บทที่ 36 รอบนี้ไม่ขาดทุน!

บทที่ 36 รอบนี้ไม่ขาดทุน!

หย่าเฟยช่างเป็นนักแสดงโดยกำเนิดโดยแท้ ความโกรธก่อนหน้านี้และความนอบน้อมในตอนนี้ อาจเป็นเพียงกลอุบายของหย่าเฟยเท่านั้น

เพียงแต่เมื่ออยู่ต่อหน้าหยางซ่าน กลอุบายของหย่าเฟยไม่ประสบความสำเร็จ

นางก้มศีรษะลงเล็กน้อย ถือเป็นการยอมจำนนต่อหยางซ่าน:

“คุณชายหยาง ข้าน้อยยินดีไม่รับค่านายหน้าแม้แต่แดงเดียว ขอร้องให้คุณชายหยาง มอบยาเม็ดเสริมสร้างกายาและยาเม็ดรวบรวมพลังที่ปรุงขึ้น ให้สาขาหมี่เท่อเอ่อร์อวิ๋นซวงของข้าเป็นผู้จัดจำหน่ายแต่เพียงผู้เดียว!”

หยางซ่านตอบกลับอย่างเด็ดขาด:

“เอาสัญญามา”

หย่าเฟยหยิบสัญญาออกมาสองฉบับจากแหวนมิติของนางทันที

นี่คือสัญญาสำหรับแขก VIP ของหอประมูลหมี่เท่อเอ่อร์โดยเฉพาะ ข้อกำหนดค่อนข้างผ่อนปรน ขาดเพียงจำนวนค่านายหน้าและชื่อที่ยังไม่ได้เขียนลงไป

เห็นได้ชัดว่า หย่าเฟยเตรียมสัญญาไว้ล่วงหน้าแล้ว ขึ้นอยู่กับว่าจะเจรจากับหยางซ่านได้ถึงระดับไหน

เหตุผลที่หยางซ่านกล้าแข็งข้อกับหย่าเฟยถึงขนาดนี้ นอกจากจะอาศัยอิทธิพลของยาเม็ดเสริมสร้างกายาและยาเม็ดรวบรวมพลังที่มีต่อตลาดแล้ว ยังขึ้นอยู่กับสถานะของหย่าเฟยอีกด้วย

แม้ว่าหย่าเฟยจะเป็นทายาทสายตรงของตระกูลหมี่เท่อเอ่อร์ แต่นางกลับไม่มีพรสวรรค์ในการบำเพ็ญเพียร

ในทวีปโต้วชี่ที่ผู้แข็งแกร่งคือผู้ที่ได้รับการเคารพ พรสวรรค์ที่ย่ำแย่หมายความว่าไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับอำนาจและตำแหน่ง

แต่หย่าเฟยกลับต้องการใช้พรสวรรค์ด้านธุรกิจของตนเองเพื่อชดเชยข้อบกพร่องด้านพรสวรรค์

ตระกูลหมี่เท่อเอ่อร์ถึงแม้จะไม่มีตลาดในเมืองอวิ๋นซวง ก็ไม่ได้เสียหายถึงรากฐาน

แต่สำหรับหย่าเฟยที่ออกมาฝึกฝน การสูญเสียตลาดเมืองอวิ๋นซวงก็เท่ากับเป็นการปฏิเสธความสามารถของนาง

นี่เป็นสิ่งที่หย่าเฟยยอมรับไม่ได้เด็ดขาด

เพราะก่อนที่จักรพรรดิน้ำแข็งไห่โปตงจะกลับมา ผู้ใหญ่หลายคนในตระกูลหมี่เท่อเอ่อร์ก็ไม่ค่อยชอบหย่าเฟยเท่าไหร่นัก

เดิมทีหย่าเฟยประจำการชั่วคราวเพื่อฝึกฝนอยู่ที่เมืองอูถ่าน

ก็เพราะจดหมายฉบับหนึ่งของท่านผู้เฒ่าเหยา ถึงได้รีบรุดมายังเมืองอวิ๋นซวง!

