EP.31 : กองโจรสลัดเงามายา, คุโรโร่!

คุโรโร่ ลูซิลเฟอร์... ที่รู้จักกันในนาม คุโรโร่ จากโลกฮันเตอร์ ที่เขียนโดยตาเฒ่าโทงาชิ... ไม่ใช่ตัวละครธรรมดาๆ

เขาคือหัวหน้าของกองโจรสลัดเงามายา

“ติ๊ง! เปิดใช้งานกองเรือที่สอง”

“ปลดล็อกกองโจรสลัดเงามายา!”

“กำลังดึงความสามารถ…”

พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนของระบบ ทีมใหม่ก็ปรากฏขึ้นบนหน้าต่างระบบของลู่หยู

คลื่นพลังอันทรงพลังมหาศาลถาโถมเข้าสู่ร่างกายของเขาราวกับคลื่นยักษ์

เน็น

ใช่แล้ว... พลังเน็นอันท่วมท้นของคุโรโร่กำลังหลอมรวมเข้ากับร่างกายของลู่หยู

“ติ๊ง! ได้รับสกิล : ฉกชิง (Snatch)!”

“ติ๊ง! ได้รับความสามารถเพิ่มเติม…”

นอกจากการเพิ่มค่าสถานะแล้ว ลู่หยูยังได้ดึงหนึ่งในสกิลที่น่ากลัวที่สุดของคุโรโร่มาด้วย นั่นคือ สกิลฉกชิง

[ฉกชิง : เงื่อนไขการใช้งาน... เมื่อสัมผัสหรือฆ่าเป้าหมาย คุณสามารถบังคับยึดความสามารถหนึ่งอย่างของพวกเขามาเก็บไว้]

[หมายเหตุ : สามารถเก็บได้สูงสุด 10 ความสามารถ แต่ละความสามารถใช้ได้เพียงครั้งเดียว แต่สามารถเก็บความสามารถเดียวกันซ้ำๆ ได้]

ลู่หยูยิ้มกริ่มขณะที่เขาอ่านคำอธิบาย

สกิลแบบนี้... มันคือ ‘โกลเด้นฟิงเกอร์’ (Golden Finger) ชัดๆ!

“ระบบกลุ่มโจรสลัดระดับเทพนี่มันโคตรโกง!” เขาพึมพำกับตัวเอง

จากนั้น เขาก็มองไปที่คุโรโร่ที่เพิ่งมาถึง

“คุโรโร่ จากนี้ไป นายคือกัปตันกองเรือที่สองของกลุ่มโจรสลัดนักล่ามังกร”

“มาริโอ้ นายคือช่างซ่อมเรืออย่างเป็นทางการของกลุ่มโจรสลัดนักล่ามังกร”

ลู่หยูปิดหน้าต่างระบบและทบทวนสกิลใหม่ของเขา แต่ตอนนี้ไม่มีเวลามานั่งชิล

พวกเขากำลังจะเผชิญหน้ากับพลเรือโทจากศูนย์บัญชาการใหญ่

และไม่เหมือนกับกองเรืออ่อนๆ ในอีสต์บลู กองเรือที่นำโดยพลเรือโทมันคนละระดับกันเลย

“กัปตัน เรากำลังจะปะทะกับศัตรูเหรอครับ?”

“นี่คือเหตุผลที่ท่านอัญเชิญผมมาสินะครับ?”

คุโรโร่คุกเข่าข้างหนึ่งลงตรงหน้าลู่หยู เสียงของเขาสงบนิ่ง

“แล้วก็…” เขามองขึ้น “กองเรือที่สองของพวกเรา ขอมีชื่อของตัวเองได้ไหมครับ?”

ลู่หยูหัวเราะเบาๆ

“คุโรโร่ ที่ยืนอยู่ตรงนั้นคือกองเรือที่หนึ่ง... ไนท์เรด”

“ส่วนกองเรือของนาย ถึงแม้ว่าตอนนี้นายจะเป็นสมาชิกเพียงคนเดียว แต่ฉันอนุญาตให้นายตั้งชื่อมันได้…”

“นายเรียกมันว่า กองโจรสลัดเงามายา ได้เลย”

รอยยิ้มจางๆ ที่หาได้ยากปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของลู่หยู

