าหน้าที่ปลอมตัวมาเหมือนกัน พอ 'รถเที่ยวแรก' มาถึง พวกเขาก็เลิกปลอมตัว งัดวิชาตัวเบาออกมาใช้วิ่งขึ้นรถบัสด้วยความเร็วสูง!

"?"

ยังดีที่ไป๋เวิ่นตอบสนองไว ถึงจะไม่ได้พกเงินมา แต่ในเมื่อเขาเลือกใช้ 'กายขุมทรัพย์เทพ' มาทำภารกิจนี้ เขาก็ย่อมเตรียมวิธีหาเงินทุนเริ่มต้นมาแล้ว...

รถบัสคันนี้จุคนได้ 30 คน แป๊บเดียวก็เต็มเอี๊ยด เสียงด่าทอดังระงมมาจากนอกรถ ไป๋เวิ่นหันไปมอง ถึงเห็นว่าพวกเจ้าหน้าที่ที่ตั้งแผงลอยตะโกนขายของเมื่อกี้ ร่างระเบิดกลายเป็นฟองอากาศหายไปทีละคน แผงลอยอะไร พ่อค้าแม่ค้าอะไร หายวับไปกับตา!

"บัดซบ! พวกมันขึ้นรถเที่ยวแรกไปแล้ว!"

"รู้อยู่แล้วว่าแผงลอยข้างทางไม่มีของดี แต่ก็อดไม่ได้ แม่งเอ๊ย!"

ไป๋เวิ่นเข้าใจทันที

บนรถคันนี้ นอกจากตัวเขา จำนวนคนที่เหลือดูเหมือนจะเท่ากับจำนวนคนที่ตั้งแผงเมื่อกี้เป๊ะๆ...

เดี๋ยวสิ นี่เริ่มแข่งกันแล้วเหรอ?!

ไป๋เวิ่นรู้สึกกดดันขึ้นมานิดหน่อย

จากนั้น กระเป๋ารถเมล์ก็เดินมาเก็บค่าตั๋วตามคาด

ตอนไป๋เวิ่นขึ้นรถมาเขาลองเชิงดูแล้ว ที่นั่งใกล้คนขับโดนคนอื่นจองไปหมดแล้ว

เห็นคนพวกนั้นบอกชื่อโรงงานปลายทางแล้วจ่ายเงินค่าตั๋ว ไป๋เวิ่นก็รู้ทันทีว่าที่นั่งพวกนี้มีนัยสำคัญแน่ๆ

แต่มาถึงขั้นนี้ ไป๋เวิ่นไม่สนอะไรแล้ว

เพื่อไม่ให้โดนไล่ลงรถเพราะไม่มีตังค์จ่าย ไป๋เวิ่นลุกขึ้นยืนทันที ประกาศก้อง "ขายไตสดๆ จากหนุ่มน้อยกายขุมทรัพย์เทพ! ผ่าสดๆ ตรงนี้เลย สรรพคุณบำรุงเป็นเลิศ ซื้อไปไม่ขาดทุนไม่โดนหลอก! เอาไปดองเหล้าหรือขายต่อในตลาดมืดก็ได้! แลกตั๋วรถเมล์หนึ่งใบ!"

คนขับหันขวับ "???"

กระเป๋ารถเมล์จ้องตาค้าง "???"

เจ้าหน้าที่ทั้งรถ "???"

เสียงไป๋เวิ่นดังฟังชัด คนที่อยู่นอกรถก็ได้ยินกันหลายคน

ตอนแรกพวกเขาก็อึ้ง แล้วก็หัวเราะลั่น "ไอ้เชี่ยนี่ไม่มีปัญญาจ่ายค่ารถว่ะ! ฮ่าๆๆๆ! ที่นั่งว่างแน่หนึ่งที่แล้ว งานนี้หวานหมู พี่น้องเตรียมตัว ใครดีใครได้!"

แต่ไป๋เวิ่นพูดต่อทันที "มูลค่าของที่นั่งบนรถเที่ยวแรกพวกคุณน่าจะรู้ดีกว่าผม ตำแหน่งงานดีๆ ในโรงงานมีจำกัด ถ้าตอนนี้พวกคุณซื้อไตผมไปหนึ่งข้าง พอผมเข้าโรงงาน ประสิทธิภาพการทำงานต้องตกแน่ๆ ทำได้ไม่นานคงโดนไล่ออก หรือไม่ก็ตายคาโต๊ะทำงาน!

คู่แข่งลดไปหนึ่งคน เป็นผลดีกับพวกคุณเห็นๆ!

ตอนนี้ผมขอแค่ตั๋วใบเดียว ใครจะแลก?"

"มึงนี่มันอัจฉริยะจริงๆ... ลูกพี่ ค่าตั๋วไอ้หมอนี่ผมจ่ายเอง ออกรถเร็ว!"

เจ้าหน้าที่ที่นั่งอยู่หน้าๆ คนหนึ่งพูดขึ้น

ไป๋เวิ่นถอนหายใจโล่งอก

เขาล้วงไตสดๆ ออกมาหนึ่งข้างโยนให้อีกฝ่ายทันที ทำหน้าซีดเซียวเหมือนคนป่วย:

"ดีล"

...

[จบแล้ว]