การค้าของหยางซ่านในครั้งนี้ ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร หย่าเฟยก็ต้องคว้ามาให้ได้!   หยางซ่านเซ็นสัญญาอย่างรวดเร็ว

หลังจากหย่าเฟยรับไปแล้ว ก็มองดูเนื้อหา:   “คุณชายหยาง ก่อนหน้านี้ข้าบอกแล้วว่าจะไม่คิดค่านายหน้า...”

“ก่อนหน้านี้ข้าอาจจะล่วงเกินไปบ้าง แต่ข้าก็ต้องทดสอบด้วยตัวเองว่า คุณหนูหย่าเฟยมีความสามารถพอที่จะทำให้ข้ายินดีร่วมมือด้วยหรือไม่”

หยางซ่านถอนหายใจ: “มีค่านายหน้าหนึ่งเปอร์เซ็นต์นี้ คุณหนูหย่าเฟยคงจะชี้แจงกับทางตระกูลได้ง่ายขึ้น ถือซะว่าข้าลงทุนก็แล้วกัน”

“ลงทุน?”

หย่าเฟย: “ลงทุนกับหมี่เท่อเอ่อร์ของเรารึ?”

หยางซ่านยิ้มบางๆ:

“เป็นการลงทุนในตัวคุณหนูหย่าเฟยต่างหาก!”

หย่าเฟยจ้องมองหยางซ่านอย่างลึกซึ้ง:   “ดูเหมือนว่าคุณชายหยาง จะรู้จักตระกูลหมี่เท่อเอ่อร์ของเราดีมาก...”

หยางซ่านเหลือบมองหย่าเฟย:   “ถ้าข้ารู้แค่เรื่องตระกูลหมี่เท่อเอ่อร์ แล้วจะไปเอ่ยถึงผู้สนับสนุนของตระกูลไฉกับตระกูลผังทำไม?”

หย่าเฟยยิ้มหวาน:   “เป็นหย่าเฟยเอง ที่มีตาหามีแววไม่!”

NPC ในเกม จะมีระดับความฉลาดของ AI ที่แตกต่างกันไปตามเลเวลและสถานะ

อย่างหย่าเฟยที่เป็นตัวละครสมทบหญิงที่มีบทบาทไม่น้อยในเนื้อเรื่องดั้งเดิม ระดับ AI นั้นแทบจะเต็มพิกัด

การปฏิบัติต่อ NPC ประเภทนี้ ต้องทำเหมือนกับปฏิบัติต่อคนจริงๆ

ประมาทไม่ได้แม้แต่น้อย

แต่ในขณะเดียวกัน ก็สามารถใช้วาทศิลป์ต่างๆ เพื่อเปลี่ยนแปลงความคิดและการตัดสินใจของ NPC ได้

หยางซ่านที่รู้เนื้อเรื่องอย่างลึกซึ้งและเข้าใจตรรกะพฤติกรรมของ NPC ย่อมรู้วิธีที่จะดึงเกมและวางมาดลึกลับเพื่อควบคุมหย่าเฟย

แน่นอนว่า ไม่ใช่ทุกคนที่จะสามารถเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของ NPC ระดับสูงได้

อย่างน้อยก็ต้องเหมือนหยางซ่าน ที่หย่าเฟยเป็นฝ่ายเอ่ยปากขอพบและเจรจาความร่วมมือด้วยตัวเอง คำพูดของหยางซ่านถึงจะมีผลกระทบต่อหย่าเฟยได้

ไม่อย่างนั้น ผู้เล่นมากมายที่รู้เนื้อเรื่องดั้งเดิม พูดอะไรก็มีผลไปหมด NPC ก็คงจะรวนกันพอดี?