ความยึดติดของคุโรโร่ที่มีต่อชื่อนั้นมันฝังรากลึก... ลึกซะจนแนวคิดของกองโจรสลัดเงามายามันอยู่เหนือตัวตนของเขาไปนานแล้ว

การอนุญาตให้เขาใช้ชื่อนี้ต่อไปคือการตัดสินใจที่ถูกต้อง

“ขอบคุณครับ กัปตัน”

“งั้น… ให้ผมเข้าร่วมการต่อสู้ครั้งนี้ได้ไหมครับ?” คุโรโร่ถาม พลางวางมือบนหน้าอก

“ผมอยากจะแสดงให้ลูกเรือคนอื่นๆ เห็นว่าผมทำอะไรได้บ้าง”

นี่ไม่ใช่แค่การอาสา แต่มันเป็นวิธีแสดงความภักดีของคุโรโร่ที่ได้รับอนุญาตให้คงชื่อกองโจรสลัดเงามายาไว้

ลู่หยูพยักหน้า

“ได้เลย”

“แต่คุโรโร่ จำไว้... ตอนนี้นายเป็นพวกเราแล้ว”

“อย่าให้ความหยิ่งผยองมาบดบังการตัดสินใจของนายล่ะ”

“รับทราบครับ” คุโรโร่ลุกขึ้นยืน ออร่าของเขาก็พุ่งสูงขึ้นทันที พร้อมกับแรงกดดันทางจิตอันท่วมท้น

มาริโอ้ ที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ถึงกับเงียบกริบไปเลย

จากนั้น ช่างซ่อมประปาสุดพิลึกคนนี้ที่น่าจะกลายมาเป็นช่างซ่อมเรือของที่นี่ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง ดึงท่อน้ำขนาดใหญ่ออกมาและเชื่อมต่อเข้ากับเรือรบอสูรทมิฬ

“กัปตัน ผมขอไปตรวจสอบตัวเรือก่อนนะ”

เขาดำดิ่งลงไปในท่อและหายตัวไปข้างล่าง

“หือ?”

นาเจนด้าก้าวออกมา ประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อครู่ ความสนใจทั้งหมดของเธอจดจ่ออยู่ที่เรือรบฝั่งตรงข้าม แต่แล้ว ออร่าที่กดดันอย่างกะทันหันก็ดึงสายตาของเธอไปยังชายสองคนที่คุกเข่าอยู่หน้าลู่หยู

“อสูรกายอีกตัว... เขาเป็นพวกเราด้วยเหรอ?”

ลู่หยูพยักหน้า

“นี่คือ คุโรโร่ กัปตันกองเรือที่สอง : กองโจรสลัดเงามายา”

“ตั้งแต่วันนี้ เขาคือพวกเรา”

แววตาของนาเจนด้าเปลี่ยนไปทันที

การได้คุโรโร่มานี่เหมือนถูกแจ็กพอตเต็มๆ

“ยินดีที่ได้รู้จัก คุโรโร่”

“ฉัน นาเจนด้า กัปตันกองเรือที่หนึ่ง... ไนท์เรด”

“หวังว่าเราจะทำงานเข้ากันได้ดีนะ”

เธอยื่นมือออกไป

คุโรโร่จับมือเธอโดยไม่ลังเล

“เช่นกันครับ เรามีอยู่เพื่อเป้าหมายเดียวกัน... รับใช้กัปตัน”

“เราเข้ากันได้ดีแน่นอนครับ”

ขณะที่ลู่หยูกำลังเพลิดเพลินกับสมาชิกใหม่ในลูกเรือ สถานการณ์ของอีกฝั่งกลับไม่ร่าเริงเท่าไหร่

กิออน... พลเรือโทแห่งศูนย์บัญชาการใหญ่... ยืนหน้าเครียด

“ท่านพลเรือโทกิออน ข้อมูลปัจจุบันแสดงให้เห็นว่ามีคนเจ็ดคนอยู่บนเรือของกลุ่มโจรสลัดนักล่ามังกรค่ะ”

“นี่มันไม่ตรงกับรายงานที่เราได้รับ ซึ่งบอกว่ามีแค่สองคน”

“ดูเหมือนพวกเขาจะกำลังคุยกันแบบสบายๆ... เกือบจะ... ร่าเริงด้วยซ้ำ”

พลทหารดูต้นทางรายงานด้วยเสียงสั่นๆ

โรเอลกิถูกตัดชื่อออกจากรายงานก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง เพราะถือว่าอ่อนแอเกินไป แต่ถึงแม้จะนับรวมเขาเข้าไปด้วย จำนวนคนก็ยังเพิ่มขึ้นเป็นสามเท่า

สีหน้าของกิออนมืดครึ้มลง

“ผู้พันสโมคเกอร์อยู่ไหน?”