หย่าเฟยกลับคืนสู่ท่าทีที่เย้ายวนและเกียจคร้านของนางอีกครั้ง:   “เพิ่งเจอกันครั้งแรกก็คิดจะลงทุนในตัวข้าน้อย คุณชายหยางมีแผนอะไรอยู่ในใจ หย่าเฟยเดาไม่ถูกจริงๆ นะเจ้าคะ!”

หยางซ่านไม่ตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย อธิบายอย่างเป็นขั้นเป็นตอน:   “การต่อรองครั้งนี้ คุณหนูหย่าเฟยใช้ทั้งความงาม ใช้อำนาจ และแสดงความอ่อนแอ กลยุทธ์ทางธุรกิจที่คุณหนูแสดงออกมา เกือบทำให้ข้าต้านทานไม่ไหว ดังนั้นค่านายหน้า 1% ก็ถือว่าเป็นการสานต่อวาสนาที่ดี บางทีในอนาคต อาจจะยังมีความร่วมมือกันอีก”

หยางซ่าน ไอ้เฒ่าหัวงูคนนี้ เดิมทีสามารถพูดว่า “ผูกมิตร” ได้ แต่เขาดันพูดว่า “สานต่อวาสนาที่ดี” คำคุณศัพท์นี้สามารถตีความได้หลากหลาย!   แต่หย่าเฟยกลับได้ยินการยอมรับในความสามารถทางธุรกิจของนางจากคำพูดของหยางซ่าน

สำหรับหย่าเฟยแล้ว การยอมรับในความสามารถของนาง สำคัญกว่าการยอมรับในความงามของนางมากนัก

“ข้าน้อย ขอบคุณคุณชายหยางที่ทำให้สมหวัง!”

[ติ๊ง! ค่าความชอบของหย่าเฟย +10!]

หยางซ่านพยักหน้าในใจอย่างลับๆ

ใช้ค่านายหน้า 1% แลกกับค่าความชอบ 10 แต้มจากประมุขตระกูลหมี่เท่อเอ่อร์ในอนาคต รอบนี้ไม่ขาดทุน!   เพื่อเป็นการขอบคุณหยางซ่าน หย่าเฟยลุกขึ้นยืนและโค้งคำนับหยางซ่านอย่างสุดซึ้ง

การโค้งคำนับของหย่าเฟยครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องธรรมดา!   เสื้อผ้าที่นางสวมใส่อยู่ คอเสื้อไม่ได้สูงนัก

พอโค้งเอวลง ช่างเป็นภาพที่คลื่นลมโหมกระหน่ำ เสียจริง!   นี่ไม่ใช่แค่รอบนี้ไม่ขาดทุนแล้ว

รอบนี้แม่งกำไรมหาศาล!   นี่ก็เป็นการทดสอบครั้งสุดท้ายของหย่าเฟยต่อหยางซ่านเช่นกัน

แต่หย่าเฟยแอบเหลือบมอง กลับไม่พบว่าสีหน้าของหยางซ่านมีการเปลี่ยนแปลงใดๆ

สิ่งนี้ทำให้นางเริ่มสงสัยในชีวิต:   “หรือว่าจะเป็นพวกไม้ป่าเดียวกันจริงๆ?”

หย่าเฟยจะไปรู้ได้อย่างไรว่า หยางซ่านนั้นมือไวมาก ในจังหวะที่นางก้มตัวลง เขาก็กดถ่ายภาพรัวๆ ไปแล้ว!   ภาพเช่นนี้ ควรเก็บไว้ชื่นชมบ่อยๆ ในภายหลัง

หลังจากหย่าเฟยยืนขึ้น หยางซ่านยังแสร้งทำเป็นพูดว่า:

“ทิวทัศน์ในห้องนี้ช่างดีจริงๆ...”

แม้แต่หย่าเฟยที่ฝึกฝนจิตใจจากการติดต่อกับผู้คนหลากหลายประเภทมาตลอดหลายปี ในตอนนี้ก็อดที่จะหน้าแดงไม่ได้

เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายสามารถควบคุมตัวเองได้ แต่นางก็ยังคงทดสอบไม่หยุดหย่อน เสียสละรูปลักษณ์ไปโดยเปล่าประโยชน์ แถมยังถูกหยางซ่านหยอกล้อด้วยคำพูดอีก

ช่างขาดทุนย่อยยับเสียจริง!   [ติ๊ง! ค่าความชอบของหย่าเฟย +2!]

ไม่อย่างนั้นจะพูดได้อย่างไรว่า ต้องให้ NPC เป็นฝ่ายเริ่มเรื่อง ถึงจะมีเรื่องราวเกิดขึ้น?   ในช่วงเปิดเซิร์ฟเวอร์สามารถได้รับค่าความชอบจากหย่าเฟย 13 แต้ม ถ้านักพัฒนาโปรแกรมของบริษัทเทียนเย่ารู้เข้า เกรงว่าคงต้องรีบทำงานล่วงเวลาทั้งคืนเพื่อตรวจสอบว่า AI มีปัญหาหรือไม่!

ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้หยางซ่าน “ยอดเยี่ยม” ขนาดนี้ล่ะ ยาเม็ดเสริมสร้างกายาและยาเม็ดรวบรวมพลังทำให้หย่าเฟยที่มีสัญชาตญาณทางธุรกิจที่เฉียบแหลมเกิดความสนใจขึ้นมา?   หยางซ่านและหย่าเฟยได้ตกลงรายละเอียดบางอย่างเพิ่มเติม รวมถึงการให้หอประมูลหมี่เท่อเอ่อร์รับซื้อสมุนไพรบางชนิดจากภายนอก หลังจากนั้นจึงจากไป

แต่เมื่อหยางซ่านเพิ่งจะออกจากหอประมูลหมี่เท่อเอ่อร์ หย่าเฟยก็วิ่งตามออกมา:

“คุณชายหยาง! คุณชายหยาง!”

เห็นได้ชัดว่าหย่าเฟยวิ่งมาตลอดทาง ส่วนโค้งส่วนเว้าที่ด้านหน้าช่างน่าเหลือเชื่อ

หย่าเฟยยื่นการ์ดสีม่วงใบหนึ่งด้วยสองมือ:   “นี่คือการ์ด VIP ระดับสูงสุดของหอประมูลหมี่เท่อเอ่อร์ ถือการ์ดใบนี้ ไม่ว่าจะอยู่ที่สาขาไหน ก็จะถูกเรียกเก็บค่านายหน้าเพียง 1% เท่านั้น”

การสนทนาก่อนหน้านี้ของทั้งสองคนอยู่บนชั้นสี่ของหอประมูล

แต่ตอนนี้กลับอยู่บนถนนใหญ่ด้านนอกหอประมูล

ในชั่วพริบตาที่หย่าเฟยปรากฏตัว ถนนที่จอแจดูเหมือนจะถูกนักรบระดับโต้วเซิ่งใช้พลังหยุดนิ่งแห่งมิติ!   ทุกคนต่างตกตะลึงอ้าปากค้าง

บังเอิญเหลือเกินที่จินซานเค่าและเย่สุยเฟิงอยู่ไม่ไกล

ใบหน้าที่งดงามจนแทบจะคร่าชีวิตคนได้ของหย่าเฟย รูปร่างที่ยั่วยวนจนมองนานๆ แล้วไตจะพัง...   เย่สุยเฟิงถึงกับตาพร่ามัว:   “พี่ใหญ่ ข้ารู้สึกเหมือนกำลังตกหลุมรัก”

จินซานเค่า: “เจ้าเย่ เจ้ายังเด็ก สาวใหญ่แบบนี้เจ้าเอาไม่อยู่หรอก ให้ลุงจัดการเอง!”