“เขาถูกโยนไปอยู่บนดาดฟ้าเรือศัตรูค่ะ ยังมีชีวิตอยู่… แต่หมดสติและสู้ต่อไม่ไหวแล้ว”

เสียงของพลทหารดูต้นทางเบาลงไปอีก

ทุกคนรู้ดีว่าสโมคเกอร์แข็งแกร่งแค่ไหน เขาถูกเรียกว่าเป็นอัจฉริยะในหมู่รุ่นเดียวกัน... ผลสโมค สโมค ของเขาทำให้เขาเป็นคู่ต่อสู้ที่รับมือยากมาก

แต่ตอนนี้ เขากลับนอนกองเหมือนเศษผ้าอยู่บนเรือโจรสลัด

เป็นอะไรที่น่าอัปยศสิ้นดี

“ทุกคน... เตรียมพร้อมรบ!”

“กลุ่มโจรสลัดนักล่ามังกรนี่ไม่ใช่พวกหน้าใหม่ไก่กา!”

“อีสต์บลู… ชิ…” กิออนพึมพำ

ถึงจะเป็นทะเลที่อ่อนแอที่สุดในสี่น่านน้ำ แต่อีสต์บลูก็มักจะมีตัวประหลาดโผล่ออกมาเรื่อย

ถึงอย่างนั้น เธอก็ไม่มีทางเลือก เธอคือพลเรือโท และโจรสลัดตรงหน้าเธอก็เพิ่งจะหยามหน้าคนของเธอไป

“ท่านพลเรือโทกิออน!” ทหารเรือคนหนึ่งตะโกนลั่น วิ่งเข้ามาอย่างตื่นตระหนก

“มีคน… กำลังเดินมาหาเราจากทะเลค่ะ!”

“เดินเหรอ?”

ดวงตาของกิออนเบิกกว้าง และเธอก็รีบยกกล้องส่องทางไกลขึ้นมาทันที

การวิ่งบนน้ำอาจเป็นไปได้สำหรับพวกที่แข็งแกร่งพอ

แต่การเดินเนี่ยนะ?

มีไม่กี่วิธีที่จะเป็นไปได้ หรือเขากำลังทำอะไรบางอย่างกับทะเล... เหมือนกับอาโอคิยิ

สิ่งที่เธอเห็นทำเอาเธออึ้งไปเลย

ชายผมดำร่างสูงในเสื้อโค้ทกันลมกำลังเดินมาทางกองเรือของเธอแบบชิลๆ เหมือนออกมาเดินเล่น

และข้างหลังเขา... เรือของนักล่ามังกรก็ค่อยๆ แล่นตามมาห่างๆ ไม่ได้พยายามจะเข้ามาสมทบเลยด้วยซ้ำ

มันมาคนเดียว?

มันคิดจะสู้กับเราทั้งกองเรือเพียงคนเดียวเนี่ยนะ!?

ใบหน้าของกิออนบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ

เธอไม่ใช่แค่พลเรือโท เธอเคยเป็นนักเรียนนายร้อยดาวเด่น... ไต่เต้าจากจ่าสิบตรีจนมาถึงตำแหน่งปัจจุบัน

ความหยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีของเธอสูงมาก

นี่ยังไม่นับว่า... พี่สาวของเธอคือ เสนาธิการใหญ่แห่งกองทัพเรือ ซึรุ

การถูกโจรสลัดหน้าใหม่หยามกันซึ่งๆ หน้าแบบนี้... มันยอมรับไม่ได้

“พลปืนใหญ่ทั้งหมด เตรียมยิง!”

“เป้าหมายคือชายที่เดินอยู่บนทะเล!”

“ฆ่ามันทันที!”

เธอชักดาบคู่ใจของเธอ... คมปิระ... และชี้ตรงไปยังศัตรูที่กำลังมา

“มาสั่งสอนให้ 'ไอ้พวกโจรสลัดนักล่ามังกร' พวกนี้ รู้ซึ้งถึงฤทธิ์เดชของกองทัพเรือซะหน่อย!”